12.

Η ενότητα για (την απαγγελία με) τους επτακόσιους μοναχούς

1.

Πρώτο μέρος της απαγγελίας

446. Εκείνη την περίοδο, εκατό χρόνια μετά την τελική κατάσβεση του Ευλογημένου, οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι διακήρυτταν δέκα θέματα στη Βεσάλι - είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με το κέρας για το αλάτι, είναι επιτρεπτή η πρακτική για δύο δάκτυλα πλάτος, είναι επιτρεπτή η πρακτική εντός των χωριών, είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με τις διαμονές, είναι επιτρεπτή η πρακτική συναίνεσης, είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με το έθιμο, είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με το αχτύπητο βουτυρόγαλα, είναι επιτρεπτό να πίνει κανείς φοινικόκρασο αζύμωτο, είναι επιτρεπτό ύφασμα καθίσματος χωρίς περιθώριο, είναι επιτρεπτός ο χρυσός και το ασήμι.

Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα, περιπλανώμενος στους Βατζτζί, έφτασε στη Βεσάλι. Εκεί ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι, την ημέρα της τήρησης των κανόνων, αφού γέμισαν ένα χάλκινο πιάτο με νερό και το τοποθέτησαν στη μέση της κοινότητας μοναχών, έλεγαν έτσι στους λαϊκούς ακολούθους της Βεσάλι που έρχονταν ο ένας μετά τον άλλον - «Δώστε, φίλοι, στην Κοινότητα ένα νόμισμα ή μισό ή τέταρτο ή ένα μάσακα. Θα υπάρξει για την Κοινότητα κάτι που πρέπει να γίνει με τα αναγκαία είδη». Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα είπε στους λαϊκούς ακολούθους της Βεσάλι: «Μη δίνετε, φίλοι, στην Κοινότητα ούτε νόμισμα ούτε μισό ούτε τέταρτο ούτε μάσακα. Δεν επιτρέπεται στους ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, ο χρυσός και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δεν συναινούν στον χρυσό και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δεν δέχονται χρυσό και ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, έχουν αποθέσει τα πολύτιμα πετράδια και τον χρυσό, έχουν απομακρυνθεί από τον χρυσό και το ασήμι». Ακόμη κι έτσι, οι λαϊκοί ακόλουθοι της Βεσάλι, ενώ τους μιλούσε ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα, έδωσαν πράγματι στην Κοινότητα νόμισμα και μισό και τέταρτο και μάσακα.

Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, αφού υπολόγισαν τους μοναχούς και καθόρισαν τα μερίδια, μοίρασαν εκείνο το ασήμι. Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι είπαν στον σεβάσμιο Γιάσα Κακαντακαπούττα: «Αυτό είναι το μερίδιό σου από το ασήμι, φίλε Γιάσα». «Δεν υπάρχει σε μένα, φίλοι, μερίδιο ασημιού· εγώ δεν συναινώ στο ασήμι». Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι - «Αυτός ο φίλος Γιάσα Κακαντακαπούττα υβρίζει τους λαϊκούς ακολούθους που έχουν πίστη και πεποίθηση, τους χλευάζει, προκαλεί δυσπιστία· λοιπόν, ας εκτελέσουμε νομική πράξη συμφιλίωσης εναντίον του». Εκτέλεσαν νομική πράξη συμφιλίωσης εναντίον του. Τότε ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα είπε στους μοναχούς Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι: «Έχει θεσπιστεί από τον Ευλογημένο, φίλοι: 'Σε μοναχό στον οποίο έχει εκτελεστεί νομική πράξη συμφιλίωσης πρέπει να δοθεί συνοδός αγγελιαφόρος'. Δώστε μου, φίλοι, έναν μοναχό ως συνοδό αγγελιαφόρο».

Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι, αφού ενέκριναν έναν μοναχό, έδωσαν συνοδό αγγελιαφόρο στον σεβάσμιο Γιάσα Κακαντακαπούττα. Τότε ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα μαζί με τον συνοδό αγγελιαφόρο μοναχό, αφού μπήκε στη Βεσάλι, είπε στους λαϊκούς ακολούθους της Βεσάλι: «Λέγεται ότι εγώ υβρίζω τους σεβάσμιους λαϊκούς ακολούθους που έχουν πίστη και πεποίθηση, τους χλευάζω, προκαλώ δυσπιστία· εγώ που λέω το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία, λέω το σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως σύμφωνο με τη Διδασκαλία, λέω τη μη μοναστική διαγωγή ως μη μοναστική διαγωγή, λέω τη μοναστική διαγωγή ως μοναστική διαγωγή.

447. «Κάποτε, φίλε, ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκεί, φίλε, ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτές οι τέσσερις ακαθαρσίες της σελήνης και του ήλιου, με τις οποίες ακαθαρσίες μολυσμένοι η σελήνη και ο ήλιος δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Ποιοι τέσσερις; Τα σύννεφα, μοναχοί, είναι ακαθαρσία της σελήνης και του ήλιου, με την οποία ακαθαρσία μολυσμένοι η σελήνη και ο ήλιος δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Η ομίχλη, μοναχοί, είναι ακαθαρσία της σελήνης και του ήλιου, με την οποία ακαθαρσία μολυσμένοι η σελήνη και ο ήλιος δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Ο καπνός και η σκόνη, μοναχοί, είναι ακαθαρσία της σελήνης και του ήλιου, με την οποία ακαθαρσία μολυσμένοι η σελήνη και ο ήλιος δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Ο Ράχου, μοναχοί, ο άρχοντας των τιτάνων, είναι ακαθαρσία της σελήνης και του ήλιου, με την οποία ακαθαρσία μολυσμένοι η σελήνη και ο ήλιος δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Αυτές, μοναχοί, είναι οι τέσσερις ακαθαρσίες της σελήνης και του ήλιου, με τις οποίες ακαθαρσίες μολυσμένοι η σελήνη και ο ήλιος δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, υπάρχουν αυτές οι τέσσερις ακαθαρσίες των ασκητών και βραχμάνων, με τις οποίες ακαθαρσίες μολυσμένοι κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Ποιοι τέσσερις; Υπάρχουν, μοναχοί, κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι που πίνουν οινοπνευματώδη ποτά, πίνουν ηδύποτα, που δεν απέχουν από την κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών και ηδυπότων - αυτή, μοναχοί, είναι η πρώτη ακαθαρσία των ασκητών και βραχμάνων, με την οποία ακαθαρσία μολυσμένοι κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Επιπλέον, μοναχοί, κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι επιδίδονται στη συνουσία, που δεν απέχουν από τη συνουσία - αυτή, μοναχοί, είναι η δεύτερη ακαθαρσία των ασκητών και βραχμάνων, με την οποία ακαθαρσία μολυσμένοι κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Επιπλέον, μοναχοί, κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι συναινούν στον χρυσό και το ασήμι, που δεν απέχουν από το να δέχονται χρυσό και ασήμι - αυτή, μοναχοί, είναι η τρίτη ακαθαρσία των ασκητών και βραχμάνων, με την οποία ακαθαρσία μολυσμένοι κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Επιπλέον, μοναχοί, κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι διαβιώνουν με λανθασμένο βιοπορισμό· που δεν απέχουν από τον λανθασμένο βιοπορισμό - αυτή, μοναχοί, είναι η τέταρτη ακαθαρσία των ασκητών και βραχμάνων, με την οποία ακαθαρσία μολυσμένοι κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν. Αυτές, μοναχοί, είναι οι τέσσερις ακαθαρσίες των ασκητών και βραχμάνων, με τις οποίες ακαθαρσίες μολυσμένοι κάποιοι ασκητές και βραχμάνοι δεν θερμαίνουν, δεν λάμπουν, δεν ακτινοβολούν». Αυτά είπε, φίλε, ο Ευλογημένος. Αφού είπε αυτά, ο Καλότυχος, ο Διδάσκαλος, είπε επιπλέον αυτό:

