4.

Η ενότητα για την παραχώρηση

1.

Το κεφάλαιο για τους χιτώνες

1.

Ο πρώτος κανόνας εξάσκησης για το κατχίνα

Αυτοί, σεβάσμιοι, είναι οι τριάντα κανόνες εξιλέωσης με παραχώρηση

έρχονται για απαγγελία.

459. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Βεσάλι, στο ιερό μνημείο Γκοτάμακα. Εκείνη την περίοδο οι τρεις χιτώνες είχαν επιτραπεί από τον Ευλογημένο για τους μοναχούς. Οι μοναχοί της ομάδας των έξι - «Οι τρεις χιτώνες έχουν επιτραπεί από τον Ευλογημένο» λέγοντας, με άλλους τρεις χιτώνες εισέρχονταν στο χωριό, με άλλους τρεις χιτώνες έμεναν στο μοναστήρι, με άλλους τρεις χιτώνες κατέβαιναν για μπάνιο. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι θα κρατούσαν επιπλέον χιτώνα;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, κρατάτε επιπλέον χιτώνα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, θα κρατούσατε επιπλέον χιτώνα! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

460. «Όποιος μοναχός κρατήσει επιπλέον χιτώνα, εξιλέωση με παραχώρηση».

Και έτσι αυτός ο κανόνας εξάσκησης θεσπίστηκε από τον Ευλογημένο για τους μοναχούς.

461. Εκείνη την περίοδο στον σεβάσμιο Άναντα είχε εμφανιστεί επιπλέον χιτώνας. Και ο σεβάσμιος Άναντα επιθυμούσε να δώσει αυτόν τον χιτώνα στον σεβάσμιο Σαριπούττα. Και ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμενε στη Σακέτα. Τότε στον σεβάσμιο Άναντα ήρθε αυτή η σκέψη: «Ο Ευλογημένος έχει θεσπίσει κανόνα εξάσκησης - 'δεν πρέπει να διατηρείται επιπλέον χιτώνας'. Και αυτός ο επιπλέον χιτώνας μου εμφανίστηκε. Και εγώ επιθυμώ να δώσω αυτόν τον χιτώνα στον σεβάσμιο Σαριπούττα. Και ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμενε στη Σακέτα. Πώς άραγε πρέπει να προχωρήσω;» Τότε ο σεβάσμιος Άναντα ανακοίνωσε αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. «Πόσο καιρό λοιπόν, Άναντα, θα έρθει ο Σαριπούττα;» «Την ένατη ή τη δέκατη ημέρα, Ευλογημένε». Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, να διατηρείται επιπλέον χιτώνας για δέκα ημέρες το πολύ. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

462. «Όταν ο χιτώνας έχει ολοκληρωθεί και το κατχίνα έχει αρθεί, ένας μοναχός μπορεί να διατηρεί επιπλέον χιτώνα για δέκα ημέρες το πολύ. Αν το υπερβεί, εξιλέωση με παραχώρηση».

463. «Όταν ο χιτώνας έχει ολοκληρωθεί» σημαίνει ότι ο χιτώνας του μοναχού είτε έχει κατασκευαστεί είτε έχει χαθεί είτε έχει καταστραφεί είτε έχει καεί είτε η προσδοκία χιτώνος έχει αποκοπεί.

«Όταν το κατχίνα έχει αρθεί» σημαίνει ότι έχει αρθεί με κάποιον από τους οκτώ λόγους, ή έχει αρθεί ενδιάμεσα από την Κοινότητα.

«Για δέκα ημέρες το πολύ» σημαίνει ότι πρέπει να διατηρείται για δέκα ημέρες το πολύ.

«Επιπλέον χιτώνας» ονομάζεται αυτός που δεν έχει καθοριστεί και δεν έχει εκχωρηθεί.

«Χιτώνας» ονομάζεται κάποιος από τους έξι χιτώνες, ο τελευταίος κατάλληλος για εκχώρηση.

«Αν το υπερβεί, συνεπάγεται παραχώρηση» σημαίνει ότι στο χάραμα της αυγής της ενδέκατης ημέρας συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί. Εκείνος ο μοναχός, αφού πλησιάσει την Κοινότητα, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού προσκυνήσει τα πόδια των μεγαλύτερων μοναχών, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, έχει υπερβεί τις δέκα ημέρες και πρέπει να παραχωρηθεί· αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα». Αφού παραχωρήσει, πρέπει να εξομολογηθεί το παράπτωμα. Το παράπτωμα πρέπει να γίνει δεκτό από έναν έμπειρο και ικανό μοναχό. Ο παραχωρηθείς χιτώνας πρέπει να δοθεί.

464. «Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτός ο χιτώνας του τάδε μοναχού που πρέπει να παραχωρηθεί έχει παραχωρηθεί στην Κοινότητα. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, η Κοινότητα ας δώσει αυτόν τον χιτώνα στον τάδε μοναχό».

465. Εκείνος ο μοναχός, αφού πλησιάσει αρκετούς μοναχούς, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού προσκυνήσει τα πόδια των μεγαλύτερων μοναχών, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, έχει υπερβεί τις δέκα ημέρες και πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στους σεβάσμιους». Αφού παραχωρήσει, πρέπει να εξομολογηθεί το παράπτωμα. Το παράπτωμα πρέπει να γίνει δεκτό από έναν έμπειρο και ικανό μοναχό. Ο παραχωρηθείς χιτώνας πρέπει να δοθεί.

466. «Ας με ακούσουν οι σεβάσμιοι. Αυτός ο χιτώνας του τάδε μοναχού που πρέπει να παραχωρηθεί έχει παραχωρηθεί στους σεβάσμιους. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για τους σεβάσμιους, οι σεβάσμιοι ας δώσουν αυτόν τον χιτώνα στον τάδε μοναχό».

467. Εκείνος ο μοναχός, αφού πλησιάσει έναν μοναχό, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: «Αυτός ο χιτώνας μου, φίλε, έχει υπερβεί τις δέκα ημέρες και πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στον σεβάσμιο». Αφού παραχωρήσει, πρέπει να εξομολογηθεί το παράπτωμα. Το παράπτωμα πρέπει να γίνει δεκτό από εκείνον τον μοναχό. Ο παραχωρηθείς χιτώνας πρέπει να δοθεί: «Δίνω αυτόν τον χιτώνα στον σεβάσμιο».

468. Όταν οι δέκα ημέρες έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι έχουν παρέλθει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν οι δέκα ημέρες έχουν παρέλθει, αμφιβάλλων· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν οι δέκα ημέρες έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχουν παρέλθει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει καθοριστεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καθοριστεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει εκχωρηθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει εκχωρηθεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει δοθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει δοθεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει χαθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει χαθεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει καταστραφεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καταστραφεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει καεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει αρπαχθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει αρπαχθεί· εξιλέωση με παραχώρηση.

Χρησιμοποιεί χιτώνα που πρέπει να παραχωρηθεί χωρίς να τον έχει παραχωρήσει· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν οι δέκα ημέρες δεν έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι έχουν παρέλθει· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν οι δέκα ημέρες δεν έχουν παρέλθει, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν οι δέκα ημέρες δεν έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχουν παρέλθει· μη παράπτωμα.

469. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν εντός δέκα ημερών το καθορίζει, το εκχωρεί, το δίνει σε άλλους, χάνεται, καταστρέφεται, καίγεται, το αρπάζουν με βία, το παίρνουν μέσω της οικειότητας· για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

470. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι δεν έδιναν τον εγκαταλελειμμένο χιτώνα. Ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. «Δεν πρέπει, μοναχοί, να μη δίνεται ο εγκαταλελειμμένος χιτώνας. Όποιος δεν δώσει, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης».

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το κατχίνα, πρώτος.

2.

Ο κανόνας εξάσκησης για την αποθήκη

471. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο μοναχοί, αφού εναπέθεταν τον χιτώνα στα χέρια μοναχών, αναχωρούσαν για περιπλάνηση στην επαρχία με τον εσωτερικό και τον εξωτερικό χιτώνα. Εκείνοι οι χιτώνες, αφού είχαν αφεθεί για πολύ καιρό, γίνονταν μουχλιασμένοι. Αυτούς τους χιτώνες οι μοναχοί τους στέγνωναν στον ήλιο. Ο σεβάσμιος Άναντα, περιπλανώμενος για επίσκεψη καταλυμάτων, είδε εκείνους τους μοναχούς να στεγνώνουν εκείνους τους χιτώνες στον ήλιο. Αφού τους είδε, πήγε εκεί όπου ήταν εκείνοι οι μοναχοί· αφού τους πλησίασε, είπε στους μοναχούς: «Τίνος είναι αυτοί οι μουχλιασμένοι χιτώνες, φίλοι;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον σεβάσμιο Άναντα. Ο σεβάσμιος Άναντα παραπονιόταν, επέκρινε, εξέφραζε δυσαρέσκεια: «Πώς λοιπόν μοναχοί, αφού εναποθέτουν τον χιτώνα στα χέρια μοναχών, θα αναχωρούν για περιπλάνηση στην επαρχία με τον εσωτερικό και τον εξωτερικό χιτώνα;» Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, αφού επέπληξε εκείνους τους μοναχούς με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσε αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι μοναχοί, αφού εναποθέτουν τον χιτώνα στα χέρια μοναχών, αναχωρούν για περιπλάνηση στην επαρχία με τον εσωτερικό και τον εξωτερικό χιτώνα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εκείνοι, μοναχοί, οι ανόητοι άνθρωποι, αφού εναποθέτουν τον χιτώνα στα χέρια μοναχών, θα αναχωρούν για περιπλάνηση στην επαρχία με τον εσωτερικό και τον εξωτερικό χιτώνα! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

472. «Όταν ο χιτώνας έχει ολοκληρωθεί και το κατχίνα έχει αρθεί από τον μοναχό, αν ένας μοναχός διαμείνει χωριστά από τους τρεις χιτώνες έστω και για μία νύχτα, εξιλέωση με παραχώρηση».

Και έτσι αυτός ο κανόνας εξάσκησης θεσπίστηκε από τον Ευλογημένο για τους μοναχούς.

473. Εκείνη την περίοδο κάποιος μοναχός στην Κοσάμπι ήταν άρρωστος. Οι συγγενείς εκείνου του μοναχού έστειλαν αγγελιαφόρο κοντά του: «Ας έρθει ο σεβαστός, εμείς θα τον φροντίσουμε». Και οι μοναχοί είπαν έτσι: «Πήγαινε, φίλε, οι συγγενείς θα σε φροντίσουν». Αυτός λέει τα εξής: «Φίλε, από τον Ευλογημένο θεσπίστηκε κανόνας εξάσκησης: 'δεν πρέπει να διαμένει κανείς χωριστά από τους τρεις χιτώνες'. Εγώ όμως είμαι άρρωστος. Δεν μπορώ να φύγω παίρνοντας τους τρεις χιτώνες. Εγώ δεν θα πάω». Ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, να δίνεται σε άρρωστο μοναχό έγκριση μη αποχωρισμού από τους τρεις χιτώνες. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να δίνεται. Εκείνος ο άρρωστος μοναχός, αφού πλησιάσει την Κοινότητα, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού προσκυνήσει τα πόδια των μεγαλύτερων μοναχών, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: 'Εγώ, σεβάσμιε κύριε, είμαι άρρωστος. Δεν μπορώ να φύγω παίρνοντας τους τρεις χιτώνες. Έτσι εγώ, σεβάσμιε κύριε, αιτούμαι από την Κοινότητα έγκριση μη αποχωρισμού από τους τρεις χιτώνες'. Πρέπει να αιτηθεί για δεύτερη φορά. Πρέπει να αιτηθεί για τρίτη φορά. Ένας έμπειρος και ικανός μοναχός πρέπει να ενημερώσει την Κοινότητα:

474. «Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτός ο τάδε μοναχός είναι άρρωστος. Δεν μπορεί να φύγει παίρνοντας τους τρεις χιτώνες. Αυτός αιτείται από την Κοινότητα έγκριση μη αποχωρισμού από τους τρεις χιτώνες. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, η Κοινότητα ας δώσει στον τάδε μοναχό έγκριση μη αποχωρισμού από τους τρεις χιτώνες. Αυτή είναι η πρόταση.

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτός ο τάδε μοναχός είναι άρρωστος. Δεν μπορεί να φύγει παίρνοντας τους τρεις χιτώνες. Αυτός αιτείται από την Κοινότητα έγκριση μη αποχωρισμού από τους τρεις χιτώνες. Η Κοινότητα δίνει στον τάδε μοναχό έγκριση μη αποχωρισμού από τους τρεις χιτώνες. Όποιος σεβάσμιος αποδέχεται τη χορήγηση έγκρισης μη αποχωρισμού από τους τρεις χιτώνες στον τάδε μοναχό, αυτός ας σιωπήσει· όποιος δεν αποδέχεται, αυτός ας μιλήσει.

«Δόθηκε από την Κοινότητα στον τάδε μοναχό έγκριση μη αποχωρισμού από τους τρεις χιτώνες. Η Κοινότητα αποδέχεται· για αυτό σιωπούν· έτσι αυτό το θυμάμαι».

Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

475. «Όταν ο χιτώνας έχει ολοκληρωθεί και το κατχίνα έχει αρθεί από τον μοναχό, αν ένας μοναχός διαμείνει χωριστά από τους τρεις χιτώνες έστω και για μία νύχτα, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών, εξιλέωση με παραχώρηση».

476. «Όταν ο χιτώνας έχει ολοκληρωθεί» σημαίνει ότι ο χιτώνας του μοναχού είτε έχει κατασκευαστεί είτε έχει χαθεί είτε έχει καταστραφεί είτε έχει καεί είτε η προσδοκία χιτώνος έχει αποκοπεί.

«Όταν το κατχίνα έχει αρθεί» σημαίνει ότι έχει αρθεί με κάποιον από τους οκτώ λόγους, ή έχει αρθεί ενδιάμεσα από την Κοινότητα.

«Αν ένας μοναχός διαμείνει χωριστά από τους τρεις χιτώνες έστω και για μία νύχτα» σημαίνει είτε από τον διπλό χιτώνα είτε από τον άνω χιτώνα είτε από τον εσωτερικό χιτώνα.

«Εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών» σημαίνει εκτός από την έγκριση των μοναχών.

«Συνεπάγεται παραχώρηση» σημαίνει ότι μαζί με το χάραμα της αυγής συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, έχει διανυκτερεύσει χωριστά, εκτός από την έγκριση των μοναχών, πρέπει να παραχωρηθεί· αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

477. Χωριό με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Κατοικία με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Αποθήκη με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Παρατηρητήριο με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Περίπτερο με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Παλάτι με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Ανώγι με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Πλοίο με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Καραβάνι με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Χωράφι με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Αλώνι με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Πάρκο με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Μοναστήρι με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Βάση ενός δένδρου με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα. Υπαίθριος χώρος με ενιαία περίχωρα ή με διαφορετικά περίχωρα.

478. Χωριό με ενιαία περίχωρα ονομάζεται χωριό μιας οικογένειας που είναι περιφραγμένο. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο χωριό, πρέπει να παραμείνει μέσα στο χωριό. Αν είναι απερίφρακτο, σε όποιο σπίτι έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το σπίτι πρέπει να παραμείνει, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

479. Χωριό πολλών οικογενειών είναι περιφραγμένο. Σε όποιο σπίτι έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το σπίτι πρέπει να παραμείνει ή στην αίθουσα συνελεύσεων ή στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Από αυτόν που πηγαίνει στην αίθουσα συνελεύσεων, αφού εναποθέσει τον χιτώνα σε απόσταση απλωμένου χεριού, πρέπει να παραμείνει είτε στην αίθουσα συνελεύσεων είτε στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα στην αίθουσα συνελεύσεων, πρέπει να παραμείνει είτε στην αίθουσα συνελεύσεων είτε στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Αν είναι απερίφρακτο, σε όποιο σπίτι έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το σπίτι πρέπει να παραμείνει, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

480. Η κατοικία μιας οικογένειας είναι περιφραγμένη, με διάφορα εσωτερικά δωμάτια και διάφορα ιδιωτικά δωμάτια. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στην κατοικία, πρέπει να παραμείνει μέσα στην κατοικία. Αν είναι απερίφρακτη, σε όποιο εσωτερικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το εσωτερικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

481. Η κατοικία πολλών οικογενειών είναι περιφραγμένη, με διάφορα εσωτερικά δωμάτια και διάφορα ιδιωτικά δωμάτια. Σε όποιο εσωτερικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το εσωτερικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει ή στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Αν είναι απερίφρακτη, σε όποιο εσωτερικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το εσωτερικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

482. Η αποθήκη μιας οικογένειας είναι περιφραγμένη, με διάφορα εσωτερικά δωμάτια και διάφορα ιδιωτικά δωμάτια. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στην αποθήκη, πρέπει να παραμείνει μέσα στην αποθήκη. Αν είναι απερίφρακτη, σε όποιο εσωτερικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το εσωτερικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

483. Η αποθήκη πολλών οικογενειών είναι περιφραγμένη, με διάφορα εσωτερικά δωμάτια και διάφορα ιδιωτικά δωμάτια. Σε όποιο εσωτερικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το εσωτερικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει ή στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Αν είναι απερίφρακτη, σε όποιο εσωτερικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το εσωτερικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

484. Το παρατηρητήριο μιας οικογένειας είναι, αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο παρατηρητήριο, πρέπει να παραμείνει μέσα στο παρατηρητήριο. Το παρατηρητήριο πολλών οικογενειών είναι, με διάφορα εσωτερικά δωμάτια και διάφορα ιδιωτικά δωμάτια. Σε όποιο εσωτερικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το εσωτερικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει ή στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

485. Το περίπτερο μιας οικογένειας είναι, αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο περίπτερο, πρέπει να παραμείνει μέσα στο περίπτερο. Το περίπτερο πολλών οικογενειών είναι, με διάφορα εσωτερικά δωμάτια και διάφορα ιδιωτικά δωμάτια· σε όποιο εσωτερικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το εσωτερικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει ή στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

486. Το παλάτι μιας οικογένειας είναι, αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο παλάτι, πρέπει να παραμείνει μέσα στο παλάτι. Το παλάτι πολλών οικογενειών είναι, με διάφορα εσωτερικά δωμάτια και διάφορα ιδιωτικά δωμάτια. Σε όποιο εσωτερικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το εσωτερικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει ή στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

487. Το ανώγι μιας οικογένειας είναι. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο ανώγι, πρέπει να παραμείνει μέσα στο ανώγι. Το ανώγι πολλών οικογενειών είναι, με διάφορα εσωτερικά δωμάτια και διάφορα ιδιωτικά δωμάτια. Σε όποιο εσωτερικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το εσωτερικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει ή στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

488. Το πλοίο είναι μιας οικογένειας. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο πλοίο, πρέπει να παραμείνει μέσα στο πλοίο. Το πλοίο είναι πολλών οικογενειών, με διάφορα εσωτερικά δωμάτια και διάφορα ιδιωτικά δωμάτια. Σε όποιο ιδιωτικό δωμάτιο έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνο το ιδιωτικό δωμάτιο πρέπει να παραμείνει, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

489. Υπάρχει καραβάνι μιας οικογένειας. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα στο καραβάνι, δεν πρέπει να απομακρυνθεί από επτά εσωτερικά διαστήματα μπροστά ή πίσω· δεν πρέπει να απομακρυνθεί από το εσωτερικό διάστημα της οπτικής επαφής. Υπάρχει καραβάνι πολλών οικογενειών· αφού εναποθέσει τον χιτώνα στο καραβάνι, δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

490. Υπάρχει χωράφι μιας οικογένειας που είναι περιφραγμένο. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο χωράφι, πρέπει να παραμείνει μέσα στο χωράφι. Αν είναι απερίφρακτο, δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Υπάρχει χωράφι πολλών οικογενειών που είναι περιφραγμένο. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο χωράφι, πρέπει να παραμείνει στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Αν είναι απερίφρακτο, δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

491. Το αλώνι μιας οικογένειας είναι περιφραγμένο. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο αλώνι, πρέπει να παραμείνει μέσα στο αλώνι. Αν είναι απερίφρακτο, δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Το αλώνι πολλών οικογενειών είναι περιφραγμένο. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο αλώνι, πρέπει να παραμείνει στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Αν είναι απερίφρακτο, δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

492. Πάρκο μιας οικογένειας είναι περιφραγμένο. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο πάρκο, πρέπει να παραμείνει μέσα στο πάρκο. Αν είναι απερίφρακτο, δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Πάρκο πολλών οικογενειών είναι περιφραγμένο. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στο πάρκο, πρέπει να παραμείνει στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Αν είναι απερίφρακτο, δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

493. Κατοικία μιας οικογένειας είναι περιφραγμένη. Αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στην κατοικία, πρέπει να παραμείνει μέσα στην κατοικία. Αν είναι απερίφρακτη, σε όποια κατοικία έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνη την κατοικία πρέπει να παραμείνει, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Κατοικία πολλών οικογενειών είναι περιφραγμένη. Σε όποια κατοικία έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνη την κατοικία πρέπει να παραμείνει ή στην είσοδο της πύλης, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού. Αν είναι απερίφρακτη, σε όποια κατοικία έχει εναποτεθεί ο χιτώνας, σε εκείνη την κατοικία πρέπει να παραμείνει, ή δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

494. Βάση ενός δένδρου μιας οικογένειας υπάρχει, όπου τον μεσημεριανό χρόνο η σκιά διαπερνά τριγύρω· αφού εναποθέσει τον χιτώνα μέσα στη σκιά, πρέπει να παραμείνει μέσα στη σκιά. Βάση ενός δένδρου πολλών οικογενειών υπάρχει· δεν πρέπει να απομακρυνθεί από απόσταση απλωμένου χεριού.

Υπαίθριος χώρος με ενιαία περίχωρα ονομάζεται: σε δάσος χωρίς χωριό, επτά εσωτερικά διαστήματα τριγύρω είναι ενιαία περίχωρα· πέρα από αυτό είναι διαφορετικά περίχωρα.

495. Όταν έχει διαμείνει χωριστά, αντιλαμβανόμενος ότι έχει διαμείνει χωριστά, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν έχει διαμείνει χωριστά, αμφιβάλλων, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν έχει διαμείνει χωριστά, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχει διαμείνει χωριστά, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει αρθεί ο καθορισμός, αντιλαμβανόμενος ότι έχει αρθεί ο καθορισμός... κ.λπ... Όταν δεν έχει δοθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει δοθεί... Όταν δεν έχει χαθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει χαθεί... Όταν δεν έχει καταστραφεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καταστραφεί... Όταν δεν έχει καεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καεί... κ.λπ... Όταν δεν έχει αρπαχθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει αρπαχθεί, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών· εξιλέωση με παραχώρηση.

Χρησιμοποιεί χιτώνα που πρέπει να παραχωρηθεί χωρίς να τον έχει παραχωρήσει· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν δεν έχει διαμείνει χωριστά, αντιλαμβανόμενος ότι έχει διαμείνει χωριστά· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν δεν έχει διαμείνει χωριστά, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν δεν έχει διαμείνει χωριστά, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχει διαμείνει χωριστά· μη παράπτωμα.

496. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν κατά την αυγή το αφαιρεί, το δίνει σε άλλους, χάνεται, καταστρέφεται, καίγεται, το αρπάζουν με βία, το παίρνουν μέσω της οικειότητας· με έγκριση των μοναχών, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για την αποθήκη, δεύτερος.

3.

Ο τρίτος κανόνας εξάσκησης για το κατχίνα

497. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο σε κάποιον μοναχό εμφανίστηκε ένας εκτός εποχής χιτώνας. Αυτός ο χιτώνας κατασκευαζόμενος δεν επαρκούσε. Τότε εκείνος ο μοναχός, αφού σήκωσε αυτόν τον χιτώνα, τον τέντωνε ξανά και ξανά. Ο Ευλογημένος, περιπλανώμενος για επίσκεψη καταλυμάτων, είδε εκείνον τον μοναχό να σηκώνει αυτόν τον χιτώνα και να τον τεντώνει ξανά και ξανά. Αφού τον είδε, πήγε εκεί όπου ήταν εκείνος ο μοναχός· αφού πλησίασε, είπε σε εκείνον τον μοναχό: «Γιατί εσύ, μοναχέ, σηκώνεις αυτόν τον χιτώνα και τον τεντώνεις ξανά και ξανά;» «Αυτός ο εκτός εποχής χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, εμφανίστηκε. Κατασκευαζόμενος δεν επαρκεί. Γι' αυτό εγώ σηκώνω αυτόν τον χιτώνα και τον τεντώνω ξανά και ξανά». «Υπάρχει όμως σε σένα, μοναχέ, προσδοκία χιτώνος;» «Υπάρχει, Ευλογημένε». Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, αφού λάβετε έναν εκτός εποχής χιτώνα, να τον φυλάξετε με την προσδοκία χιτώνος».

498. Εκείνη την περίοδο μοναχοί - «Ο Ευλογημένος επέτρεψε, αφού λάβουμε έναν εκτός εποχής χιτώνα, να τον φυλάξουμε με την προσδοκία χιτώνος», αφού έλαβαν εκτός εποχής χιτώνες, τους φύλαγαν για περισσότερο από ένα μήνα. Εκείνοι οι χιτώνες έμεναν δεμένοι σε δέματα στα καλάμια μπαμπού για χιτώνες. Ο σεβάσμιος Άναντα, περιπλανώμενος για επίσκεψη καταλυμάτων, είδε εκείνους τους χιτώνες να είναι δεμένοι σε δέματα στα καλάμια μπαμπού για χιτώνες. Αφού τους είδε, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Τίνος είναι αυτοί οι χιτώνες, φίλοι, που είναι δεμένοι σε δέματα στα καλάμια μπαμπού για χιτώνες;» «Δικοί μας, φίλε, εκτός εποχής χιτώνες φυλαγμένοι με την προσδοκία χιτώνος». «Πόσο καιρό όμως, φίλοι, είναι φυλαγμένοι αυτοί οι χιτώνες;» «Περισσότερο από ένα μήνα, φίλε». Ο σεβάσμιος Άναντα παραπονιόταν, επέκρινε, εξέφραζε δυσαρέσκεια: «Πώς λοιπόν μοναχοί, αφού έλαβαν έναν εκτός εποχής χιτώνα, θα τον φυλάξουν για περισσότερο από ένα μήνα;» Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, αφού επέπληξε εκείνους τους μοναχούς με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσε αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι μοναχοί, αφού έλαβαν έναν εκτός εποχής χιτώνα, τον φυλάνε για περισσότερο από ένα μήνα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εκείνοι, μοναχοί, οι ανόητοι άνθρωποι, αφού έλαβαν έναν εκτός εποχής χιτώνα, θα τον φυλάξουν για περισσότερο από ένα μήνα! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

499. «Όταν ο χιτώνας έχει ολοκληρωθεί και το κατχίνα έχει αρθεί από τον μοναχό, αν σε έναν μοναχό εμφανιστεί ένας εκτός εποχής χιτώνας, πρέπει να γίνει δεκτός από τον μοναχό που το επιθυμεί. Αφού τον λάβει, πρέπει να τον κατασκευάσει γρήγορα. Αν δεν υπάρχει εκπλήρωση, αυτός ο χιτώνας πρέπει να φυλαχθεί από εκείνον τον μοναχό για έναν μήνα το πολύ, για την εκπλήρωση της έλλειψης, όταν υπάρχει προσδοκία. Αν τον φυλάξει περισσότερο από αυτό, ακόμη και όταν υπάρχει προσδοκία, εξιλέωση με παραχώρηση».

500. «Όταν ο χιτώνας έχει ολοκληρωθεί» σημαίνει ότι ο χιτώνας του μοναχού είτε έχει κατασκευαστεί είτε έχει χαθεί είτε έχει καταστραφεί είτε έχει καεί είτε η προσδοκία χιτώνος έχει αποκοπεί.

«Όταν το κατχίνα έχει αρθεί» σημαίνει ότι έχει αρθεί με κάποιον από τους οκτώ λόγους, ή έχει αρθεί ενδιάμεσα από την Κοινότητα.

Εκτός εποχής χιτώνας ονομάζεται αυτός που εμφανίστηκε κατά τους έντεκα μήνες όταν δεν έχουν κατανεμηθεί τα προνόμια κατχίνα, αυτός που εμφανίστηκε κατά τους επτά μήνες όταν έχουν κατανεμηθεί τα προνόμια κατχίνα, ή αυτός που δόθηκε αναφέροντας ακόμη και κατά την κατάλληλη εποχή· αυτός ονομάζεται εκτός εποχής χιτώνας.

«Αν εμφανιστεί» σημαίνει αν εμφανιστεί από την Κοινότητα ή από ομάδα ή από συγγενείς ή από φίλους ή ως χιτώνας από κουρέλια ή με τα δικά του χρήματα.

«Από αυτόν που επιθυμεί» σημαίνει πρέπει να γίνει δεκτός από αυτόν που θέλει.

«Αφού τον λάβει, πρέπει να τον κατασκευάσει γρήγορα» σημαίνει πρέπει να τον κατασκευάσει μέσα σε δέκα ημέρες.

