Όχι στολισμένο με ευλογία, και όχι φτιαγμένο από τοξοποιό.

από αυτό είμαι τρυπημένος στην καρδιά, από αυτό που καίει όλα τα μέλη.

τόσο ασύνετα ο νους, ο ίδιος μου έφερα τη δυστυχία».

αφού με έπιασες από το μπράτσο, με χτύπησες με ραβδί.

Που αφού με έπιασες από το μπράτσο, τρεις φορές με χτύπησες.

αυτό είναι οδηγία, όχι έχθρα, έτσι οι σοφοί το γνωρίζουν.

αυτό δεν θα σου το δώσω, υπερβολικά ζητιανεύεις, ούτε και θα έρθω στο ερημητήριό σου.

αυτό δεν θα σου το δώσω, υπερβολικά ζητιανεύεις, ούτε και θα έρθω στο ερημητήριό σου.

Ο δράκος όταν του ζητήθηκε το μαργαριτάρι από τον βραχμάνο, μη-θέαση μόνο αυτός πέτυχε.

αυτή ήταν η τροφή σου, γιατί τώρα δεν τρως;

πολύ εκεί, ω μεγάλε Βράχμα, ακόμα και άπλυτο πίτουρο.

Γνωρίζοντας, έχοντας έρθει σε έναν που γνωρίζει, δεν τρώω το πίτουρό σου».

τόσο διήνυσε την πορεία της ζωής, και τη μητέρα του ανέθρεψε.

τότε εκεί ακριβώς βυθίστηκε, γιατί αυτός δεν γνώριζε το μέτρο.

Γιατί αυτοί που δεν γνωρίζουν το μέτρο βυθίζονται, ενώ αυτοί που γνωρίζουν το μέτρο δεν βυθίζονται.

βρήκαν σίδερο και χαλκό, κασσίτερο και μόλυβδο οι έμποροι·

ασήμι και χρυσό, πολλά μαργαριτάρια και βηρύλλια.

Αυτούς εκεί το τρομερό δηλητηριώδες φίδι, γεμάτο λάμψη, με τη λάμψη του σκότωσε.

με το σκάψιμο βέβαια πλούτος κερδήθηκε, με το υπερσκάψιμο χάθηκε».

ό,τι γίνεται θα το κατέστρεφε, αυτή είναι η φύση αυτής της οικογένειας.

μου το είπε ο Τζανασάντα, αυτός δεν συνειδητοποιεί τίποτε.

θα συντηρούσε ένας τέτοιος άνθρωπος, μου το δίδαξε ο Ντασαράτα».

όλα τα έμβια όντα που εξαρτώνται από τη γη είναι δούλοι του Μανθάτου.

Με λίγη απόλαυση, οδυνηρές οι ηδονές, έτσι αναγνωρίζοντας ο σοφός.

χαίρεται στην εξάλειψη της επιθυμίας, ο μαθητής του Πλήρως Αυτοφωτισμένου».

τότε με ποιον λόγο ο Τιρίταβατσα, ο τριποδικός, τρώει την καλύτερη προσφερόμενη τροφή;

άπλωσε το χέρι σε μένα που βρισκόμουν σε δυσκολία, με αυτό ανέβηκα περικυκλωμένος από δυστυχία.

Άξιος κέρδους, αγαπητέ, ο Τιρίταβατσα, δώστε του πλούτο και προσφέρετε θυσία.

Εγώ είμαι αγγελιαφόρος αυτής της κοιλιάς, μη θυμώνεις μαζί μου, ταύρε των αρματηλατών.

Εγώ είμαι αγγελιαφόρος αυτής της κοιλιάς, μη θυμώνεις μαζί μου, ταύρε των αρματηλατών.

πώς ένας αγγελιαφόρος να μην έδινε σε αγγελιαφόρο; κι εμείς είμαστε αγγελιαφόροι αυτής της ίδιας».

Έτσι ας ξαναφυτρώσει η μύτη σου, δώσε τον λωτό όταν σου ζητείται.

Έτσι ας ξαναφυτρώσει η μύτη σου, δώσε τον λωτό όταν σου ζητείται.

είτε θα το έλεγαν είτε δεν θα το έλεγαν, δεν υπάρχει φύτρωμα για τη μύτη·

δώσε μου, φίλε, λωτούς, εγώ ζητάω ως ζητιάνος».

και σκοτάδι έβρεχε, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.

βυθίζονται, αυτό γνωρίζοντας, από μακριά ας τις αποφεύγει.

σαν φωτιά τον δικό του τόπο, γρήγορα κατακαίνε.