«Λέγοντας έτσι, λοιπόν, εγώ υβρίζω τους σεβάσμιους λαϊκούς ακολούθους που έχουν πίστη και πεποίθηση, τους χλευάζω, προκαλώ δυσπιστία· εγώ που λέω το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία, λέω το σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως σύμφωνο με τη Διδασκαλία, λέω τη μη μοναστική διαγωγή ως μη μοναστική διαγωγή, λέω τη μοναστική διαγωγή ως μοναστική διαγωγή.

448. «Κάποτε, φίλε, ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων. Εκείνη την περίοδο, στο εσωτερικό παλάτι του βασιλιά, όταν η βασιλική συνέλευση είχε συγκεντρωθεί, εγέρθηκε αυτή η συζήτηση μεταξύ τους - 'επιτρέπεται στους ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, ο χρυσός και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, συναινούν στον χρυσό και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δέχονται χρυσό και ασήμι'. Εκείνη την περίοδο, φίλε, ο Μανιτσούλακα, ο αρχηγός του χωριού, καθόταν σε εκείνη τη συνέλευση. Τότε, φίλε, ο Μανιτσούλακα, ο αρχηγός του χωριού, είπε σε εκείνη τη συνέλευση: 'Ας μην μιλούν έτσι οι κύριοι. Δεν επιτρέπεται στους ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, ο χρυσός και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δεν συναινούν στον χρυσό και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δεν δέχονται χρυσό και ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, έχουν αποθέσει τα πολύτιμα πετράδια και τον χρυσό, έχουν απομακρυνθεί από τον χρυσό και το ασήμι'. Ο Μανιτσούλακα, φίλε, ο αρχηγός του χωριού, κατάφερε να πείσει εκείνη τη συνέλευση.

«Τότε, φίλε, ο Μανιτσούλακα, ο αρχηγός του χωριού, αφού έπεισε εκείνη τη συνέλευση, πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, φίλε, ο Μανιτσούλακα, ο αρχηγός του χωριού, είπε στον Ευλογημένο: 'Εδώ, σεβάσμιε κύριε, στο εσωτερικό παλάτι του βασιλιά, όταν η βασιλική συνέλευση είχε συγκεντρωθεί, εγέρθηκε αυτή η συζήτηση μεταξύ τους - επιτρέπεται στους ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, ο χρυσός και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, συναινούν στον χρυσό και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δέχονται χρυσό και ασήμι. Όταν αυτό ειπώθηκε, εγώ, σεβάσμιε κύριε, είπα σε εκείνη τη συνέλευση: Ας μην μιλούν έτσι οι κύριοι. Δεν επιτρέπεται στους ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, ο χρυσός και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δεν συναινούν στον χρυσό και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δεν δέχονται χρυσό και ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, έχουν αποθέσει τα πολύτιμα πετράδια και τον χρυσό, έχουν απομακρυνθεί από τον χρυσό και το ασήμι. Κατάφερα, σεβάσμιε κύριε, να πείσω εκείνη τη συνέλευση. Μήπως εγώ, σεβάσμιε κύριε, έτσι απαντώντας, λέω αυτό που έχει πει ο Ευλογημένος, και δεν συκοφαντώ τον Ευλογημένο με ψέματα, και εξηγώ σύμφωνα με τη Διδασκαλία, και καμία εύλογη επίκριση δεν οδηγεί σε αξιόμεμπτη θέση;' 'Πράγματι εσύ, αρχηγέ του χωριού, έτσι απαντώντας, λες αυτό που έχω πει· και δεν με συκοφαντείς με ψέματα, και εξηγείς σύμφωνα με τη Διδασκαλία, και καμία εύλογη επίκριση δεν οδηγεί σε αξιόμεμπτη θέση. Διότι, αρχηγέ του χωριού, δεν επιτρέπεται στους ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, ο χρυσός και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δεν συναινούν στον χρυσό και το ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δεν δέχονται χρυσό και ασήμι· οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, έχουν αποθέσει τα πολύτιμα πετράδια και τον χρυσό, έχουν απομακρυνθεί από τον χρυσό και το ασήμι. Σε όποιον, αρχηγέ του χωριού, επιτρέπεται ο χρυσός και το ασήμι, σε αυτόν επιτρέπονται και τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής. Σε όποιον επιτρέπονται τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής, αυτό, αρχηγέ του χωριού, πρέπει να το θεωρείς κατηγορηματικά - ως πρακτική μη ασκητή, ως πρακτική μη μαθητή του υιού των Σάκυα. Επιπλέον, αρχηγέ του χωριού, λέω έτσι: το χορτάρι πρέπει να αναζητείται από αυτόν που χρειάζεται χορτάρι· το ξύλο πρέπει να αναζητείται από αυτόν που χρειάζεται ξύλο· το κάρο πρέπει να αναζητείται από αυτόν που χρειάζεται κάρο· ο άνθρωπος πρέπει να αναζητείται από αυτόν που χρειάζεται άνθρωπο. Δεν λέω όμως, αρχηγέ του χωριού, ότι με κανέναν τρόπο ο χρυσός και το ασήμι πρέπει να γίνονται αποδεκτά ή να αναζητούνται'.

«Λέγοντας έτσι, λοιπόν, εγώ υβρίζω τους σεβάσμιους λαϊκούς ακολούθους που έχουν πίστη και πεποίθηση, τους χλευάζω, προκαλώ δυσπιστία· εγώ που λέω το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία, λέω το σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως σύμφωνο με τη Διδασκαλία, λέω τη μη μοναστική διαγωγή ως μη μοναστική διαγωγή, λέω τη μοναστική διαγωγή ως μοναστική διαγωγή.

449. «Κάποτε, φίλε, ο Ευλογημένος στο Ρατζάγκαχα, σχετικά με τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, απαγόρευσε τον χρυσό και το ασήμι και θέσπισε κανόνα εξάσκησης. Λέγοντας έτσι, λοιπόν, εγώ υβρίζω τους σεβάσμιους λαϊκούς ακολούθους που έχουν πίστη και πεποίθηση, τους χλευάζω, προκαλώ δυσπιστία· εγώ που λέω το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία, λέω το σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως σύμφωνο με τη Διδασκαλία, λέω τη μη μοναστική διαγωγή ως μη μοναστική διαγωγή, λέω τη μοναστική διαγωγή ως μοναστική διαγωγή».

