8.
Το βιβλίο των οκτώ
1.
Στίχοι της γερόντισσας Σισουπατσάλα
«Η μοναχή τέλεια στην ηθική, καλά συγκρατημένη στις ικανότητες·
θα φτάσει στη γαλήνια κατάσταση, αμιγώς θρεπτική».
«Οι Ταβατίμσα και οι Γιάμα, και οι Τουσίτα θεότητες·
οι δημιουργοχαρείς θεοί, οι θεοί που ελέγχουν τα δημιουργήματα άλλων·
εκεί κατεύθυνε τον νου σου, όπου έζησες στο παρελθόν».
«Οι Ταβατίμσα και οι Γιάμα, και οι Τουσίτα θεότητες·
οι δημιουργοχαρείς θεοί, οι θεοί που ελέγχουν τα δημιουργήματα άλλων.
«Χρόνο με τον χρόνο, ύπαρξη επί υπάρξεως, στην ταυτότητα μπροστά τους·
Μη έχοντας ξεπεράσει την ταυτότητα, ακολουθούν γέννηση και θάνατο.
«Όλος ο κόσμος φλέγεται, όλος ο κόσμος καίγεται·
όλος ο κόσμος είναι αναμμένος, όλος ο κόσμος σείεται.
«Το ακλόνητο, το ασύγκριτο, το μη συχναζόμενο από κοσμικούς·
ο Βούδας δίδαξε τη Διδασκαλία, εκεί ο νους μου χαίρεται.
«Αφού άκουσα τα λόγια του, έζησα χαίροντας στη Διδαχή·
οι τρεις αληθινές γνώσεις έχουν επιτευχθεί, η διδαχή του Βούδα έχει εκπληρωθεί.
«Παντού η απόλαυση έχει καταστραφεί, η μάζα του σκότους έχει διαλυθεί·
έτσι να γνωρίζεις, Κακέ, έχεις νικηθεί εσύ, θανατοφόρε».
... Η πρεσβύτερη μοναχή Σισουπατσάλα...
Τέλος της ενότητας των οκτάδων.