«Αν δεν υπάρχει εκπλήρωση» σημαίνει ότι κατασκευαζόμενος δεν επαρκεί.

«Αυτός ο χιτώνας πρέπει να φυλαχθεί από εκείνον τον μοναχό για έναν μήνα το πολύ» σημαίνει πρέπει να φυλαχθεί για έναν μήνα το πολύ.

«Για την εκπλήρωση της έλλειψης» σημαίνει για τον σκοπό της εκπλήρωσης της έλλειψης.

«Όταν υπάρχει προσδοκία» σημαίνει υπάρχει προσδοκία από την Κοινότητα ή από ομάδα ή από συγγενείς ή από φίλους ή ως χιτώνας από κουρέλια ή με τα δικά του χρήματα.

«Αν τον φυλάξει περισσότερο από αυτό, ακόμη και όταν υπάρχει προσδοκία» σημαίνει αν ο χιτώνας προσδοκίας εμφανιστεί όταν ο αρχικός χιτώνας εμφανίστηκε εκείνη την ημέρα, πρέπει να κατασκευαστεί μέσα σε δέκα ημέρες. Αν ο χιτώνας προσδοκίας εμφανιστεί όταν ο αρχικός χιτώνας εμφανίστηκε δύο ημέρες πριν, πρέπει να κατασκευαστεί μέσα σε δέκα ημέρες. Αν ο αρχικός χιτώνας εμφανίστηκε τρεις ημέρες πριν... κ.λπ... αν εμφανίστηκε τέσσερις ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε πέντε ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε έξι ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε επτά ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε οκτώ ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε εννέα ημέρες πριν... αν ο χιτώνας προσδοκίας εμφανιστεί όταν ο αρχικός χιτώνας εμφανίστηκε δέκα ημέρες πριν, πρέπει να κατασκευαστεί μέσα σε δέκα ημέρες. Αν εμφανίστηκε έντεκα ημέρες πριν... κ.λπ... αν εμφανίστηκε δώδεκα ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε δεκατρείς ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε δεκατέσσερις ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε δεκαπέντε ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε δεκαέξι ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε δεκαεπτά ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε δεκαοκτώ ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε δεκαεννέα ημέρες πριν... αν ο χιτώνας προσδοκίας εμφανιστεί όταν ο αρχικός χιτώνας εμφανίστηκε είκοσι ημέρες πριν, πρέπει να κατασκευαστεί μέσα σε δέκα ημέρες. Αν ο χιτώνας προσδοκίας εμφανιστεί όταν ο αρχικός χιτώνας εμφανίστηκε είκοσι μία ημέρες πριν, πρέπει να κατασκευαστεί μέσα σε εννέα ημέρες. Αν εμφανίστηκε είκοσι δύο ημέρες πριν... κ.λπ... αν εμφανίστηκε είκοσι τρεις ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε είκοσι τέσσερις ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε είκοσι πέντε ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε είκοσι έξι ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε είκοσι επτά ημέρες πριν... αν εμφανίστηκε είκοσι οκτώ ημέρες πριν... αν ο χιτώνας προσδοκίας εμφανιστεί όταν ο αρχικός χιτώνας εμφανίστηκε είκοσι εννέα ημέρες πριν, πρέπει να κατασκευαστεί μέσα σε μία ημέρα... αν ο χιτώνας προσδοκίας εμφανιστεί όταν ο αρχικός χιτώνας εμφανίστηκε τριάντα ημέρες πριν, πρέπει εκείνη ακριβώς την ημέρα να καθοριστεί ή να εκχωρηθεί ή να παρατηθεί. Αν δεν τον καθορίσει ή δεν τον εκχωρήσει ή δεν τον παρατήσει, στο χάραμα της αυγής της τριακοστής πρώτης ημέρας συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο εκτός εποχής χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, που υπερέβη τον μήνα, πρέπει να παραχωρηθεί· αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

Όταν εγερθεί χιτώνας προσδοκίας ενώ έχει εγερθεί βασικός χιτώνας διαφορετικού θέματος, και υπολείπονται νύχτες, δεν πρέπει να κατασκευαστεί παρά τη θέλησή του.

501. Όταν ο μήνας έχει παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι έχει παρέλθει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν ο μήνας έχει παρέλθει, αμφιβάλλων· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν ο μήνας έχει παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχει παρέλθει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει καθοριστεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καθοριστεί... κ.λπ... Όταν δεν έχει εκχωρηθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει εκχωρηθεί... Όταν δεν έχει δοθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει δοθεί... Όταν δεν έχει χαθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει χαθεί... Όταν δεν έχει καταστραφεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καταστραφεί... Όταν δεν έχει καεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καεί... Όταν δεν έχει αρπαχθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει αρπαχθεί· εξιλέωση με παραχώρηση.

Χρησιμοποιεί χιτώνα που πρέπει να παραχωρηθεί χωρίς να τον έχει παραχωρήσει· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν ο μήνας δεν έχει παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι έχει παρέλθει· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν ο μήνας δεν έχει παρέλθει, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν ο μήνας δεν έχει παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχει παρέλθει· μη παράπτωμα.

502. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν εντός του μήνα το καθορίζει, το εκχωρεί, το δίνει σε άλλους, χάνεται, καταστρέφεται, καίγεται, το αρπάζουν με βία, το παίρνουν μέσω της οικειότητας· για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του τρίτου κανόνα εξάσκησης για το κατχίνα.

4.

Ο κανόνας εξάσκησης για τον παλαιό χιτώνα

503. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο η πρώην σύζυγος του σεβάσμιου Ουντάγι είχε αναχωρήσει στις μοναχές. Αυτή ερχόταν συχνά κοντά στον σεβάσμιο Ουντάγι. Και ο σεβάσμιος Ουντάγι πήγαινε συχνά κοντά σε εκείνη τη μοναχή. Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Ουντάγι συμμετείχε σε γεύμα κοντά σε εκείνη τη μοναχή. Τότε ο σεβάσμιος Ουντάγι, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, πήγε εκεί όπου ήταν εκείνη η μοναχή· αφού πλησίασε, αποκαλύπτοντας τα γεννητικά όργανα μπροστά σε εκείνη τη μοναχή, κάθισε στο κάθισμα. Και εκείνη η μοναχή, αποκαλύπτοντας τα γεννητικά όργανα μπροστά στον σεβάσμιο Ουντάγι, κάθισε στο κάθισμα. Τότε ο σεβάσμιος Ουντάγι, γεμάτος με λαγνεία, κοίταξε επίμονα τα γεννητικά όργανα εκείνης της μοναχής. Σε αυτόν εκσπερμάτωσε. Τότε ο σεβάσμιος Ουντάγι είπε σε εκείνη τη μοναχή: «Πήγαινε, αδελφή, φέρε νερό, θα πλύνω τον εσωτερικό χιτώνα». «Φέρε το, εγώ η ίδια θα το πλύνω», αυτή πήρε ένα μέρος εκείνου του σπέρματος με το στόμα και ένα μέρος το έβαλε στα γεννητικά όργανα. Αυτή συνέλαβε έμβρυο από αυτόν. Οι μοναχές είπαν έτσι: «Αυτή η μοναχή δεν ασκεί την άγια ζωή, είναι έγκυος». «Δεν είμαι, κυρίες, μη ασκούμενη την άγια ζωή», ανακοίνωσε αυτό το θέμα στις μοναχές. Οι μοναχές παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο κύριος Ουντάγι θα βάλει μοναχή να πλύνει τον παλαιό χιτώνα!» Τότε εκείνες οι μοναχές ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στους μοναχούς. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουντάγι θα βάλει μοναχή να πλύνει τον παλαιό χιτώνα!» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τον σεβάσμιο Ουντάγι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Ουντάγι, έβαλες μοναχή να πλύνει τον παλαιό χιτώνα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». «Είναι συγγενής σου, Ουντάγι, ή μη συγγενής;» «Μη συγγενής, Ευλογημένε». «Ένα μη συγγενικό πρόσωπο, ανόητε άνθρωπε, δεν γνωρίζει για μια μη συγγενή τι είναι πρέπον ή ακατάλληλο ή χαριτωμένο ή μη χαριτωμένο. Εκεί λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, θα βάλεις μια μη συγγενή μοναχή να πλύνει τον παλαιό χιτώνα! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

504. «Όποιος μοναχός βάλει μια μη συγγενή μοναχή να πλύνει ή να βάψει ή να κοπανίσει έναν παλαιό χιτώνα, εξιλέωση με παραχώρηση».

505. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

«Μη συγγενής» ονομάζεται αυτή που δεν συνδέεται από τη μητέρα ή από τον πατέρα μέχρι την έβδομη γενιά προγόνων.

«Μοναχή» ονομάζεται αυτή που έχει χειροτονηθεί πλήρως σε αμφότερες τις κοινότητες.

«Παλαιός χιτώνας» ονομάζεται αυτός που έχει φορεθεί έστω και μία φορά ή έχει ντυθεί έστω και μία φορά.

«Πλύνε» διατάσσει, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν πλυθεί, συνεπάγεται παραχώρηση. «Βάψε» διατάσσει, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν βαφτεί, συνεπάγεται παραχώρηση. «Χτύπησε» διατάσσει, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν δοθεί μία φορά χτύπημα με την παλάμη ή χτύπημα με ρόπαλο, συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο παλαιός χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, που έβαλα μη συγγενή μοναχή να τον πλύνει, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

506. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί πλύσιμο παλαιού χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί πλύσιμο παλαιού χιτώνα, προξενεί να βάψει· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί πλύσιμο παλαιού χιτώνα, προκαλεί κοπάνισμα· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί πλύσιμο παλαιού χιτώνα, προξενεί να βάψει, προκαλεί κοπάνισμα· με την παραχώρηση, παράπτωμα δύο ανάρμοστων πράξεων.

Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προξενεί να βάψει παλαιό χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προξενεί να βάψει παλαιό χιτώνα, προκαλεί κοπάνισμα· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προξενεί να βάψει παλαιό χιτώνα, προκαλεί πλύσιμο· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προξενεί να βάψει παλαιό χιτώνα, προκαλεί κοπάνισμα, προκαλεί πλύσιμο· με την παραχώρηση, παράπτωμα δύο ανάρμοστων πράξεων.

Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί κοπάνισμα παλαιού χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί κοπάνισμα παλαιού χιτώνα, προκαλεί πλύσιμο· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί κοπάνισμα παλαιού χιτώνα, προξενεί να βάψει· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί κοπάνισμα παλαιού χιτώνα, προκαλεί πλύσιμο, προξενεί να βάψει· με την παραχώρηση, παράπτωμα δύο ανάρμοστων πράξεων.

Σε μη συγγενή, αμφιβάλλων... κ.λπ... σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής... κ.λπ... προκαλεί πλύσιμο παλαιού χιτώνα κάποιου άλλου· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Προκαλεί πλύσιμο υφάσματος καθίσματος· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Προκαλεί πλύσιμο σε χειροτονημένη μονομερώς· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής· μη παράπτωμα.

507. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν ενώ μια συγγενής πλένει, μια μη συγγενής είναι δεύτερη, αν χωρίς να της ζητηθεί πλένει, αν προκαλεί πλύσιμο μη χρησιμοποιημένου, αν εκτός από χιτώνα προκαλεί πλύσιμο άλλου αναγκαίου είδους, για μαθήτρια υπό εξάσκηση, για δόκιμη, για παράφρονα, για πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τον παλαιό χιτώνα, τέταρτος.

5.

Ο κανόνας εξάσκησης για την αποδοχή χιτώνος

508. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων. Εκείνη την περίοδο η μοναχή Ουππαλαβαννά διέμενε στη Σαβάτθι. Τότε η μοναχή Ουππαλαβαννά, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες της, μπήκε στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή. Αφού περπάτησε στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, κατευθύνθηκε προς το Άντχαβανα για ημερήσια διαμονή. Αφού μπήκε στο Άντχαβανα, κάθισε για ημερήσια διαμονή στη βάση κάποιου δένδρου. Εκείνη την περίοδο κλέφτες που είχαν ολοκληρώσει το έργο τους, αφού σκότωσαν μια αγελάδα και πήραν το κρέας, μπήκαν στο Άντχαβανα. Ο αρχηγός των κλεφτών είδε τη μοναχή Ουππαλαβαννά να κάθεται για ημερήσια διαμονή στη βάση κάποιου δένδρου. Αφού το είδε, του ήρθε αυτή η σκέψη: «Αν οι γιοι και οι αδελφοί μου τη δουν, θα παρενοχλήσουν αυτή τη μοναχή», και πήγε από άλλον δρόμο. Τότε εκείνος ο αρχηγός των κλεφτών, αφού πήρε εκλεκτά κρέατα από το μαγειρεμένο κρέας, αφού τα έδεσε σε φύλλο, αφού τα κρέμασε σε δέντρο όχι μακριά από τη μοναχή Ουππαλαβαννά - «Όποιος ασκητής ή βραχμάνος το δει, ας πάρει αυτό που δόθηκε», αφού είπε, έφυγε. Η μοναχή Ουππαλαβαννά άκουσε, αφού αναδύθηκε από την αυτοσυγκέντρωση, αυτά τα λόγια εκείνου του αρχηγού των κλεφτών που μιλούσε. Τότε η μοναχή Ουππαλαβαννά, αφού πήρε εκείνο το κρέας, πήγε στην κατοικία της. Τότε η μοναχή Ουππαλαβαννά, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, αφού ετοίμασε εκείνο το κρέας, αφού έδεσε ένα δεμάτι με τον άνω χιτώνα, αφού ανέβηκε στον αέρα, εμφανίστηκε στο Άλσος των Μπαμπού.

Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος είχε μπει στο χωριό για προσφερόμενη τροφή. Ο σεβάσμιος Ουντάγι είχε μείνει πίσω ως φύλακας του μοναστηριού. Τότε η μοναχή Ουππαλαβαννά πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ουντάγι· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Ουντάγι: «Πού, σεβάσμιε κύριε, είναι ο Ευλογημένος;» «Ο Ευλογημένος, αδελφή, έχει μπει στο χωριό για προσφερόμενη τροφή». «Δώσε, σεβάσμιε κύριε, αυτό το κρέας στον Ευλογημένο». «Ο Ευλογημένος ικανοποιήθηκε από εσένα, αδελφή, με κρέας. Αν εσύ μου δώσεις τον εσωτερικό χιτώνα, έτσι κι εγώ θα ικανοποιηθώ με τον εσωτερικό χιτώνα». «Εμείς, σεβάσμιε κύριε, οι γυναίκες αποκτούμε με δυσκολία. Και αυτός είναι ο τελευταίος πέμπτος χιτώνας μου. Δεν θα τον δώσω». «Όπως, αδελφή, ένας άνθρωπος αφού δώσει έναν ελέφαντα θα κολλούσε στο χαλινάρι, ακριβώς έτσι εσύ, αδελφή, αφού έδωσες κρέας στον Ευλογημένο, κολλάς σε μένα για τον εσωτερικό χιτώνα». Τότε η μοναχή Ουππαλαβαννά, πιεζόμενη από τον σεβάσμιο Ουντάγι, αφού έδωσε τον εσωτερικό χιτώνα, πήγε στην κατοικία της. Οι μοναχές, παραλαμβάνοντας το κύπελλο και τους χιτώνες της μοναχής Ουππαλαβαννά, είπαν στη μοναχή Ουππαλαβαννά: «Πού είναι, κυρία, ο εσωτερικός χιτώνας σου;» Η μοναχή Ουππαλαβαννά ανακοίνωσε αυτό το θέμα στις μοναχές. Οι μοναχές παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο κύριος Ουντάγι θα δεχθεί χιτώνα από μοναχή; Το γυναικείο φύλο αποκτά με δυσκολία». Τότε εκείνες οι μοναχές ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στους μοναχούς. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουντάγι θα δεχθεί χιτώνα από μοναχή!» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τον σεβάσμιο Ουντάγι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Ουντάγι, δέχθηκες χιτώνα από μοναχή;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». «Είναι συγγενής σου, Ουντάγι, ή μη συγγενής;» «Μη συγγενής, Ευλογημένε». «Ένα μη συγγενικό πρόσωπο, ανόητε άνθρωπε, δεν γνωρίζει για μια μη συγγενή τι είναι πρέπον ή ακατάλληλο ή αγαθό ή μη αγαθό. Εκεί λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, θα δεχθείς χιτώνα από το χέρι μιας μη συγγενούς μοναχής! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

509. «Όποιος μοναχός δεχθεί χιτώνα από το χέρι μιας μη συγγενούς μοναχής, εξιλέωση με παραχώρηση».

Και έτσι αυτός ο κανόνας εξάσκησης θεσπίστηκε από τον Ευλογημένο για τους μοναχούς.

510. Εκείνη την περίοδο μοναχοί, έχοντας τύψεις, δεν δέχονταν την ανταλλαγή χιτώνων από τις μοναχές. Οι μοναχές παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι κύριοι δεν θα δεχτούν την ανταλλαγή χιτώνων από εμάς;» Οι μοναχοί άκουσαν εκείνες τις μοναχές που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Τότε εκείνοι οι μοναχοί ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, να δέχεστε ανταλλαγή από πέντε - από μοναχό, από μοναχή, από μαθήτρια υπό εξάσκηση, από δόκιμο, από δόκιμη. Επιτρέπω, μοναχοί, να δέχεστε ανταλλαγή από αυτούς τους πέντε. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης.

511. «Όποιος μοναχός δεχθεί χιτώνα από το χέρι μιας μη συγγενούς μοναχής, εκτός από ανταλλαγή, εξιλέωση με παραχώρηση».

512. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

«Μη συγγενής» ονομάζεται αυτή που δεν συνδέεται από τη μητέρα ή από τον πατέρα μέχρι την έβδομη γενιά προγόνων.

«Μοναχή» ονομάζεται αυτή που έχει χειροτονηθεί πλήρως σε αμφότερες τις κοινότητες.

«Χιτώνας» ονομάζεται κάποιος από τους έξι χιτώνες, ο τελευταίος κατάλληλος για εκχώρηση.

«Εκτός από ανταλλαγή» σημαίνει εξαιρώντας την ανταλλαγή.

Δέχεται· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, ελήφθη από το χέρι μιας μη συγγενούς μοναχής, εκτός από ανταλλαγή, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

513. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, δέχεται χιτώνα, εκτός από ανταλλαγή· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενή, αμφιβάλλων, δέχεται χιτώνα, εκτός από ανταλλαγή· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής, δέχεται χιτώνα, εκτός από ανταλλαγή· εξιλέωση με παραχώρηση.

Από το χέρι χειροτονημένης μονομερώς δέχεται χιτώνα, εκτός από ανταλλαγή· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής· μη παράπτωμα.

514. Δεν υπάρχει παράπτωμα για συγγενή, για ανταλλαγή μικρού με άφθονο ή άφθονου με μικρό, αν ο μοναχός το παίρνει μέσω οικειότητας, αν το παίρνει προσωρινά, αν εκτός από χιτώνα παίρνει άλλο αναγκαίο είδος, για μαθήτρια υπό εξάσκηση, για δόκιμη, για παράφρονα, για πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για την αποδοχή χιτώνος, πέμπτος.

6.

Ο κανόνας εξάσκησης για τη ζήτηση από μη συγγενικό πρόσωπο

515. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, ήταν ικανός να κάνει ομιλία για τη Διδασκαλία. Τότε κάποιος γιος εμπόρου πλησίασε τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, και κάθισε στο πλάι. Στον γιο του εμπόρου που καθόταν στο πλάι, ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, δίδαξε, παρακίνησε, ενθάρρυνε και ευχαρίστησε με μια ομιλία για τη Διδασκαλία. Τότε εκείνος ο γιος του εμπόρου, αφού διδάχθηκε, παρακινήθηκε, ενθαρρύνθηκε και ευχαριστήθηκε από τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, με μια ομιλία για τη Διδασκαλία, είπε στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα: «Πείτε, σεβάσμιε κύριε, ό,τι χρειάζεστε. Είμαστε ικανοί να δώσουμε στον κύριο, δηλαδή τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς». «Αν εσύ, φίλε, θέλεις να μου δώσεις, δώσε μου από εδώ ένα ρούχο». «Για εμάς, σεβάσμιε κύριε, γιους καλών οικογενειών, είναι σαν δυσκολία να πάμε με ένα ρούχο. Περίμενε, σεβάσμιε κύριε, μέχρι να πάω στο σπίτι. Αφού πάω στο σπίτι, θα στείλω είτε ένα ρούχο από εδώ είτε κάτι ωραιότερο». Για δεύτερη φορά ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, είπε σε εκείνον τον γιο του εμπόρου: «Αν εσύ, φίλε, θέλεις να μου δώσεις, δώσε μου από εδώ ένα ρούχο». «Για εμάς, σεβάσμιε κύριε, γιους καλών οικογενειών, είναι σαν δυσκολία να πάμε με ένα ρούχο. Περίμενε, σεβάσμιε κύριε, μέχρι να πάω στο σπίτι. Αφού πάω στο σπίτι, θα στείλω είτε ένα ρούχο από εδώ είτε κάτι ωραιότερο». Για τρίτη φορά ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, είπε σε εκείνον τον γιο του εμπόρου: «Αν εσύ, φίλε, θέλεις να μου δώσεις, δώσε μου από εδώ ένα ρούχο». «Για εμάς, σεβάσμιε κύριε, γιους καλών οικογενειών, είναι σαν δυσκολία να πάμε με ένα ρούχο. Περίμενε, σεβάσμιε κύριε, μέχρι να πάω στο σπίτι. Αφού πάω στο σπίτι, θα στείλω είτε ένα ρούχο από εδώ είτε κάτι ωραιότερο». «Τι όφελος λοιπόν από εσένα, φίλε, που δεν θέλεις να δώσεις, αφού προσκάλεσες και δεν δίνεις αυτό που υποσχέθηκες;»

Τότε εκείνος ο γιος του εμπόρου, πιεζόμενος από τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, αφού έδωσε ένα ρούχο, έφυγε. Οι άνθρωποι είπαν σε εκείνον τον γιο του εμπόρου: «Γιατί εσύ, κύριε, έρχεσαι με ένα ρούχο;» Τότε εκείνος ο γιος του εμπόρου ανακοίνωσε αυτό το θέμα σε εκείνους τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Με πολλές επιθυμίες είναι αυτοί οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δυσαρεστημένοι. Δεν είναι εύκολο ούτε πρόσκληση για τη Διδασκαλία να τους κάνει κανείς. Πώς λοιπόν, ενώ ο γιος του εμπόρου έκανε πρόσκληση για τη Διδασκαλία, θα πάρουν ρούχο!» Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, θα ζητούσε χιτώνα από τον γιο του εμπόρου!» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Ουπανάντα, ζήτησες χιτώνα από τον γιο του εμπόρου;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». «Είναι συγγενής σου, Ουπανάντα, ή μη συγγενικό πρόσωπο;» «Μη συγγενικό πρόσωπο, Ευλογημένε». «Ένα μη συγγενικό πρόσωπο, ανόητε άνθρωπε, δεν γνωρίζει για ένα μη συγγενικό πρόσωπο τι είναι πρέπον ή ακατάλληλο ή αγαθό ή μη αγαθό. Εκεί λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, θα ζητήσεις χιτώνα από μη συγγενικό πρόσωπο, τον γιο του εμπόρου! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

516. «Όποιος μοναχός ζητήσει χιτώνα από μη συγγενικό πρόσωπο, οικοδεσπότη ή οικοδέσποινα, εξιλέωση με παραχώρηση».

Και έτσι αυτός ο κανόνας εξάσκησης θεσπίστηκε από τον Ευλογημένο για τους μοναχούς.

517. Εκείνη την περίοδο αρκετοί μοναχοί ταξίδευαν στον κεντρικό δρόμο από τη Σακέτα στη Σαβάτθι. Στη μέση του δρόμου κλέφτες βγήκαν και τους λήστεψαν. Τότε εκείνοι οι μοναχοί - «Ο Ευλογημένος απαγόρευσε να ζητάει κανείς χιτώνα από μη συγγενικό πρόσωπο, οικοδεσπότη ή οικοδέσποινα», έχοντας τύψεις δεν ζήτησαν. Γυμνοί όπως ήταν πήγαν στη Σαβάτθι και απέδωσαν σεβασμό στους μοναχούς. Οι μοναχοί είπαν έτσι: «Ωραίοι είναι αυτοί οι γυμνοί ασκητές ατζίβακα, φίλοι, που αποδίδουν σεβασμό στους μοναχούς». Αυτοί είπαν: «Δεν είμαστε, φίλοι, γυμνοί ασκητές ατζίβακα· είμαστε μοναχοί». Οι μοναχοί είπαν στον σεβάσμιο Ουπάλι: «Έλα, φίλε Ουπάλι, εξέτασε αυτούς». Τότε, ενώ εξετάζονταν από τον σεβάσμιο Ουπάλι, εκείνοι οι μοναχοί ανακοίνωσαν αυτό το θέμα. Τότε ο σεβάσμιος Ουπάλι, αφού εξέτασε εκείνους τους μοναχούς, είπε στους μοναχούς: «Αυτοί είναι μοναχοί, φίλοι. Δώστε τους χιτώνες». Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν μοναχοί θα έρχονται γυμνοί! Δεν έπρεπε να έρθουν αφού καλύφθηκαν με χορτάρι ή φύλλα;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού τους επέπληξαν με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, σε αυτόν που του αρπάχτηκε ο χιτώνας ή σε αυτόν που έχασε τον χιτώνα να ζητήσει χιτώνα από μη συγγενικό πρόσωπο, οικοδεσπότη ή οικοδέσποινα. Σε όποια κατοικία πηγαίνει πρώτα, αν εκεί υπάρχει χιτώνας της κατοικίας της Κοινότητας ή ανώτερο στρώμα ή δαπέδωμα ή κάλυμμα στρώματος, αφού το πάρει για να φορέσει, αφού το λάβει θα το επιστρέψω». Αν δεν υπάρχει χιτώνας της κατοικίας της Κοινότητας ή ανώτερο στρώμα ή δαπέδωμα ή κάλυμμα στρώματος, πρέπει να έρθει αφού καλυφθεί με χορτάρι ή φύλλα· αλλά δεν πρέπει να έρθει γυμνός. Όποιος έρθει, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

518. «Όποιος μοναχός ζητήσει χιτώνα από μη συγγενικό πρόσωπο, οικοδεσπότη ή οικοδέσποινα, εκτός από την κατάλληλη περίοδο, εξιλέωση με παραχώρηση. Εκεί αυτή είναι η κατάλληλη περίοδος - ο μοναχός είτε έχει κλεμμένο χιτώνα είτε έχει χαμένο χιτώνα. Αυτή είναι εκεί η κατάλληλη περίοδος».

519. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

«Μη συγγενικό πρόσωπο» ονομάζεται αυτός που δεν συνδέεται από τη μητέρα ή από τον πατέρα μέχρι την έβδομη γενιά προγόνων.

«Οικοδεσπότης» ονομάζεται οποιοσδήποτε κατοικεί εντός οικίας.

«Οικοδέσποινα» ονομάζεται οποιαδήποτε κατοικεί εντός οικίας.

«Χιτώνας» ονομάζεται κάποιος από τους έξι χιτώνες, ο τελευταίος κατάλληλος για εκχώρηση.

«Εκτός από την κατάλληλη περίοδο» σημαίνει εξαιρώντας την κατάλληλη περίοδο.

«Με κλεμμένο χιτώνα» ονομάζεται όταν ο χιτώνας του μοναχού έχει κλαπεί από βασιλιάδες ή από κλέφτες ή από απατεώνες, ή από οποιουσδήποτε έχει κλαπεί.

«Με χαμένο χιτώνα» ονομάζεται όταν ο χιτώνας του μοναχού είτε έχει καεί από φωτιά, είτε έχει παρασυρθεί από νερό, είτε έχει φαγωθεί από ποντίκια ή τερμίτες, είτε έχει φθαρεί από τη χρήση.

Ζητάει εκτός από την κατάλληλη περίοδο· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, ζητήθηκε από μη συγγενικό πρόσωπο, οικοδεσπότη, εκτός από την κατάλληλη περίοδο· πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

520. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενικό πρόσωπο, εκτός από την κατάλληλη περίοδο, ζητάει χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αμφιβάλλων, εκτός από την κατάλληλη περίοδο, ζητάει χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής, εκτός από την κατάλληλη περίοδο, ζητάει χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενικό πρόσωπο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής· μη παράπτωμα.

521. Δεν υπάρχει παράπτωμα στον κατάλληλο χρόνο, για συγγενείς, για αυτούς που προσκλήθηκαν για νουθεσία, για το όφελος κάποιου άλλου, με τα δικά του χρήματα, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τη ζήτηση από μη συγγενικό πρόσωπο, έκτος.

7.