Όταν αυτό ειπώθηκε, οι λαϊκοί ακόλουθοι της Βεσάλι είπαν στον σεβάσμιο Γιάσα Κακαντακαπούττα: «Μόνο ο κύριος Γιάσα Κακαντακαπούττα, σεβάσμιε κύριε, είναι ασκητής μαθητής του υιού των Σάκυα. Όλοι αυτοί είναι μη ασκητές, μη μαθητές του υιού των Σάκυα. Ας μείνει, σεβάσμιε κύριε, ο κύριος Γιάσα Κακαντακαπούττα στη Βεσάλι. Εμείς θα φροντίσουμε για τον κύριο Γιάσα Κακαντακαπούττα τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς». Τότε ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα, αφού έπεισε τους λαϊκούς ακολούθους της Βεσάλι, μαζί με τον συνοδό αγγελιαφόρο μοναχό πήγε στο μοναστήρι.

Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι ρώτησαν τον συνοδό αγγελιαφόρο μοναχό: «Ζήτησε συγχώρεση, φίλε, ο Γιάσα Κακαντακαπούττα από τους λαϊκούς ακολούθους της Βεσάλι;» «Κακόβουλη πράξη έγινε σε μας από τους λαϊκούς ακολούθους, φίλε. Μόνο ο Γιάσα Κακαντακαπούττα έγινε ασκητής μαθητής του υιού των Σάκυα. Όλοι εμείς έγιναμε μη ασκητές, μη μαθητές του υιού των Σάκυα». Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι - «Αυτός, φίλε, ο Γιάσα Κακαντακαπούττα, μη εγκεκριμένος από εμάς, φανέρωσε στους λαϊκούς· λοιπόν, ας εκτελέσουμε νομική πράξη αναστολής εναντίον του». Αυτοί, θέλοντας να εκτελέσουν νομική πράξη αναστολής εναντίον του, συγκεντρώθηκαν. Τότε ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα, αφού ανέβηκε στον αέρα, εμφανίστηκε στην Κοσάμπι.

450. Τότε ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα έστειλε έναν αγγελιαφόρο κοντά στους μοναχούς από την Πάβα και από τη νότια περιοχή του Αβάντι: «Ας έρθουν οι σεβάσμιοι· ας αναλάβουμε αυτή τη νομική υπόθεση. Πριν ό,τι δεν είναι σύμφωνο με τη Διδασκαλία λάμψει, η Διδασκαλία παρεμποδιστεί· πριν η μη μοναστική διαγωγή λάμψει, η μοναστική διαγωγή παρεμποδιστεί· πριν αυτοί που μιλούν για ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία γίνουν δυνατοί, αυτοί που μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία γίνουν αδύναμοι· πριν αυτοί που μιλούν για τη μη μοναστική διαγωγή γίνουν δυνατοί, αυτοί που μιλούν για τη μοναστική διαγωγή γίνουν αδύναμοι».

Εκείνη όμως την περίοδο ο σεβάσμιος Σαμπχούτα Σαναβάσι διέμενε στο όρος Αχογκάνγκα. Τότε ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα πήγε στο όρος Αχογκάνγκα, εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Σαμπχούτα Σαναβάσι· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Σαμπχούτα Σαναβάσι και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα είπε στον σεβάσμιο Σαμπχούτα Σαναβάσι: «Αυτοί, σεβάσμιε κύριε, οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι διακηρύττουν δέκα θέματα στη Βεσάλι - είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με το κέρας για το αλάτι, είναι επιτρεπτή η πρακτική για δύο δάκτυλα πλάτος, είναι επιτρεπτή η πρακτική εντός των χωριών, είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με τις διαμονές, είναι επιτρεπτή η πρακτική συναίνεσης, είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με το έθιμο, είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με το αχτύπητο βουτυρόγαλα, είναι επιτρεπτό να πίνει κανείς φοινικόκρασο αζύμωτο, είναι επιτρεπτό ύφασμα καθίσματος χωρίς περιθώριο, είναι επιτρεπτός ο χρυσός και το ασήμι. Λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, ας αναλάβουμε αυτή τη νομική υπόθεση. Πριν ό,τι δεν είναι σύμφωνο με τη Διδασκαλία λάμψει, η Διδασκαλία παρεμποδιστεί· πριν η μη μοναστική διαγωγή λάμψει, η μοναστική διαγωγή παρεμποδιστεί· πριν αυτοί που μιλούν για ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία γίνουν δυνατοί, αυτοί που μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία γίνουν αδύναμοι· πριν αυτοί που μιλούν για τη μη μοναστική διαγωγή γίνουν δυνατοί, αυτοί που μιλούν για τη μοναστική διαγωγή γίνουν αδύναμοι». «Ναι, φίλε», απάντησε ο σεβάσμιος Σαμπχούτα Σαναβάσι στον σεβάσμιο Γιάσα Κακαντακαπούττα. Τότε περίπου εξήντα μοναχοί από την Πάβα - όλοι δασόβιοι, όλοι καταναλωτές προσφερόμενης τροφής, όλοι φορούντες χιτώνες από κουρέλια, όλοι φορούντες τρεις χιτώνες, όλοι τους Άξιοι - συγκεντρώθηκαν στο όρος Αχογκάνγκα. Περίπου ογδόντα οκτώ μοναχοί από τη νότια περιοχή του Αβάντι - μερικοί δασόβιοι, μερικοί καταναλωτές προσφερόμενης τροφής, μερικοί φορούντες χιτώνες από κουρέλια, μερικοί φορούντες τρεις χιτώνες, όλοι τους Άξιοι - συγκεντρώθηκαν στο όρος Αχογκάνγκα. Τότε στους πρεσβύτερους μοναχούς που συσκέπτονταν ήρθε αυτή η σκέψη: «Αυτή η νομική υπόθεση είναι σκληρή και άγρια· ποιο μέρος άραγε θα μπορούσαμε να κερδίσουμε, ώστε εμείς σε αυτή τη νομική υπόθεση να είμαστε δυνατότεροι;»

451. Εκείνη όμως την περίοδο ο σεβάσμιος Ρεβάτα διέμενε στη Σορέγια - πολυμαθής, γνώστης της παράδοσης, κάτοχος της Διδασκαλίας, κάτοχος της μοναστικής διαγωγής, κάτοχος των πινάκων περιεχομένων, σοφός, έμπειρος, ευφυής, ευσυνείδητος, με τύψη, πρόθυμος να εξασκηθεί. Τότε στους πρεσβύτερους μοναχούς ήρθε αυτή η σκέψη: «Αυτός ο σεβάσμιος Ρεβάτα διαμένει στη Σορέγια - πολυμαθής, γνώστης της παράδοσης, κάτοχος της Διδασκαλίας, κάτοχος της μοναστικής διαγωγής, κάτοχος των πινάκων περιεχομένων, σοφός, έμπειρος, ευφυής, ευσυνείδητος, με τύψη, πρόθυμος να εξασκηθεί. Αν εμείς κερδίσουμε τον σεβάσμιο Ρεβάτα με το μέρος μας, έτσι εμείς σε αυτή τη νομική υπόθεση θα είμαστε δυνατότεροι». Άκουσε ο σεβάσμιος Ρεβάτα - με το στοιχείο της θείας ακοής, εξαγνισμένο, που υπερβαίνει το ανθρώπινο - τους πρεσβύτερους μοναχούς που συσκέπτονταν. Αφού άκουσε, του ήρθε αυτή η σκέψη: «Αυτή η νομική υπόθεση είναι σκληρή και άγρια. Δεν είναι πρέπον για μένα αυτό, ότι εγώ θα υποχωρούσα σε μια τέτοια νομική υπόθεση. Τώρα όμως εκείνοι οι μοναχοί θα έρθουν. Έτσι εγώ περιτριγυρισμένος από αυτούς δεν θα ταξιδέψω άνετα. Γιατί να μην φύγω εκ των προτέρων;» Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε από τη Σορέγια στη Σανκάσσα.

Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί, αφού πήγαν στη Σορέγια, ρώτησαν: «Πού είναι ο σεβάσμιος Ρεβάτα;» Αυτοί είπαν: «Αυτός ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε στη Σανκάσσα». Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε από τη Σανκάσσα στην Καννακούτζα. Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί, αφού πήγαν στη Σανκάσσα, ρώτησαν: «Πού είναι ο σεβάσμιος Ρεβάτα;» Αυτοί είπαν: «Αυτός ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε στην Καννακούτζα». Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε από την Καννακούτζα στην Ουντούμπαρα. Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί, αφού πήγαν στην Καννακούτζα, ρώτησαν: «Πού είναι ο σεβάσμιος Ρεβάτα;» Αυτοί είπαν: «Αυτός ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε στην Ουντούμπαρα». Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε από την Ουντούμπαρα στην Αγκαλαπούρα. Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί, αφού πήγαν στην Ουντούμπαρα, ρώτησαν: «Πού είναι ο σεβάσμιος Ρεβάτα;» Αυτοί είπαν: «Αυτός ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε στην Αγκαλαπούρα». Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε από την Αγκαλαπούρα στη Σαχατζάτι. Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί, αφού πήγαν στην Αγκαλαπούρα, ρώτησαν: «Πού είναι ο σεβάσμιος Ρεβάτα;» Αυτοί είπαν: «Αυτός ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε στη Σαχατζάτι». Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί συνάντησαν τον σεβάσμιο Ρεβάτα στη Σαχατζάτι.

452. Τότε ο σεβάσμιος Σαμπχούτα Σαναβάσι είπε στον σεβάσμιο Γιάσα Κακαντακαπούττα: «Αυτός, φίλε, ο σεβάσμιος Ρεβάτα είναι πολυμαθής, γνώστης της παράδοσης, κάτοχος της Διδασκαλίας, κάτοχος της μοναστικής διαγωγής, κάτοχος των πινάκων περιεχομένων, σοφός, έμπειρος, ευφυής, ευσυνείδητος, με τύψη, πρόθυμος να εξασκηθεί. Αν εμείς ρωτήσουμε τον σεβάσμιο Ρεβάτα μια ερώτηση, ο σεβάσμιος Ρεβάτα είναι ικανός με μία μόνο ερώτηση να περάσει ακόμη και ολόκληρη τη νύχτα. Τώρα όμως ο σεβάσμιος Ρεβάτα θα παρακαλέσει τον μαθητευόμενο μοναχό που απαγγέλλει μελωδικά. Εσύ λοιπόν, στο τέλος της μελωδικής απαγγελίας εκείνου του μοναχού, αφού πλησιάσεις τον σεβάσμιο Ρεβάτα, να ρωτήσεις αυτά τα δέκα θέματα». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα στον σεβάσμιο Σαμπχούτα Σαναβάσι. Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα παρακάλεσε τον μαθητευόμενο μοναχό που απαγγέλλει μελωδικά. Τότε ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα, στο τέλος της μελωδικής απαγγελίας εκείνου του μοναχού, πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ρεβάτα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Ρεβάτα και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Γιάσα Κακαντακαπούττα είπε στον σεβάσμιο Ρεβάτα: «Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική σχετικά με το κέρας για το αλάτι;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική σχετικά με το κέρας για το αλάτι;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, να μεταφέρει κανείς αλάτι σε κέρας - όπου θα είναι άναλο, εκεί θα το καταναλώσω;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική για δύο δάκτυλα πλάτος;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική για δύο δάκτυλα πλάτος;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, όταν η σκιά έχει περάσει δύο δάκτυλα, να τρώει κανείς τροφή σε ακατάλληλη ώρα;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική εντός των χωριών;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική εντός των χωριών;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε - τώρα θα πάω σε άλλο χωριό - από κάποιον που τελείωσε να τρώει και ικανοποιήθηκε, να τρώει τροφή ως μη περίσσευμα;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική σχετικά με τις διαμονές;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική σχετικά με τις διαμονές;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, πολλές κατοικίες εντός του ίδιου συνόρου να μην τελούν μαζί την τήρηση των κανόνων;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική συναίνεσης;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική συναίνεσης;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, να εκτελεί νομική πράξη μια ελλιπής Κοινότητα - θα ζητήσουμε τη συναίνεση των μοναχών όταν έρθουν;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική σχετικά με το έθιμο;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική σχετικά με το έθιμο;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, αυτό που ο μέντοράς μου συνήθιζε να κάνει, αυτό που ο δάσκαλός μου συνήθιζε να κάνει, να το κάνω κι εγώ;» «Η πρακτική σχετικά με το έθιμο, φίλε, κάποτε είναι επιτρεπτή, κάποτε δεν είναι επιτρεπτή». «Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική σχετικά με το αχτύπητο βουτυρόγαλα;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική σχετικά με το αχτύπητο βουτυρόγαλα;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, εκείνο το γάλα που έχει εγκαταλείψει την κατάσταση γάλακτος, που δεν έχει φτάσει στην κατάσταση γιαουρτιού, να το πίνει κάποιος που τελείωσε να τρώει και ικανοποιήθηκε ως μη περίσσευμα;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, να πίνει κανείς φοινικόκρασο αζύμωτο;» «Ποιο είναι, φίλε, το φοινικόκρασο αζύμωτο;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, εκείνο το οινόπνευμα που έχει ζυμωθεί, που δεν έχει φτάσει στην κατάσταση μεθυστικού, να το πίνει κανείς;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, ύφασμα καθίσματος χωρίς περιθώριο;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Είναι επιτρεπτός, σεβάσμιε κύριε, ο χρυσός και το ασήμι;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Αυτοί, σεβάσμιε κύριε, οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι διακηρύττουν αυτά τα δέκα θέματα στη Βεσάλι. Λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, ας αναλάβουμε αυτή τη νομική υπόθεση. Πριν ό,τι δεν είναι σύμφωνο με τη Διδασκαλία λάμψει, η Διδασκαλία παρεμποδιστεί· πριν η μη μοναστική διαγωγή λάμψει, η μοναστική διαγωγή παρεμποδιστεί· πριν αυτοί που μιλούν για ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία γίνουν δυνατοί, αυτοί που μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία γίνουν αδύναμοι· πριν αυτοί που μιλούν για τη μη μοναστική διαγωγή γίνουν δυνατοί, αυτοί που μιλούν για τη μοναστική διαγωγή γίνουν αδύναμοι». «Ναι, φίλε», απάντησε ο σεβάσμιος Ρεβάτα στον σεβάσμιο Γιάσα Κακαντακαπούττα.

Τέλος του πρώτου μέρους της απαγγελίας.

2.

