Η ενότητα για την κατηγορία
1.
Η εξέταση του ερευνητή
360.
Ο κατήγορος πρέπει να ερωτηθεί κατά την εξέταση -
«Αυτό που εσύ, φίλε, κατηγορείς αυτόν τον μοναχό, για τι τον κατηγορείς; Τον κατηγορείς για αποτυχία στην ηθική ή τον κατηγορείς για αποτυχία στην καλή συμπεριφορά ή τον κατηγορείς για αποτυχία στην ορθή άποψη;»
Αν αυτός έλεγε έτσι:
«Τον κατηγορώ για αποτυχία στην ηθική ή τον κατηγορώ για αποτυχία στην καλή συμπεριφορά ή τον κατηγορώ για αποτυχία στην ορθή άποψη», αυτός πρέπει να ερωτηθεί έτσι:
«Γνωρίζει όμως ο σεβάσμιος την αποτυχία στην ηθική, γνωρίζει την αποτυχία στην καλή συμπεριφορά, γνωρίζει την αποτυχία στην ορθή άποψη;»
Αν αυτός έλεγε έτσι:
«Γνωρίζω, φίλε, την αποτυχία στην ηθική, γνωρίζω την αποτυχία στην καλή συμπεριφορά, γνωρίζω την αποτυχία στην ορθή άποψη», αυτός πρέπει να ερωτηθεί έτσι:
«Ποια όμως, φίλε, είναι η αποτυχία στην ηθική;
Ποια η αποτυχία στην καλή συμπεριφορά;
Ποια η αποτυχία στην ορθή άποψη;»
Αν αυτός έλεγε έτσι:
«Τα τέσσερα παραπτώματα που επιφέρουν απέλαση και τα δεκατρία που απαιτούν αρχική και επακόλουθη σύγκληση της Κοινότητας -
αυτή είναι η αποτυχία στην ηθική.
Σοβαρό παράπτωμα, εξιλέωση, παραδοχή, ανάρμοστη πράξη, προσβλητική ομιλία, αυτή είναι η αποτυχία στην καλή συμπεριφορά.
Λανθασμένη άποψη, ακραία άποψη -
αυτή είναι η αποτυχία στην ορθή άποψη», αυτός πρέπει να ερωτηθεί έτσι:
«Αυτό που εσύ, φίλε, κατηγορείς αυτόν τον μοναχό, τον κατηγορείς με αυτό που είδες ή τον κατηγορείς με αυτό που άκουσες ή τον κατηγορείς με υποψία;»
Αν αυτός έλεγε έτσι:
«Τον κατηγορώ με αυτό που είδα ή τον κατηγορώ με αυτό που άκουσα ή τον κατηγορώ με υποψία», αυτός πρέπει να ερωτηθεί έτσι:
«Αυτό που εσύ, φίλε, κατηγορείς αυτόν τον μοναχό με αυτό που είδες, τι είδες, πώς το είδες, πότε το είδες, πού το είδες; Τον είδες να διαπράττει παράπτωμα που επιφέρει απέλαση, τον είδες να διαπράττει παράπτωμα που απαιτεί αρχική και επακόλουθη σύγκληση της Κοινότητας, σοβαρό παράπτωμα...
εξιλέωση...
παραδοχή...
ανάρμοστη πράξη...
τον είδες να διαπράττει προσβλητική ομιλία; Και πού ήσουν εσύ, και πού ήταν αυτός ο μοναχός, και τι έκανες εσύ, και τι έκανε αυτός ο μοναχός;»
Αν αυτός έλεγε έτσι:
«Όχι, φίλε, δεν κατηγορώ αυτόν τον μοναχό με αυτό που είδα, αλλά τον κατηγορώ με αυτό που άκουσα», αυτός πρέπει να ερωτηθεί έτσι:
«Αυτό που εσύ, φίλε, κατηγορείς αυτόν τον μοναχό με αυτό που άκουσες, τι άκουσες, πώς το άκουσες, πότε το άκουσες, πού το άκουσες; Άκουσες ότι διέπραξε παράπτωμα που επιφέρει απέλαση, παράπτωμα που απαιτεί αρχική και επακόλουθη σύγκληση της Κοινότητας...
σοβαρό παράπτωμα...
εξιλέωση...
παραδοχή...
ανάρμοστη πράξη...