αφού πήγες σε μείξη με γυναίκα, βυθίζεσαι στον μεγάλο ωκεανό.

βυθίζονται, αυτό γνωρίζοντας, από μακριά ας τις αποφεύγει.

σαν φωτιά τον δικό του τόπο, γρήγορα κατακαίνε.

οριζοντίως δεκαέξι επίπεδα, προς τα πάνω λέγεται χιλιαπλό.

χόρεψαν εκεί γκαντχάμπα, έξι χιλιάδες σε επτά ομάδες.

ο Σάκκα εγώ τότε ήμουν, επιστάτης σου».

Σε εκείνον τον κίνδυνο όταν ο θάνατος ήταν παρών, γιατί άραγε δεν υπήρξε σε σένα τρόμος;

Σε εκείνον τον κίνδυνο όταν ο θάνατος ήταν παρών, έλαβα έμπνευση άφθονη και εξαίρετη.

Διότι κάνοντας προσκόλληση στη ζωή, ο ήρωας δεν θα έκανε ποτέ το έργο του ήρωα.»

αυτός ο σύζυγος ήρθε, γιατί τώρα τρέχεις να ξεφύγεις;

η φήμη των γυναικών μειώνεται, για αυτό, αγαπητέ, φεύγω.

Θλίβεται για πολύ καιρό, όπως η μπανταλί στην κορυφή του ανέμου.

Κυριευμένος από αυτό κλαίω ελεεινά, μακάρι να μην με εγκαταλείψει εμένα που είμαι ίσος με τη ζωή της.

Σε αυτή τη γη με τα τέσσερα άκρα, πολύ αγαπητός μου ήσουν εσύ.

από αυτά εσύ είσαι ο άριστος υδρόβιος, άφησε τον σύζυγο αυτής που κλαίει».

αυτού η σοφία ήταν τέτοια, τι λοιπόν η υπόλοιπη γενιά;

Πώς χωρίς να δει τη ρίζα, θα γνώριζε κανείς το δέντρο εδραιωμένο;

Ο Βισσασένα είναι αξιόμεμπτος, για την ανάγκη του οποίου φυτευτές δέντρων υπάρχουν.

αυτός με σκληρή ομιλία δεν είναι αγαπητός, σε αυτόν τον κόσμο και στον άλλο.

κούκο, που με τη λεία φωνή του, είναι αγαπητό σε πολλά έμβια όντα;

παρουσιάζει το νόημα και τη Διδασκαλία, γλυκιά είναι η ρήση του.

Αν από τους συγγενείς επιτραπεί, θα έλεγα εγώ μια μονή ανακοίνωση.

υπάρχουν βεβαίως νεαρά πτηνά, σοφά και λαμπερά.

δες το πρόσωπο του μη θυμωμένου, τι θα κάνει όταν θυμώσει;»

το πηγάδι που φτιάχτηκε με κόπο, πώς, φίλε, το μόλυνες;

Είναι κανόνας πατέρων και παππούδων, δεν αξίζει να τον απορρίψεις.

Μακάρι να μην είχαμε δει ποτέ τη Διδασκαλία σας ή το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία.

ο σοφός ας προφυλάξει από την κυριαρχία του, όπως τα μάτια του σε δέντρο, από πριν.

ο σοφός να του παρέχει διαβίωση ίση με τη δική του, σε όλα τα καθήκοντα.

Μην κόψουν το δάσος χωρίς τίγρεις, οι τίγρεις ας μην είναι χωρίς δάσος.

Πού λοιπόν περιφέρθηκες για προσφερόμενη τροφή, ποιον πιστό πλησίασες;

Εσύ απελευθέρωσέ με, σεβάσμιε, απελευθερωμένος θα πήγαινα στο βουνό.

άφησε, Κάσσαπα, τον Κοντάνια, η συνουσία έγινε από εσένα».

Έλα εδώ κάτω, ερωδιέ, άγριος είναι ο σύντροφός μου το κοράκι.

Χωρίς να ακούσω τα λόγια σου, δες κομμένος έχω έρθει.

τα ανθρώπινα πλούτη δεν απολαμβάνονται εύκολα από τα πτηνά».

Άγριος είναι ο σύντροφός μου το κοράκι, του οποίου αυτή είναι η φωλιά.

Χωρίς να ακούσω τα λόγια σου, δες κομμένος έχω έρθει.

τα ανθρώπινα πλούτη δεν απολαμβάνονται εύκολα από τα πτηνά».

πλούτο με αυτόν τον μελανό ελέφαντα, στον Καλίνγκα ανταλλάξαμε.