Δεύτερο μέρος της απαγγελίας

453. Οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι άκουσαν: «Ο Γιάσα Κακαντακαπούττα, λένε, επιθυμώντας να αναλάβει αυτή τη νομική υπόθεση, αναζητά φατρία, και κερδίζει, λένε, φατρία». Τότε στους μοναχούς Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι ήρθε η σκέψη: «Αυτή η νομική υπόθεση είναι σκληρή και άγρια. Ποιο μέρος άραγε θα μπορούσαμε να κερδίσουμε, ώστε εμείς σε αυτή τη νομική υπόθεση να είμαστε δυνατότεροι;»

Τότε στους μοναχούς Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι ήρθε η σκέψη: «Αυτός ο σεβάσμιος Ρεβάτα είναι πολυμαθής, γνώστης της παράδοσης, κάτοχος της Διδασκαλίας, κάτοχος της μοναστικής διαγωγής, κάτοχος των πινάκων περιεχομένων, σοφός, έμπειρος, ευφυής, ευσυνείδητος, με τύψη, πρόθυμος να εξασκηθεί. Αν εμείς κερδίσουμε τον σεβάσμιο Ρεβάτα με το μέρος μας, έτσι εμείς σε αυτή τη νομική υπόθεση θα είμαστε δυνατότεροι».

Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι ετοίμασαν άφθονα αναγκαία είδη για ασκητή - κύπελλο, χιτώνα, ύφασμα καθίσματος, θήκη βελόνας, ζώνη, φίλτρο νερού και δοχείο διήθησης νερού. Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι, αφού πήραν εκείνα τα αναγκαία είδη για ασκητή, ταξίδεψαν με πλοίο στη Σαχατζάτι· αφού κατέβηκαν από το πλοίο, συμμετείχαν σε γεύμα στη βάση κάποιου δένδρου. Τότε στον σεβάσμιο Σάλχα, που είχε μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήταν σε απομόνωση, εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός στον νου: «Ποιοι άραγε μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία - οι μοναχοί της Ανατολής ή οι μοναχοί από την Πάβα;» Τότε στον σεβάσμιο Σάλχα, καθώς ανασκοπούσε με τον νου τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή, ήρθε η σκέψη: «Οι μοναχοί της Ανατολής μιλούν για ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία, οι μοναχοί από την Πάβα μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία».

Τότε κάποια θεότητα που ανήκει στις αγνές διαμονές, αφού αντιλήφθηκε με τον νου της τον αναλογισμό του νου του σεβάσμιου Σάλχα - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι εξαφανίστηκε από τους θεούς των αγνών διαμονών - εμφανίστηκε μπροστά στον σεβάσμιο Σάλχα. Τότε εκείνη η θεότητα είπε στον σεβάσμιο Σάλχα: «Καλώς, σεβάσμιε κύριε Σάλχα, οι μοναχοί της Ανατολής μιλούν για ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία, οι μοναχοί από την Πάβα μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία. Τότε λοιπόν, σεβάσμιε κύριε Σάλχα, στάσου σύμφωνα με τη Διδασκαλία». «Και πριν εγώ, θεότητα, και τώρα στέκομαι σύμφωνα με τη Διδασκαλία· αλλά δεν φανερώνω ακόμη την άποψή μου, ίσως με εγκρίνουν σε αυτή τη νομική υπόθεση».

454. Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι, αφού πήραν εκείνα τα αναγκαία είδη για ασκητή, πήγαν εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ρεβάτα· αφού πλησίασαν, είπαν στον σεβάσμιο Ρεβάτα: «Ας δεχθεί, σεβάσμιε κύριε, ο πρεσβύτερος μοναχός τα αναγκαία είδη για ασκητή - κύπελλο, χιτώνα, ύφασμα καθίσματος, θήκη βελόνας, ζώνη, φίλτρο νερού και δοχείο διήθησης νερού». «Αρκεί, φίλε, το κύπελλο και οι χιτώνες μου είναι πλήρεις», δεν θέλησε να δεχθεί.

Εκείνη την περίοδο ένας μοναχός ονόματι Ούτταρα, είκοσι ετών, ήταν ο συνοδός του σεβάσμιου Ρεβάτα. Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι πήγαν εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ούτταρα· αφού πλησίασαν, είπαν στον σεβάσμιο Ούτταρα: «Ας δεχθεί ο σεβάσμιος Ούτταρα τα αναγκαία είδη για ασκητή - κύπελλο, χιτώνα, ύφασμα καθίσματος, θήκη βελόνας, ζώνη, φίλτρο νερού και δοχείο διήθησης νερού». «Αρκεί, φίλε, το κύπελλο και οι χιτώνες μου είναι πλήρεις», δεν θέλησε να δεχθεί. «Οι άνθρωποι, φίλε Ούτταρα, προσφέρουν στον Ευλογημένο αναγκαία είδη για ασκητή. Αν ο Ευλογημένος δέχεται, με αυτό ακριβώς αυτοί είναι ικανοποιημένοι. Αν ο Ευλογημένος δεν δέχεται, τα προσφέρουν στον σεβάσμιο Άναντα - ας δεχθεί, σεβάσμιε κύριε, ο πρεσβύτερος μοναχός τα αναγκαία είδη για ασκητή. Όπως δέχθηκε ο Ευλογημένος, ακριβώς έτσι θα είναι. Ας δεχθεί ο σεβάσμιος Ούτταρα τα αναγκαία είδη για ασκητή. Όπως δέχθηκε ο πρεσβύτερος μοναχός, ακριβώς έτσι θα είναι». Τότε ο σεβάσμιος Ούτταρα, πιεζόμενος από τους μοναχούς Βατζτζιπούττα της Βεσάλι, πήρε έναν χιτώνα. «Πείτε, φίλοι, ό,τι χρειάζεστε». «Ο σεβάσμιος Ούτταρα ας πει τόσα στον πρεσβύτερο μοναχό· και τόσα, σεβάσμιε κύριε, ο πρεσβύτερος μοναχός ας πει εν μέσω της Κοινότητας - 'Στις ανατολικές περιοχές οι Βούδες Ευλογημένοι εγείρονται. Οι μοναχοί της Ανατολής μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία, οι μοναχοί από την Πάβα μιλούν για ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία'». «Ναι, φίλοι», αφού υποσχέθηκε ο σεβάσμιος Ούτταρα στους μοναχούς Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι, πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ρεβάτα· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Ρεβάτα: «Τόσα, σεβάσμιε κύριε, ο πρεσβύτερος μοναχός ας πει εν μέσω της Κοινότητας - 'Στις ανατολικές περιοχές οι Βούδες Ευλογημένοι εγείρονται. Οι μοναχοί της Ανατολής μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία, οι μοναχοί από την Πάβα μιλούν για ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία'». «Με ωθείς εσύ, μοναχέ, σε ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία», ο πρεσβύτερος μοναχός απέβαλε τον σεβάσμιο Ούτταρα.

Τότε οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι είπαν στον σεβάσμιο Ούτταρα: «Τι, φίλε Ούτταρα, είπε ο πρεσβύτερος μοναχός;» «Κακόβουλη πράξη έγινε από εμάς, φίλοι. 'Με ωθείς εσύ, μοναχέ, σε ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία', ο πρεσβύτερος μοναχός με απέβαλε». «Δεν είσαι εσύ, φίλε, μεγαλύτερος, είκοσι ετών;» «Ναι, φίλε, αλλά εμείς λαμβάνουμε καθοδήγηση από τον δάσκαλο».