Ο κανόνας εξάσκησης για το επιπλέον από αυτό

522. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι, αφού πλησίασαν μοναχούς που τους αρπάχτηκε ο χιτώνας, είπαν έτσι: «Ο Ευλογημένος, φίλοι, επέτρεψε - 'σε αυτόν που του αρπάχτηκε ο χιτώνας ή σε αυτόν που έχασε τον χιτώνα να ζητήσει χιτώνα από μη συγγενικό πρόσωπο, οικοδεσπότη ή οικοδέσποινα'· ζητήστε, φίλοι, χιτώνα». «Αρκεί, φίλοι, λάβαμε χιτώνα». «Εμείς θα ζητήσουμε για τους σεβάσμιους». «Ζητήστε, φίλοι». Τότε οι μοναχοί της ομάδας των έξι, αφού πλησίασαν τους οικοδεσπότες, είπαν αυτό: «Μοναχοί που τους αρπάχτηκε ο χιτώνας, φίλοι, έχουν έρθει. Δώστε τους χιτώνες», και ζήτησαν πολλούς χιτώνες.

Εκείνη την περίοδο κάποιος άνθρωπος καθισμένος στην αίθουσα συνελεύσεων είπε σε κάποιον άλλο άνθρωπο: «Κύριοι μοναχοί που τους αρπάχτηκε ο χιτώνας έχουν έρθει. Σε αυτούς εγώ έδωσα χιτώνα». Κι εκείνος είπε έτσι: «Κι εγώ έδωσα». Κι ένας άλλος είπε έτσι: «Κι εγώ έδωσα». Αυτοί παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, χωρίς να γνωρίζουν το μέτρο θα ζητούν πολλούς χιτώνες, ή οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, θα κάνουν εμπόριο υφασμάτων, ή θα ανοίξουν κατάστημα χονδρικής;» Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι, χωρίς να γνωρίζουν το μέτρο, θα ζητούν πολλούς χιτώνες;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, χωρίς να γνωρίζετε το μέτρο ζητήσατε πολλούς χιτώνες;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, χωρίς να γνωρίζετε το μέτρο θα ζητούσατε πολλούς χιτώνες! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

523. «Αν ένας μη συγγενικός οικοδεσπότης ή οικοδέσποινα τον προσκαλούσε να πάρει πολλούς χιτώνες, εκείνος ο μοναχός πρέπει να δεχτεί από αυτούς χιτώνα το πολύ ένα εσωτερικό και ένα εξωτερικό. Αν δεχτεί περισσότερα από αυτό, εξιλέωση με παραχώρηση».

524. «Αυτόν» σημαίνει τον μοναχό του οποίου ο χιτώνας κλάπηκε.

«Μη συγγενικό πρόσωπο» ονομάζεται αυτός που δεν συνδέεται από τη μητέρα ή από τον πατέρα μέχρι την έβδομη γενιά προγόνων.

«Οικοδεσπότης» ονομάζεται οποιοσδήποτε κατοικεί εντός οικίας.

«Οικοδέσποινα» ονομάζεται οποιαδήποτε κατοικεί εντός οικίας.

«Με πολλούς χιτώνες» σημαίνει με πολλούς χιτώνες.

«Τον προσκαλούσε να πάρει» σημαίνει «όσους θέλεις τόσους πάρε».

«Εκείνος ο μοναχός πρέπει να δεχτεί από αυτούς χιτώνα το πολύ ένα εσωτερικό και ένα εξωτερικό» σημαίνει αν τρεις χάθηκαν, πρέπει να δεχτεί δύο· αν δύο χάθηκαν, πρέπει να δεχτεί έναν· αν ένας χάθηκε, δεν πρέπει να δεχτεί τίποτε.

«Αν δεχτεί περισσότερα από αυτά» σημαίνει ζητάει πέρα από αυτά· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, αφού πλησίασα μη συγγενικό οικοδεσπότη, ζητήθηκε πέρα από αυτά· πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

525. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενικό πρόσωπο, ζητάει χιτώνα πέρα από αυτά· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αμφιβάλλων, ζητάει χιτώνα πέρα από αυτά· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής, ζητάει χιτώνα πέρα από αυτά· εξιλέωση με παραχώρηση.

Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενικό πρόσωπο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής· μη παράπτωμα.

526. Μη παράπτωμα - πηγαίνει παίρνοντας λέγοντας «θα φέρω ό,τι απομένει», δίνουν λέγοντας «ας είναι ό,τι απομένει δικό σου», δεν δίνουν με αφορμή κλοπή, δεν δίνουν με αφορμή απώλεια, για συγγενείς, για αυτούς που προσκλήθηκαν για νουθεσία, με τα δικά του χρήματα, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το επιπλέον από αυτό, έβδομος.

8.

Ο κανόνας εξάσκησης για το παραμερισμένο

527. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη όμως την περίοδο κάποιος άνθρωπος είπε στη σύζυγό του: «Θα σκεπάσω τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα». Κάποιος μοναχός που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή άκουσε αυτά τα λόγια εκείνου του ανθρώπου που μιλούσε. Τότε εκείνος ο μοναχός πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα: «Είσαι μεγάλης αξιέπαινης πράξης εσύ, φίλε Ουπανάντα· σε τάδε μέρος κάποιος άνθρωπος είπε στη σύζυγό του: 'Θα σκεπάσω τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα'». «Υπάρχει, φίλε, αυτός είναι ο συνοδός μου». Τότε ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, πήγε εκεί όπου ήταν εκείνος ο άνθρωπος· αφού πλησίασε, είπε σε εκείνον τον άνθρωπο: «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, φίλε, θέλεις να με σκεπάσεις με χιτώνα;» «Πράγματι, κύριε, έτσι μου έρχεται η σκέψη: 'Θα σκεπάσω τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα'». «Αν πράγματι εσύ, φίλε, θέλεις να με σκεπάσεις με χιτώνα, σκέπασέ με με τέτοιου είδους χιτώνα. Τι θα κάνω εγώ με αυτόν ακόμη και αν σκεπαστώ, αν δεν θα τον χρησιμοποιήσω;»

Τότε εκείνος ο άνθρωπος παραπονιόταν, επέκρινε, εξέφραζε δυσαρέσκεια: «Με πολλές επιθυμίες είναι αυτοί οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δυσαρεστημένοι. Δεν είναι εύκολο να τους σκεπάσει κανείς με χιτώνα. Πώς λοιπόν ο κύριος Ουπανάντα, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως από εμένα, αφού με πλησίασε, θα προέβαλλε εκτίμηση για χιτώνα!» Οι μοναχοί άκουσαν εκείνον τον άνθρωπο που παραπονιόταν, επέκρινε και διαμαρτυρόταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τον οικοδεσπότη, θα προέβαλλε εκτίμηση για χιτώνα!» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Ουπανάντα, χωρίς να έχεις προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασες τον οικοδεσπότη, προέβαλες εκτίμηση για χιτώνα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». «Είναι συγγενής σου, Ουπανάντα, ή μη συγγενικό πρόσωπο;» «Μη συγγενικό πρόσωπο, Ευλογημένε». «Ένα μη συγγενικό πρόσωπο, ανόητε άνθρωπε, δεν γνωρίζει για ένα μη συγγενικό πρόσωπο τι είναι πρέπον ή ακατάλληλο ή αγαθό ή μη αγαθό. Εκεί λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, χωρίς να έχεις προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασες μη συγγενικό οικοδεσπότη, θα προέβαλλες εκτίμηση για χιτώνα! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

528. «Αν για έναν μοναχό ένα κονδύλιο για χιτώνες είναι παραμερισμένο από μη συγγενικό πρόσωπο, οικοδεσπότη ή οικοδέσποινα - 'με αυτό το κονδύλιο για χιτώνες, αφού ανταλλάξω χιτώνα, θα σκεπάσω τον τάδε μοναχό με χιτώνα'· αν εκεί εκείνος ο μοναχός, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησιάσει, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα - 'Καλώς, βεβαίως, ας με σκεπάσει ο σεβάσμιος με αυτό το κονδύλιο για χιτώνες, αφού ανταλλάξει τέτοιου είδους ή τέτοιου είδους χιτώνα', αναφορικά με την επιθυμία για κάτι εκλεκτό, εξιλέωση με παραχώρηση».

529. «Για έναν μοναχό» σημαίνει για το όφελος του μοναχού, κάνοντας τον μοναχό αντικείμενο, επιθυμώντας να σκεπάσει τον μοναχό.

«Μη συγγενικό πρόσωπο» ονομάζεται αυτός που δεν συνδέεται από τη μητέρα ή από τον πατέρα μέχρι την έβδομη γενιά προγόνων.

«Οικοδεσπότης» ονομάζεται οποιοσδήποτε κατοικεί εντός οικίας.

«Οικοδέσποινα» ονομάζεται οποιαδήποτε κατοικεί εντός οικίας.

«Κονδύλιο για χιτώνες» ονομάζεται ασήμι ή χρυσάφι ή μαργαριτάρια ή πολύτιμα πετράδια ή κοράλλι ή κρύσταλλο ή ύφασμα ή νήμα ή βαμβάκι.

«Με αυτό το κονδύλιο για χιτώνες» σημαίνει με αυτό που είναι έτοιμο.

«Αφού ανταλλάξει» σημαίνει αφού μετατρέψει.

«Θα σκεπάσω» σημαίνει θα δώσω.

«Αν εκεί εκείνος ο μοναχός» σημαίνει εκείνος ο μοναχός για τον οποίο το κονδύλιο για χιτώνες είναι παραμερισμένο.

«Χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως» σημαίνει δεν του έχει ειπωθεί προηγουμένως - «Τι είδους χιτώνα χρειάζεστε, σεβάσμιε κύριε, τι είδους χιτώνα να ανταλλάξω για εσάς;»

«Αφού πλησιάσει» σημαίνει αφού πάει στο σπίτι, αφού πλησιάσει οπουδήποτε.

«Προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα» σημαίνει ας είναι μακρύς ή πλατύς ή πυκνός ή λείος.

«Με αυτό το κονδύλιο για χιτώνες» σημαίνει με αυτό που είναι έτοιμο.

«Τέτοιου είδους ή τέτοιου είδους» σημαίνει μακρύς ή πλατύς ή πυκνός ή λείος.

«Αφού ανταλλάξει» σημαίνει αφού μετατρέψει.

«Σκέπασε» σημαίνει δώσε.

«Αναφορικά με την επιθυμία για κάτι εκλεκτό» σημαίνει επιθυμώντας κάτι καλό, επιθυμώντας κάτι πολύτιμο. Με τα λόγια του ανταλλάσσει μακρύ ή πλατύ ή πυκνό ή λείο· στην προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, χωρίς να έχω προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασα μη συγγενικό οικοδεσπότη, προέβαλα εκτίμηση για χιτώνα, πρέπει να παραχωρηθεί· αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

530. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενικό πρόσωπο, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τον οικοδεσπότη, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αμφιβάλλων, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τον οικοδεσπότη, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τον οικοδεσπότη, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενικό πρόσωπο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής· μη παράπτωμα.

531. Δεν υπάρχει παράπτωμα για συγγενείς, για αυτούς που προσκλήθηκαν για νουθεσία, για το όφελος κάποιου άλλου, με τα δικά του χρήματα, αυτός που θέλει να ανταλλάξει πολύτιμο ανταλλάσσει λιγότερο πολύτιμο, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το παραμερισμένο, όγδοος.

9.

Ο δεύτερος κανόνας εξάσκησης για το παραμερισμένο

532. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο κάποιος άνθρωπος είπε σε κάποιον άλλο άνθρωπο: «Θα σκεπάσω τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα». Κι εκείνος είπε έτσι: «Κι εγώ θα σκεπάσω τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα». Κάποιος μοναχός που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή άκουσε αυτή τη συνομιλία εκείνων των ανθρώπων. Τότε εκείνος ο μοναχός πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα: «Είσαι μεγάλης αξιέπαινης πράξης εσύ, φίλε Ουπανάντα. Σε τάδε μέρος κάποιος άνθρωπος είπε σε κάποιον άλλο άνθρωπο: 'Θα σκεπάσω τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα'. Κι εκείνος είπε έτσι: 'Κι εγώ θα σκεπάσω τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα'». «Υπάρχουν, φίλε, αυτοί είναι οι συνοδοί μου».

Τότε ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, πήγε εκεί όπου ήταν εκείνοι οι άνθρωποι· αφού πλησίασε, είπε σε εκείνους τους ανθρώπους: «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, φίλοι, θέλετε να με σκεπάσετε με χιτώνες;» «Ναι κύριε, έτσι είναι: 'Θα σκεπάσουμε τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνες'». «Αν πράγματι εσείς, φίλοι, θέλετε να με σκεπάσετε με χιτώνες, σκεπάστε με με τέτοιου είδους χιτώνα· τι θα κάνω εγώ με αυτούς ακόμη και αν σκεπαστώ, αν δεν θα τους χρησιμοποιήσω;» Τότε εκείνοι οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Με πολλές επιθυμίες είναι αυτοί οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δυσαρεστημένοι. Δεν είναι εύκολο να τους σκεπάσει κανείς με χιτώνες. Πώς λοιπόν ο κύριος Ουπανάντα, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως από εμάς, αφού μας πλησίασε, θα προέβαλλε εκτίμηση για χιτώνα!»

Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τους οικοδεσπότες, θα προέβαλλε εκτίμηση για χιτώνα!» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Ουπανάντα, χωρίς να έχεις προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασες τους οικοδεσπότες, προέβαλες εκτίμηση για χιτώνα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». «Είναι συγγενείς σου, Ουπανάντα, ή μη συγγενικά πρόσωπα;» «Μη συγγενικά πρόσωπα, Ευλογημένε». «Ένα μη συγγενικό πρόσωπο, ανόητε άνθρωπε, δεν γνωρίζει για μη συγγενικά πρόσωπα τι είναι πρέπον ή ακατάλληλο ή αγαθό ή μη αγαθό. Εκεί λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, χωρίς να έχεις προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασες μη συγγενικούς οικοδεσπότες, θα προέβαλλες εκτίμηση για χιτώνα! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

533. «Αν για έναν μοναχό ξεχωριστά κονδύλια για χιτώνες είναι παραμερισμένα από δύο μη συγγενικά πρόσωπα, οικοδεσπότες ή οικοδέσποινες - 'με αυτά τα ξεχωριστά κονδύλια για χιτώνες, αφού ανταλλάξουμε ξεχωριστούς χιτώνες, θα σκεπάσουμε τον τάδε μοναχό με χιτώνες'· αν εκεί εκείνος ο μοναχός, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησιάσει, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα - 'Καλώς, βεβαίως, ας με σκεπάσουν οι σεβάσμιοι με αυτά τα ξεχωριστά κονδύλια για χιτώνες, αφού ανταλλάξουν τέτοιου είδους ή τέτοιου είδους χιτώνα, και οι δύο μαζί ως ένα', αναφορικά με την επιθυμία για κάτι εκλεκτό, εξιλέωση με παραχώρηση».

534. «Για έναν μοναχό» σημαίνει για το όφελος του μοναχού, κάνοντας τον μοναχό αντικείμενο, επιθυμώντας να σκεπάσει τον μοναχό.

«Και των δύο» σημαίνει των δύο.

«Μη συγγενικά πρόσωπα» ονομάζονται αυτά που δεν συνδέονται από τη μητέρα ή από τον πατέρα μέχρι την έβδομη γενιά προγόνων.

«Οικοδεσπότης» ονομάζεται οποιοσδήποτε κατοικεί εντός οικίας.

«Οικοδέσποινες» ονομάζονται οποιεσδήποτε κατοικούν εντός οικίας.

«Κονδύλια για χιτώνες» ονομάζονται ασήμι ή χρυσάφι ή μαργαριτάρια ή πολύτιμα πετράδια ή κοράλλι ή κρύσταλλο ή ύφασμα ή νήμα ή βαμβάκι.

«Με αυτά τα ξεχωριστά κονδύλια για χιτώνες» σημαίνει με αυτά που είναι διαθέσιμα.

«Αφού ανταλλάξει» σημαίνει αφού μετατρέψει.

«Θα σκεπάσουμε» σημαίνει θα δώσουμε.

«Αν εκεί εκείνος ο μοναχός» σημαίνει εκείνος ο μοναχός για τον οποίο τα κονδύλια για χιτώνες είναι παραμερισμένα.

«Χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως» σημαίνει δεν του έχει ειπωθεί προηγουμένως - «Τι είδους χιτώνα χρειάζεστε, σεβάσμιε κύριε, τι είδους χιτώνα να ανταλλάξουμε για εσάς;»

«Αφού πλησιάσει» σημαίνει αφού πάει στο σπίτι, αφού πλησιάσει οπουδήποτε.

«Προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα» σημαίνει ας είναι μακρύς ή πλατύς ή πυκνός ή λείος.

«Με αυτά τα ξεχωριστά κονδύλια για χιτώνες» σημαίνει με αυτά που είναι διαθέσιμα.

«Τέτοιου είδους ή τέτοιου είδους» σημαίνει μακρύ ή πλατύ ή πυκνό ή λείο.

«Αφού ανταλλάξει» σημαίνει αφού μετατρέψει.

«Να σκεπάσετε» σημαίνει να δώσετε.

«Και οι δύο μαζί ως ένα» σημαίνει και τα δύο άτομα ως ένα.

«Αναφορικά με την επιθυμία για κάτι εκλεκτό» σημαίνει επιθυμώντας κάτι καλό, επιθυμώντας κάτι πολύτιμο.

Με τα λόγια του ανταλλάσσουν μακρύ ή πλατύ ή πυκνό ή λείο· στην προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, χωρίς να έχω προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασα μη συγγενικούς οικοδεσπότες, προέβαλα εκτίμηση για χιτώνα, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

535. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενικό πρόσωπο, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τους οικοδεσπότες, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αμφιβάλλων, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τους οικοδεσπότες, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τους οικοδεσπότες, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενικό πρόσωπο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής· μη παράπτωμα.

536. Μη παράπτωμα - για συγγενείς, για αυτούς που προσκλήθηκαν για νουθεσία, για το όφελος κάποιου άλλου, με τα δικά του χρήματα, αυτός που θέλει να ανταλλάξει πολύτιμο ανταλλάσσει λιγότερο πολύτιμο, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του δεύτερου κανόνα εξάσκησης για το παραμερισμένο, ένατος.

10.

Κανόνας εξάσκησης για τον βασιλιά

537. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο ο συνοδός του σεβάσμιου Ουπανάντα, γιου των Σάκυα, ένας μεγάλος υπουργός, έστειλε μέσω αγγελιαφόρου ένα κονδύλιο για χιτώνες στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα - «Με αυτό το κονδύλιο για χιτώνες, αφού ανταλλάξεις χιτώνα, σκέπασε τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα». Τότε εκείνος ο αγγελιαφόρος πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα: «Αυτό το κονδύλιο για χιτώνες, σεβάσμιε κύριε, έχει φερθεί για τον σεβάσμιο. Ας δεχθεί ο σεβάσμιος το κονδύλιο για χιτώνες». Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, είπε σε εκείνον τον αγγελιαφόρο: «Εμείς, φίλε, δεν δεχόμαστε κονδύλιο για χιτώνες, αλλά εμείς δεχόμαστε χιτώνα στον κατάλληλο χρόνο, επιτρεπτό». Όταν αυτό ειπώθηκε, εκείνος ο αγγελιαφόρος είπε στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα: «Υπάρχει όμως κάποιος επιστάτης για τον σεβάσμιο;» Εκείνη την περίοδο κάποιος λαϊκός ακόλουθος είχε πάει στο μοναστήρι για κάποια υπόθεση. Τότε ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, είπε σε εκείνον τον αγγελιαφόρο: «Αυτός, φίλε, ο λαϊκός ακόλουθος είναι επιστάτης των μοναχών». Τότε εκείνος ο αγγελιαφόρος, αφού ενημέρωσε εκείνον τον λαϊκό ακόλουθο, πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα: «Αυτός τον οποίο, σεβάσμιε κύριε, ο σεβάσμιος υπέδειξε ως επιστάτη, πείστηκε από εμένα. Ας πλησιάσει ο σεβάσμιος στον κατάλληλο χρόνο, θα τον σκεπάσει με χιτώνα».

Εκείνη την περίοδο εκείνος ο μεγάλος υπουργός έστειλε αγγελιαφόρο κοντά στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα - «Ας χρησιμοποιήσει ο κύριος εκείνον τον χιτώνα, επιθυμούμε εμείς εκείνος ο χιτώνας να χρησιμοποιηθεί από τον κύριο». Τότε ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, δεν είπε τίποτε σε εκείνον τον λαϊκό ακόλουθο. Για δεύτερη φορά εκείνος ο μεγάλος υπουργός έστειλε αγγελιαφόρο κοντά στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα - «Ας χρησιμοποιήσει ο κύριος εκείνον τον χιτώνα, επιθυμούμε εμείς εκείνος ο χιτώνας να χρησιμοποιηθεί από τον κύριο». Για δεύτερη φορά ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, δεν είπε τίποτε σε εκείνον τον λαϊκό ακόλουθο. Για τρίτη φορά εκείνος ο μεγάλος υπουργός έστειλε αγγελιαφόρο κοντά στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα - «Ας χρησιμοποιήσει ο κύριος εκείνον τον χιτώνα, επιθυμούμε εμείς εκείνος ο χιτώνας να χρησιμοποιηθεί από τον κύριο».

Εκείνη την περίοδο ήταν χρόνος συνέλευσης της κωμόπολης. Και από την κωμόπολη είχε γίνει συμφωνία - «Όποιος έρθει αργά, δεσμεύεται με πενήντα». Τότε ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, πήγε εκεί όπου ήταν εκείνος ο λαϊκός ακόλουθος· αφού πλησίασε, είπε σε εκείνον τον λαϊκό ακόλουθο: «Έχω ανάγκη, φίλε, από χιτώνα». «Σήμερα, σεβάσμιε κύριε, περίμενε μια ημέρα, σήμερα είναι χρόνος συνέλευσης της κωμόπολης. Και από την κωμόπολη είχε γίνει συμφωνία - 'Όποιος έρθει αργά, δεσμεύεται με πενήντα'». «Σήμερα κιόλας, φίλε, δώσε μου τον χιτώνα» και τον χάιδεψε στη ζώνη. Τότε εκείνος ο λαϊκός ακόλουθος, πιεζόμενος από τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, αφού αντάλλαξε τον χιτώνα για τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, πήγε αργά. Οι άνθρωποι είπαν σε εκείνον τον λαϊκό ακόλουθο: «Γιατί εσύ, κύριε, ήρθες αργά, έχασες πενήντα».

Τότε εκείνος ο λαϊκός ακόλουθος ανακοίνωσε αυτό το θέμα σε εκείνους τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Με πολλές επιθυμίες είναι αυτοί οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δυσαρεστημένοι. Δεν είναι εύκολο ούτε υπηρεσία να τους κάνει κανείς. Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, ενώ του έλεγε ο λαϊκός ακόλουθος 'σεβάσμιε κύριε, περίμενε σήμερα μία ημέρα', δεν θα περίμενε!» Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, ενώ του έλεγε ο λαϊκός ακόλουθος 'σεβάσμιε κύριε, περίμενε σήμερα μία ημέρα', δεν θα περίμενε!» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Ουπανάντα, ενώ σου έλεγε ο λαϊκός ακόλουθος 'σεβάσμιε κύριε, περίμενε σήμερα μία ημέρα', δεν περίμενες;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, ενώ σου έλεγε ο λαϊκός ακόλουθος 'σεβάσμιε κύριε, περίμενε σήμερα μία ημέρα', δεν θα περιμένεις! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

538. «Αν για έναν μοναχό ένας βασιλιάς ή ένας βασιλικός υπάλληλος ή ένας βραχμάνος ή ένας οικοδεσπότης στείλει μέσω αγγελιαφόρου κονδύλιο για χιτώνες - 'με αυτό το κονδύλιο για χιτώνες, αφού ανταλλάξεις χιτώνα, σκέπασε τον τάδε μοναχό με χιτώνα'. Αν εκείνος ο αγγελιαφόρος, αφού πλησιάσει εκείνον τον μοναχό, πει έτσι - 'Αυτό το κονδύλιο για χιτώνες, σεβάσμιε κύριε, έχει φερθεί για τον σεβάσμιο· ας δεχθεί ο σεβάσμιος το κονδύλιο για χιτώνες', από εκείνον τον μοναχό εκείνος ο αγγελιαφόρος πρέπει να ειπωθεί έτσι - 'Εμείς, φίλε, δεν δεχόμαστε κονδύλιο για χιτώνες. Αλλά εμείς δεχόμαστε χιτώνα, στον κατάλληλο χρόνο, επιτρεπτό'. Αν εκείνος ο αγγελιαφόρος πει έτσι σε εκείνον τον μοναχό - 'Υπάρχει όμως κάποιος επιστάτης για τον σεβάσμιο;', από τον μοναχό που χρειάζεται χιτώνα, μοναχοί, πρέπει να υποδειχθεί επιστάτης, επιστάτης μοναστηριού ή λαϊκός ακόλουθος - 'Αυτός, φίλε, είναι ο επιστάτης των μοναχών'. Αν εκείνος ο αγγελιαφόρος, αφού ενημερώσει εκείνον τον επιστάτη, πλησιάσει εκείνον τον μοναχό και πει έτσι - 'Αυτός τον οποίο, σεβάσμιε κύριε, ο σεβάσμιος υπέδειξε ως επιστάτη, πείστηκε από εμένα· ας πλησιάσει ο σεβάσμιος στον κατάλληλο χρόνο, θα τον σκεπάσει με χιτώνα', από τον μοναχό που χρειάζεται χιτώνα, μοναχοί, αφού πλησιάσει τον επιστάτη, πρέπει να τον παρακινήσει και να του υπενθυμίσει δύο ή τρεις φορές - 'Έχω ανάγκη, φίλε, από χιτώνα'. Παρακινώντας και υπενθυμίζοντας δύο ή τρεις φορές αν αποκτήσει εκείνον τον χιτώνα, αυτό είναι καλό· αν δεν τον αποκτήσει, πρέπει να σταθεί σιωπηλός γι' αυτό τέσσερις φορές, πέντε φορές, το πολύ έξι φορές. Στεκόμενος σιωπηλός γι' αυτό τέσσερις φορές, πέντε φορές, το πολύ έξι φορές αν αποκτήσει εκείνον τον χιτώνα, αυτό είναι καλό· αν προσπαθώντας περισσότερο από αυτό αποκτήσει εκείνον τον χιτώνα, εξιλέωση με παραχώρηση. Αν δεν τον αποκτήσει, από όπου το κονδύλιο για χιτώνες φέρθηκε γι' αυτόν, εκεί πρέπει είτε ο ίδιος να πάει είτε να σταλεί αγγελιαφόρος - 'Αυτό το κονδύλιο για χιτώνες που εσείς οι σεβάσμιοι στείλατε για τον μοναχό, δεν αποφέρει κανένα όφελος σε εκείνον τον μοναχό· ας φροντίσουν οι σεβάσμιοι για το δικό τους, μην χαθεί το δικό σας'· αυτή είναι η ορθή διαδικασία σε αυτό».

539. «Για έναν μοναχό» σημαίνει για το όφελος του μοναχού, κάνοντας τον μοναχό αντικείμενο, επιθυμώντας να σκεπάσει τον μοναχό.

«Βασιλιάς» ονομάζεται οποιοσδήποτε ασκεί βασιλεία.

«Βασιλικός υπάλληλος» ονομάζεται οποιοσδήποτε τρέφεται με τροφή και μισθό του βασιλιά.

«Βραχμάνος» ονομάζεται βραχμάνος από τη γέννηση.

«Οικοδεσπότης» ονομάζεται ο υπόλοιπος εκτός από τον βασιλιά, τον βασιλικό υπάλληλο και τον βραχμάνο· αυτός ονομάζεται οικοδεσπότης.

«Κονδύλιο για χιτώνες» ονομάζεται ασήμι ή χρυσάφι ή μαργαριτάρια ή πολύτιμα πετράδια.

«Με αυτό το κονδύλιο για χιτώνες» σημαίνει με αυτό που είναι έτοιμο.

«Αφού ανταλλάξει» σημαίνει αφού μετατρέψει.

«Σκέπασε» σημαίνει δώσε.

Αν εκείνος ο αγγελιαφόρος, αφού πλησιάσει εκείνον τον μοναχό, πει έτσι - «Αυτό το κονδύλιο για χιτώνες, σεβάσμιε κύριε, έχει φερθεί για τον σεβάσμιο. Ας δεχθεί ο σεβάσμιος το κονδύλιο για χιτώνες», από εκείνον τον μοναχό εκείνος ο αγγελιαφόρος πρέπει να ειπωθεί έτσι - «Εμείς, φίλε, δεν δεχόμαστε κονδύλιο για χιτώνες. Αλλά εμείς δεχόμαστε χιτώνα στον κατάλληλο χρόνο, επιτρεπτό». Αν εκείνος ο αγγελιαφόρος πει έτσι σε εκείνον τον μοναχό - «Υπάρχει όμως κάποιος επιστάτης για τον σεβάσμιο;» Από τον μοναχό που χρειάζεται χιτώνα, μοναχοί, πρέπει να υποδειχθεί επιστάτης, επιστάτης μοναστηριού ή λαϊκός ακόλουθος - «Αυτός, φίλε, είναι ο επιστάτης των μοναχών». Δεν πρέπει να ειπωθεί - «Δώσε σε αυτόν» ή «αυτός θα το φυλάξει» ή «αυτός θα το μετατρέψει» ή «αυτός θα το ανταλλάξει».