Όλοι αυτοί να μην απορρίπτονται, αυτός είναι ο λόγος των προγενέστερων δασκάλων.

στολισμένο, σκεπασμένο με χρυσό δίχτυ, μαζί με τον αμαξηλάτη· πηγαίνετε όπου επιθυμείτε.

Χωρίς δισταγμό, με κατασβεσμένο νου, τα πτηνά μου έρχονταν στο χέρι μου πριν.

Σίγουρα δεν με θεωρούν όπως πριν, έχοντας απουσιάσει για πολύ καιρό ή μήπως δεν είναι αυτά εκείνα.

και ο νους σου είναι διεφθαρμένος απέναντι σε αυτόν τον κόσμο, για τα προς το ζην, γι' αυτό εσένα φοβόμαστε».

σαν να ήταν αυτός που δίνει κάθε ηδονή, αυτή τη δυστυχία υπομένεις;

Περισσότερο θα οργίζονται οι ανόητοι, αν δεν υπάρχει κάποιος να τους αποτρέπει.

αυτοί θα τον σκοτώσουν εκεί, αυτή θα είναι η ελευθερία μου».

αυτήν που θέλει το καλό του και το δηλώνει, τη θεωρεί ότι θέλει το κακό του·

τον γεράκι με τα εκατό φτερά που θέλει το κακό του, το θεωρεί ότι θέλει το καλό του.

από αυτούς που θέλουν το καλό του λόγια ακούγοντας, τα δέχεται αντίστροφα.

αυτόν πράγματι εκείνος φαντάζεται φίλο, σαν τον λωτό ο νεαρός.

Διότι έτσι καταστρέφει το δοχείο, άλλο βέβαια θα φτιάξει.

ό,τι γίνεται θα το καταστρέφαμε, αυτή είναι η φύση αυτής της οικογένειας.

Μακάρι να μην είχαμε δει ποτέ τη Διδασκαλία σας ή το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία.

αφού φάει η έγκυος γυναίκα, γεννά παγκόσμιο μονάρχη.

θα σου φέρει ο βασιλιάς, αυτόν τον εσωτερικό καρπό.

θυσιάζοντας τον εαυτό του, λαμβάνοντας γίνομαι κι εγώ.

αφού έκανα σύνδεση με έναν, απελευθέρωσα εκατό που έπρεπε να εκτελεστούν.

πεθαίνοντας θα πήγαινε στον ευδαιμονικό κόσμο, αυτό ακούστε Κασιανοί.

αφήνοντας κάτω το τόξο και το βέλος, προσήλθε στον αυτοέλεγχο.

Αυτός τώρα μόνος αποχωρώντας διαλογίζεσαι, μήπως δύναμη σε σένα τίγρη δεν υπάρχει σήμερα;

Αυτοί τώρα, αφού συναθροίστηκαν, κατοικούν μαζί, όπου στέκονται είναι δυσκολονικητοί από εμένα.

Εκεί όπου τα ελάφια με τους κυνόδοντες νίκησαν την τίγρη, με την ομόνοια απελευθερώθηκαν από αυτούς με τη δύναμη των κυνοδόντων.

οι τεχνίτες και οι άτεχνοι, ο τυχερός αυτά απολαμβάνει.

εγείρονται πολλά πλούτη, ακόμα και σε μέρη χωρίς πηγές.

εγείρονται σε αυτόν που δεν είναι κακός, στον άνθρωπο που έχει κάνει αξιέπαινες πράξεις.

Θα νικήσουμε τη λάμψη του πολύτιμου λίθου, έτσι ήταν η συμβουλή μας.

Και αυτό τώρα ρωτάμε, τι καθήκον εδώ νομίζεις;

δεν είναι δυνατόν να καταστρέψει κανείς τη λάμψη του, φύγετε, αγριογούρουνα».

ζώντας άνετα φάε άχυρο, αυτό είναι το χαρακτηριστικό της μακράς ζωής.

Και τότε θα δεις τον Σαλούκα, ξαπλωμένο πάνω από το γουδοχέρι.

Τα γερασμένα βόδια σκέφτηκαν: «Για μας το άχυρο είναι καλύτερο».

στους ανόητους κερδίζει κέρδος, αυτή είναι η παραίνεση για σένα.

η διαβίωση που είναι με ξεπεσμό ή με ανήθικη συμπεριφορά.

αυτή ακριβώς η διαβίωση είναι καλύτερη, από την αναζήτηση με άδικο τρόπο.

Κι εγώ είχα εδώ επτά μάσα, κι εγώ αγόρασα αυτό το σωρό ψαριών.