455. Τότε η Κοινότητα, επιθυμώντας να κρίνει εκείνη τη νομική υπόθεση, συναθροίστηκε. Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα ενημέρωσε την Κοινότητα:

«Ας με ακούσει, φίλοι, η Κοινότητα. Αν εμείς κατευνάσουμε αυτή τη νομική υπόθεση εδώ, μπορεί οι μοναχοί που ξεκίνησαν την υπόθεση να την επανανοίξουν για νέα διαδικασία. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, εκεί όπου αυτή η νομική υπόθεση προέκυψε, η Κοινότητα ας κατευνάσει αυτή τη νομική υπόθεση εκεί».

Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί πήγαν στη Βεσάλι - επιθυμώντας να κρίνουν εκείνη τη νομική υπόθεση.

Εκείνη όμως την περίοδο ένας ονόματι Σαμπακάμι, ο πρεσβύτερος της Κοινότητας στη γη, εκατόν είκοσι ετών από την πλήρη χειροτονία, συγκάτοικος μαθητής του σεβάσμιου Άναντα, διέμενε στη Βεσάλι. Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα είπε στον σεβάσμιο Σαμπχούτα Σαναβάσι: «Εγώ, φίλε, στο μοναστήρι όπου διαμένει ο πρεσβύτερος Σαμπακάμι, σε εκείνο το μοναστήρι πηγαίνω. Εσύ λοιπόν νωρίς το πρωί, αφού πλησιάσεις τον σεβάσμιο Σαμπακάμι, να ρωτήσεις αυτά τα δέκα θέματα».

«Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο σεβάσμιος Σαμπχούτα Σαναβάσι στον σεβάσμιο Ρεβάτα. Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα πήγε στο μοναστήρι όπου διέμενε ο πρεσβύτερος Σαμπακάμι. Στο εσωτερικό δωμάτιο ετοιμάστηκε κατάλυμα για τον σεβάσμιο Σαμπακάμι, στην είσοδο του εσωτερικού δωματίου για τον σεβάσμιο Ρεβάτα. Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα - αυτός ο πρεσβύτερος είναι ηλικιωμένος και δεν ξαπλώνει - δεν ξάπλωσε. Ο σεβάσμιος Σαμπακάμι - αυτός ο μοναχός είναι επισκέπτης, κουρασμένος και δεν ξαπλώνει - δεν ξάπλωσε. Τότε ο σεβάσμιος Σαμπακάμι, αφού σηκώθηκε κοντά στο χάραμα της αυγής, είπε στον σεβάσμιο Ρεβάτα: «Με ποια διαμονή εσύ, αγαπητέ, τώρα διαμένεις συχνά;» «Με τη διαμονή στη φιλικότητα εγώ, σεβάσμιε κύριε, τώρα διαμένω συχνά». «Με επιφανειακή διαμονή, λοιπόν, εσύ, αγαπητέ, τώρα διαμένεις συχνά. Επιφανειακή διαμονή είναι αυτή, αγαπητέ, δηλαδή η φιλικότητα». «Και πριν σε μένα, σεβάσμιε κύριε, όταν ήμουν λαϊκός, η φιλικότητα ήταν συνηθισμένη. Γι' αυτό και τώρα διαμένω συχνά με τη διαμονή στη φιλικότητα, αλλά έχω επιτύχει την Αξιότητα εδώ και πολύ καιρό». «Ο πρεσβύτερος όμως, σεβάσμιε κύριε, με ποια διαμονή τώρα διαμένει συχνά;» «Με τη διαμονή στην κενότητα εγώ, αγαπητέ, τώρα διαμένω συχνά». «Με τη διαμονή του μεγάλου ανθρώπου, λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, ο πρεσβύτερος τώρα διαμένει συχνά. Διαμονή του μεγάλου ανθρώπου είναι αυτή, σεβάσμιε κύριε, δηλαδή η κενότητα». «Και πριν σε μένα, αγαπητέ, όταν ήμουν λαϊκός, η κενότητα ήταν συνηθισμένη. Γι' αυτό και τώρα διαμένω συχνά με τη διαμονή στην κενότητα, αλλά έχω επιτύχει την Αξιότητα εδώ και πολύ καιρό». Και αυτή η συζήτηση μεταξύ των πρεσβύτερων μοναχών έμεινε ημιτελής, όταν ο σεβάσμιος Σαμπχούτα Σαναβάσι έφτασε εκεί. Τότε ο σεβάσμιος Σαμπχούτα Σαναβάσι πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Σαμπακάμι· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Σαμπακάμι και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαμπχούτα Σαναβάσι είπε στον σεβάσμιο Σαμπακάμι: «Αυτοί, σεβάσμιε κύριε, οι μοναχοί Βατζτζιπούττακα της Βεσάλι διακηρύττουν δέκα θέματα στη Βεσάλι - είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με το κέρας για το αλάτι, είναι επιτρεπτή η πρακτική για δύο δάκτυλα πλάτος, είναι επιτρεπτή η πρακτική εντός των χωριών, είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με τις διαμονές, είναι επιτρεπτή η πρακτική συναίνεσης, είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με το έθιμο, είναι επιτρεπτή η πρακτική σχετικά με το αχτύπητο βουτυρόγαλα, είναι επιτρεπτό να πίνει κανείς φοινικόκρασο αζύμωτο, είναι επιτρεπτό ύφασμα καθίσματος χωρίς περιθώριο, είναι επιτρεπτός ο χρυσός και το ασήμι. Από τον πρεσβύτερο, σεβάσμιε κύριε, κοντά στον μέντορα έχει μελετηθεί πολλή Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή. Στον πρεσβύτερο, σεβάσμιε κύριε, που ανασκοπεί τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή, ποια είναι η γνώμη; Ποιοι άραγε μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία - οι μοναχοί της Ανατολής ή οι μοναχοί από την Πάβα;» «Και από σένα πράγματι, φίλε, κοντά στον μέντορα έχει μελετηθεί πολλή Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή. Σε σένα όμως, φίλε, που ανασκοπείς τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή, ποια είναι η γνώμη; Ποιοι άραγε μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία - οι μοναχοί της Ανατολής ή οι μοναχοί από την Πάβα;» «Σε μένα πράγματι, σεβάσμιε κύριε, που ανασκοπώ τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή, έρχεται έτσι η σκέψη: οι μοναχοί της Ανατολής μιλούν για ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία, οι μοναχοί από την Πάβα μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία· αλλά δεν φανερώνω ακόμη την άποψή μου, ίσως με εγκρίνουν σε αυτή τη νομική υπόθεση». «Και σε μένα πράγματι, φίλε, που ανασκοπώ τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή, έρχεται έτσι η σκέψη: οι μοναχοί της Ανατολής μιλούν για ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία, οι μοναχοί από την Πάβα μιλούν για ό,τι είναι η Διδασκαλία· αλλά δεν φανερώνω ακόμη την άποψή μου, ίσως με εγκρίνουν σε αυτή τη νομική υπόθεση».