Αν εκείνος ο αγγελιαφόρος, αφού ενημερώσει εκείνον τον επιστάτη, πλησιάσει εκείνον τον μοναχό και πει έτσι - «Αυτός τον οποίο, σεβάσμιε κύριε, ο σεβάσμιος υπέδειξε ως επιστάτη, πείστηκε από εμένα. Ας πλησιάσει ο σεβάσμιος στον κατάλληλο χρόνο, θα τον σκεπάσει με χιτώνα», από τον μοναχό που χρειάζεται χιτώνα, μοναχοί, αφού πλησιάσει τον επιστάτη, πρέπει να τον παρακινήσει και να του υπενθυμίσει δύο ή τρεις φορές - «Έχω ανάγκη, φίλε, από χιτώνα». Δεν πρέπει να ειπωθεί - «Δώσε μου χιτώνα, φέρε μου χιτώνα, άλλαξέ μου χιτώνα, αντάλλαξέ μου χιτώνα». Για δεύτερη φορά πρέπει να ειπωθεί. Για τρίτη φορά πρέπει να ειπωθεί. Αν τον αποκτήσει, αυτό είναι καλό· αν δεν τον αποκτήσει, αφού πάει εκεί, πρέπει να σταθεί σιωπηλός γι' αυτό. Δεν πρέπει να καθίσει σε κάθισμα. Δεν πρέπει να δεχθεί υλικά αγαθά. Δεν πρέπει να διδάξει τη Διδασκαλία. Όταν ρωτηθεί «Για ποιο λόγο ήρθες;» πρέπει να ειπωθεί «Να γνωρίζεις, φίλε». Αν καθίσει σε κάθισμα ή δεχθεί υλικά αγαθά ή διδάξει τη Διδασκαλία, χάνει τη θέση. Για δεύτερη φορά πρέπει να σταθεί. Για τρίτη φορά πρέπει να σταθεί. Αφού παρακινήσει τέσσερις φορές, πρέπει να σταθεί τέσσερις φορές. Αφού παρακινήσει πέντε φορές, πρέπει να σταθεί δύο φορές. Αφού παρακινήσει έξι φορές, δεν πρέπει να σταθεί. Αν προσπαθώντας περισσότερο από αυτό αποκτήσει εκείνον τον χιτώνα, στην προσπάθεια υπάρχει ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, αποκτήθηκε με παρακίνηση περισσότερο από τρεις φορές και με στάση περισσότερο από έξι φορές και πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

Αν δεν τον αποκτήσει, από όπου το κονδύλιο για χιτώνες φέρθηκε γι' αυτόν, εκεί πρέπει είτε ο ίδιος να πάει είτε να σταλεί αγγελιαφόρος - «Αυτό το κονδύλιο για χιτώνες που εσείς οι σεβάσμιοι στείλατε για τον μοναχό, δεν αποφέρει κανένα όφελος σε εκείνον τον μοναχό. Ας φροντίσουν οι σεβάσμιοι για το δικό τους, μην χαθεί το δικό σας».

Αυτή είναι η ορθή διαδικασία σε αυτό· αυτή είναι η συμφωνία με τη Διδασκαλία σε αυτό.

540. Με παρακίνηση περισσότερο από τρεις φορές και με στάση περισσότερο από έξι φορές, αντιλαμβανόμενος ότι είναι περισσότερο, αποκτά· εξιλέωση με παραχώρηση. Με παρακίνηση περισσότερο από τρεις φορές και με στάση περισσότερο από έξι φορές, αμφιβάλλων, αποκτά· εξιλέωση με παραχώρηση. Με παρακίνηση περισσότερο από τρεις φορές και με στάση περισσότερο από έξι φορές, αντιλαμβανόμενος ότι είναι λιγότερο, αποκτά· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με παρακίνηση λιγότερο από τρεις φορές και με στάση λιγότερο από έξι φορές, αντιλαμβανόμενος ότι είναι περισσότερο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Με παρακίνηση λιγότερο από τρεις φορές και με στάση λιγότερο από έξι φορές, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Με παρακίνηση λιγότερο από τρεις φορές και με στάση λιγότερο από έξι φορές, αντιλαμβανόμενος ότι είναι λιγότερο· μη παράπτωμα.

541. Μη παράπτωμα - με παρακίνηση τρεις φορές, με στάση έξι φορές, με παρακίνηση λιγότερο από τρεις φορές, με στάση λιγότερο από έξι φορές, δίνει χωρίς να παρακινείται, οι ιδιοκτήτες αφού παρακινήσουν δίνουν, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τον βασιλιά, δέκατος.

Το κεφάλαιο για το κατχίνα, πρώτο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

2.

Κεφάλαιο για το μετάξι

1.

Κανόνας εξάσκησης για το μετάξι

542. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στην Αλαβί, στο ιερό μνημείο Αγγκαλάβα. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι, αφού πλησίασαν τους κατασκευαστές μεταξιού, είπαν έτσι: «Μαγειρέψτε πολλά κουκούλια, φίλοι, δώστε και σε εμάς, κι εμείς επιθυμούμε να φτιάξουμε χαλί αναμεμειγμένο με μετάξι». Αυτοί παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, αφού μας πλησίασαν, θα έλεγαν έτσι: 'Μαγειρέψτε πολλά κουκούλια, φίλοι, δώστε και σε εμάς, κι εμείς επιθυμούμε να φτιάξουμε χαλί αναμεμειγμένο με μετάξι'! Είναι απώλεια για εμάς, είναι κακή τύχη για εμάς, που εμείς για χάρη του βιοπορισμού, για χάρη των παιδιών και της συζύγου, προκαλούμε καταστροφή σε πολλά μικρά έμβια όντα». Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι, αφού πλησίασαν τους κατασκευαστές μεταξιού, θα έλεγαν έτσι: 'Μαγειρέψτε πολλά κουκούλια, φίλοι, δώστε και σε εμάς, κι εμείς επιθυμούμε να φτιάξουμε χαλί αναμεμειγμένο με μετάξι'»! Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, αφού πλησιάσατε τους κατασκευαστές μεταξιού, είπατε έτσι: 'Μαγειρέψτε πολλά κουκούλια, φίλοι, δώστε και σε εμάς, κι εμείς επιθυμούμε να φτιάξουμε χαλί αναμεμειγμένο με μετάξι'»; «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, αφού πλησιάσατε τους κατασκευαστές μεταξιού, θα λέγατε έτσι: Μαγειρέψτε πολλά κουκούλια, φίλοι, δώστε και σε εμάς, κι εμείς επιθυμούμε να φτιάξουμε χαλί αναμεμειγμένο με μετάξι. Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

543. «Όποιος μοναχός προκαλέσει την κατασκευή χαλιού αναμεμειγμένου με μετάξι, εξιλέωση με παραχώρηση».

544. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

«Χαλί» ονομάζεται αυτό που έχει κατασκευαστεί με το να στρωθεί, χωρίς ύφανση.

«Να προκαλέσει την κατασκευή» σημαίνει: αναμειγνύοντας έστω και με μία μεταξένια ίνα, κατασκευάζει ή προκαλεί την κατασκευή· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτό το χαλί μου αναμεμειγμένο με μετάξι, σεβάσμιε κύριε, που προκάλεσα να κατασκευαστεί, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

545. Αυτό που είναι ημιτελές από τον ίδιο, ο ίδιος ολοκληρώνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από τον ίδιο, άλλοι ολοκληρώνουν· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από άλλους, ο ίδιος ολοκληρώνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από άλλους, άλλοι ολοκληρώνουν· εξιλέωση με παραχώρηση.

Κατασκευάζει ή προκαλεί την κατασκευή για το όφελος κάποιου άλλου· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Αφού λάβει κάτι κατασκευασμένο από κάποιον άλλο, το χρησιμοποιεί· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης.

546. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν κάνει στέγαστρο ή δαπέδωμα ή τοίχο με σανίδες ή στρώμα ή μαξιλάρι, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το μετάξι, πρώτος.

2.

Κανόνας εξάσκησης για το αγνό μαύρο μαλλί

547. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι έκαναν να κατασκευάζεται χαλί από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας. Οι άνθρωποι, περιπλανώμενοι για επίσκεψη στο μοναστήρι, βλέποντας παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, θα κάνουν να κατασκευάζεται χαλί από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας, όπως οι οικοδεσπότες που απολαμβάνουν αισθησιακές ηδονές;» Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι θα κάνουν να κατασκευάζεται χαλί από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, κάνατε να κατασκευάζεται χαλί από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, θα κάνετε να κατασκευάζεται χαλί από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

548. «Όποιος μοναχός προκαλέσει την κατασκευή χαλιού από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας, εξιλέωση με παραχώρηση».

549. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

«Μαύρο» ονομάζεται δύο είδη μαύρου - είτε μαύρο από τη φύση είτε μαύρο από βαφή.

«Χαλί» ονομάζεται αυτό που έχει κατασκευαστεί με το να στρωθεί, χωρίς ύφανση.

«Να προκαλέσει την κατασκευή» σημαίνει: κατασκευάζει ή προκαλεί την κατασκευή· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτό το χαλί μου από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας, σεβάσμιε κύριε, που προκάλεσα να κατασκευαστεί, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

550. Αυτό που είναι ημιτελές από τον ίδιο, ο ίδιος ολοκληρώνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από τον ίδιο, άλλοι ολοκληρώνουν· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από άλλους, ο ίδιος ολοκληρώνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από άλλους, άλλοι ολοκληρώνουν· εξιλέωση με παραχώρηση.

Κατασκευάζει ή προκαλεί την κατασκευή για το όφελος κάποιου άλλου· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Αφού λάβει κάτι κατασκευασμένο από κάποιον άλλο, το χρησιμοποιεί· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης.

551. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν κάνει στέγαστρο ή δαπέδωμα ή τοίχο με σανίδες ή στρώμα ή μαξιλάρι, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το αγνό μαύρο μαλλί, δεύτερος.

3.

Κανόνας εξάσκησης για τα δύο μέρη

552. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι - «Ο Ευλογημένος απαγόρευσε να κατασκευάζεται χαλί από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας» - αυτοί, αφού πήραν μόνο λίγο λευκό στην άκρη, ακριβώς έτσι έκαναν να κατασκευάζεται χαλί από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι, αφού πήραν μόνο λίγο λευκό στην άκρη, ακριβώς έτσι θα κάνουν να κατασκευάζεται χαλί από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, αφού πήρατε μόνο λίγο λευκό στην άκρη, ακριβώς έτσι κάνατε να κατασκευάζεται χαλί από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, αφού πήρατε μόνο λίγο λευκό στην άκρη, ακριβώς έτσι θα κάνετε να κατασκευάζεται χαλί από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

553. Όταν όμως ένας μοναχός κατασκευάζει νέο χαλί, πρέπει να λαμβάνονται δύο μέρη από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας, το τρίτο από λευκό και το τέταρτο από καστανό. Αν ένας μοναχός χωρίς να λάβει δύο μέρη από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας, το τρίτο από λευκό και το τέταρτο από καστανό, προκαλέσει την κατασκευή νέου χαλιού, εξιλέωση με παραχώρηση.

554. «Νέο» ονομάζεται αναφορικά με την κατασκευή.

«Χαλί» ονομάζεται αυτό που έχει κατασκευαστεί με το να στρωθεί, χωρίς ύφανση.

«Προκαλώντας την κατασκευή» σημαίνει: είτε κατασκευάζοντας ο ίδιος είτε προκαλώντας την κατασκευή από άλλον.

«Πρέπει να λαμβάνονται δύο μέρη από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας» σημαίνει: αφού ζυγίσει, πρέπει να λαμβάνονται δύο τούλες.

«Το τρίτο από λευκό» σημαίνει: μία τούλα από λευκό.

«Το τέταρτο από καστανό» σημαίνει: μία τούλα από καστανό.

«Αν ένας μοναχός χωρίς να λάβει δύο μέρη από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας, το τρίτο από λευκό και το τέταρτο από καστανό» σημαίνει: Χωρίς να λάβει δύο τούλες από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας, μία τούλα από λευκό, μία τούλα από καστανό, κατασκευάζει ή προκαλεί την κατασκευή νέου χαλιού· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη· με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτό το χαλί μου, σεβάσμιε κύριε, χωρίς να λάβω δύο τούλες από αγνό μαύρο μαλλί κατσίκας, μία τούλα από λευκό, μία τούλα από καστανό, που προκάλεσα να κατασκευαστεί, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

555. Αυτό που είναι ημιτελές από τον ίδιο, ο ίδιος ολοκληρώνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από τον ίδιο, άλλοι ολοκληρώνουν· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από άλλους, ο ίδιος ολοκληρώνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από άλλους, άλλοι ολοκληρώνουν· εξιλέωση με παραχώρηση.

Κατασκευάζει ή προκαλεί την κατασκευή για το όφελος κάποιου άλλου· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Αφού λάβει κάτι κατασκευασμένο από κάποιον άλλο, το χρησιμοποιεί· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης.

556. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν λαμβάνοντας ίση ποσότητα λευκού και ίση ποσότητα καστανού κατασκευάζει, αν λαμβάνοντας περισσότερο λευκό και περισσότερο καστανό κατασκευάζει, αν λαμβάνοντας αγνό λευκό και αγνό καστανό κατασκευάζει, αν κάνει στέγαστρο ή δαπέδωμα ή τοίχο με σανίδες ή στρώμα ή μαξιλάρι, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τα δύο μέρη, τρίτος.

4.

Κανόνας εξάσκησης για τα έξι χρόνια

557. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο μοναχοί έκαναν να κατασκευάζεται χαλί κάθε χρόνο. Αυτοί διέμεναν με πολλές ζητήσεις, με πολλές εκφράσεις επιθυμιών - «Δώστε μαλλί κατσίκας. Χρειαζόμαστε μαλλί κατσίκας». Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, θα κάνουν να κατασκευάζεται χαλί κάθε χρόνο, θα διαμένουν με πολλές ζητήσεις, με πολλές εκφράσεις επιθυμιών - 'δώστε μαλλί κατσίκας, χρειαζόμαστε μαλλί κατσίκας'»! Τα δικά μας όμως χαλιά που φτιάχτηκαν μία φορά διαρκούν πέντε ή έξι χρόνια, πάνω στα οποία τα παιδιά μας ουρούν, αφοδεύουν και τρώγονται από ποντίκια. Αυτοί όμως οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, κάνουν να κατασκευάζεται χαλί κάθε χρόνο, διαμένουν με πολλές ζητήσεις, με πολλές εκφράσεις επιθυμιών - «Δώστε μαλλί κατσίκας, χρειαζόμαστε μαλλί κατσίκας»!

Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν μοναχοί θα κάνουν να κατασκευάζεται χαλί κάθε χρόνο, θα διαμένουν με πολλές ζητήσεις, με πολλές εκφράσεις επιθυμιών - 'δώστε μαλλί κατσίκας, χρειαζόμαστε μαλλί κατσίκας'»! Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού τους επέπληξαν με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι μοναχοί κάνουν να κατασκευάζεται χαλί κάθε χρόνο, διαμένουν με πολλές ζητήσεις, με πολλές εκφράσεις επιθυμιών - 'δώστε μαλλί κατσίκας, χρειαζόμαστε μαλλί κατσίκας';» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... «Πώς λοιπόν εκείνοι, μοναχοί, οι ανόητοι άνθρωποι θα κάνουν να κατασκευάζεται χαλί κάθε χρόνο, θα διαμένουν με πολλές ζητήσεις, με πολλές εκφράσεις επιθυμιών - 'δώστε μαλλί κατσίκας, χρειαζόμαστε μαλλί κατσίκας'! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

558. Όταν όμως ένας μοναχός προκαλέσει την κατασκευή νέου χαλιού, πρέπει να το διατηρεί για έξι χρόνια. Αν πριν από έξι χρόνια, είτε παρατώντας είτε μη παρατώντας εκείνο το χαλί, προκαλέσει την κατασκευή άλλου νέου χαλιού, εξιλέωση με παραχώρηση».

Και έτσι αυτός ο κανόνας εξάσκησης θεσπίστηκε από τον Ευλογημένο για τους μοναχούς.

559. Εκείνη την περίοδο κάποιος μοναχός στην Κοσάμπι ήταν άρρωστος. Οι συγγενείς εκείνου του μοναχού έστειλαν αγγελιαφόρο κοντά του: «Ας έρθει ο σεβαστός, εμείς θα τον φροντίσουμε». Και οι μοναχοί είπαν έτσι: «Πήγαινε, φίλε, οι συγγενείς θα σε φροντίσουν». Αυτός λέει τα εξής: «Ο Ευλογημένος, φίλε, θέσπισε κανόνα εξάσκησης: 'Όταν όμως ένας μοναχός προκαλέσει την κατασκευή νέου χαλιού, πρέπει να το διατηρεί για έξι χρόνια'. Εγώ όμως είμαι άρρωστος, δεν μπορώ να φύγω παίρνοντας το χαλί. Και για μένα χωρίς το χαλί δεν είναι άνετα. Εγώ δεν θα πάω». Ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, να δίνεται σε άρρωστο μοναχό έγκριση για κατοχή χαλιού. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να δίνεται. Εκείνος ο άρρωστος μοναχός, αφού πλησιάσει την Κοινότητα, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού προσκυνήσει τα πόδια των μεγαλύτερων μοναχών, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: 'Εγώ, σεβάσμιε κύριε, είμαι άρρωστος. Δεν μπορώ να φύγω παίρνοντας το χαλί. Έτσι εγώ, σεβάσμιε κύριε, αιτούμαι από την Κοινότητα έγκριση για κατοχή χαλιού'. Πρέπει να αιτηθεί για δεύτερη φορά. Πρέπει να αιτηθεί για τρίτη φορά. Ένας έμπειρος και ικανός μοναχός πρέπει να ενημερώσει την Κοινότητα:

560. «Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτός ο τάδε μοναχός είναι άρρωστος. Δεν μπορεί να φύγει παίρνοντας το χαλί. Αυτός αιτείται από την Κοινότητα έγκριση για κατοχή χαλιού. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, η Κοινότητα ας δώσει στον τάδε μοναχό έγκριση για κατοχή χαλιού. Αυτή είναι η πρόταση.

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτός ο τάδε μοναχός είναι άρρωστος. Δεν μπορεί να φύγει παίρνοντας το χαλί. Αυτός αιτείται από την Κοινότητα έγκριση για κατοχή χαλιού. Η Κοινότητα δίνει στον τάδε μοναχό έγκριση για κατοχή χαλιού. Όποιος σεβάσμιος αποδέχεται τη χορήγηση έγκρισης για κατοχή χαλιού στον τάδε μοναχό, αυτός ας σιωπήσει· όποιος δεν αποδέχεται, αυτός ας μιλήσει.

«Δόθηκε από την Κοινότητα στον τάδε μοναχό έγκριση για κατοχή χαλιού. Η Κοινότητα αποδέχεται· για αυτό σιωπούν· έτσι αυτό το θυμάμαι».

Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

561. Όταν όμως ένας μοναχός προκαλέσει την κατασκευή νέου χαλιού, πρέπει να το διατηρεί για έξι χρόνια. Αν πριν από έξι χρόνια, είτε παρατώντας είτε μη παρατώντας εκείνο το χαλί, προκαλέσει την κατασκευή άλλου νέου χαλιού, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών, εξιλέωση με παραχώρηση».

562. «Νέο» ονομάζεται αναφορικά με την κατασκευή.

«Χαλί» ονομάζεται αυτό που έχει κατασκευαστεί με το να στρωθεί, χωρίς ύφανση.

«Αφού προκαλέσει την κατασκευή» σημαίνει είτε κατασκευάζοντας είτε προκαλώντας την κατασκευή.

«Πρέπει να διατηρείται για έξι χρόνια» σημαίνει πρέπει να διατηρείται για έξι χρόνια το πολύ.

«Αν πριν από έξι χρόνια» σημαίνει λιγότερο από έξι χρόνια.

«Παρατώντας εκείνο το χαλί» σημαίνει δίνοντάς το σε άλλους.

«Μη παρατώντας» σημαίνει μη δίνοντάς το σε κανέναν.

«Εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών» σημαίνει εκτός από την έγκριση των μοναχών· κατασκευάζει ή προκαλεί την κατασκευή άλλου νέου χαλιού· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτό το χαλί μου, σεβάσμιε κύριε, που προκάλεσα να κατασκευαστεί σε λιγότερο από έξι χρόνια, χωρίς έγκριση των μοναχών, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

563. Αυτό που είναι ημιτελές από τον ίδιο, ο ίδιος ολοκληρώνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από τον ίδιο, άλλοι ολοκληρώνουν· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από άλλους, ο ίδιος ολοκληρώνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από άλλους, άλλοι ολοκληρώνουν· εξιλέωση με παραχώρηση.

564. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν κατασκευάζει για έξι χρόνια, αν κατασκευάζει για περισσότερα από έξι χρόνια, αν κατασκευάζει ή προκαλεί την κατασκευή για το όφελος κάποιου άλλου, αφού λάβει κάτι κατασκευασμένο από κάποιον άλλο το χρησιμοποιεί, αν κάνει στέγαστρο ή δαπέδωμα ή τοίχο με σανίδες ή στρώμα ή μαξιλάρι· με έγκριση των μοναχών, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τα έξι χρόνια, τέταρτος.

5.

Κανόνας εξάσκησης για το χαλί καθίσματος

565. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιθυμώ, μοναχοί, να αποσυρθώ σε απομόνωση για τρεις μήνες. Δεν πρέπει να με πλησιάσει κανείς εκτός από έναν που φέρνει προσφερόμενη τροφή». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο και κανείς δεν πλησίαζε τον Ευλογημένο εκεί, εκτός από έναν που έφερνε προσφερόμενη τροφή. Εκείνη την περίοδο από την Κοινότητα στη Σαβάτθι είχε γίνει συμφωνία: «Ο Ευλογημένος επιθυμεί, φίλοι, να αποσυρθεί σε απομόνωση για τρεις μήνες. Ο Ευλογημένος δεν πρέπει να πλησιαστεί από κανέναν, εκτός από έναν που φέρνει προσφερόμενη τροφή. Όποιος πλησιάσει τον Ευλογημένο πρέπει να εξομολογηθεί εξιλέωση». Τότε ο σεβάσμιος Ουπασένα Βανγκανταπούττα μαζί με την ακολουθία του πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Ήταν όμως συνήθεια των Βουδών, των Ευλογημένων, να χαιρετούν τους επισκέπτες μοναχούς. Τότε ο Ευλογημένος είπε στον σεβάσμιο Ουπασένα Βανγκανταπούττα: «Μήπως, Ουπασένα, είστε καλά, μήπως τα βγάζετε πέρα, μήπως ήρθατε χωρίς κούραση το ταξίδι;» «Είμαστε καλά, Ευλογημένε, τα βγάζουμε πέρα, Ευλογημένε. Και χωρίς κούραση, σεβάσμιε κύριε, ήρθαμε το ταξίδι».

Εκείνη την περίοδο ο συγκάτοικος μαθητής μοναχός του σεβάσμιου Ουπασένα Βανγκανταπούττα καθόταν όχι μακριά από τον Ευλογημένο. Τότε ο Ευλογημένος είπε σε εκείνον τον μοναχό: «Είναι ευχάριστοι για σένα, μοναχέ, οι χιτώνες από κουρέλια;» «Δεν είναι ευχάριστοι για μένα, σεβάσμιε κύριε, οι χιτώνες από κουρέλια». «Γιατί όμως εσύ, μοναχέ, είσαι φορών χιτώνες από κουρέλια;» «Ο μέντοράς μου, σεβάσμιε κύριε, είναι φορών χιτώνες από κουρέλια. Έτσι κι εγώ είμαι φορών χιτώνες από κουρέλια». Τότε ο Ευλογημένος είπε στον σεβάσμιο Ουπασένα Βανγκανταπούττα: «Χαριτωμένη είναι αυτή η ακολουθία σου, Ουπασένα. Πώς εσύ, Ουπασένα, εκπαιδεύεις την ακολουθία;» «Όποιος, σεβάσμιε κύριε, μου ζητάει πλήρη χειροτονία, σε αυτόν εγώ λέω έτσι: 'Εγώ, φίλε, είμαι δασόβιος, καταναλωτής προσφερόμενης τροφής, φορών χιτώνες από κουρέλια. Αν κι εσύ θα είσαι δασόβιος, καταναλωτής προσφερόμενης τροφής, φορών χιτώνες από κουρέλια, έτσι εγώ θα σου δώσω πλήρη χειροτονία'. Αν μου υποσχεθεί, δίνω πλήρη χειροτονία· αν δεν μου υποσχεθεί, δεν δίνω πλήρη χειροτονία. Όποιος μου ζητάει καθοδήγηση, σε αυτόν εγώ λέω έτσι: 'Εγώ, φίλε, είμαι δασόβιος, καταναλωτής προσφερόμενης τροφής, φορών χιτώνες από κουρέλια. Αν κι εσύ θα είσαι δασόβιος, καταναλωτής προσφερόμενης τροφής, φορών χιτώνες από κουρέλια, έτσι εγώ θα σου δώσω καθοδήγηση'. Αν μου υποσχεθεί, δίνω καθοδήγηση· αν δεν μου υποσχεθεί, δεν δίνω καθοδήγηση. Έτσι εγώ, σεβάσμιε κύριε, εκπαιδεύω την ακολουθία».

«Καλώς, καλώς, Ουπασένα. Καλώς πράγματι εσύ, Ουπασένα, καθοδήγησες την ακολουθία. Γνωρίζεις όμως εσύ, Ουπασένα, τη συμφωνία της Κοινότητας στη Σαβάτθι;» «Όχι, σεβάσμιε κύριε, δεν γνωρίζω τη συμφωνία της Κοινότητας στη Σαβάτθι». «Στη Σαβάτθι, Ουπασένα, από την Κοινότητα έγινε συμφωνία - 'Ο Ευλογημένος, φίλοι, επιθυμεί να αποσυρθεί σε απομόνωση για τρεις μήνες. Ο Ευλογημένος δεν πρέπει να πλησιαστεί από κανέναν, εκτός από έναν που φέρνει προσφερόμενη τροφή. Όποιος πλησιάζει τον Ευλογημένο πρέπει να εξομολογηθεί εξιλέωση'.» «Θα αναγνωριστεί, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα της Σαβάτθι με τη δική της συμφωνία· εμείς δεν θα θεσπίσουμε αυτά που δεν έχουν θεσπιστεί ούτε θα καταργήσουμε αυτά που έχουν θεσπιστεί, θα ακολουθούμε αναλαμβάνοντας τους κανόνες εξάσκησης όπως έχουν θεσπιστεί». «Καλώς, καλώς, Ουπασένα· αυτά που δεν έχουν θεσπιστεί δεν πρέπει να θεσπίζονται, αυτά που έχουν θεσπιστεί δεν πρέπει να καταργούνται, πρέπει να ακολουθούνται αναλαμβάνοντας τους κανόνες εξάσκησης όπως έχουν θεσπιστεί. Επιτρέπω, Ουπασένα, εκείνοι οι μοναχοί που είναι δασόβιοι, καταναλωτές προσφερόμενης τροφής, φορούντες χιτώνες από κουρέλια, ας με πλησιάζουν όπως τους αρέσει για να με δουν».

566. Εκείνη την περίοδο αρκετοί μοναχοί στέκονταν στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας - «Εμείς θα κάνουμε τον σεβάσμιο Ουπασένα Βανγκανταπούττα να εξομολογηθεί εξιλέωση». Τότε ο σεβάσμιος Ουπασένα Βανγκανταπούττα μαζί με την ακολουθία του, σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και έφυγε. Τότε εκείνοι οι μοναχοί είπαν στον σεβάσμιο Ουπασένα Βανγκανταπούττα: «Γνωρίζεις εσύ, φίλε Ουπασένα, τη συμφωνία της Κοινότητας στη Σαβάτθι;» «Και ο Ευλογημένος, φίλοι, μου είπε έτσι - 'Γνωρίζεις όμως εσύ, Ουπασένα, τη συμφωνία της Κοινότητας στη Σαβάτθι;' Όχι, σεβάσμιε κύριε, δεν γνωρίζω τη συμφωνία της Κοινότητας στη Σαβάτθι». «Στη Σαβάτθι, Ουπασένα, από την Κοινότητα έγινε συμφωνία - Ο Ευλογημένος, φίλοι, επιθυμεί να αποσυρθεί σε απομόνωση για τρεις μήνες. Ο Ευλογημένος δεν πρέπει να πλησιαστεί από κανέναν, εκτός από έναν που φέρνει προσφερόμενη τροφή. Όποιος πλησιάσει τον Ευλογημένο πρέπει να εξομολογηθεί εξιλέωση». «Θα αναγνωριστεί, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα της Σαβάτθι με τη δική της συμφωνία· εμείς δεν θα θεσπίσουμε αυτά που δεν έχουν θεσπιστεί ούτε θα καταργήσουμε αυτά που έχουν θεσπιστεί, θα ακολουθούμε αναλαμβάνοντας τους κανόνες εξάσκησης όπως έχουν θεσπιστεί». Επιτράπηκε, φίλοι, από τον Ευλογημένο - 'Εκείνοι οι μοναχοί που είναι δασόβιοι, καταναλωτές προσφερόμενης τροφής, φορούντες χιτώνες από κουρέλια, ας με πλησιάζουν όπως τους αρέσει για να με δουν'».