θυμούμενη εκείνη την προσφορά, η εκτίμηση έγινε από σένα.

αυτός που εξαπάτησε τον αδελφό του για την πατρική περιουσία, είναι αυτός που διαπράττει ανάρμοστες πράξεις.

εγώ εκλεκτό χωριό επιθυμώ, και η βραχμάνα εκατό αγελάδες.

Αυτή η ποταπή Πουννικά, επιθυμεί γουδί.

στον γιο άρμα με ευγενή άλογα, στην κόρη πολύτιμα σκουλαρίκια·

και αυτό το γουδί στην ποταπή Πουννίκα δώστε της».

Δες, το ερπετό με τρομερό δηλητήριο, επειδή είναι ηθικό δεν σκοτώνεται.

με την οποία αυτός που ακολουθεί τη συμπεριφορά του ευγενούς τρόπου ζωής, καλείται ηθικός.

με την κατάρρευση του σώματος σε καλότυχο κόσμο, επαναγεννιέται ο ηθικός».

όσο την προστατεύει, τόσο αυτός ευημερεί στην ευτυχία.

Τότε γυμνός και κουρελιασμένος, μετά ο αδαής ταλαιπωρείται.

αργότερα βασανίζεται ο άφρονας, όπως ο απατεώνας που έσπασε τη στάμνα.

περιστοιχισμένος από ογδόντα χιλιάδες, ο Σουπάττα.

μαγειρεμένο στη βασιλική κουζίνα, φρέσκο βασιλικό φαγητό.

Εκτίμηση στον κύριό μου κάνω, στη μύτη του έκανα πληγή».

Μαραζώνει γρήγορα αυτό το πτώμα, όπως λουλούδι στη σκόνη στη ζέστη τοποθετημένο.

Γεμάτο με διάφορα πτώματα, φαίνεται ευχάριστο σε αυτόν που δεν βλέπει.

όπου η απρόσεκτη, υπερβολικά προσκολλημένη γενιά, χάνει την οδό προς την επαναγέννηση σε καλό προορισμό.

Ακίνητος στο κλαδί της τζαμπού, σαν νεαρό παγώνι κελαηδεί.

εσύ με χρώμα σαν μικρό τίγρη, φάε, φίλε, σου δίνω.

αυτόν που τρώει εμετό και αυτόν που τρώει πτώματα, να επαινούν ο ένας τον άλλον.

Βασιλιά των ζώων, τιμή σε σένα, μήπως κάτι λάβουμε.

Εσύ που μοιάζεις με λαιμό παγωνιού, έλα εδώ, κοράκι.

Ο ρετσινόλαδος είναι το κατώτερο των δέντρων, τρία κατώτερα συναντήθηκαν μαζί.

Ψάρια και μακάρες εμποδίζει, και στα κύματα ταλαιπωρείται.

Θέλω να πιω τον ωκεανό, τη θάλασσα, τον κύριο των ποταμών.

Δεν είναι γνωστό το τέλος της πόσης του, ο ωκεανός βεβαίως είναι μη πόσιμος.

πες πράγματι εσύ στην ωραιόμηρη, για πολύ καιρό πράγματι αυτή θα περιμένει.

Αυτή η άγρια θα κάνει οργή, αυτό με καίει όχι τούτο.

και το μαλακό ύφασμα από το Κάσι, ας ικανοποιήσει την αγαπημένη που επιθυμεί πλούτη».

έλα βγες έξω, φάε, γιατί άραγε από πείνα πεθαίνεις;

όπως εγώ σήμερα είμαι χορτασμένος, έχοντας φάει ώριμους καρπούς δέντρων.

ένας νεαρός πίθηκος θα το πίστευε, όχι όμως ένας γηραιός γέρο-πίθηκος.

Κάνε, ω πίθηκε, μορφασμούς πιθήκου, δεν απολαμβάνουμε εμείς αυτή την ηθική σου.

Μη με θεωρείς τώρα όπως πριν, αφοσιωμένος στη διαλογιστική έκσταση διαμένω, φίλε.

διότι η μάθηση είναι ο ύψιστος εξαγνισμός σου, μακριά είσαι εσύ, πίθηκε, από το επίπεδο της διαλογιστικής έκστασης».

ο Βάκα, αφού ανέλαβε ασκητική πρακτική, τήρησε την ημέρα τήρησης των κανόνων.

χωρίς αυστηρότητα έφτασε κοντά του, ο αιμοπότης κατέστρεψε τον ασκητισμό του.

ελαφρύ κάνουν τον εαυτό τους, όπως ο λύκος εξαιτίας της κατσίκας.