1-12.
Δωδεκάδα ομιλιών για τις έντονες προσπάθειες και τα λοιπά
673-684.
«Όπως, μοναχοί, όποιες δραστηριότητες που απαιτούν δύναμη εκτελούνται, όλες αυτές στηριζόμενες στη γη, εδραιωμένες στη γη, έτσι αυτές οι δραστηριότητες που απαιτούν δύναμη εκτελούνται·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός στηριζόμενος στην ηθική, εδραιωμένος στην ηθική, αναπτύσσει τις τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες, καλλιεργεί τις τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες.
Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός στηριζόμενος στην ηθική, εδραιωμένος στην ηθική, αναπτύσσει τις τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες, καλλιεργεί τις τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός για τη μη-έγερση των μη εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται... κ.λπ...
για τη διάρκεια, τη μη φθορά, την αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση των εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.
Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός στηριζόμενος στην ηθική, εδραιωμένος στην ηθική, αναπτύσσει τις τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες, καλλιεργεί τις τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες».
Δωδέκατη.