Τότε εκείνοι οι μοναχοί - «Αλήθεια είπε ο σεβάσμιος Ουπασένα - 'Αυτά που δεν έχουν θεσπιστεί δεν πρέπει να θεσπίζονται, αυτά που έχουν θεσπιστεί δεν πρέπει να καταργούνται, πρέπει να ακολουθούνται αναλαμβάνοντας τους κανόνες εξάσκησης όπως έχουν θεσπιστεί'». Οι μοναχοί άκουσαν: «Επιτράπηκε λοιπόν από τον Ευλογημένο - 'Εκείνοι οι μοναχοί που είναι δασόβιοι, καταναλωτές προσφερόμενης τροφής, φορούντες χιτώνες από κουρέλια, ας με πλησιάζουν όπως τους αρέσει για να με δουν'». Αυτοί, ποθώντας να δουν τον Ευλογημένο, αφού εγκατέλειψαν τα χαλιά, ανέλαβαν την πρακτική του δασόβιου, την πρακτική του καταναλωτή προσφερόμενης τροφής, την πρακτική του φορούντος χιτώνες από κουρέλια. Τότε ο Ευλογημένος, περιπλανώμενος για επίσκεψη καταλυμάτων μαζί με πολλούς μοναχούς, είδε χαλιά εγκαταλελειμμένα εδώ κι εκεί. Αφού τα είδε, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Τίνος είναι αυτά τα χαλιά εγκαταλελειμμένα εδώ κι εκεί, μοναχοί;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Γι' αυτό λοιπόν, μοναχοί, θα θεσπίσω κανόνα εξάσκησης για τους μοναχούς λαμβάνοντας υπόψη δέκα λόγους - για την ευταξία της Κοινότητας, για την άνεση της Κοινότητας... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

567. «Όταν όμως ένας μοναχός κατασκευάζει ύφασμα καθίσματος, πρέπει να λαμβάνεται μία σπιθαμή του Καλότυχου από την άκρη του παλιού χαλιού για παραμόρφωση· αν ένας μοναχός χωρίς να λάβει μία σπιθαμή του Καλότυχου από την άκρη του παλιού χαλιού προκαλέσει την κατασκευή νέου υφάσματος καθίσματος, εξιλέωση με παραχώρηση».

568. «Ύφασμα καθίσματος» ονομάζεται αυτό που κάθεται κανείς.

«Χαλί» ονομάζεται αυτό που έχει κατασκευαστεί με το να στρωθεί, χωρίς ύφανση.

«Προκαλώντας την κατασκευή» σημαίνει: είτε κατασκευάζοντας ο ίδιος είτε προκαλώντας την κατασκευή από άλλον.

«Παλαιό χαλί» ονομάζεται αυτό που έχει φορεθεί έστω και μία φορά ή έχει ντυθεί έστω και μία φορά.

«Πρέπει να λαμβάνεται μία σπιθαμή του Καλότυχου από την άκρη για παραμόρφωση» σημαίνει: για σταθερότητα, αφού κόψει στρογγυλό ή τετράγωνο, πρέπει να στρωθεί σε ένα μέρος ή αφού ξεμπλέξει πρέπει να στρωθεί.

«Αν ένας μοναχός χωρίς να λάβει μία σπιθαμή του Καλότυχου από την άκρη του παλιού χαλιού» σημαίνει: χωρίς να λάβει μία σπιθαμή του Καλότυχου από την άκρη του παλιού χαλιού, κατασκευάζει ή προκαλεί την κατασκευή νέου υφάσματος καθίσματος· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη· με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτό το ύφασμα καθίσματός μου, σεβάσμιε κύριε, που προκάλεσα να κατασκευαστεί χωρίς να λάβω μία σπιθαμή του Καλότυχου από την άκρη του παλιού χαλιού, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

569. Αυτό που είναι ημιτελές από τον ίδιο, ο ίδιος ολοκληρώνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από τον ίδιο, άλλοι ολοκληρώνουν· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από άλλους, ο ίδιος ολοκληρώνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Αυτό που είναι ημιτελές από άλλους, άλλοι ολοκληρώνουν· εξιλέωση με παραχώρηση.

Κατασκευάζει ή προκαλεί την κατασκευή για το όφελος κάποιου άλλου· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης.

570. Μη παράπτωμα - αν λαμβάνοντας μία σπιθαμή του Καλότυχου από την άκρη του παλιού χαλιού κατασκευάζει, αν μη λαμβάνοντας λιγότερο κατασκευάζει, αν μη λαμβάνοντας χωρίς να λάβει κατασκευάζει, αφού λάβει κάτι κατασκευασμένο από κάποιον άλλο το χρησιμοποιεί, αν κάνει στέγαστρο ή δαπέδωμα ή τοίχο με σανίδες ή στρώμα ή μαξιλάρι· για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το χαλί καθίσματος, πέμπτος.

6.

Κανόνας εξάσκησης για το μαλλί κατσίκας

571. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο σε κάποιον μοναχό, ενώ πήγαινε από την επαρχία των Κοσάλα στη Σαβάτθι, στη μέση του δρόμου εμφανίστηκε μαλλί κατσίκας. Τότε εκείνος ο μοναχός, αφού έδεσε εκείνο το μαλλί κατσίκας σε δεμάτι με τον άνω χιτώνα, έφυγε. Οι άνθρωποι, βλέποντας εκείνον τον μοναχό, τον κορόιδεψαν: «Για πόσο τα αγόρασες, σεβάσμιε κύριε; Πόσο θα είναι το κέρδος;» Εκείνος ο μοναχός, κοροϊδευόμενος από εκείνους τους ανθρώπους, ντράπηκε. Τότε εκείνος ο μοναχός, αφού πήγε στη Σαβάτθι, πέταξε κάτω εκείνο το μαλλί κατσίκας ενώ στεκόταν όρθιος. Οι μοναχοί είπαν σε εκείνον τον μοναχό: «Γιατί εσύ, φίλε, πετάς κάτω αυτό το μαλλί κατσίκας ενώ στέκεσαι όρθιος;» «Διότι πράγματι εγώ, φίλε, εξαιτίας αυτού του μαλλιού κατσίκας κοροϊδεύτηκα από τους ανθρώπους». «Από πόσο μακριά όμως εσύ, φίλε, έφερες αυτό το μαλλί κατσίκας;» «Περισσότερο από τρεις γιότζανα, φίλε». Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ένας μοναχός θα έφερνε μαλλί κατσίκας περισσότερο από τρεις γιότζανα;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν εκείνον τον μοναχό με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, μοναχέ, έφερες μαλλί κατσίκας περισσότερο από τρεις γιότζανα; «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, θα έφερνες μαλλί κατσίκας περισσότερο από τρεις γιότζανα! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

572. Αν σε έναν μοναχό που ταξιδεύει σε κεντρικό δρόμο εμφανιστεί μαλλί κατσίκας. Πρέπει να γίνει δεκτό από τον μοναχό που το επιθυμεί. Αφού το λάβει, πρέπει να το μεταφέρει ιδιοχείρως το πολύ τρεις γιότζανα, όταν δεν υπάρχει κάποιος να το μεταφέρει. Αν το μεταφέρει περισσότερο από αυτό, ακόμη και όταν δεν υπάρχει κάποιος να το μεταφέρει, εξιλέωση με παραχώρηση».

573. «Ενός μοναχού που ταξιδεύει σε κεντρικό δρόμο» σημαίνει αυτού που πηγαίνει στον δρόμο.

«Αν εμφανιστεί μαλλί κατσίκας» σημαίνει αν εμφανιστεί από την Κοινότητα ή από ομάδα ή από συγγενείς ή από φίλους ή ως χιτώνας από κουρέλια ή με τα δικά του χρήματα.

«Από αυτόν που επιθυμεί» σημαίνει πρέπει να γίνει δεκτό από αυτόν που θέλει.

«Αφού το λάβει, πρέπει να το μεταφέρει ιδιοχείρως το πολύ τρεις γιότζανα» σημαίνει πρέπει να μεταφερθεί ιδιοχείρως το πολύ τρεις γιότζανα.

«Όταν δεν υπάρχει κάποιος να το μεταφέρει» σημαίνει δεν υπάρχει κανένας άλλος μεταφορέας, είτε γυναίκα είτε άνδρας είτε αυτός που διάγει την οικιακή ζωή είτε αναχωρητής.

«Αν το μεταφέρει περισσότερο από αυτό, ακόμη και όταν δεν υπάρχει κάποιος να το μεταφέρει» σημαίνει αν κάνει το πρώτο βήμα υπερβαίνοντας τις τρεις γιότζανα, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Αν κάνει το δεύτερο βήμα, εξιλέωση με παραχώρηση. Αν στεκόμενος εντός των τριών γιότζανα το ρίχνει έξω από τις τρεις γιότζανα, εξιλέωση με παραχώρηση. Αν αφού το τοποθετήσει σε όχημα ή σε αντικείμενο κάποιου άλλου χωρίς αυτός να γνωρίζει, υπερβεί τις τρεις γιότζανα, πρέπει να παραχωρηθούν. Πρέπει να παραχωρηθούν στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθούν... κ.λπ... «Αυτά τα μαλλιά κατσίκας μου, σεβάσμιε κύριε, έχουν υπερβεί τις τρεις γιότζανα, πρέπει να παραχωρηθούν. Αυτά τα παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

574. Σε περισσότερο από τρεις γιότζανες, αντιλαμβανόμενος ότι είναι περισσότερο, υπερβαίνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε περισσότερο από τρεις γιότζανες, αμφιβάλλων, υπερβαίνει· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε περισσότερο από τρεις γιότζανες, αντιλαμβανόμενος ότι είναι λιγότερο, υπερβαίνει· εξιλέωση με παραχώρηση.

Σε λιγότερο από τρεις γιότζανες, αντιλαμβανόμενος ότι είναι περισσότερο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε λιγότερο από τρεις γιότζανες, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε λιγότερο από τρεις γιότζανες, αντιλαμβανόμενος ότι είναι λιγότερο· μη παράπτωμα.

575. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν μεταφέρει τρεις γιότζανα, αν μεταφέρει λιγότερο από τρεις γιότζανα, αν μεταφέρει τρεις γιότζανα και επίσης επιστρέφει, αν πηγαίνοντας με πρόθεση διαμονής τρεις γιότζανα μεταφέρει πέρα από εκεί, αν αφού λάβει πίσω κάτι κλεμμένο το μεταφέρει, αν αφού λάβει πίσω κάτι παραχωρημένο το μεταφέρει, αν βάζει κάποιον άλλο να μεταφέρει κατασκευασμένο αντικείμενο, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το μαλλί κατσίκας, έκτος.

7.

Κανόνας εξάσκησης για το πλύσιμο του μαλλιού κατσίκας

576. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στους Σάκκα, στην Καπιλαβάττχου, στο μοναστήρι του Νιγκρόντα. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι έβαζαν τις μοναχές να πλένουν μαλλί κατσίκας, να το βάφουν και να το ξεμπερδεύουν. Οι μοναχές, πλένοντας, βάφοντας και ξεμπερδεύοντας το μαλλί κατσίκας, εγκατέλειπαν την απαγγελία, την ανάκριση, την ανώτερη ηθική διαγωγή, την ανώτερη συνείδηση και την ανώτερη σοφία. Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Στη Μαχαπατζάπατι Γκοταμί που στεκόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό: «Μήπως, Γκοταμί, οι μοναχές διαμένουν επιμελείς, ενεργητικές, αποφασισμένες;» «Από πού, σεβάσμιε κύριε, επιμέλεια για τις μοναχές! Οι κύριοι της ομάδας των έξι βάζουν τις μοναχές να πλένουν μαλλί κατσίκας, να το βάφουν και να το ξεμπερδεύουν. Οι μοναχές, πλένοντας, βάφοντας και ξεμπερδεύοντας το μαλλί κατσίκας, εγκαταλείπουν την απαγγελία, την ανάκριση, την ανώτερη ηθική διαγωγή, την ανώτερη συνείδηση και την ανώτερη σοφία».

Τότε ο Ευλογημένος δίδαξε, παρακίνησε, ενθάρρυνε και ευχαρίστησε τη Μαχαπατζάπατι Γκοταμί με μια ομιλία για τη Διδασκαλία. Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί, αφού διδάχθηκε, παρακινήθηκε, ενθαρρύνθηκε και ευχαριστήθηκε από τον Ευλογημένο με μια ομιλία για τη Διδασκαλία, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά της και έφυγε. Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού συγκέντρωσε την κοινότητα μοναχών, ρώτησε τους μοναχούς της ομάδας των έξι: «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, βάζετε τις μοναχές να πλένουν μαλλί κατσίκας, να το βάφουν και να το ξεμπερδεύουν;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». «Είναι συγγενείς σας, μοναχοί, ή μη συγγενείς;» «Μη συγγενείς, Ευλογημένε». «Τα μη συγγενικά πρόσωπα, ανόητοι άνθρωποι, δεν γνωρίζουν για τις μη συγγενείς τι είναι πρέπον ή ακατάλληλο ή χαριτωμένο ή μη χαριτωμένο. Εκεί λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, θα βάζετε τις μη συγγενείς μοναχές να πλένουν μαλλί κατσίκας, να το βάφουν και να το ξεμπερδεύουν! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

577. «Όποιος μοναχός βάλει μια μη συγγενή μοναχή να πλύνει ή να βάψει ή να ξεμπερδέψει μαλλί κατσίκας, εξιλέωση με παραχώρηση».

578. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

«Μη συγγενής» ονομάζεται αυτή που δεν συνδέεται από τη μητέρα ή από τον πατέρα μέχρι την έβδομη γενιά προγόνων.

«Μοναχή» ονομάζεται αυτή που έχει χειροτονηθεί πλήρως σε αμφότερες τις κοινότητες.

«Πλύνε» διατάσσει, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Τα πλυμένα πρέπει να παραχωρηθούν. «Βάψε» διατάσσει, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Τα βαμμένα πρέπει να παραχωρηθούν. «Ξέμπλεξε» διατάσσει, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Τα ξεμπλεγμένα πρέπει να παραχωρηθούν. Πρέπει να παραχωρηθούν στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθούν... κ.λπ... «Αυτά τα μαλλιά κατσίκας μου, σεβάσμιε κύριε, που έβαλα μη συγγενή μοναχή να πλύνει, πρέπει να παραχωρηθούν. Αυτά τα παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

579. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί πλύσιμο μαλλιού κατσίκας· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί πλύσιμο μαλλιού κατσίκας, προξενεί να βάψει· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί πλύσιμο μαλλιού κατσίκας, προκαλεί ξεμπέρδεμα· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί πλύσιμο μαλλιού κατσίκας, προξενεί να βάψει, προκαλεί ξεμπέρδεμα· με την παραχώρηση, παράπτωμα δύο ανάρμοστων πράξεων.

Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προξενεί να βάψει μαλλί κατσίκας· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προξενεί να βάψει μαλλί κατσίκας, προκαλεί ξεμπέρδεμα· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προξενεί να βάψει μαλλί κατσίκας, προκαλεί πλύσιμο· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προξενεί να βάψει μαλλί κατσίκας, προκαλεί ξεμπέρδεμα, προκαλεί πλύσιμο· με την παραχώρηση, παράπτωμα δύο ανάρμοστων πράξεων.

Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί ξεμπέρδεμα μαλλιού κατσίκας· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί ξεμπέρδεμα μαλλιού κατσίκας, προκαλεί πλύσιμο· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί ξεμπέρδεμα μαλλιού κατσίκας, προξενεί να βάψει· με την παραχώρηση, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής, προκαλεί ξεμπέρδεμα μαλλιού κατσίκας, προκαλεί πλύσιμο, προξενεί να βάψει· με την παραχώρηση, παράπτωμα δύο ανάρμοστων πράξεων.

580. Σε μη συγγενή, αμφιβάλλων... κ.λπ... σε μη συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής... κ.λπ... προκαλεί πλύσιμο μαλλιού κατσίκας κάποιου άλλου· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Προκαλεί πλύσιμο σε μονομερώς χειροτονημένη· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενής· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής· μη παράπτωμα.

581. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν ενώ μια συγγενής τρέχει, μια μη συγγενής είναι δεύτερη, αν χωρίς να της ζητηθεί πλένει, αν προκαλεί πλύσιμο μη χρησιμοποιημένου κατασκευασμένου αντικειμένου, για μαθήτρια υπό εξάσκηση, για δόκιμη, για παράφρονα, για πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το πλύσιμο του μαλλιού κατσίκας, έβδομος.

8.

Κανόνας εξάσκησης για τα χρήματα

582. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων. Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, ήταν εξαρτώμενος από κάποια οικογένεια, με μόνιμο γεύμα. Ό,τι στερεά τροφή ή μαλακή τροφή εγειρόταν σε εκείνη την οικογένεια, από αυτό φυλασσόταν μερίδιο για τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα. Εκείνη την περίοδο το βράδυ σε εκείνη την οικογένεια είχε εγερθεί κρέας. Από αυτό είχε φυλαχθεί μερίδιο για τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα. Το παιδί εκείνης της οικογένειας, αφού σηκώθηκε κοντά στο χάραμα της αυγής, έκλαιγε: «Δώστε μου κρέας». Τότε εκείνος ο άνθρωπος είπε στη σύζυγό του: «Δώσε το μερίδιο του κυρίου στο παιδί. Αφού ανταλλάξουμε κάτι άλλο, θα δώσουμε στον κύριο».

Τότε ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, αφού ντύθηκε την πρωινή περίοδο της ημέρας και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, πήγε σε εκείνη την οικογένεια· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Τότε εκείνος ο άνθρωπος πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο άνθρωπος είπε στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα: «Χθες λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, το βράδυ είχε εγερθεί κρέας. Από αυτό φυλάχθηκε μερίδιο για τον κύριο. Αυτό, σεβάσμιε κύριε, το παιδί, αφού σηκώθηκε κοντά στο χάραμα της αυγής, έκλαιγε: 'Δώστε μου κρέας'. Το μερίδιο του κυρίου δόθηκε στο παιδί. Με ένα νόμισμα, σεβάσμιε κύριε, τι να φέρω;» «Έχει παραχωρηθεί σε μένα, φίλε, το νόμισμα;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε, έχει παραχωρηθεί». «Τότε λοιπόν, φίλε, δώσε μου αυτό το νόμισμα».

Τότε εκείνος ο άνθρωπος, αφού έδωσε το νόμισμα στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, παραπονιόταν, επέκρινε και διαμαρτυρόταν: «Όπως ακριβώς εμείς δεχόμαστε χρήματα, έτσι ακριβώς αυτοί οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δέχονται χρήματα». Οι μοναχοί άκουσαν εκείνον τον άνθρωπο που παραπονιόταν, επέκρινε και διαμαρτυρόταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, θα δεχθεί χρήματα!» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Ουπανάντα, δέχθηκες χρήματα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, θα δεχθείς χρήματα! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

583. «Όποιος μοναχός πάρει χρυσό και ασήμι ή βάλει άλλον να τα πάρει ή συναινέσει σε εμπιστευμένα, εξιλέωση με παραχώρηση».

584. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

Χρυσός ονομάζεται το χρώμα του Διδασκάλου.

Ασήμι ονομάζεται το νόμισμα, το μικρό νόμισμα από μέταλλο, το μικρό νόμισμα από ξύλο, το μικρό νόμισμα από ρητίνη, όσα χρησιμοποιούνται ως μέσο συναλλαγής στο εμπόριο.

«Αν πάρει» σημαίνει ο ίδιος παίρνει· εξιλέωση με παραχώρηση.

«Αν βάλει άλλον να πάρει» σημαίνει βάζει άλλον να πάρει· εξιλέωση με παραχώρηση.

«Ή αν συναινέσει σε εμπιστευμένα» σημαίνει συναινεί σε εμπιστευμένα λέγοντας «ας είναι αυτό για τον κύριο»· συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί εν μέσω της Κοινότητας. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί - εκείνος ο μοναχός, αφού πλησιάσει την Κοινότητα, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού προσκυνήσει τα πόδια των μεγαλύτερων μοναχών, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: «Εγώ, σεβάσμιε κύριε, αποδέχθηκα χρήματα. Αυτά πρέπει να παραχωρηθούν από μένα. Αυτά τα παραχωρώ στην Κοινότητα». Αφού παραχωρήσει, πρέπει να εξομολογηθεί το παράπτωμα. Το παράπτωμα πρέπει να γίνει δεκτό από έναν έμπειρο και ικανό μοναχό. Αν εκεί έρθει επιστάτης μοναστηριού ή λαϊκός ακόλουθος, πρέπει να του ειπωθεί: «Φίλε, μάθε για αυτό». Αν αυτός πει: «Τι να φέρω με αυτό;», δεν πρέπει να του ειπωθεί: «Φέρε αυτό ή αυτό». Πρέπει να υποδειχθεί το επιτρεπτό - βουτυρέλαιο ή λάδι ή μέλι ή μελάσα. Αν αυτός, αφού το ανταλλάξει με αυτό, φέρει κάτι επιτρεπτό, εκτός από τον αποδέκτη των χρημάτων, πρέπει να καταναλωθεί από όλους. Αν αυτό επιτευχθεί έτσι, αυτό είναι καλό· αν δεν επιτευχθεί, πρέπει να του ειπωθεί: «Φίλε, πέταξέ το». Αν αυτός το πετάξει, αυτό είναι καλό· αν δεν το πετάξει, πρέπει να εγκριθεί ένας μοναχός προικισμένος με πέντε ιδιότητες ως αυτός που απομακρύνει τα χρήματα - αυτός που δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω επιθυμίας, δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω μίσους, δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω αυταπάτης, δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω φόβου, και θα γνώριζε τι έχει πεταχτεί και τι δεν έχει πεταχτεί. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να εγκριθεί. Πρώτα πρέπει να ζητηθεί από τον μοναχό. Αφού ζητηθεί, ένας έμπειρος και ικανός μοναχός πρέπει να ενημερώσει την Κοινότητα:

585. «Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, η Κοινότητα ας εγκρίνει τον τάδε μοναχό ως αυτόν που απομακρύνει τα χρήματα. Αυτή είναι η πρόταση.

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Η Κοινότητα εγκρίνει τον τάδε μοναχό ως αυτόν που απομακρύνει τα χρήματα. Όποιος σεβάσμιος αποδέχεται την έγκριση του τάδε μοναχού ως αυτού που απομακρύνει τα χρήματα, αυτός ας σιωπήσει· όποιος δεν αποδέχεται, αυτός ας μιλήσει.

«Εγκρίθηκε από την Κοινότητα ο τάδε μοναχός ως αυτός που απομακρύνει τα χρήματα. Η Κοινότητα αποδέχεται· για αυτό σιωπούν· έτσι αυτό το θυμάμαι».

Από εκείνον τον εγκεκριμένο μοναχό πρέπει να πεταχτεί χωρίς να σημαδέψει. Αν σημαδεύοντας το πετάξει, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης.

586. Όταν είναι χρήματα, αντιλαμβανόμενος ότι είναι χρήματα, δέχεται χρήματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν είναι χρήματα, αμφιβάλλων, δέχεται χρήματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν είναι χρήματα, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι χρήματα, δέχεται χρήματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Όταν δεν είναι χρήματα, αντιλαμβανόμενος ότι είναι χρήματα· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν δεν είναι χρήματα, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν δεν είναι χρήματα, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι χρήματα· δεν υπάρχει παράπτωμα.

Δεν υπάρχει παράπτωμα αν εντός μοναστηρίου ή εντός οικίας, αφού τα πάρει ή αφού τα κάνει να παρθούν, τα αφήνει - «Σε όποιον ανήκουν, αυτός θα τα πάρει»· για τον παράφρονα· για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τα χρήματα, όγδοος.

9.

Κανόνας εξάσκησης για τη χρηματική συναλλαγή

587. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι διέπρατταν διάφορων ειδών χρηματικές συναλλαγές. Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, θα διαπράττουν διάφορων ειδών χρηματικές συναλλαγές, όπως οι οικοδεσπότες που απολαμβάνουν αισθησιακές ηδονές;» Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι θα διαπράττουν διάφορων ειδών χρηματικές συναλλαγές;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, διαπράττατε διάφορων ειδών χρηματικές συναλλαγές;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, θα διαπράττατε διάφορων ειδών χρηματικές συναλλαγές! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

588. «Όποιος μοναχός διαπράξει διάφορων ειδών χρηματική συναλλαγή, εξιλέωση με παραχώρηση».

589. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

Διαφόρων ειδών ονομάζεται είτε κατεργασμένο είτε ακατέργαστο είτε μερικώς κατεργασμένο. Κατεργασμένο ονομάζεται αυτό που φοριέται στο κεφάλι, αυτό που φοριέται στον λαιμό, αυτό που φοριέται στα χέρια, αυτό που φοριέται στα πόδια, αυτό που φοριέται στη μέση. Ακατέργαστο ονομάζεται αυτό που είναι φτιαγμένο συμπαγές. Μερικώς κατεργασμένο ονομάζεται και τα δύο αυτά.

Χρήματα ονομάζεται το χρώμα του Διδασκάλου, το νόμισμα, το μικρό νόμισμα από μέταλλο, το μικρό νόμισμα από ξύλο, το μικρό νόμισμα από ρητίνη, όσα χρησιμοποιούνται ως μέσο συναλλαγής στο εμπόριο.

«Θα διαπράξει» σημαίνει ανταλλάσσει κατεργασμένο με κατεργασμένο· εξιλέωση με παραχώρηση. Ανταλλάσσει κατεργασμένο με ακατέργαστο· εξιλέωση με παραχώρηση. Ανταλλάσσει κατεργασμένο με μερικώς κατεργασμένο· εξιλέωση με παραχώρηση. Ανταλλάσσει ακατέργαστο με κατεργασμένο· εξιλέωση με παραχώρηση. Ανταλλάσσει ακατέργαστο με ακατέργαστο· εξιλέωση με παραχώρηση. Ανταλλάσσει ακατέργαστο με μερικώς κατεργασμένο· εξιλέωση με παραχώρηση. Ανταλλάσσει μερικώς κατεργασμένο με κατεργασμένο· εξιλέωση με παραχώρηση. Ανταλλάσσει μερικώς κατεργασμένο με ακατέργαστο· εξιλέωση με παραχώρηση. Ανταλλάσσει μερικώς κατεργασμένο με μερικώς κατεργασμένο· εξιλέωση με παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί εν μέσω της Κοινότητας. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί. Εκείνος ο μοναχός, αφού πλησιάσει την Κοινότητα, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού προσκυνήσει τα πόδια των μεγαλύτερων μοναχών, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: «Εγώ, σεβάσμιε κύριε, διέπραξα διαφόρων ειδών χρηματική συναλλαγή. Αυτά πρέπει να παραχωρηθούν από μένα. Αυτά τα παραχωρώ στην Κοινότητα». Αφού παραχωρήσει, πρέπει να εξομολογηθεί το παράπτωμα. Το παράπτωμα πρέπει να γίνει δεκτό από έναν έμπειρο και ικανό μοναχό. Αν εκεί έρθει επιστάτης μοναστηριού ή λαϊκός ακόλουθος, πρέπει να του ειπωθεί: «Φίλε, μάθε για αυτό». Αν αυτός πει: «Τι να φέρω με αυτό;», δεν πρέπει να του ειπωθεί: «Φέρε αυτό ή αυτό». Πρέπει να υποδειχθεί το επιτρεπτό - βουτυρέλαιο ή λάδι ή μέλι ή μελάσα. Αν αυτός, αφού το ανταλλάξει με αυτό, φέρει κάτι επιτρεπτό, εκτός από αυτόν που ανταλλάσσει τα χρήματα, πρέπει να καταναλωθεί από όλους. Αν αυτό επιτευχθεί έτσι, αυτό είναι καλό· αν δεν επιτευχθεί, πρέπει να του ειπωθεί: «Φίλε, πέταξέ το». Αν αυτός το πετάξει, αυτό είναι καλό· αν δεν το πετάξει, πρέπει να εγκριθεί ένας μοναχός προικισμένος με πέντε ιδιότητες ως αυτός που απομακρύνει τα χρήματα - αυτός που δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω επιθυμίας, δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω μίσους, δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω αυταπάτης, δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω φόβου, και θα γνώριζε τι έχει πεταχτεί και τι δεν έχει πεταχτεί. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να εγκριθεί. Πρώτα πρέπει να ζητηθεί από τον μοναχό. Αφού ζητηθεί, ένας έμπειρος και ικανός μοναχός πρέπει να ενημερώσει την Κοινότητα:

590. «Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, η Κοινότητα ας εγκρίνει τον τάδε μοναχό ως αυτόν που απομακρύνει τα χρήματα. Αυτή είναι η πρόταση.

