11.
Το βιβλίο των δώδεκα
1.
Στίχοι της γερόντισσας Ουππαλαβάννα
224.
σε μένα υπήρξε συγκίνηση, θαυμαστή και ανατριχιαστική.
225.
όπου μητέρα και κόρη, συζύγες του ίδιου ήμασταν.
226.
Αυτή αναχώρησα στο Ρατζάγκαχα, από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή.
227.
και η γνώση της διείσδυσης στον νου, το στοιχείο του αυτιού έχει εξαγνιστεί.
228.
οι έξι ανώτερες γνώσεις έχουν πραγματωθεί, η διδαχή του Βούδα έχει εκπληρωθεί.
229.
αφού προσκύνησα τα πόδια του Βούδα, του προστάτη του κόσμου, του ακλόνητου».
230.
ούτε υπάρχει κάποιος δεύτερος μαζί σου, δεν φοβάσαι, ανόητη, τους απατεώνες;»
231.
ούτε τρίχα δεν θα κουνούσα ούτε θα έτρεμα, τι θα μου κάνεις εσύ, Μάρα, μόνος σου;
232.
ανάμεσα στα φρύδια σου στέκομαι, στεκόμενη δεν θα με δεις.
233.
οι έξι ανώτερες γνώσεις έχουν πραγματωθεί, η διδαχή του Βούδα έχει εκπληρωθεί.
234.
αυτό που εσύ αποκαλείς 'ηδονική τέρψη', αυτό είναι πλέον 'δυσαρέσκεια' για μένα.
235.
έτσι να γνωρίζεις, Κακέ, έχεις νικηθεί εσύ, θανατοφόρε».
... Η πρεσβύτερη μοναχή Ουππαλαβαννά...
Τέλος της ενότητας των δωδεκάδων.