άκουσες ότι διέπραξε προσβλητική ομιλία; Το άκουσες από μοναχό, το άκουσες από μοναχή, το άκουσες από μαθήτρια υπό εξάσκηση, το άκουσες από δόκιμο, το άκουσες από δόκιμη, το άκουσες από λαϊκό ακόλουθο, το άκουσες από λαϊκή ακόλουθο, το άκουσες από βασιλιάδες, το άκουσες από βασιλικούς υπουργούς, το άκουσες από ετερόδοξους, το άκουσες από μαθητές ετερόδοξων;»
Αν αυτός έλεγε έτσι:
«Όχι, φίλε, δεν κατηγορώ αυτόν τον μοναχό με αυτό που άκουσα, αλλά τον κατηγορώ με υποψία», αυτός πρέπει να ερωτηθεί έτσι:
«Αυτό που εσύ, φίλε, κατηγορείς αυτόν τον μοναχό με υποψία, τι υποψιάζεσαι, πώς υποψιάζεσαι, πότε υποψιάστηκες, πού υποψιάστηκες; Υποψιάζεσαι ότι διέπραξε παράπτωμα που επιφέρει απέλαση, υποψιάζεσαι ότι διέπραξε παράπτωμα που απαιτεί αρχική και επακόλουθη σύγκληση της Κοινότητας, σοβαρό παράπτωμα...
εξιλέωση...
παραδοχή...
ανάρμοστη πράξη...
υποψιάζεσαι ότι διέπραξε προσβλητική ομιλία; Αφού άκουσες από μοναχό υποψιάζεσαι, αφού άκουσες από μοναχή υποψιάζεσαι, αφού άκουσες από μαθήτρια υπό εξάσκηση υποψιάζεσαι, αφού άκουσες από δόκιμο υποψιάζεσαι, αφού άκουσες από δόκιμη υποψιάζεσαι, αφού άκουσες από λαϊκό ακόλουθο υποψιάζεσαι, αφού άκουσες από λαϊκή ακόλουθο υποψιάζεσαι, αφού άκουσες από βασιλιάδες υποψιάζεσαι, αφού άκουσες από βασιλικούς υπουργούς υποψιάζεσαι, αφού άκουσες από ετερόδοξους υποψιάζεσαι, αφού άκουσες από μαθητές ετερόδοξων υποψιάζεσαι;»
Εξαρτώμενος από αυτό που ιδώθηκε δεν ισχύει, ύποπτος ως μη αγνός·
Εκείνο το άτομο με παραδοχή πρέπει να τελεστεί μαζί του η τελετή τήρησης των κανόνων.
Εξαρτώμενος από αυτό που ακούστηκε δεν ισχύει, ύποπτος ως μη αγνός·
Εκείνο το άτομο με παραδοχή πρέπει να τελεστεί μαζί του η τελετή τήρησης των κανόνων.
Εξαρτώμενος από αυτό που αισθάνθηκε δεν ισχύει, ύποπτος ως μη αγνός·
Εκείνο το άτομο με παραδοχή πρέπει να τελεστεί μαζί του η τελετή τήρησης των κανόνων.
362.
Ποια είναι η αρχή της κατηγορίας, τι είναι η μέση, τι είναι το τέλος;
Της κατηγορίας η παραχώρηση άδειας είναι η αρχή, η λειτουργία είναι η μέση, ο κατευνασμός είναι το τέλος.
Πόσες είναι οι ρίζες της κατηγορίας, πόσα τα θέματα, πόσα τα επίπεδα, με πόσους τρόπους κατηγορεί;
Της κατηγορίας δύο ρίζες, τρία θέματα, πέντε επίπεδα, με δύο τρόπους κατηγορεί.
Ποιες είναι οι δύο ρίζες της κατηγορίας;
Με βάση ή χωρίς βάση -
αυτές είναι οι δύο ρίζες της κατηγορίας.
Ποια είναι τα τρία θέματα της κατηγορίας;
Με αυτό που είδε, με αυτό που άκουσε, με υποψία -
αυτά είναι τα τρία θέματα της κατηγορίας.
Ποια είναι τα πέντε επίπεδα της κατηγορίας;
Θα μιλήσω την κατάλληλη ώρα, όχι την ακατάλληλη· θα μιλήσω με αλήθεια, όχι με ψέμα· θα μιλήσω με λειότητα, όχι με σκληρότητα· θα μιλήσω με ωφέλεια, όχι με βλάβη· θα μιλήσω με νου φιλικότητας, όχι με εσωτερικό μίσος -
αυτά είναι τα πέντε επίπεδα της κατηγορίας.