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Η Κοινότητα εγκρίνει τον τάδε μοναχό ως αυτόν που απομακρύνει τα χρήματα. Όποιος σεβάσμιος αποδέχεται την έγκριση του τάδε μοναχού ως αυτού που απομακρύνει τα χρήματα, αυτός ας σιωπήσει· όποιος δεν αποδέχεται, αυτός ας μιλήσει.

«Εγκρίθηκε από την Κοινότητα ο τάδε μοναχός ως αυτός που απομακρύνει τα χρήματα. Η Κοινότητα αποδέχεται· για αυτό σιωπούν· έτσι αυτό το θυμάμαι».

Από εκείνον τον εγκεκριμένο μοναχό πρέπει να πεταχτεί χωρίς να σημαδέψει. Αν σημαδεύοντας το πετάξει, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης.

591. Όταν είναι χρήματα, αντιλαμβανόμενος ότι είναι χρήματα, ανταλλάσσει χρήματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν είναι χρήματα, αμφιβάλλων, ανταλλάσσει χρήματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν είναι χρήματα, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι χρήματα, ανταλλάσσει χρήματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν είναι χρήματα, αντιλαμβανόμενος ότι είναι χρήματα, ανταλλάσσει χρήματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν είναι χρήματα, αμφιβάλλων, ανταλλάσσει χρήματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν είναι χρήματα, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι χρήματα, ανταλλάσσει χρήματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Όταν δεν είναι χρήματα, αντιλαμβανόμενος ότι είναι χρήματα· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν δεν είναι χρήματα, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν δεν είναι χρήματα, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι χρήματα· δεν υπάρχει παράπτωμα.

592. Δεν υπάρχει παράπτωμα για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τη χρηματική συναλλαγή, ένατος.

10.

Κανόνας εξάσκησης για την αγοραπωλησία

593. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, ήταν ικανός να κάνει κατασκευή χιτώνων. Αυτός, αφού έφτιαξε έναν διπλό χιτώνα από κουρέλια υφάσματος, αφού τον έκανε καλά βαμμένο και καλά επεξεργασμένο, τον φόρεσε. Τότε κάποιος περιπλανώμενος ασκητής, αφού φόρεσε ένα πολύτιμο ύφασμα, πλησίασε τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα: «Ωραίος είναι αυτός ο διπλός χιτώνας σου, φίλε· δώσε μου τον με το ύφασμα». «Να γνωρίζεις, φίλε». «Ναι, φίλε, γνωρίζω». «Λοιπόν, φίλε», του τον έδωσε. Τότε εκείνος ο περιπλανώμενος ασκητής, αφού φόρεσε εκείνον τον διπλό χιτώνα, πήγε στο μοναστήρι των περιπλανώμενων ασκητών. Οι περιπλανώμενοι ασκητές είπαν σε εκείνον τον περιπλανώμενο ασκητή: «Ωραίος είναι αυτός ο διπλός χιτώνας σου, φίλε· από πού τον απέκτησες;» «Ανταλλάχθηκε, φίλε, με εκείνο το ύφασμά μου». «Πόσο καιρό θα κρατήσει αυτός ο διπλός χιτώνας σου, φίλε; Εκείνο ακριβώς το ύφασμά σου ήταν καλύτερο».

Τότε εκείνος ο περιπλανώμενος ασκητής - «Την αλήθεια πράγματι είπαν οι περιπλανώμενοι ασκητές: 'Πόσο καιρό θα κρατήσει αυτός ο διπλός χιτώνας μου! Εκείνο ακριβώς το ύφασμά μου ήταν καλύτερο'» - πλησίασε τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα: «Λοιπόν, πάρε τον διπλό χιτώνα σου, φίλε· δώσε μου το ύφασμα». «Δεν σου είπα εγώ, φίλε: 'Να γνωρίζεις, φίλε'; Δεν θα το δώσω». Τότε εκείνος ο περιπλανώμενος ασκητής παραπονιόταν, επέκρινε και διαμαρτυρόταν: «Ακόμη και ένας οικοδεσπότης το δίνει σε έναν οικοδεσπότη που μετανιώνει· πώς λοιπόν ένας αναχωρητής δεν θα το δώσει σε έναν αναχωρητή;» Οι μοναχοί άκουσαν εκείνον τον περιπλανώμενο ασκητή που παραπονιόταν, επέκρινε και διαμαρτυρόταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, θα προέβαινε σε αγοραπωλησία με περιπλανώμενο ασκητή;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Ουπανάντα, προέβης σε αγοραπωλησία με περιπλανώμενο ασκητή;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, θα προβείς σε αγοραπωλησία με περιπλανώμενο ασκητή! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

594. «Όποιος μοναχός διαπράξει διαφόρων ειδών αγοραπωλησία, εξιλέωση με παραχώρηση».

595. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

Διαφόρων ειδών ονομάζονται τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς, ακόμη και σκόνη για μπάνιο, ξύλινη οδοντόβουρτσα και νήμα για ράψιμο.

«Θα προέβαινε σε αγοραπωλησία» σημαίνει «με αυτό δώσε μου αυτό, με αυτό φέρε μου αυτό, με αυτό άλλαξέ μου αυτό, με αυτό αντάλλαξέ μου αυτό». Παραβαίνει, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν έχει αγοραστεί και έχει πωληθεί, το δικό του αντικείμενο έχει περάσει στα χέρια άλλου και το αντικείμενο άλλου έχει περάσει στα δικά του χέρια, συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Εγώ, σεβάσμιε κύριε, διέπραξα διαφόρων ειδών αγοραπωλησία. Αυτά πρέπει να παραχωρηθούν από μένα. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

596. Σε αγοραπωλησία, αντιλαμβανόμενος ότι είναι αγοραπωλησία· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε αγοραπωλησία, αμφιβάλλων· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε αγοραπωλησία, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι αγοραπωλησία· εξιλέωση με παραχώρηση.

Σε μη αγοραπωλησία, αντιλαμβανόμενος ότι είναι αγοραπωλησία· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη αγοραπωλησία, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη αγοραπωλησία, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι αγοραπωλησία· μη παράπτωμα.

597. Μη παράπτωμα - ρωτά την τιμή, υποδεικνύει στον διαχειριστή των νομικά επιτρεπτών πραγμάτων, λέει «αυτό υπάρχει σε εμάς, και εμείς έχουμε ανάγκη από αυτό και αυτό», για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για την αγοραπωλησία, δέκατος.

Το κεφάλαιο για το μετάξι, δεύτερο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

3.

Κεφάλαιο του κυπέλλου

1.

Κανόνας εξάσκησης για το κύπελλο

598. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι συσσώρευαν πολλά κύπελλα. Οι άνθρωποι, περιπλανώμενοι για επίσκεψη στο μοναστήρι, βλέποντας παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, θα συσσωρεύουν πολλά κύπελλα, ή οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, θα κάνουν εμπόριο κυπέλλων, ή θα ανοίξουν κατάστημα κεραμικών;» Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι θα κρατούσαν επιπλέον κύπελλο;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, κρατάτε επιπλέον κύπελλο;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, θα κρατούσατε επιπλέον κύπελλο! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση»... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

599. «Όποιος μοναχός κρατήσει επιπλέον κύπελλο, εξιλέωση με παραχώρηση».

Και έτσι αυτός ο κανόνας εξάσκησης θεσπίστηκε από τον Ευλογημένο για τους μοναχούς.

600. Εκείνη την περίοδο στον σεβάσμιο Άναντα είχε εμφανιστεί επιπλέον κύπελλο. Και ο σεβάσμιος Άναντα επιθυμούσε να δώσει αυτό το κύπελλο στον σεβάσμιο Σαριπούττα. Και ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμενε στη Σακέτα. Τότε στον σεβάσμιο Άναντα ήρθε αυτή η σκέψη: «Ο Ευλογημένος έχει θεσπίσει κανόνα εξάσκησης - 'δεν πρέπει να διατηρείται επιπλέον κύπελλο'. Και σε μένα έχει εμφανιστεί αυτό το επιπλέον κύπελλο. Και εγώ επιθυμώ να δώσω αυτό το κύπελλο στον σεβάσμιο Σαριπούττα. Και ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμενε στη Σακέτα. Πώς άραγε πρέπει να προχωρήσω;» Ανακοίνωσε αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. «Πόσο καιρό λοιπόν, Άναντα, θα έρθει ο Σαριπούττα;» «Την ένατη ή τη δέκατη ημέρα, Ευλογημένε». Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, να διατηρείται επιπλέον κύπελλο για δέκα ημέρες το πολύ. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

601. «Ένα επιπλέον κύπελλο πρέπει να διατηρείται για δέκα ημέρες το πολύ. Αν το υπερβεί, εξιλέωση με παραχώρηση».

602. «Για δέκα ημέρες το πολύ» σημαίνει ότι πρέπει να διατηρείται για δέκα ημέρες το πολύ.

Επιπλέον κύπελλο ονομάζεται αυτό που δεν έχει καθοριστεί και δεν έχει εκχωρηθεί.

Κύπελλο ονομάζεται: υπάρχουν δύο κύπελλα, σιδερένιο κύπελλο και πήλινο κύπελλο.

Τρία είναι τα μεγέθη του κυπέλλου: μεγάλο κύπελλο, μεσαίου μεγέθους κύπελλο και μικρό κύπελλο. Μεγάλο κύπελλο ονομάζεται αυτό που χωράει μαγειρεμένο ρύζι μισής αλχάκα, ένα τέταρτο στερεά τροφή και ανάλογα λαχανικά. Μεσαίου μεγέθους κύπελλο ονομάζεται αυτό που χωράει μαγειρεμένο ρύζι μιας ναλίκα, ένα τέταρτο στερεά τροφή και ανάλογα λαχανικά. Μικρό κύπελλο ονομάζεται αυτό που χωράει μαγειρεμένο ρύζι μισής ναλίκα, ένα τέταρτο στερεά τροφή και ανάλογα λαχανικά. Μεγαλύτερο από αυτό δεν είναι κύπελλο, μικρότερο δεν είναι κύπελλο.

«Αν το υπερβεί, συνεπάγεται παραχώρηση» σημαίνει ότι στο χάραμα της αυγής της ενδέκατης ημέρας συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί. Εκείνος ο μοναχός, αφού πλησιάσει την Κοινότητα, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού προσκυνήσει τα πόδια των μεγαλύτερων μοναχών, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: «Αυτό το κύπελλό μου, σεβάσμιε κύριε, έχει υπερβεί τις δέκα ημέρες και πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτά τα παραχωρώ στην Κοινότητα». Αφού παραχωρήσει, πρέπει να εξομολογηθεί το παράπτωμα. Το παράπτωμα πρέπει να γίνει δεκτό από έναν έμπειρο και ικανό μοναχό, το παραχωρημένο κύπελλο πρέπει να δοθεί πίσω.

603. «Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αυτό το κύπελλο του τάδε μοναχού είναι παραχωρητέο, έχει παραχωρηθεί στην Κοινότητα. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, η Κοινότητα ας δώσει αυτό το κύπελλο στον τάδε μοναχό».

604. Εκείνος ο μοναχός, αφού πλησιάσει αρκετούς μοναχούς, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού προσκυνήσει τα πόδια των μεγαλύτερων μοναχών, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: «Αυτό το κύπελλό μου, σεβάσμιε κύριε, έχει υπερβεί τις δέκα ημέρες και πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στους σεβάσμιους». Αφού παραχωρήσει, πρέπει να εξομολογηθεί το παράπτωμα. Το παράπτωμα πρέπει να γίνει δεκτό από έναν έμπειρο και ικανό μοναχό, το παραχωρημένο κύπελλο πρέπει να δοθεί πίσω.

605. «Ας με ακούσουν οι σεβάσμιοι. Αυτό το κύπελλο του τάδε μοναχού είναι παραχωρητέο, έχει παραχωρηθεί στους σεβάσμιους. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για τους σεβάσμιους, οι σεβάσμιοι ας δώσουν αυτό το κύπελλο στον τάδε μοναχό».

606. Εκείνος ο μοναχός, αφού πλησιάσει έναν μοναχό, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: «Αυτό το κύπελλό μου, φίλε, έχει υπερβεί τις δέκα ημέρες και πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στον σεβάσμιο». Αφού παραχωρήσει, πρέπει να εξομολογηθεί το παράπτωμα. Το παράπτωμα πρέπει να γίνει δεκτό από εκείνον τον μοναχό, το παραχωρημένο κύπελλο πρέπει να δοθεί πίσω: «Δίνω αυτό το κύπελλο στον σεβάσμιο».

607. Όταν οι δέκα ημέρες έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι έχουν παρέλθει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν οι δέκα ημέρες έχουν παρέλθει, αμφιβάλλων· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν οι δέκα ημέρες έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχουν παρέλθει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει καθοριστεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καθοριστεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει εκχωρηθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει εκχωρηθεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει δοθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει δοθεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει χαθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει χαθεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει καταστραφεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καταστραφεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει σπάσει, αντιλαμβανόμενος ότι έχει σπάσει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει αρπαχθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει αρπαχθεί· εξιλέωση με παραχώρηση.

Χρησιμοποιεί κύπελλο που πρέπει να παραχωρηθεί χωρίς να το έχει παραχωρήσει· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν οι δέκα ημέρες δεν έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι έχουν παρέλθει· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν οι δέκα ημέρες δεν έχουν παρέλθει, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν οι δέκα ημέρες δεν έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχουν παρέλθει· μη παράπτωμα.

608. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν εντός δέκα ημερών το καθορίζει, το εκχωρεί, το δίνει σε άλλους, χάνεται, καταστρέφεται, σπάει, το αρπάζουν με βία, το παίρνουν μέσω της οικειότητας· για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι δεν έδιναν το παραχωρημένο κύπελλο. Ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. «Δεν πρέπει, μοναχοί, το παραχωρημένο κύπελλο να μη δοθεί. Όποιος δεν δώσει, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης».

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το κύπελλο, πρώτος.

2.

Κανόνας εξάσκησης για λιγότερα από πέντε μπαλώματα

609. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στους Σάκκα, στην Καπιλαβάττχου, στο μοναστήρι του Νιγκρόντα. Εκείνη όμως την περίοδο οι μοναχοί είχαν προσκληθεί από κάποιον κεραμέα: «Όποιοι κύριοι έχουν ανάγκη από κύπελλο, εγώ θα δώσω κύπελλο». Εκείνη όμως την περίοδο οι μοναχοί, χωρίς να γνωρίζουν το μέτρο, ζητούσαν πολλά κύπελλα. Εκείνοι που είχαν μικρά κύπελλα ζητούσαν μεγάλα κύπελλα. Εκείνοι που είχαν μεγάλα κύπελλα ζητούσαν μικρά κύπελλα. Τότε εκείνος ο κεραμέας, φτιάχνοντας πολλά κύπελλα για τους μοναχούς, δεν μπορούσε να φτιάξει άλλα εμπορεύματα προς πώληση, ούτε ο ίδιος συντηρούνταν, και ο γιος και η σύζυγός του εξαντλούνταν. Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, χωρίς να γνωρίζουν το μέτρο θα ζητούν πολλά κύπελλα! Αυτός, φτιάχνοντας πολλά κύπελλα για αυτούς, δεν μπορεί να φτιάξει άλλα εμπορεύματα προς πώληση, ούτε ο ίδιος συντηρείται, και ο γιος και η σύζυγός του εξαντλούνται».

Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί, χωρίς να γνωρίζουν το μέτρο, θα ζητούν πολλά κύπελλα;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού τους επέπληξαν με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι μοναχοί, χωρίς να γνωρίζουν το μέτρο, ζητούν πολλά κύπελλα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... «Πώς λοιπόν εκείνοι, μοναχοί, οι ανόητοι άνθρωποι, χωρίς να γνωρίζουν το μέτρο, θα ζητούν πολλά κύπελλα! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... αφού επέπληξε, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Δεν πρέπει, μοναχοί, να ζητείται κύπελλο. Όποιος ζητήσει, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης».

610. Εκείνη την περίοδο το κύπελλο κάποιου μοναχού ήταν σπασμένο. Τότε εκείνος ο μοναχός - «Ο Ευλογημένος απαγόρευσε να ζητάει κανείς κύπελλο», έχοντας τύψεις δεν ζήτησε. Περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή με τα χέρια. Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, θα περιφέρονται για προσφερόμενη τροφή με τα χέρια, όπως οι αιρετικοί;» Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Τότε εκείνοι οι μοναχοί ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, σε αυτόν που έχασε το κύπελλο ή σε αυτόν που έσπασε το κύπελλο να ζητήσει κύπελλο».

611. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι - «Ο Ευλογημένος επέτρεψε σε αυτόν που έχασε το κύπελλο ή σε αυτόν που έσπασε το κύπελλο να ζητήσει κύπελλο», ακόμη και με μικρή ρωγμή, ακόμη και με μικρό σπάσιμο, ακόμη και με απλή γρατζουνιά, ζητούσαν πολλά κύπελλα. Τότε εκείνος ο κεραμέας, φτιάχνοντας ομοίως πολλά κύπελλα για τους μοναχούς, δεν μπορούσε να φτιάξει άλλα εμπορεύματα προς πώληση, ούτε ο ίδιος συντηρούνταν, και ο γιος και η σύζυγός του εξαντλούνταν. Οι άνθρωποι ομοίως παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, χωρίς να γνωρίζουν το μέτρο θα ζητούν πολλά κύπελλα! Αυτός, φτιάχνοντας πολλά κύπελλα για αυτούς, δεν μπορεί να φτιάξει άλλα εμπορεύματα προς πώληση, ούτε ο ίδιος συντηρείται, και ο γιος και η σύζυγός του εξαντλούνται».

Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι, ακόμη και με μικρή ρωγμή, ακόμη και με μικρό σπάσιμο, ακόμη και με απλή γρατζουνιά, θα ζητούν πολλά κύπελλα;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, ακόμη και με μικρή ρωγμή, ακόμη και με μικρό σπάσιμο, ακόμη και με απλή γρατζουνιά, ζητήσατε πολλά κύπελλα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, ακόμη και με μικρή ρωγμή, ακόμη και με μικρό σπάσιμο, ακόμη και με απλή γρατζουνιά, θα ζητούσατε πολλά κύπελλα! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

612. «Όποιος μοναχός με κύπελλο που έχει λιγότερα από πέντε δεσίματα ανταλλάξει άλλο νέο κύπελλο, εξιλέωση με παραχώρηση. Εκείνο το κύπελλο πρέπει να παραχωρηθεί από εκείνον τον μοναχό στη συνέλευση μοναχών. Και όποιο είναι το τελευταίο κύπελλο εκείνης της συνέλευσης μοναχών, αυτό πρέπει να δοθεί σε εκείνον τον μοναχό - 'Αυτό, μοναχέ, είναι το κύπελλό σου· πρέπει να διατηρείται μέχρι να σπάσει'. Αυτή είναι η ορθή διαδικασία σε αυτό».

613. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

Κύπελλο με λιγότερα από πέντε δεσίματα ονομάζεται κύπελλο χωρίς δέσιμο ή με ένα δέσιμο ή με δύο δεσίματα ή με τρία δεσίματα ή με τέσσερα δεσίματα. Κύπελλο χωρίς χώρο για δέσιμο ονομάζεται αυτό που δεν έχει ρωγμή δύο δακτύλων. Κύπελλο με χώρο για δέσιμο ονομάζεται αυτό που έχει ρωγμή δύο δακτύλων. Νέο κύπελλο ονομάζεται αναφορικά με τη ζήτηση.

«Ανταλλάξει» σημαίνει ζητάει· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί εν μέσω της Κοινότητας. Όλοι πρέπει να συναθροιστούν αφού πάρουν το καθορισμένο κύπελλό τους. Δεν πρέπει να καθοριστεί ευτελές κύπελλο - «θα πάρω πολύτιμο κύπελλο». Αν καθορίζει ευτελές κύπελλο - «θα πάρω πολύτιμο κύπελλο», υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί. Εκείνος ο μοναχός, αφού πλησιάσει την Κοινότητα, αφού τακτοποιήσει τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού προσκυνήσει τα πόδια των μεγαλύτερων μοναχών, αφού καθίσει οκλάζων, αφού σηκώσει τις ενωμένες παλάμες, πρέπει να πει έτσι: «Αυτό το κύπελλό μου, σεβάσμιε κύριε, ανταλλάχθηκε με κύπελλο που έχει λιγότερα από πέντε δεσίματα και πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτά τα παραχωρώ στην Κοινότητα». Αφού παραχωρήσει, πρέπει να εξομολογηθεί το παράπτωμα. Το παράπτωμα πρέπει να γίνει δεκτό από έναν έμπειρο και ικανό μοναχό. Πρέπει να εγκριθεί ένας μοναχός προικισμένος με πέντε ιδιότητες ως αποδέκτης κυπέλλων - αυτός που δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω επιθυμίας, δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω μίσους, δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω αυταπάτης, δεν θα ενεργούσε με προκατάληψη λόγω φόβου, και θα γνώριζε τι έχει ληφθεί και τι δεν έχει ληφθεί. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να εγκριθεί. Πρώτα πρέπει να ζητηθεί από τον μοναχό. Αφού ζητηθεί, ένας έμπειρος και ικανός μοναχός πρέπει να ενημερώσει την Κοινότητα:

614. «Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Αν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Κοινότητα, η Κοινότητα ας εγκρίνει τον τάδε μοναχό ως αποδέκτη κυπέλλων. Αυτή είναι η πρόταση.

«Ας με ακούσει, σεβάσμιε κύριε, η Κοινότητα. Η Κοινότητα εγκρίνει τον τάδε μοναχό ως αποδέκτη κυπέλλων. Όποιος σεβάσμιος αποδέχεται την έγκριση του τάδε μοναχού ως αποδέκτη κυπέλλων, αυτός ας σιωπήσει· όποιος δεν αποδέχεται, αυτός ας μιλήσει.

«Εγκρίθηκε από την Κοινότητα ο τάδε μοναχός ως αποδέκτης κυπέλλων. Η Κοινότητα αποδέχεται· για αυτό σιωπούν· έτσι αυτό το θυμάμαι».

615. Από εκείνον τον εγκεκριμένο μοναχό πρέπει να προσφερθεί το κύπελλο. Πρέπει να ειπωθεί στον πρεσβύτερο μοναχό - «Ας πάρει, σεβάσμιε κύριε, ο πρεσβύτερος μοναχός το κύπελλο». Αν ο πρεσβύτερος μοναχός το πάρει, το κύπελλο του πρεσβύτερου μοναχού πρέπει να προσφερθεί στον δεύτερο. Και δεν πρέπει να μην το πάρει από συμπόνια προς αυτόν. Όποιος δεν το πάρει, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Δεν πρέπει να προσφερθεί σε αυτόν που δεν έχει κύπελλο. Με αυτό ακριβώς το μέσο πρέπει να προσφερθεί μέχρι τους νεότερους της Κοινότητας. Και όποιο είναι το τελευταίο κύπελλο εκείνης της συνέλευσης μοναχών, αυτό πρέπει να δοθεί σε εκείνον τον μοναχό - «Αυτό, μοναχέ, είναι το κύπελλό σου· πρέπει να διατηρείται μέχρι να σπάσει».

Από εκείνον τον μοναχό αυτό το κύπελλο δεν πρέπει να αφήνεται σε ακατάλληλο μέρος, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται χωρίς στοχαστική προσοχή, δεν πρέπει να δίνεται σε άλλους - «Πώς αυτό το κύπελλο θα χανόταν ή θα καταστρεφόταν ή θα έσπαγε;» Αν το αφήνει σε ακατάλληλο μέρος ή το χρησιμοποιεί χωρίς στοχαστική προσοχή ή το δίνει σε άλλους, παράπτωμα ανάρμοστης πράξης.

Αυτή είναι η ορθή διαδικασία σε αυτό· αυτή είναι η συμφωνία με τη Διδασκαλία σε αυτό.

616. Με κύπελλο χωρίς δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς δέσιμο· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο χωρίς δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με ένα δέσιμο· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο χωρίς δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με δύο δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο χωρίς δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με τρία δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο χωρίς δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο με ένα δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς δέσιμο· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο με ένα δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με ένα δέσιμο· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο με ένα δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με δύο δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο με ένα δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με τρία δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο με ένα δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο με δύο δεσίματα ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς δέσιμο· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο με δύο δεσίματα ανταλλάσσει κύπελλο με ένα δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με δύο δεσίματα... κύπελλο με τρία δεσίματα... ανταλλάσσει κύπελλο με τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο με τρία δεσίματα ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με ένα δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με δύο δεσίματα... κύπελλο με τρία δεσίματα... ανταλλάσσει κύπελλο με τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο με τέσσερα δεσίματα ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με ένα δέσιμο... κύπελλο με δύο δεσίματα... κύπελλο με τρία δεσίματα... ανταλλάσσει κύπελλο με τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο χωρίς δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με χώρο για κανένα δέσιμο· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο χωρίς δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με χώρο για ένα δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με χώρο για δύο δεσίματα... κύπελλο με χώρο για τρία δεσίματα... ανταλλάσσει κύπελλο με χώρο για τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο με ένα δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς χώρο για δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με χώρο για ένα δέσιμο... κύπελλο με χώρο για δύο δεσίματα... κύπελλο με χώρο για τρία δεσίματα... ανταλλάσσει κύπελλο με χώρο για τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο με δύο δεσίματα ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς χώρο για δέσιμο... κ.λπ... ανταλλάσσει κύπελλο με χώρο για τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο με τρία δεσίματα ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς χώρο για δέσιμο... κ.λπ... ανταλλάσσει κύπελλο με χώρο για τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο με τέσσερα δεσίματα ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς χώρο για δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με χώρο για ένα δέσιμο... κύπελλο με χώρο για δύο δεσίματα... κύπελλο με χώρο για τρία δεσίματα... ανταλλάσσει κύπελλο με χώρο για τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο χωρίς χώρο για δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς δέσιμο· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο χωρίς χώρο για δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο με ένα δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με δύο δεσίματα... κύπελλο με τρία δεσίματα... ανταλλάσσει κύπελλο με τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο με χώρο για τέσσερα δεσίματα ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς δέσιμο· εξιλέωση με παραχώρηση. Με κύπελλο με χώρο για τέσσερα δεσίματα ανταλλάσσει κύπελλο με ένα δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με δύο δεσίματα... κύπελλο με τρία δεσίματα... ανταλλάσσει κύπελλο με τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο χωρίς χώρο για δέσιμο ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς χώρο για δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με χώρο για ένα δέσιμο... κύπελλο με χώρο για δύο δεσίματα... κύπελλο με χώρο για τρία δεσίματα... ανταλλάσσει κύπελλο με χώρο για τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Με κύπελλο με χώρο για τέσσερα δεσίματα ανταλλάσσει κύπελλο χωρίς χώρο για δέσιμο... κ.λπ... κύπελλο με χώρο για ένα δέσιμο... κύπελλο με χώρο για δύο δεσίματα... κύπελλο με χώρο για τρία δεσίματα... ανταλλάσσει κύπελλο με χώρο για τέσσερα δεσίματα· εξιλέωση με παραχώρηση.

617. Δεν υπάρχει παράπτωμα για αυτόν που έχασε το κύπελλο, για αυτόν που έσπασε το κύπελλο, για συγγενείς, για αυτούς που προσκλήθηκαν για νουθεσία, για το όφελος κάποιου άλλου, με τα δικά του χρήματα, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για λιγότερα από πέντε μπαλώματα, δεύτερος.

3.

Κανόνας εξάσκησης για το φάρμακο

618. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα καθάριζε μια κλίση στη Ρατζάγκαχα, επιθυμώντας να φτιάξει ένα βραχώδες κελί. Τότε ο βασιλιάς της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Πιλιντάβατσα και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο βασιλιάς της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα είπε στον σεβάσμιο Πιλιντάβατσα: «Τι, σεβάσμιε κύριε, κατασκευάζει ο πρεσβύτερος;» «Καθαρίζω μια κλίση, μεγάλε βασιλιά, επιθυμώντας να φτιάξω ένα βραχώδες κελί». «Χρειάζεται, σεβάσμιε κύριε, ο κύριος επιστάτη μοναστηριού;» «Όχι, μεγάλε βασιλιά, ο επιστάτης μοναστηριού δεν έχει επιτραπεί από τον Ευλογημένο». «Τότε λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, αφού ρωτήσετε τον Ευλογημένο, ενημερώστε με». «Ναι, μεγάλε βασιλιά», απάντησε ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα στον βασιλιά της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα. Τότε ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα δίδαξε, παρακίνησε, ενθάρρυνε και ευχαρίστησε τον βασιλιά της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα με μια ομιλία για τη Διδασκαλία. Τότε ο βασιλιάς της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα, αφού διδάχθηκε, παρακινήθηκε, ενθαρρύνθηκε και ευχαριστήθηκε από τον σεβάσμιο Πιλιντάβατσα με μια ομιλία για τη Διδασκαλία, σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Πιλιντάβατσα, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και έφυγε.