456. Τότε η Κοινότητα, επιθυμώντας να κρίνει εκείνη τη νομική υπόθεση, συναθροίστηκε. Ενώ όμως εκείνη η νομική υπόθεση εξεταζόταν, εγείρονταν ατελείωτες συζητήσεις και δεν γινόταν κατανοητό το νόημα κανενός λεχθέντος. Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα ενημέρωσε την Κοινότητα:

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Ενώ εξετάζεται αυτή η νομική υπόθεσή μας, εγείρονται ατελείωτες συζητήσεις και δεν γίνεται κατανοητό το νόημα κανενός λεχθέντος. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, η Κοινότητα ας κατευνάσει αυτή τη νομική υπόθεση μέσω δημοψηφίσματος». Η Κοινότητα επέλεξε τέσσερις μοναχούς της Ανατολής και τέσσερις μοναχούς από την Πάβα. Από τους μοναχούς της Ανατολής - τον σεβάσμιο Σαμπακάμι, τον σεβάσμιο Σάλχα, τον σεβάσμιο Κχουτζτζασόμπχιτα και τον σεβάσμιο Βασαμπαγκάμικα· από τους μοναχούς από την Πάβα - τον σεβάσμιο Ρεβάτα, τον σεβάσμιο Σαμπχούτα Σαναβάσι, τον σεβάσμιο Γιάσα Κακαντακαπούττα και τον σεβάσμιο Σουμάνα. Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα ενημέρωσε την Κοινότητα:

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Ενώ εξετάζεται αυτή η νομική υπόθεσή μας, εγείρονται ατελείωτες συζητήσεις και δεν γίνεται κατανοητό το νόημα κανενός λεχθέντος. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, η Κοινότητα ας εγκρίνει τέσσερις μοναχούς της Ανατολής και τέσσερις μοναχούς από την Πάβα μέσω δημοψηφίσματος για να κατευνάσουν αυτή τη νομική υπόθεση. Αυτή είναι η πρόταση.

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Ενώ εξετάζεται αυτή η νομική υπόθεσή μας, εγείρονται ατελείωτες συζητήσεις και δεν γίνεται κατανοητό το νόημα κανενός λεχθέντος. Η Κοινότητα εγκρίνει τέσσερις μοναχούς της Ανατολής και τέσσερις μοναχούς από την Πάβα μέσω δημοψηφίσματος για να κατευνάσουν αυτή τη νομική υπόθεση. Όποιος σεβάσμιος αποδέχεται την έγκριση των τεσσάρων μοναχών της Ανατολής και των τεσσάρων μοναχών από την Πάβα μέσω δημοψηφίσματος για να κατευνάσουν αυτή τη νομική υπόθεση, αυτός ας σιωπήσει· όποιος δεν αποδέχεται, αυτός ας μιλήσει.

«Εγκρίθηκαν από την Κοινότητα τέσσερις μοναχοί της Ανατολής και τέσσερις μοναχοί από την Πάβα μέσω δημοψηφίσματος για να κατευνάσουν αυτή τη νομική υπόθεση. Η Κοινότητα αποδέχεται· για αυτό σιωπούν· έτσι αυτό το θυμάμαι».

Εκείνη όμως την περίοδο ένας μοναχός ονόματι Ατζίτα, με δέκα έτη ως πρεσβύτερος, ήταν ο απαγγελέας του κύριου μοναστικού κώδικα της Κοινότητας. Τότε η Κοινότητα ενέκρινε και τον σεβάσμιο Ατζίτα - ως επιμελητή καθισμάτων για τους πρεσβύτερους μοναχούς. Τότε στους πρεσβύτερους μοναχούς ήρθε αυτή η σκέψη: «Πού άραγε εμείς να κατευνάσουμε αυτή τη νομική υπόθεση;» Τότε στους πρεσβύτερους μοναχούς ήρθε αυτή η σκέψη: «Αυτό το μοναστήρι Βαλικάραμα είναι γοητευτικό, αθόρυβο, χωρίς φασαρία. Γιατί να μην κατευνάσουμε εμείς αυτή τη νομική υπόθεση στο μοναστήρι Βαλικάραμα;»

457. Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί πήγαν στο μοναστήρι Βαλικά - επιθυμώντας να κρίνουν εκείνη τη νομική υπόθεση. Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα ενημέρωσε την Κοινότητα:

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, εγώ ας ρωτήσω τον σεβάσμιο Σαμπακάμι για τη μοναστική διαγωγή».

Ο σεβάσμιος Σαμπακάμι ενημέρωσε την Κοινότητα:

«Ας με ακούσει, φίλοι, η Κοινότητα. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, εγώ ερωτηθείς από τον Ρεβάτα ας απαντήσω για τη μοναστική διαγωγή».

Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα είπε στον σεβάσμιο Σαμπακάμι: «Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική σχετικά με το κέρας για το αλάτι;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική σχετικά με το κέρας για το αλάτι;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, να μεταφέρει κανείς αλάτι σε κέρας - όπου θα είναι άναλο, εκεί θα το καταναλώσουμε;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Πού απορρίφθηκε;» «Στη Σαβάτθι, στην ανάλυση του κανόνα». «Τι διαπράττει;» «Εξιλέωση για αποθηκευμένη τροφή».

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτή η πρώτη υπόθεση κρίθηκε από την Κοινότητα. Έτσι αυτή η υπόθεση είναι αντίθετη στη Διδασκαλία, αντίθετη στη μοναστική διαγωγή, απομακρυσμένη από τη διδαχή του Δασκάλου. Καταθέτω αυτό το πρώτο ψηφοδέλτιο».

«Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική για δύο δάκτυλα πλάτος;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική για δύο δάκτυλα πλάτος;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, όταν η σκιά έχει περάσει δύο δάκτυλα, να τρώει κανείς τροφή σε ακατάλληλη ώρα;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Πού απορρίφθηκε;» «Στο Ρατζάγκαχα, στην ανάλυση του κανόνα». «Τι διαπράττει;» «Εξιλέωση για φαγητό σε ακατάλληλη ώρα».

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτή η δεύτερη υπόθεση αποφασίστηκε από την Κοινότητα. Έτσι αυτή η υπόθεση είναι αντίθετη στη Διδασκαλία, αντίθετη στη μοναστική διαγωγή, απομακρυσμένη από τη διδαχή του Δασκάλου. Καταθέτω αυτό το δεύτερο ψηφοδέλτιο».

«Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική εντός των χωριών;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική εντός των χωριών;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε - τώρα θα πάω σε άλλο χωριό - από κάποιον που τελείωσε να τρώει και ικανοποιήθηκε, να τρώει τροφή ως μη περίσσευμα;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Πού απορρίφθηκε;» «Στη Σαβάτθι, στην ανάλυση του κανόνα». «Τι διαπράττει;» «Εξιλέωση για τροφή ως μη περίσσευμα».

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτή η τρίτη υπόθεση αποφασίστηκε από την Κοινότητα. Έτσι αυτή η υπόθεση είναι αντίθετη στη Διδασκαλία, αντίθετη στη μοναστική διαγωγή, απομακρυσμένη από τη διδαχή του Δασκάλου. Καταθέτω αυτό το τρίτο ψηφοδέλτιο».

«Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική σχετικά με τις διαμονές;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική σχετικά με τις διαμονές;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, πολλές κατοικίες εντός του ίδιου συνόρου να μην τελούν μαζί την τήρηση των κανόνων;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Πού απορρίφθηκε;» «Στο Ρατζάγκαχα, στο κεφάλαιο σχετικά με την τήρηση των κανόνων». «Τι διαπράττει;» «Ανάρμοστη πράξη για παράβαση της μοναστικής διαγωγής».