Με ποιους δύο τρόπους κατηγορεί; Κατηγορεί με το σώμα ή κατηγορεί με την ομιλία - με αυτούς τους δύο τρόπους κατηγορεί.
2.
Η πρακτική του κατηγόρου και των λοιπών
363.
Πώς πρέπει να ακολουθήσει ο κατήγορος;
Πώς πρέπει να ακολουθήσει ο κατηγορούμενος;
Πώς πρέπει να ακολουθήσει η Κοινότητα;
Πώς πρέπει να ακολουθήσει ο ερευνητής;
Πώς πρέπει να ακολουθήσει ο κατήγορος;
Ο κατήγορος, αφού εδραιωθεί σε πέντε παράγοντες, πρέπει να κατηγορήσει τον άλλον.
Θα μιλήσω την κατάλληλη ώρα, όχι την ακατάλληλη· θα μιλήσω με αλήθεια, όχι με ψέμα· θα μιλήσω με λειότητα, όχι με σκληρότητα· θα μιλήσω με ωφέλεια, όχι με βλάβη· θα μιλήσω με νου φιλικότητας, όχι με εσωτερικό μίσος -
έτσι πρέπει να ακολουθήσει ο κατήγορος.
Πώς πρέπει να ακολουθήσει ο κατηγορούμενος;
Ο κατηγορούμενος πρέπει να ακολουθήσει σε δύο παράγοντες.
Στην αλήθεια και στο ακλόνητο -
έτσι πρέπει να ακολουθήσει ο κατηγορούμενος.
Πώς πρέπει να ακολουθήσει η Κοινότητα;
Η Κοινότητα πρέπει να γνωρίζει τι είναι εμπαθές και τι δεν είναι εμπαθές.
Έτσι πρέπει να ακολουθήσει η Κοινότητα.
Πώς πρέπει να ακολουθήσει ο ερευνητής;
Ο ερευνητής πρέπει να κατευνάσει εκείνη τη νομική υπόθεση σύμφωνα με όποια Διδασκαλία, σύμφωνα με όποια μοναστική διαγωγή, σύμφωνα με όποια διδαχή του Δασκάλου εκείνη η νομική υπόθεση κατευνάζεται.
Έτσι πρέπει να ακολουθήσει ο ερευνητής.
Η περίοδος συμμόρφωσης για ποιο σκοπό, η επαναφορά στην αρχή για ποιο λόγο;
Η μετάνοια για ποιο σκοπό, η αποκατάσταση για ποιο λόγο.
Η περίοδος συμμόρφωσης για σκοπό μετάνοιας, η επαναφορά στην αρχή για σκοπό αναίρεσης·
Η μετάνοια για σκοπό αποκατάστασης, η αποκατάσταση για σκοπό καθαρότητας.
με την κατάρρευση του σώματος ο άσοφος, τραυματισμένος με κατεστραμμένες ικανότητες·
στην κόλαση πηγαίνει ο άφρονας, και χωρίς σεβασμό προς την εξάσκηση.
και όχι σε εξάρτηση από άτομο·
αποφεύγοντας και τα δύο αυτά·
όπως είναι σύμφωνο με τη Διδασκαλία, έτσι ας πράττει.
3.
Η αυτοεξέταση του κατηγόρου
και άγριος και υβριστής·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
παρεμποδίζει την κρίση, ακολουθεί λάθος δρόμο·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
με σκληρότητα χωρίς ωφέλεια·
με μίσος μέσα του κατηγορεί, όχι με φιλικό νου·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
στο σύμφωνο και το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
Στη μοναστική διαγωγή και τη μη μοναστική διαγωγή δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
Στο ειπωμένο και το μη ειπωμένο δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
Στο συνηθισμένο και το μη συνηθισμένο δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
Στο θεσπισμένο και το μη θεσπισμένο δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
Στο παράπτωμα και το μη παράπτωμα δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
Στο ελαφρύ και το βαρύ δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
Στο διορθώσιμο και το αδιόρθωτο δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
στο χονδρό και μη χονδρό δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
στα πρότερα και τα μεταγενέστερα δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
στη συνδετική λεκτική πορεία δεν είναι επιδέξιος·
το μη παράπτωμα ως παράπτωμα καταλογίζει·
τέτοιος κατήγορος καίει τον εαυτό του.
Τέλος του κεφαλαίου περί κατηγορίας.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
πορεία στο κεφάλαιο της κατηγορίας, εδραιώνουν τη Διδαχή.