619. Τότε ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα έστειλε έναν αγγελιαφόρο κοντά στον Ευλογημένο: «Ο βασιλιάς, σεβάσμιε κύριε, της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα επιθυμεί να δώσει έναν επιστάτη μοναστηριού. Πώς άραγε, σεβάσμιε κύριε, πρέπει να προχωρήσω;» Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, επιστάτη μοναστηριού». Για δεύτερη φορά ο βασιλιάς της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Πιλιντάβατσα και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο βασιλιάς της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα είπε στον σεβάσμιο Πιλιντάβατσα: «Έχει επιτραπεί, σεβάσμιε κύριε, από τον Ευλογημένο ο επιστάτης μοναστηριού;» «Ναι, μεγάλε βασιλιά». «Τότε λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, δίνω στον κύριο έναν επιστάτη μοναστηριού». Τότε ο βασιλιάς της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα, αφού υποσχέθηκε έναν επιστάτη μοναστηριού στον σεβάσμιο Πιλιντάβατσα, το ξέχασε και μετά από πολύ καιρό, αφού ανέκτησε τη μνήμη του, απευθύνθηκε σε κάποιον γενικό υπουργό: «Ο επιστάτης μοναστηριού που υποσχέθηκα, φίλε, στον κύριο, δόθηκε εκείνος ο επιστάτης μοναστηριού;» «Όχι, μεγαλειότατε, δεν δόθηκε επιστάτης μοναστηριού στον κύριο». «Πόσος καιρός άραγε, φίλε, έχει περάσει από τότε;» Τότε εκείνος ο υπουργός, αφού μέτρησε τις νύχτες, είπε στον βασιλιά της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα: «Πεντακόσιες νύχτες, μεγαλειότατε». «Τότε λοιπόν, φίλε, δώσε στον κύριο πεντακόσιους επιστάτες μοναστηριού». «Ναι, μεγαλειότατε», αφού υποσχέθηκε εκείνος ο υπουργός στον βασιλιά της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα, έδωσε πεντακόσιους επιστάτες μοναστηριού στον σεβάσμιο Πιλιντάβατσα· εγκαταστάθηκε ένα ξεχωριστό χωριό. Το αποκαλούσαν και «χωριό επιστατών μοναστηριού», το αποκαλούσαν και «χωριό του Πιλίντα».

620. Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα ήταν εξαρτώμενος από οικογένειες σε εκείνο το χωριό. Τότε ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα, αφού ντύθηκε την πρωινή περίοδο της ημέρας και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, μπήκε στο χωριό Πιλίντα για προσφερόμενη τροφή. Εκείνη την περίοδο σε εκείνο το χωριό γινόταν γιορτή. Τα παιδιά στολισμένα με στεφάνια έπαιζαν. Τότε ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα, περιφερόμενος διαδοχικά στο χωριό Πιλίντα για προσφερόμενη τροφή, πήγε στην κατοικία κάποιου επιστάτη μοναστηριού· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Εκείνη την περίοδο η κόρη εκείνης της συζύγου του επιστάτη μοναστηριού, βλέποντας άλλα παιδιά στολισμένα με στεφάνια, έκλαιγε: «Δώστε μου στεφάνι, δώστε μου στολίδι». Τότε ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα είπε σε εκείνη τη σύζυγο του επιστάτη μοναστηριού: «Γιατί κλαίει αυτό το κοριτσάκι;» «Αυτό, σεβάσμιε κύριε, το κοριτσάκι, βλέποντας άλλα παιδιά στολισμένα με στεφάνια, κλαίει: 'Δώστε μου στεφάνι, δώστε μου στολίδι'. Από πού σε εμάς τους φτωχούς στεφάνι, από πού στολίδι;» Τότε ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα, αφού πήρε ένα δεμάτι χόρτου, είπε σε εκείνη τη σύζυγο του επιστάτη μοναστηριού: «Έλα, βάλε αυτό το δεμάτι χόρτου στο κεφάλι εκείνου του κοριτσιού». Τότε εκείνη η σύζυγος του επιστάτη μοναστηριού, αφού πήρε εκείνο το δεμάτι χόρτου, το έβαλε στο κεφάλι εκείνου του κοριτσιού. Αυτό έγινε χρυσό στεφάνι, όμορφο, αξιοθέατο, χαριτωμένο. Δεν υπήρχε τέτοιο χρυσό στεφάνι ούτε στο εσωτερικό παλάτι του βασιλιά. Οι άνθρωποι ανακοίνωσαν στον βασιλιά της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα: «Στο σπίτι του τάδε επιστάτη μοναστηριού, μεγαλειότατε, υπάρχει χρυσό στεφάνι, όμορφο, αξιοθέατο, χαριτωμένο. Δεν υπάρχει τέτοιο χρυσό στεφάνι ούτε στο εσωτερικό παλάτι της μεγαλειότητάς σας. Από πού σε εκείνον τον φτωχό! Αναμφίβολα φέρθηκε με κλοπή»! Τότε ο βασιλιάς της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα φυλάκισε εκείνη την οικογένεια του επιστάτη μοναστηριού. Για δεύτερη φορά ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα, αφού ντύθηκε την πρωινή περίοδο της ημέρας και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, μπήκε στο χωριό Πιλίντα για προσφερόμενη τροφή. Περιφερόμενος διαδοχικά στο χωριό Πιλίντα για προσφερόμενη τροφή, πήγε στην κατοικία εκείνου του επιστάτη μοναστηριού· αφού έφτασε, ρώτησε τους γείτονες: «Πού πήγε αυτή η οικογένεια του επιστάτη μοναστηριού;» «Εξαιτίας αυτού του χρυσού στεφανιού, σεβάσμιε κύριε, φυλακίστηκαν από τον βασιλιά».

621. Τότε ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα πήγε στην κατοικία του βασιλιά της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Τότε ο βασιλιάς της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Πιλιντάβατσα και κάθισε στο πλάι. Στον βασιλιά της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα που καθόταν στο πλάι, ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα είπε αυτό: «Γιατί, μεγάλε βασιλιά, φυλακίστηκε η οικογένεια του επιστάτη μοναστηριού;» «Στο σπίτι εκείνου του επιστάτη μοναστηριού, σεβάσμιε κύριε, υπάρχει χρυσό στεφάνι, όμορφο, αξιοθέατο, χαριτωμένο. Δεν υπάρχει τέτοιο χρυσό στεφάνι ούτε στο δικό μας εσωτερικό παλάτι. Από πού σε εκείνον τον φτωχό! Αναμφίβολα φέρθηκε με κλοπή»! Τότε ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα αποφάσισε ότι το παλάτι του βασιλιά της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα είναι χρυσό. Αυτό έγινε εξολοκλήρου χρυσό. «Αυτό λοιπόν το τόσο πολύ χρυσάφι σου, μεγάλε βασιλιά, από πού;» «Κατανοήθηκε, σεβάσμιε κύριε, αυτή είναι η δύναμη υπερφυσικών ικανοτήτων του κυρίου». Απελευθέρωσε εκείνη την οικογένεια του επιστάτη μοναστηριού. Οι άνθρωποι - «Από τον κύριο Πιλιντάβατσα, λένε, παρουσιάστηκε θαύμα υπερφυσικής δύναμης, υπερανθρώπινο επίτευγμα, στη συνέλευση μαζί με τον βασιλιά», ικανοποιημένοι και με βαθιά πίστη έφεραν στον σεβάσμιο Πιλιντάβατσα πέντε φάρμακα, δηλαδή - βουτυρέλαιο, βούτυρο, λάδι, μέλι, μελάσα. Και εκ φύσεως ο σεβάσμιος Πιλιντάβατσα ήταν αποδέκτης των πέντε φαρμάκων. Ό,τι λάμβανε το έδινε στην ακολουθία. Και η ακολουθία του ήταν επιδιδόμενη στην πολυτέλεια. Ό,τι λάμβανε, αφού γέμιζε μεγάλα δοχεία και στάμνες, τα τακτοποιούσε· αφού γέμιζε και φίλτρα νερού και τσάντες, τα κρεμούσε στα παράθυρα. Αυτά έμεναν να στάζουν και να τρέχουν. Και τα μοναστήρια ήταν γεμάτα και κατεστραμμένα από ποντίκια. Οι άνθρωποι, περιπλανώμενοι για επίσκεψη στο μοναστήρι, βλέποντας παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Αυτοί οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, έχουν αποθήκες μέσα, όπως ο βασιλιάς της Μαγκάντα Σενίγια Μπιμπισάρα»! Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν μοναχοί θα προτίθενται για τέτοια πολυτέλεια»! Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού τους επέπληξαν με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι μοναχοί προτίθενται για τέτοια πολυτέλεια;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εκείνοι, μοναχοί, οι ανόητοι άνθρωποι θα προτίθενται για τέτοια πολυτέλεια! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

622. «Όσα φάρμακα είναι κατάλληλα για χρήση από ασθενείς μοναχούς, δηλαδή - βουτυρέλαιο, βούτυρο, λάδι, μέλι, μελάσα, αυτά αφού ληφθούν μπορούν να καταναλωθούν αποθηκευμένα για επτά ημέρες το πολύ. Αν το υπερβεί, εξιλέωση με παραχώρηση».

623. «Όσα φάρμακα είναι κατάλληλα για χρήση από ασθενείς μοναχούς» σημαίνει: βουτυρέλαιο ονομάζεται βουτυρέλαιο αγελάδας ή βουτυρέλαιο κατσίκας ή βουτυρέλαιο βουβαλιού ή βουτυρέλαιο εκείνων των οποίων το κρέας είναι επιτρεπτό. Βούτυρο ονομάζεται το βούτυρο ακριβώς εκείνων. Λάδι ονομάζεται λάδι σουσαμιού, λάδι μουστάρδας, λάδι μαδούκα, λάδι ρικίνου, λάδι λίπους. Μέλι ονομάζεται μέλι μέλισσας. Μελάσα ονομάζεται αυτό που παράγεται από ζαχαροκάλαμο.

«Αυτά αφού ληφθούν μπορούν να καταναλωθούν αποθηκευμένα για επτά ημέρες το πολύ» σημαίνει ότι μπορούν να καταναλωθούν για επτά ημέρες το πολύ.

«Αν το υπερβεί, συνεπάγεται παραχώρηση» σημαίνει ότι στο χάραμα της αυγής της όγδοης ημέρας συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτό το φάρμακό μου, σεβάσμιε κύριε, έχει υπερβεί τις επτά ημέρες και πρέπει να παραχωρηθεί· αυτό το παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

624. Όταν οι επτά ημέρες έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι έχουν παρέλθει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν οι επτά ημέρες έχουν παρέλθει, αμφιβάλλων· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν οι επτά ημέρες έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχουν παρέλθει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει καθοριστεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καθοριστεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει δοθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει δοθεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει χαθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει χαθεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει καταστραφεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καταστραφεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει καεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει αρπαχθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει αρπαχθεί· εξιλέωση με παραχώρηση.

Αφού λάβει πίσω το παραχωρημένο, δεν πρέπει να το χρησιμοποιήσει για σωματική χρήση, δεν πρέπει να το καταπιεί· πρέπει να χρησιμοποιηθεί για λυχνάρι ή για μαύρη βαφή· από άλλον μοναχό πρέπει να χρησιμοποιηθεί για σωματική χρήση, δεν πρέπει να καταπιεί.

Όταν οι επτά ημέρες δεν έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι έχουν παρέλθει· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν οι επτά ημέρες δεν έχουν παρέλθει, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν οι επτά ημέρες δεν έχουν παρέλθει, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχουν παρέλθει· μη παράπτωμα.

625. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν εντός επτά ημερών το καθορίζει, το δίνει σε άλλους, χάνεται, καταστρέφεται, καίγεται, το αρπάζουν με βία, το παίρνουν μέσω της οικειότητας· αφού δώσει σε μη πλήρως χειροτονημένο ως εγκαταλελειμμένο, ως απορριφθέν, ως ελεύθερο, χωρίς προσκόλληση, και αφού το λάβει πίσω το χρησιμοποιεί· για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το φάρμακο, τρίτος.

4.

Κανόνας εξάσκησης για το ύφασμα για τη βροχερή εποχή

626. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο το ύφασμα για την βροχερή εποχή είχε επιτραπεί από τον Ευλογημένο για τους μοναχούς. Οι μοναχοί της ομάδας των έξι - «Επιτράπηκε από τον Ευλογημένο το ύφασμα για την βροχερή εποχή», αναζητούσαν εκ των προτέρων ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή, αφού το έφτιαχναν εκ των προτέρων το φορούσαν, και όταν το ύφασμα για την βροχερή εποχή φθειρόταν, άφηναν γυμνοί το σώμα τους να βρέχεται. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι θα αναζητούν εκ των προτέρων ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή, θα το φτιάχνουν εκ των προτέρων και θα το φορούν, και όταν το ύφασμα για την βροχερή εποχή φθείρεται, θα αφήνουν γυμνοί το σώμα τους να βρέχεται;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, αναζητείτε εκ των προτέρων ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή; Το φτιάχνετε εκ των προτέρων και το φοράτε; Και όταν το ύφασμα για την βροχερή εποχή φθείρεται, αφήνετε γυμνοί το σώμα σας να βρέχεται;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, θα αναζητείτε εκ των προτέρων ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή, θα το φτιάχνετε εκ των προτέρων και θα το φοράτε, και όταν το ύφασμα για την βροχερή εποχή φθείρεται, θα αφήνετε γυμνοί το σώμα σας να βρέχεται! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

627. «Ένας μήνας απομένει από το καλοκαίρι»: ο μοναχός πρέπει να αναζητήσει ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή· «μισός μήνας απομένει από το καλοκαίρι»: αφού το ετοιμάσει, πρέπει να το φορέσει. Αν πριν από έναν μήνα που απομένει από το καλοκαίρι αναζητήσει ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή, αν πριν από μισό μήνα που απομένει από το καλοκαίρι, αφού το ετοιμάσει, το φορέσει, εξιλέωση με παραχώρηση.

628. «Ένας μήνας απομένει από το καλοκαίρι»: ο μοναχός πρέπει να αναζητήσει ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή. Όσοι άνθρωποι έδιναν και πριν ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή, αφού τους πλησιάσει, πρέπει να τους λεχθεί έτσι: «Είναι ο κατάλληλος χρόνος για ύφασμα για την βροχερή εποχή, είναι η κατάλληλη περίοδος για ύφασμα για την βροχερή εποχή, και άλλοι άνθρωποι δίνουν ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή». Δεν πρέπει να λεχθεί: «Δώστε μου ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή, φέρτε μου ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή, ανταλλάξτε μου ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή, διαπραγματευτείτε για μένα ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή».

«Μισός μήνας απομένει από το καλοκαίρι»: αφού το ετοιμάσει, πρέπει να το φορέσει. Όταν απομένει μισός μήνας από το καλοκαίρι, αφού το ετοιμάσει, πρέπει να το φορέσει.

«Πριν από έναν μήνα που απομένει από το καλοκαίρι»: αν αναζητήσει ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή όταν απομένει περισσότερο από ένας μήνας από το καλοκαίρι, εξιλέωση με παραχώρηση.

«Πριν από μισό μήνα που απομένει από το καλοκαίρι»: αν, αφού το ετοιμάσει, το φορέσει όταν απομένει περισσότερο από μισός μήνας από το καλοκαίρι, συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτό το ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή μου, σεβάσμιε κύριε, αναζητήθηκε όταν απέμενε περισσότερο από ένας μήνας από το καλοκαίρι, αφού ετοιμάστηκε φορέθηκε όταν απέμενε περισσότερο από μισός μήνας από το καλοκαίρι, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτό το παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

629. Όταν απομένει περισσότερο από ένας μήνας από το καλοκαίρι, αντιλαμβανόμενος ότι είναι περισσότερο, αναζητά ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν απομένει περισσότερο από ένας μήνας από το καλοκαίρι, αμφιβάλλων, αναζητά ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν απομένει περισσότερο από ένας μήνας από το καλοκαίρι, αντιλαμβανόμενος ότι είναι λιγότερο, αναζητά ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή· εξιλέωση με παραχώρηση.

Όταν απομένει περισσότερο από μισός μήνας από το καλοκαίρι, αντιλαμβανόμενος ότι είναι περισσότερο, αφού το ετοιμάσει, το φοράει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν απομένει περισσότερο από μισός μήνας από το καλοκαίρι, αμφιβάλλων, αφού το ετοιμάσει, το φοράει· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν απομένει περισσότερο από μισός μήνας από το καλοκαίρι, αντιλαμβανόμενος ότι είναι λιγότερο, αφού το ετοιμάσει, το φοράει· εξιλέωση με παραχώρηση.

Ενώ υπάρχει ύφασμα για την βροχερή εποχή, γυμνός αφήνει το σώμα να βρέχεται· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν απομένει λιγότερο από ένας μήνας από το καλοκαίρι, αντιλαμβανόμενος ότι είναι περισσότερο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν απομένει λιγότερο από ένας μήνας από το καλοκαίρι, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν απομένει λιγότερο από ένας μήνας από το καλοκαίρι, αντιλαμβανόμενος ότι είναι λιγότερο· μη παράπτωμα.

Όταν απομένει λιγότερο από μισός μήνας από το καλοκαίρι, αντιλαμβανόμενος ότι είναι περισσότερο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν απομένει λιγότερο από μισός μήνας από το καλοκαίρι, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν απομένει λιγότερο από μισός μήνας από το καλοκαίρι, αντιλαμβανόμενος ότι είναι λιγότερο· μη παράπτωμα.

630. Μη παράπτωμα αν «ένας μήνας απομένει από το καλοκαίρι» αναζητά ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή, αν «μισός μήνας απομένει από το καλοκαίρι» αφού το ετοιμάσει το φορέσει, αν «λιγότερο από ένας μήνας απομένει από το καλοκαίρι» αναζητά ύφασμα χιτώνος για την βροχερή εποχή, αν «λιγότερο από μισός μήνας απομένει από το καλοκαίρι» αφού το ετοιμάσει το φορέσει, αν με το αναζητηθέν ύφασμα για την βροχερή εποχή η βροχερή εποχή παρατείνεται, αν με το φορεμένο ύφασμα για την βροχερή εποχή η βροχερή εποχή παρατείνεται, αφού πλυθεί πρέπει να φυλαχθεί· πρέπει να φορεθεί την κατάλληλη περίοδο, για αυτόν που του αρπάχτηκε ο χιτώνας, για αυτόν που έχασε τον χιτώνα, σε ατυχήματα, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το ύφασμα για τη βροχερή εποχή, τέταρτος.

5.

Κανόνας εξάσκησης για την αφαίρεση χιτώνος

631. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, είπε στον συγκάτοικο μαθητή μοναχό του αδελφού του: «Έλα, φίλε, θα αναχωρήσουμε για περιπλάνηση στην επαρχία». «Δεν θα πάω, σεβάσμιε κύριε· έχω φθαρμένο χιτώνα». «Έλα, φίλε, εγώ θα σου δώσω χιτώνα», και του έδωσε χιτώνα. Άκουσε εκείνος ο μοναχός: «Ο Ευλογημένος, λένε, θα αναχωρήσει για περιπλάνηση στην επαρχία». Τότε σε εκείνον τον μοναχό ήρθε αυτή η σκέψη: «Δεν θα αναχωρήσω πλέον για περιπλάνηση στην επαρχία με τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα· θα αναχωρήσω για περιπλάνηση στην επαρχία με τον Ευλογημένο». Τότε ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, είπε σε εκείνον τον μοναχό: «Έλα τώρα, φίλε, θα αναχωρήσουμε για περιπλάνηση στην επαρχία». «Δεν θα αναχωρήσω, σεβάσμιε κύριε, για περιπλάνηση στην επαρχία μαζί σου· θα αναχωρήσω για περιπλάνηση στην επαρχία με τον Ευλογημένο». «Τον χιτώνα που σου έδωσα, φίλε, για να αναχωρήσεις για περιπλάνηση στην επαρχία μαζί μου», θυμωμένος και δυσαρεστημένος τον άρπαξε με βία.

Τότε εκείνος ο μοναχός ανακοίνωσε αυτό το θέμα στους μοναχούς. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, αφού ο ίδιος έδωσε χιτώνα σε μοναχό, θυμωμένος και δυσαρεστημένος θα τον άρπαζε με βία!» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Ουπανάντα, αφού ο ίδιος έδωσες χιτώνα σε μοναχό, θυμωμένος και δυσαρεστημένος τον άρπαξες με βία;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, αφού ο ίδιος έδωσες χιτώνα σε μοναχό, θυμωμένος και δυσαρεστημένος θα τον άρπαζες με βία! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

632. «Όποιος μοναχός αφού ο ίδιος έδωσε χιτώνα σε μοναχό, θυμωμένος και δυσαρεστημένος τον αρπάξει με βία ή τον βάλει να τον αρπάξει με βία, εξιλέωση με παραχώρηση».

633. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

«Σε μοναχό» σημαίνει σε άλλον μοναχό.

«Ο ίδιος» σημαίνει αφού ο ίδιος έδωσε.

«Χιτώνας» ονομάζεται κάποιος από τους έξι χιτώνες, ο τελευταίος κατάλληλος για εκχώρηση.

«Θυμωμένος και δυσαρεστημένος» σημαίνει μη ικανοποιημένος, με πληγωμένη συνείδηση, με γεννημένη στειρότητα.

«Αρπάξει με βία» σημαίνει ο ίδιος αρπάζει με βία· εξιλέωση με παραχώρηση.

«Βάλει άλλον να αρπάξει με βία» σημαίνει διατάσσει άλλον· υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Αφού διαταχθεί μία φορά, ακόμα και αν αρπάζει με βία πολλά, συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, αφού ο ίδιος τον έδωσα σε μοναχό, αρπάχτηκε με βία, πρέπει να παραχωρηθεί· αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ. «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

634. Σε πλήρως χειροτονημένο, αντιλαμβανόμενος ως πλήρως χειροτονημένο, αφού δώσει χιτώνα, θυμωμένος και δυσαρεστημένος αρπάζει με βία ή προκαλεί αρπαγή με βία· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε πλήρως χειροτονημένο, αμφιβάλλων, αφού δώσει χιτώνα, θυμωμένος και δυσαρεστημένος αρπάζει με βία ή προκαλεί αρπαγή με βία· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε πλήρως χειροτονημένο, αντιλαμβανόμενος ως μη πλήρως χειροτονημένο, αφού δώσει χιτώνα, θυμωμένος και δυσαρεστημένος αρπάζει με βία ή προκαλεί αρπαγή με βία· εξιλέωση με παραχώρηση.

Αφού δώσει άλλο αναγκαίο είδος, θυμωμένος και δυσαρεστημένος αρπάζει με βία ή προκαλεί αρπαγή με βία· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη πλήρως χειροτονημένο, αφού δώσει χιτώνα ή άλλο αναγκαίο είδος, θυμωμένος και δυσαρεστημένος αρπάζει με βία ή προκαλεί αρπαγή με βία· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη πλήρως χειροτονημένο, αντιλαμβανόμενος ως πλήρως χειροτονημένο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη πλήρως χειροτονημένο, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη πλήρως χειροτονημένο, αντιλαμβανόμενος ως μη πλήρως χειροτονημένο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης.

635. Μη παράπτωμα - αν εκείνος δίνει, ή αν έχοντας εμπιστοσύνη σε εκείνον παίρνει, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για την αφαίρεση χιτώνος, πέμπτος.

6.

Κανόνας εξάσκησης για τη ζήτηση νήματος

636. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων. Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί της ομάδας των έξι κατά την περίοδο κατασκευής χιτώνων ζήτησαν πολύ νήμα. Ακόμη και αφού κατασκευάστηκε ο χιτώνας, πολύ νήμα απέμεινε. Τότε στους μοναχούς της ομάδας των έξι ήρθε η σκέψη: «Λοιπόν, φίλοι, αφού ζητήσουμε και άλλο νήμα, ας βάλουμε υφαντές να υφάνουν χιτώνα». Τότε οι μοναχοί της ομάδας των έξι, αφού ζήτησαν και άλλο νήμα, έβαλαν υφαντές να υφάνουν χιτώνα. Ακόμη και αφού υφάνθηκε ο χιτώνας, πολύ νήμα απέμεινε. Για δεύτερη φορά οι μοναχοί της ομάδας των έξι, αφού ζήτησαν και άλλο νήμα, έβαλαν υφαντές να υφάνουν χιτώνα. Ακόμη και αφού υφάνθηκε ο χιτώνας, πολύ νήμα απέμεινε. Για τρίτη φορά οι μοναχοί της ομάδας των έξι, αφού ζήτησαν και άλλο νήμα, έβαλαν υφαντές να υφάνουν χιτώνα. Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, αφού ζητήσουν οι ίδιοι νήμα, θα βάζουν υφαντές να υφαίνουν χιτώνα;»

Οι μοναχοί άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι, αφού ζητήσουν οι ίδιοι νήμα, θα βάζουν υφαντές να υφαίνουν χιτώνα;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, αφού ζητήσατε οι ίδιοι νήμα, βάλατε υφαντές να υφάνουν χιτώνα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, αφού ζητήσατε οι ίδιοι νήμα, θα βάζατε υφαντές να υφαίνουν χιτώνα! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

637. «Όποιος μοναχός αφού ζητήσει ο ίδιος νήμα, βάλει υφαντές να υφάνουν χιτώνα, εξιλέωση με παραχώρηση».

638. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

«Ο ίδιος» σημαίνει αφού ζητήσει ο ίδιος.

Νήμα ονομάζονται έξι είδη νημάτων - λινό, βαμβάκι, μετάξι, μάλλινη κουβέρτα, κανναβένιο, κάνναβη.

«Από υφαντές» σημαίνει βάζει υφαντές να υφαίνουν· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, αφού ζήτησα ο ίδιος νήμα, υφάνθηκε από υφαντές και πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

639. Όταν έχει υφανθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει υφανθεί· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν έχει υφανθεί, αμφιβάλλων· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν έχει υφανθεί, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχει υφανθεί· εξιλέωση με παραχώρηση.

Όταν δεν έχει υφανθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει υφανθεί· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν δεν έχει υφανθεί, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν δεν έχει υφανθεί, αντιλαμβανόμενος ότι δεν έχει υφανθεί· μη παράπτωμα.

640. Μη παράπτωμα - για να ράψει χιτώνα, για άγκιστρο, για ζώνη, για δέσιμο ώμου, για τσάντα κυπέλλου, για φίλτρο νερού, για συγγενείς, για αυτούς που προσκλήθηκαν για νουθεσία, για το όφελος κάποιου άλλου, με τα δικά του χρήματα, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τη ζήτηση νήματος, έκτος.

7.

Κανόνας εξάσκησης για τον μεγάλο υφαντή

641. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη όμως την περίοδο κάποιος άνθρωπος, πηγαίνοντας στο εξωτερικό, είπε στη σύζυγό του: «Αφού ζυγίσεις το νήμα, δώσε το στον τάδε υφαντή· αφού υφανθεί ο χιτώνας, φύλαξέ τον· όταν έρθω, θα σκεπάσω τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα». Κάποιος μοναχός που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή άκουσε αυτά τα λόγια εκείνου του ανθρώπου που μιλούσε. Τότε εκείνος ο μοναχός πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα: «Είσαι μεγάλης αξιέπαινης πράξης εσύ, φίλε Ουπανάντα· σε τάδε μέρος κάποιος άνθρωπος, πηγαίνοντας στο εξωτερικό, είπε στη σύζυγό του: «Αφού ζυγίσεις το νήμα, δώσε το στον τάδε υφαντή· αφού υφανθεί ο χιτώνας, φύλαξέ τον· όταν έρθω, θα σκεπάσω τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα». «Υπάρχει, φίλε, αυτός είναι ο συνοδός μου». Και εκείνος ο υφαντής ήταν ο συνοδός του σεβάσμιου Ουπανάντα, γιου των Σάκυα. Τότε ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, πήγε εκεί όπου ήταν εκείνος ο υφαντής· αφού πλησίασε, είπε σε εκείνον τον υφαντή: «Αυτός ο χιτώνας, φίλε, υφαίνεται για μένα· κάνε τον μακρύ και πλατύ. Και κάνε τον πυκνό, καλά υφασμένο, καλά τεντωμένο, καλά ξυσμένο και καλά λειασμένο». «Αυτοί, σεβάσμιε κύριε, μου έδωσαν το νήμα αφού το ζύγισαν· με αυτό το νήμα ύφανε τον χιτώνα». «Δεν είναι δυνατόν, σεβάσμιε κύριε, να τον κάνω μακρύ ή πλατύ ή πυκνό. Είναι όμως δυνατόν, σεβάσμιε κύριε, να τον κάνω καλά υφασμένο, καλά τεντωμένο, καλά ξυσμένο και καλά λειασμένο». «Έλα λοιπόν, φίλε, κάνε τον μακρύ και πλατύ και πυκνό. Δεν θα υπάρξει έλλειψη με αυτό το νήμα».