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτή η τέταρτη υπόθεση αποφασίστηκε από την Κοινότητα. Έτσι αυτή η υπόθεση είναι αντίθετη στη Διδασκαλία, αντίθετη στη μοναστική διαγωγή, απομακρυσμένη από τη διδαχή του Δασκάλου. Καταθέτω αυτό το τέταρτο ψηφοδέλτιο».

«Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική συναίνεσης;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική συναίνεσης;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, να εκτελεί νομική πράξη μια ελλιπής Κοινότητα - θα ζητήσουμε τη συναίνεση των μοναχών όταν έρθουν;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Πού απορρίφθηκε;» «Στο κεφάλαιο της Τσαμπά, στην υπόθεση της μοναστικής διαγωγής». «Τι διαπράττει;» «Ανάρμοστη πράξη για παράβαση της μοναστικής διαγωγής».

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτή η πέμπτη υπόθεση αποφασίστηκε από την Κοινότητα. Έτσι αυτή η υπόθεση είναι αντίθετη στη Διδασκαλία, αντίθετη στη μοναστική διαγωγή, απομακρυσμένη από τη διδαχή του Δασκάλου. Καταθέτω αυτό το πέμπτο ψηφοδέλτιο».

«Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική σχετικά με το έθιμο;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική σχετικά με το έθιμο;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε - αυτό που ο μέντοράς μου συνήθιζε να κάνει, αυτό που ο δάσκαλός μου συνήθιζε να κάνει - να το κάνω κι εγώ;» «Η πρακτική σχετικά με το έθιμο, φίλε, κάποτε είναι επιτρεπτή, κάποτε δεν είναι επιτρεπτή».

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτή η έκτη υπόθεση αποφασίστηκε από την Κοινότητα. Έτσι αυτή η υπόθεση είναι αντίθετη στη Διδασκαλία, αντίθετη στη μοναστική διαγωγή, απομακρυσμένη από τη διδαχή του Δασκάλου. Καταθέτω αυτό το έκτο ψηφοδέλτιο».

«Είναι επιτρεπτή, σεβάσμιε κύριε, η πρακτική σχετικά με το αχτύπητο βουτυρόγαλα;» «Ποια είναι, φίλε, η πρακτική σχετικά με το αχτύπητο βουτυρόγαλα;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, εκείνο το γάλα που έχει εγκαταλείψει την κατάσταση γάλακτος, που δεν έχει φτάσει στην κατάσταση γιαουρτιού, να το πίνει κάποιος που τελείωσε να τρώει και ικανοποιήθηκε ως μη περίσσευμα;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Πού απορρίφθηκε;» «Στη Σαβάτθι, στην ανάλυση του κανόνα». «Τι διαπράττει;» «Εξιλέωση για τροφή ως μη περίσσευμα».

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτή η έβδομη υπόθεση αποφασίστηκε από την Κοινότητα. Έτσι αυτή η υπόθεση είναι αντίθετη στη Διδασκαλία, αντίθετη στη μοναστική διαγωγή, απομακρυσμένη από τη διδαχή του Δασκάλου. Καταθέτω αυτό το έβδομο ψηφοδέλτιο».

«Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, να πίνει κανείς φοινικόκρασο αζύμωτο;» «Ποιο είναι, φίλε, το φοινικόκρασο αζύμωτο;» «Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, εκείνο το οινόπνευμα που έχει ζυμωθεί, που δεν έχει φτάσει στην κατάσταση μεθυστικού, να το πίνει κανείς;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Πού απορρίφθηκε;» «Στην Κοσάμπι, στην ανάλυση του κανόνα». «Τι διαπράττει;» «Στην κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών και ηδυποτών, εξιλέωση».

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτή η όγδοη υπόθεση αποφασίστηκε από την Κοινότητα. Έτσι αυτή η υπόθεση είναι αντίθετη στη Διδασκαλία, αντίθετη στη μοναστική διαγωγή, απομακρυσμένη από τη διδαχή του Δασκάλου. Καταθέτω αυτό το όγδοο ψηφοδέλτιο».

«Είναι επιτρεπτό, σεβάσμιε κύριε, ύφασμα καθίσματος χωρίς περιθώριο;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Πού απορρίφθηκε;» «Στη Σαβάτθι, στην ανάλυση του κανόνα». «Τι διαπράττει;» «Στο που απαιτεί αποκοπή, εξιλέωση».

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτή η ένατη υπόθεση αποφασίστηκε από την Κοινότητα. Έτσι αυτή η υπόθεση είναι αντίθετη στη Διδασκαλία, αντίθετη στη μοναστική διαγωγή, απομακρυσμένη από τη διδαχή του Δασκάλου. Καταθέτω αυτό το ένατο ψηφοδέλτιο».

«Είναι επιτρεπτός, σεβάσμιε κύριε, ο χρυσός και το ασήμι;» «Όχι, φίλε, δεν είναι επιτρεπτό». «Πού απορρίφθηκε;» «Στο Ρατζάγκαχα, στην ανάλυση του κανόνα». «Τι διαπράττει;» «Στην αποδοχή χρυσού και ασημιού, εξιλέωση».

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτό το δέκατο θέμα έχει αποφασιστεί από την Κοινότητα. Έτσι αυτή η υπόθεση είναι αντίθετη στη Διδασκαλία, αντίθετη στη μοναστική διαγωγή, απομακρυσμένη από τη διδαχή του Δασκάλου. Καταθέτω αυτό το δέκατο ψηφοδέλτιο.

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτά τα δέκα θέματα έχουν αποφασιστεί από την Κοινότητα. Έτσι και αυτά τα δέκα θέματα είναι αντίθετα στη Διδασκαλία, αντίθετα στην Πειθαρχία, απομακρυσμένα από τη διδαχή του Δασκάλου».

458. «Αυτή η νομική υπόθεση, φίλε, έχει απορριφθεί, είναι ήρεμη, κατευνασμένη, καλά κατευνασμένη. Αλλά εσύ, φίλε, μπορείς να με ρωτήσεις αυτά τα δέκα θέματα και εν μέσω της Κοινότητας - για την πειθώ εκείνων των μοναχών». Τότε ο σεβάσμιος Ρεβάτα ρώτησε τον σεβάσμιο Σαμπακάμι αυτά τα δέκα θέματα και εν μέσω της Κοινότητας. Ερωτηθείς επανειλημμένα ο σεβάσμιος Σαμπακάμι απάντησε. Σε αυτή την απαγγελία της μοναστικής διαγωγής υπήρχαν επτακόσιοι μοναχοί, ούτε λιγότεροι ούτε περισσότεροι· για αυτό το λόγο αυτή η απαγγελία της μοναστικής διαγωγής ονομάζεται «των επτακοσίων».

Τέλος του δεύτερου μέρους της απαγγελίας.

Το κεφάλαιο για τους επτακόσιους, δωδέκατο.

Σε αυτό το κεφάλαιο οι υποθέσεις είκοσι πέντε.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Τέλος του κεφαλαίου για τους επτακόσιους.

Τέλος του Μικρού Τμήματος.

Τέλος του κειμένου του Μικρού Τμήματος.