12.
Το βιβλίο των δώδεκα
1.
Στίχοι του πρεσβύτερου μοναχού Σιλαβά
608.
διότι η ηθική, όταν καλλιεργείται, φέρνει κάθε επιτυχία.
609.
τον έπαινο και την απόκτηση πλούτου, και πεθαίνοντας τη χαρά στον παράδεισο.
610.
ο ανήθικος όμως από τους φίλους, ξεπέφτει πράττοντας κακό.
611.
έπαινο, δόξα και εγκώμιο, πάντα λαμβάνει ο ηθικός.
612.
επικεφαλής όλων των φαινομένων, για αυτό ας εξαγνίσει κανείς την ηθική.
613.
και πέρασμα όλων των Βουδών, για αυτό ας εξαγνίσει κανείς την ηθική.
614.
η ηθική είναι το ανώτερο στολίδι, η ηθική είναι θωράκιο θαυμαστό.
615.
η ηθική είναι το ανώτερο καλλυντικό, με το οποίο φυσάει προς κάθε κατεύθυνση.
616.
η ηθική είναι το άριστο μεταφορικό μέσο, με το οποίο πορεύεται κανείς προς κάθε κατεύθυνση.
617.
παντού δυσαρεστημένος ο αδαής, μη εδραιωμένος στην ηθική.
618.
παντού χαρούμενος ο σοφός, καλά εδραιωμένος στην ηθική.
619.
μεταξύ ανθρώπων και θεών, η νίκη προέρχεται από την ηθική και τη σοφία».
... Ο πρεσβύτερος μοναχός Σίλαβα...
2.
Στίχοι του πρεσβύτερου μοναχού Σουνίτα
620.
Ταπεινή εργασία είχα, ήμουν αυτός που πετούσε τα λουλούδια.
621.
αφού έκανα τον νου ταπεινό, προσκύνησα πολύ κόσμο.
622.
τον μεγάλο ήρωα που εισερχόταν στην έξοχη πόλη των Μαγκάντα.
623.
από συμπόνια για μένα ακριβώς, στάθηκε ο ύψιστος των ανθρώπων.
624.
αναχώρηση εγώ αιτήθηκα, στον ύψιστο όλων των όντων.
625.
«Έλα, μοναχέ» μου είπε, αυτή ήταν η πλήρης χειροτονία μου.
626.
Έκανα τον λόγο του Διδασκάλου, όπως με προέτρεψε ο νικητής.
627.
Τη μεσαία περίοδο της νύχτας, εξάγνισα τον θείο οφθαλμό·
Την τελευταία περίοδο της νύχτας, συνέτριψα τη μάζα του σκότους.
628.
ο Ίντα και ο Βράχμα αφού ήρθαν, με προσκύνησαν με ενωμένες παλάμες.
629.
οι νοητικές διαφθορές σου έχουν εξαλειφθεί, είσαι άξιος προσφορών, αγαπητέ".
630.
έχοντας κάνει ένα χαμόγελο, αυτό το νόημα είπε.
631.
με αυτά γίνεται βραχμάνος, αυτό είναι το ύψιστο του βραχμάνου».
... Ο πρεσβύτερος μοναχός Σουνίτα...
Τέλος της συλλογής των δώδεκα.
Αυτή είναι η συνολική σύνοψη -
στη συλλογή των δωδεκάδων, στίχοι είκοσι τέσσερις.