Τότε εκείνος ο υφαντής, αφού έβαλε το νήμα που του δόθηκε στον αργαλειό, πήγε εκεί όπου ήταν εκείνη η γυναίκα· αφού πλησίασε, είπε σε εκείνη τη γυναίκα: «Χρειάζομαι νήμα, κυρία». «Δεν σου είπα εγώ, κύριε: 'Με αυτό το νήμα ύφανε τον χιτώνα'»; «Αλήθεια, κυρία, μου είπες: 'Με αυτό το νήμα ύφανε τον χιτώνα'. Όμως ο κύριος Ουπανάντα μου είπε έτσι: 'Έλα λοιπόν, φίλε, κάνε τον μακρύ και πλατύ και πυκνό· δεν θα υπάρξει έλλειψη με αυτό το νήμα'». Τότε εκείνη η γυναίκα έδωσε αργότερα τόσο νήμα όσο είχε δώσει αρχικά. Άκουσε ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα: «Εκείνος ο άνθρωπος λέγεται ότι έχει επιστρέψει από το εξωτερικό». Τότε ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, πήγε στην κατοικία εκείνου του ανθρώπου· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Τότε εκείνος ο άνθρωπος πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο άνθρωπος είπε στη σύζυγό του: «Υφάνθηκε εκείνος ο χιτώνας;» «Ναι, κύριέ μου, υφάνθηκε εκείνος ο χιτώνας». «Φέρε τον, θα σκεπάσω τον κύριο Ουπανάντα με χιτώνα». Τότε εκείνη η γυναίκα, αφού έβγαλε εκείνον τον χιτώνα και τον έδωσε στον σύζυγό της, ανακοίνωσε αυτό το θέμα. Τότε εκείνος ο άνθρωπος, αφού έδωσε τον χιτώνα στον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, παραπονιόταν, επέκρινε και διαμαρτυρόταν: «Με πολλές επιθυμίες είναι αυτοί οι ασκητές, μαθητές του υιού των Σάκυα, δυσαρεστημένοι. Δεν είναι εύκολο να τους σκεπάσει κανείς με χιτώνα. Πώς λοιπόν ο κύριος Ουπανάντα, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως από εμένα, αφού πήγε στον υφαντή, θα προέβαλλε εκτίμηση για χιτώνα!»

Οι μοναχοί άκουσαν εκείνον τον άνθρωπο που παραπονιόταν, επέκρινε και διαμαρτυρόταν. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν ο σεβάσμιος Ουπανάντα, γιος των Σάκυα, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τον υφαντή του οικοδεσπότη, θα προέβαλλε εκτίμηση για χιτώνα!» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τον σεβάσμιο Ουπανάντα, γιο των Σάκυα, με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Ουπανάντα, χωρίς να έχεις προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασες τον υφαντή του οικοδεσπότη, προέβαλες εκτίμηση για χιτώνα;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». «Είναι συγγενής σου, Ουπανάντα, ή μη συγγενικό πρόσωπο;» «Μη συγγενικό πρόσωπο, Ευλογημένε». «Ένα μη συγγενικό πρόσωπο, ανόητε άνθρωπε, δεν γνωρίζει για ένα μη συγγενικό πρόσωπο τι είναι πρέπον ή ακατάλληλο ή αγαθό ή μη αγαθό. Εκεί λοιπόν εσύ, ανόητε άνθρωπε, χωρίς να έχεις προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασες τον υφαντή του μη συγγενικού οικοδεσπότη, θα προέβαλλες εκτίμηση για χιτώνα! Αυτό, ανόητε άνθρωπε, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

642. «Αν για έναν μοναχό ένας μη συγγενικός οικοδεσπότης ή οικοδέσποινα βάλει υφαντές να υφάνουν χιτώνα, αν εκεί εκείνος ο μοναχός, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησιάσει τους υφαντές, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα - 'Αυτός ο χιτώνας, φίλε, υφαίνεται για μένα. Κάντε τον μακρύ και πλατύ. Και κάντε τον πυκνό, καλά υφασμένο, καλά τεντωμένο, καλά ξυσμένο και καλά λειασμένο. Ίσως κι εμείς να δώσουμε κάτι στους σεβάσμιους'. Και αν εκείνος ο μοναχός, αφού μιλήσει έτσι, δώσει κάτι, έστω και προσφερόμενη τροφή, εξιλέωση με παραχώρηση».

643. «Για έναν μοναχό» σημαίνει για το όφελος του μοναχού, κάνοντας τον μοναχό αντικείμενο, επιθυμώντας να σκεπάσει τον μοναχό.

«Μη συγγενικό πρόσωπο» ονομάζεται αυτός που δεν συνδέεται από τη μητέρα ή από τον πατέρα μέχρι την έβδομη γενιά προγόνων.

«Οικοδεσπότης» ονομάζεται οποιοσδήποτε κατοικεί εντός οικίας.

«Οικοδέσποινα» ονομάζεται οποιαδήποτε κατοικεί εντός οικίας.

«Από υφαντές» σημαίνει από υφαντές.

«Χιτώνας» ονομάζεται κάποιος από τους έξι χιτώνες, ο τελευταίος κατάλληλος για εκχώρηση.

«Να υφάνει» σημαίνει βάζει να υφαίνουν.

«Αν εκεί εκείνος ο μοναχός» σημαίνει εκείνος ο μοναχός για τον οποίο υφαίνεται ο χιτώνας.

«Χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως» σημαίνει δεν του έχει ειπωθεί προηγουμένως - «Τι είδους χιτώνα χρειάζεστε, σεβάσμιε κύριε, τι είδους χιτώνα να υφάνω για εσάς;»

«Αφού πλησιάσει τον υφαντή» σημαίνει αφού πάει στο σπίτι, αφού πλησιάσει οπουδήποτε.

«Προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα» σημαίνει - «Αυτός ο χιτώνας, φίλε, υφαίνεται για μένα· κάντε τον μακρύ και πλατύ. Και κάντε τον πυκνό, καλά υφασμένο, καλά τεντωμένο, καλά ξυσμένο και καλά λειασμένο. Ίσως κι εμείς να δώσουμε κάτι στους σεβάσμιους».

Και αν εκείνος ο μοναχός, αφού μιλήσει έτσι, δώσει κάτι, έστω και προσφερόμενη τροφή. «Προσφερόμενη τροφή» ονομάζεται και χυλός ρυζιού και γεύμα και στερεά τροφή και σκόνη για μπάνιο και ξύλινη οδοντόβουρτσα και νήμα για ράψιμο, ακόμη και τη Διδασκαλία απαγγέλλει.

Με τα λόγια του κάνει μακρύ ή πλατύ ή πυκνό· στην προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, χωρίς να έχω προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασα τον υφαντή του μη συγγενικού οικοδεσπότη, προέβαλα εκτίμηση για χιτώνα, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

644. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενικό πρόσωπο, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τον υφαντή του οικοδεσπότη, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αμφιβάλλων, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τον υφαντή του οικοδεσπότη, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε μη συγγενικό πρόσωπο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής, χωρίς να έχει προσκληθεί προηγουμένως, αφού πλησίασε τον υφαντή του οικοδεσπότη, προβάλλει εκτίμηση για χιτώνα· εξιλέωση με παραχώρηση.

Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι μη συγγενικό πρόσωπο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε συγγενή, αντιλαμβανόμενος ότι είναι συγγενής· μη παράπτωμα.

645. Μη παράπτωμα - για συγγενείς, για αυτούς που προσκλήθηκαν για νουθεσία, για το όφελος κάποιου άλλου, με τα δικά του χρήματα, αυτός που θέλει να βάλει να υφανθεί πολύτιμο βάζει να υφανθεί λιγότερο πολύτιμο, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τον μεγάλο υφαντή, έβδομος.

8.

Κανόνας εξάσκησης για τον έκτακτο χιτώνα

646. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη όμως την περίοδο κάποιος υπουργός, πηγαίνοντας στο εξωτερικό, έστειλε έναν αγγελιαφόρο κοντά στους μοναχούς: «Ας έρθουν οι σεβάσμιοι, θα δώσω δωρεά κατά την βροχερή εποχή». Οι μοναχοί - «Η δωρεά κατά την βροχερή εποχή έχει επιτραπεί από τον Ευλογημένο σε αυτούς που ολοκλήρωσαν την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή», έχοντας τύψεις δεν πήγαν. Τότε εκείνος ο υπουργός παραπονιόταν, επέκρινε, εξέφραζε δυσαρέσκεια: «Πώς λοιπόν οι σεβάσμιοι, ενώ έστειλα αγγελιαφόρο, δεν θα έρθουν; Διότι εγώ πηγαίνω με τον στρατό. Δύσκολο να γνωριστεί η ζωή, δύσκολο να γνωριστεί ο θάνατος». Οι μοναχοί άκουσαν εκείνον τον υπουργό που παραπονιόταν, επέκρινε και διαμαρτυρόταν. Τότε εκείνοι οι μοναχοί ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, αφού λάβετε έναν έκτακτο χιτώνα, να τον φυλάξετε».

647. Εκείνη την περίοδο μοναχοί - «Ο Ευλογημένος επέτρεψε, αφού λάβουμε έναν έκτακτο χιτώνα, να τον φυλάξουμε», αφού έλαβαν έκτακτους χιτώνες, άφηναν να περάσει η εποχή για χιτώνες. Εκείνοι οι χιτώνες έμεναν δεμένοι σε δέματα στα καλάμια μπαμπού για χιτώνες. Ο σεβάσμιος Άναντα, περιπλανώμενος για επίσκεψη καταλυμάτων, είδε εκείνους τους χιτώνες δεμένους σε δέματα στα καλάμια μπαμπού για χιτώνες. Αφού τους είδε να είναι εκεί, είπε στους μοναχούς: «Τίνος είναι αυτοί οι χιτώνες, φίλοι, που είναι δεμένοι σε δέματα στα καλάμια μπαμπού για χιτώνες;» «Δικοί μας, φίλε, έκτακτοι χιτώνες». «Πόσο καιρό όμως, φίλοι, είναι φυλαγμένοι αυτοί οι χιτώνες;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί ανακοίνωσαν στον σεβάσμιο Άναντα πότε τους είχαν φυλάξει. Ο σεβάσμιος Άναντα παραπονιόταν, επέκρινε, εξέφραζε δυσαρέσκεια: «Πώς λοιπόν μοναχοί, αφού έλαβαν έκτακτο χιτώνα, θα αφήνουν να περάσει η εποχή για χιτώνες;» Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, αφού επέπληξε εκείνους τους μοναχούς με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσε αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... - «Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι μοναχοί, αφού έλαβαν έκτακτο χιτώνα, αφήνουν να περάσει η εποχή για χιτώνες;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εκείνοι, μοναχοί, οι ανόητοι άνθρωποι, αφού έλαβαν έκτακτο χιτώνα, θα αφήνουν να περάσει η εποχή για χιτώνες! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

648. «Δέκα ημέρες πριν από την πανσέληνο του τρίτου μήνα του Κάττικα, αν σε έναν μοναχό εμφανιστεί ένας έκτακτος χιτώνας, πρέπει να γίνει δεκτός από τον μοναχό που τον θεωρεί έκτακτο· αφού τον λάβει, πρέπει να τον φυλάξει μέχρι την εποχή για χιτώνες. Αν τον φυλάξει περισσότερο από αυτό, εξιλέωση με παραχώρηση».

649. «Δέκα ημέρες πριν» σημαίνει δέκα ημέρες πριν από την τελετή πρόσκλησης για νουθεσία.

«Την πανσέληνο του τρίτου μήνα του Κάττικα» σημαίνει ότι η τελετή πρόσκλησης για νουθεσία ονομάζεται Κάττικα.

Έκτακτος χιτώνας ονομάζεται: είτε επιθυμεί να πάει με τον στρατό, είτε επιθυμεί να πάει στο εξωτερικό, είτε είναι άρρωστος, είτε είναι έγκυος, είτε σε έναν άπιστο έχει εγερθεί πίστη, είτε σε έναν χωρίς πεποίθηση έχει εγερθεί πεποίθηση, αν αυτός στείλει αγγελιαφόρο κοντά στους μοναχούς - «Ας έρθουν οι σεβάσμιοι, θα δώσω δωρεά κατά την βροχερή εποχή», αυτός ονομάζεται έκτακτος χιτώνας.

Πρέπει να γίνει δεκτός από τον μοναχό που τον θεωρεί έκτακτο· αφού τον λάβει, πρέπει να τον φυλάξει μέχρι την εποχή για χιτώνες, αφού κάνει σημάδι - «αυτός είναι έκτακτος χιτώνας».

Εποχή για χιτώνες ονομάζεται: όταν δεν έχουν κατανεμηθεί τα προνόμια κατχίνα, ο τελευταίος μήνας της βροχερής εποχής· όταν έχουν κατανεμηθεί τα προνόμια κατχίνα, πέντε μήνες.

«Αν τον φυλάξει περισσότερο από αυτό» σημαίνει: όταν δεν έχουν κατανεμηθεί τα προνόμια κατχίνα, αν αφήσει να περάσει η τελευταία ημέρα της βροχερής εποχής, εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν έχουν κατανεμηθεί τα προνόμια κατχίνα, αν αφήσει να περάσει η ημέρα της άρσης των προνομίων κατχίνα, πρέπει να παραχωρηθεί. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτός ο έκτακτος χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, έχει υπερβεί την εποχή για χιτώνες και πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

650. Σε έκτακτο χιτώνα, αντιλαμβανόμενος ότι είναι έκτακτος χιτώνας, αφήνει να περάσει η εποχή για χιτώνες· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε έκτακτο χιτώνα, αμφιβάλλων, αφήνει να περάσει η εποχή για χιτώνες· εξιλέωση με παραχώρηση. Σε έκτακτο χιτώνα, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι έκτακτος χιτώνας, αφήνει να περάσει η εποχή για χιτώνες· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει καθοριστεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καθοριστεί... κ.λπ... Όταν δεν έχει εκχωρηθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει εκχωρηθεί... Όταν δεν έχει δοθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει δοθεί... Όταν δεν έχει χαθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει χαθεί... Όταν δεν έχει καταστραφεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καταστραφεί... Όταν δεν έχει καεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καεί... Όταν δεν έχει αρπαχθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει αρπαχθεί, αφήνει να περάσει η εποχή για χιτώνες· εξιλέωση με παραχώρηση.

Χρησιμοποιεί χιτώνα που πρέπει να παραχωρηθεί χωρίς να τον έχει παραχωρήσει· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη έκτακτο χιτώνα, αντιλαμβανόμενος ότι είναι έκτακτος χιτώνας· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη έκτακτο χιτώνα, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη έκτακτο χιτώνα, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι έκτακτος χιτώνας· δεν υπάρχει παράπτωμα.

651. Μη παράπτωμα - αν εντός της προθεσμίας το καθορίζει, το εκχωρεί, το δίνει σε άλλους, χάνεται, καταστρέφεται, καίγεται, το αρπάζουν με βία, το παίρνουν μέσω της οικειότητας· για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τον έκτακτο χιτώνα, όγδοος.

9.

Κανόνας εξάσκησης για τον επικίνδυνο

652. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο μοναχοί που είχαν ολοκληρώσει την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή διέμεναν σε δασικά καταλύματα. Ληστές του μήνα Κάττικα τους μοναχούς - «έχουν αποκτήσει κέρδη» λέγοντας, τους επιτίθονταν. Ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Τότε ο Ευλογημένος, με αυτήν την αφορμή, με αυτήν την περίσταση, αφού έκανε μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Επιτρέπω, μοναχοί, σε αυτόν που διαμένει σε δασικά καταλύματα να αφήνει κάποιον από τους τρεις χιτώνες σε κατοικημένη περιοχή».

Εκείνη την περίοδο μοναχοί - «Ο Ευλογημένος επέτρεψε σε αυτόν που διαμένει σε δασικά καταλύματα να αφήνει κάποιον από τους τρεις χιτώνες σε κατοικημένη περιοχή» λέγοντας, αφού άφηναν κάποιον από τους τρεις χιτώνες σε κατοικημένη περιοχή, διέμεναν χωριστά για περισσότερες από έξι νύχτες. Εκείνοι οι χιτώνες χάνονταν, καταστρέφονταν, καίγονταν και τρώγονταν από ποντίκια. Οι μοναχοί γίνονταν κακοντυμένοι με τραχείς χιτώνες. Οι μοναχοί είπαν έτσι: «Γιατί εσείς, φίλοι, είστε κακοντυμένοι με τραχείς χιτώνες;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στους μοναχούς. Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν μοναχοί, αφού άφησαν κάποιον από τους τρεις χιτώνες σε κατοικημένη περιοχή, θα διαμένουν χωριστά για περισσότερες από έξι νύχτες;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού τους επέπληξαν με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι μοναχοί, αφού άφησαν κάποιον από τους τρεις χιτώνες σε κατοικημένη περιοχή, διαμένουν χωριστά για περισσότερες από έξι νύχτες; «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εκείνοι, μοναχοί, οι ανόητοι άνθρωποι, αφού άφησαν κάποιον από τους τρεις χιτώνες σε κατοικημένη περιοχή, θα διαμένουν χωριστά για περισσότερες από έξι νύχτες! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

653. «Αφού ολοκληρώσει την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή, μετά την πανσέληνο του Κάττικα, όσα δασικά καταλύματα θεωρούνται επικίνδυνα και επισφαλή, ένας μοναχός που διαμένει σε τέτοια καταλύματα, αν επιθυμεί, μπορεί να αφήσει κάποιον από τους τρεις χιτώνες σε κατοικημένη περιοχή, και αν υπάρχει κάποιος λόγος για εκείνον τον μοναχό να διαμείνει χωριστά από εκείνον τον χιτώνα. Εκείνος ο μοναχός μπορεί να διαμείνει χωριστά από εκείνον τον χιτώνα για έξι νύχτες το πολύ. Αν διαμείνει χωριστά περισσότερο από αυτό, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών, εξιλέωση με παραχώρηση».

654. «Αφού ολοκληρώσει την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή» σημαίνει αυτών που ολοκλήρωσαν την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή.

«Την πανσέληνο του Κάττικα» σημαίνει η τετράμηνη περίοδος του Κάττικα.

«Όσα λοιπόν εκείνα τα δασικά καταλύματα» σημαίνει δασικό κατάλυμα ονομάζεται αυτό που είναι τουλάχιστον πεντακόσια τόξα μακριά.

«Επικίνδυνο» ονομάζεται όταν στο μοναστήρι ή στα περίχωρα του μοναστηριού φαίνεται τόπος όπου κλέφτες έχουν εγκατασταθεί, φαίνεται τόπος όπου έχουν φάει, φαίνεται τόπος όπου έχουν σταθεί, φαίνεται τόπος όπου έχουν καθίσει, φαίνεται τόπος όπου έχουν ξαπλώσει.

«Επισφαλές» ονομάζεται όταν στο μοναστήρι ή στα περίχωρα του μοναστηριού φαίνονται άνθρωποι σκοτωμένοι από κλέφτες, φαίνονται λεηλατημένοι, φαίνονται χτυπημένοι.

«Ένας μοναχός που διαμένει σε τέτοια καταλύματα» σημαίνει ένας μοναχός που διαμένει σε τέτοιου είδους καταλύματα.

«Αν επιθυμεί» σημαίνει αν ποθεί.

«Κάποιον από τους τρεις χιτώνες» σημαίνει είτε τον διπλό χιτώνα είτε τον άνω χιτώνα είτε τον εσωτερικό χιτώνα.

«Να αφήσει σε κατοικημένη περιοχή» σημαίνει να αφήσει τριγύρω στο χωριό για συλλογή τροφής.

«Και αν υπάρχει κάποιος λόγος για εκείνον τον μοναχό να διαμείνει χωριστά από εκείνον τον χιτώνα» σημαίνει αν υπάρχει λόγος, αν υπάρχει κάτι που πρέπει να γίνει.

«Εκείνος ο μοναχός μπορεί να διαμείνει χωριστά από εκείνον τον χιτώνα για έξι νύχτες το πολύ» σημαίνει πρέπει να διαμείνει χωριστά για έξι νύχτες το πολύ.

«Εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών» σημαίνει εκτός από την έγκριση των μοναχών.

«Αν διαμείνει χωριστά περισσότερο από αυτό» σημαίνει ότι στο χάραμα της αυγής της έβδομης ημέρας συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί. «Αυτός ο χιτώνας μου, σεβάσμιε κύριε, έχοντας διαμείνει χωριστά για περισσότερες από έξι νύχτες, χωρίς έγκριση των μοναχών, πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

655. Όταν είναι περισσότερο από έξι νύχτες, αντιλαμβανόμενος ότι είναι περισσότερο, διαμένει χωριστά, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν είναι περισσότερο από έξι νύχτες, αμφιβάλλων, διαμένει χωριστά, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν είναι περισσότερο από έξι νύχτες, αντιλαμβανόμενος ότι είναι λιγότερο, διαμένει χωριστά, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών· εξιλέωση με παραχώρηση. Όταν δεν έχει αρθεί ο καθορισμός, αντιλαμβανόμενος ότι έχει αρθεί ο καθορισμός... κ.λπ... Όταν δεν έχει δοθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει δοθεί... Όταν δεν έχει χαθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει χαθεί... Όταν δεν έχει καταστραφεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καταστραφεί... Όταν δεν έχει καεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει καεί... Όταν δεν έχει αρπαχθεί, αντιλαμβανόμενος ότι έχει αρπαχθεί, διαμένει χωριστά, εκτός αν υπάρχει έγκριση των μοναχών· εξιλέωση με παραχώρηση.

Χρησιμοποιεί χιτώνα που πρέπει να παραχωρηθεί χωρίς να τον έχει παραχωρήσει· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν είναι λιγότερο από έξι νύχτες, αντιλαμβανόμενος ότι είναι περισσότερο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν είναι λιγότερο από έξι νύχτες, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Όταν είναι λιγότερο από έξι νύχτες, αντιλαμβανόμενος ότι είναι λιγότερο· μη παράπτωμα.

656. Μη παράπτωμα - διαμένει χωριστά έξι νύχτες, διαμένει χωριστά λιγότερο από έξι νύχτες, αφού διέμεινε χωριστά έξι νύχτες ξανά εισέρχεται στα σύνορα του χωριού και αφού μείνει φεύγει, εντός των έξι νυχτών το αφαιρεί, το δίνει σε άλλους, χάνεται, καταστρέφεται, καίγεται, το αρπάζουν με βία, το παίρνουν μέσω της οικειότητας· με έγκριση των μοναχών, για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για τον επικίνδυνο, ένατος.

10.

Κανόνας εξάσκησης για το προορισμένο

657. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο στη Σαβάτθι κάποια συντεχνία είχε ετοιμάσει για την Κοινότητα γεύμα μαζί με χιτώνες - «αφού τους ταΐσουμε θα τους σκεπάσουμε με χιτώνα». Τότε οι μοναχοί της ομάδας των έξι πήγαν εκεί όπου ήταν εκείνη η συντεχνία· αφού πλησίασαν, είπαν σε εκείνη τη συντεχνία: «Δώστε μας, φίλοι, αυτούς τους χιτώνες». «Δεν θα δώσουμε, σεβάσμιε κύριε. Σε μας για την Κοινότητα κάθε χρόνο έχει θεσπιστεί προσφορά τροφής μαζί με χιτώνες». «Πολλοί, φίλοι, είναι οι δωρητές της Κοινότητας, πολλοί οι υποστηρικτές της Κοινότητας. Εμείς στηριζόμενοι σε εσάς, κοιτάζοντας εσάς, διαμένουμε εδώ. Αν εσείς δεν δώσετε σε εμάς, τότε ποιος λοιπόν θα δώσει σε εμάς; Δώστε μας, φίλοι, αυτούς τους χιτώνες». Τότε εκείνη η συντεχνία, πιεζόμενη από τους μοναχούς της ομάδας των έξι, αφού έδωσε τον χιτώνα που είχε ετοιμαστεί στους μοναχούς της ομάδας των έξι, σέρβιρε την Κοινότητα με γεύμα. Εκείνοι οι μοναχοί που γνώριζαν ότι είχε ετοιμαστεί για την Κοινότητα γεύμα μαζί με χιτώνες, αλλά δεν γνώριζαν ότι είχε δοθεί στους μοναχούς της ομάδας των έξι, αυτοί είπαν έτσι: «Δώστε, φίλοι, τον χιτώνα της Κοινότητας». «Δεν υπάρχει, σεβάσμιε κύριε. Τον χιτώνα που είχε ετοιμαστεί οι κύριοι της ομάδας των έξι τον μετέθεσαν στον εαυτό τους». Εκείνοι οι μοναχοί που είχαν λίγες επιθυμίες... παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχοί της ομάδας των έξι, γνωρίζοντας ότι υλικό κέρδος που ανήκει στη μοναστική κοινότητα έχει αφιερωθεί, θα το μεταθέτουν στον εαυτό τους;» Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού επέπληξαν τους μοναχούς της ομάδας των έξι με πολλούς τρόπους, ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσείς, μοναχοί, γνωρίζοντας ότι υλικό κέρδος που ανήκει στη μοναστική κοινότητα έχει αφιερωθεί, το μεταθέσατε στον εαυτό σας;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν εσείς, ανόητοι άνθρωποι, γνωρίζοντας ότι υλικό κέρδος που ανήκει στη μοναστική κοινότητα έχει αφιερωθεί, θα το μεταθέτατε στον εαυτό σας! Αυτό, ανόητοι άνθρωποι, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, να απαγγέλλετε αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

658. «Όποιος μοναχός γνωρίζοντας ότι υλικό κέρδος που ανήκει στη μοναστική κοινότητα έχει αφιερωθεί, το μεταθέσει στον εαυτό του, εξιλέωση με παραχώρηση».

659. «Όποιος λοιπόν» σημαίνει όποιος, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχός»... κ.λπ... αυτός εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχός».

«Γνωρίζει» ονομάζεται είτε ο ίδιος γνωρίζει είτε άλλοι του ανακοινώνουν είτε αυτός ανακοινώνει.

«Ανήκον στη μοναστική κοινότητα» ονομάζεται αυτό που έχει δοθεί στην Κοινότητα, που έχει εγκαταλειφθεί.

«Υλικό κέρδος» ονομάζονται τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Ακόμη και σκόνη για μπάνιο, ξύλινη οδοντόβουρτσα και νήμα για ράψιμο.

«Αφιερωμένο» ονομάζεται όταν η ομιλία «θα δώσουμε, θα κάνουμε» έχει εκφωνηθεί.

Μεταθέτει στον εαυτό του· στην προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη συνεπάγεται παραχώρηση. Πρέπει να παραχωρηθεί στην Κοινότητα ή σε ομάδα ή σε άτομο. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, πρέπει να παραχωρηθεί... κ.λπ... «Αυτό μου, σεβάσμιε κύριε, γνωρίζοντας ότι υλικό κέρδος ανήκον στη μοναστική κοινότητα έχει αφιερωθεί, το μετέθεσα στον εαυτό μου και πρέπει να παραχωρηθεί. Αυτόν τον παραχωρώ στην Κοινότητα»... κ.λπ... «να δώσει»... κ.λπ... «να δώσουν»... κ.λπ... «το δίνω στον σεβάσμιο».

660. Σε αφιερωμένο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι αφιερωμένο, μεταθέτει στον εαυτό του· εξιλέωση με παραχώρηση.

Σε αφιερωμένο, αμφιβάλλων, μεταθέτει στον εαυτό του· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε αφιερωμένο, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι αφιερωμένο, μεταθέτει στον εαυτό του· μη παράπτωμα. Αφιερωμένο στην Κοινότητα μεταθέτει σε άλλη Κοινότητα ή σε ιερό μνημείο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Αφιερωμένο σε ιερό μνημείο μεταθέτει σε άλλο ιερό μνημείο ή στην Κοινότητα ή σε άτομο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Αφιερωμένο σε άτομο μεταθέτει σε άλλο άτομο ή στην Κοινότητα ή σε ιερό μνημείο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη αφιερωμένο, αντιλαμβανόμενος ότι είναι αφιερωμένο· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη αφιερωμένο, αμφιβάλλων· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Σε μη αφιερωμένο, αντιλαμβανόμενος ότι δεν είναι αφιερωμένο· μη παράπτωμα.

661. Δεν υπάρχει παράπτωμα αν όταν ρωτηθεί «πού να δώσουμε;» λέει «όπου η προσφορά σας θα λάβει χρήση ή θα λάβει επισκευή ή θα έχει μεγάλη διάρκεια ή όπου η συνείδησή σας γαληνεύει, εκεί δώστε», για τον παράφρονα, για τον πρωτοπαραβάτη.

Τέλος του κανόνα εξάσκησης για το προορισμένο, δέκατος.

Κεφάλαιο του κυπέλλου, τρίτο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

662. Απαγγέλθηκαν, σεβάσμιοι, οι τριάντα κανόνες εξιλέωσης με παραχώρηση. Σχετικά με αυτά ρωτώ τους σεβάσμιους - «Μήπως είστε αγνοί σε αυτά;» Για δεύτερη φορά ρωτώ - «Μήπως είστε αγνοί σε αυτά;» Για τρίτη φορά ρωτώ - «Μήπως είστε αγνοί σε αυτά;» Οι σεβάσμιοι είναι αγνοί σε αυτά· για αυτό σιωπούν· έτσι αυτό το θυμάμαι.

Τέλος του τμήματος των παραχωρητέων.

Τέλος του κειμένου Παράτζικα.