Ένας απατεώνας την εμπόδισε, και η Σούμπα του είπε αυτό.

Διότι, φίλε, δεν επιτρέπεται σε έναν άνδρα να αγγίζει μια αναχωρήτρια.

την αγνή κατάσταση χωρίς νοητική κηλίδα, γιατί με εμποδίζεις και στέκεσαι;

παντού με απελευθερωμένο νου, γιατί με εμποδίζεις και στέκεσαι;»

Πέταξε τον ωχροκίτρινο χιτώνα, έλα να απολαύσουμε το ανθισμένο δάσος.

Η πρώτη άνοιξη είναι ευχάριστη εποχή, έλα να απολαύσουμε το ανθισμένο δάσος.

ποια τέρψη θα υπάρξει για σένα, αν μόνη εισχωρήσεις στο δάσος;

Χωρίς σύντροφο θέλεις να πας, στο έρημο, τρομακτικό, μεγάλο δάσος.

Με λεπτά και απαλά ρούχα από την Κάσι, λάμπεις με τα ωραία ενδύματά σου, ασύγκριτη.

Διότι δεν υπάρχει για μένα έμβιο ον πιο αγαπητό από σένα, κιννάρι με στρογγυλά μάτια.

κατοικώντας σε προστατευμένα ανάκτορα, ας σε υπηρετούν οι γυναίκες.

πολλά κοσμήματα από χρυσό, πολύτιμους λίθους και μαργαριτάρια, ποικίλα στολίδια θα σου φτιάξω.

ανέβα στο κρεβάτι πολύτιμο, στολισμένο με σανταλόξυλο, ευωδιαστό με εκλεκτό άρωμα·

έτσι εσύ που ασκείσαι στην άγια ζωή, θα υποστείς το γήρας με τα μέλη του σώματός σου άθικτα».

Σε αυτό το σώμα που έχει τη φύση της διάλυσης, το οποίο βλέποντας δυσαρεστημένος κοιτάζεις επίμονα;»

βλέποντας τα μάτια σου, η ηδονική μου τέρψη όλο και περισσότερο αυξάνεται.

βλέποντας τα μάτια σου, τα είδη αισθησιακής ηδονής μου όλο και περισσότερο αυξάνονται.

Διότι δεν υπάρχει για μένα τίποτα πιο αγαπητό από σένα, τα μάτια σου, κιννάρι με στρογγυλά μάτια».

θέλεις να υπερπηδήσεις το όρος Μέρου, εσύ που επιδιώκεις την κόρη του Βούδα.

ούτε γνωρίζω τι είδους είναι, αφού με την οδό καταστράφηκε μαζί με τη ρίζα της.

ούτε βλέπω τι είδους είναι, αφού με την οδό καταστράφηκε μαζί με τη ρίζα της.

Εσύ μια τέτοια δελέασε, αυτήν που γνωρίζει, εσύ ταλαιπωρείσαι.

γνωρίζοντας ότι το συνθηκοκρατημένο είναι μη ελκυστικό, ο νους δεν προσκολλάται σε τίποτα».

με αφαιρεμένο το αγκάθι, χωρίς νοητικές διαφθορές, πηγαίνοντας σε άδεια οικία ευφραίνομαι εγώ.

με νήματα και με καρφιά, δεμένες, χορεύοντας ποικιλοτρόπως.

Δεν θα βρει κανείς τίποτα όταν γίνει κομμάτια, σε τι εκεί θα εδραίωνε τον νου;

χωρίς τα φαινόμενα δεν υφίσταται, σε τι εκεί θα εδραίωνε τον νου;

Σε αυτήν η αντίληψή σου είναι διεστραμμένη, η ανθρώπινη αντίληψη είναι ανώφελη.

Πλησιάζεις, τυφλέ, κάτι κενό, σαν ασημένιο ομοίωμα μέσα στο πλήθος.

και εδώ γεννιέται τσίμπλα, διάφορα μέρη του ματιού συγκεντρωμένα μαζί.»

«Λοιπόν πάρε αυτό το μάτι σου», σε εκείνον τον άνθρωπο το έδωσε αμέσως.

«Είθε να είσαι καλά, εσύ που ασκείσαι στην άγια ζωή, δεν θα ξανασυμβεί κάτι τέτοιο».

σαν να πιάνεις δηλητηριώδες φίδι, άραγε θα υπήρχε ευημερία; Συγχώρεσέ μας».

βλέποντας αυτόν με τα χαρακτηριστικά της εξαίρετης αξιέπαινης πράξης, το μάτι έγινε όπως ήταν πριν.