8.
Το βιβλίο των οκτώ
417.
Η τζάτακα της Κατσάνι (1)
1.
Αλεσμένο σουσάμι, πλένεις καθαρισμένο ρύζι, ρύζι με σουσάμι θα γίνει, για ποιο λόγο;
2.
Ο κανόνας πέθανε, γι' αυτόν σήμερα αρκετά, εγώ θα κάνω στη μέση του νεκροταφείου.
3.
Ο χιλιομάτης με ασύγκριτη δύναμη, δεν πεθαίνει ο έξοχος κανόνας ποτέ.
4.
Αυτοί ακριβώς που τώρα είναι κακοί, αυτοί ακριβώς τώρα γίνονται ευτυχισμένοι.
5.
Αυτή τώρα είναι κυρίαρχος όλης της οικογένειας, εγώ όμως είμαι απορριμμένη μόνη.
6.
Αυτή που αφού σε σκότωσε γέννησε γιο, μαζί με τον γιο θα την κάνω στάχτη.
7.
και εγώ και ο γιος και η νύφη και η εγγονή, χαιρόμενοι μαζί να κατοικούμε στο σπίτι.
8.
και εσύ και ο γιος και η νύφη και η εγγονή, χαιρόμενοι μαζί να κατοικείτε στο σπίτι.
9.
Και ο γιος και η εγγονή τη φρόντισαν, υποστηριγμένη από τον Ίντα, τον άρχοντα των θεών.
Η τζάτακα της Κατσάνι, πρώτη.
418.
Η τζάτακα των οκτώ ήχων (2)
10.
Κατοικία του βασιλιά των ερωδιών, πατρικό σπίτι μου·
Σήμερα με βάτραχο συντηρούμαστε, την κατοικία δεν εγκαταλείπουμε.
11.
Ποιος θα κάνει ασφαλή τη φωλιά των μικρών μου και εμένα;
12.
με εξαντλημένη τροφή, μεγάλε βασιλιά, στην ουσία δεν χαίρεται ο σαράκι.
13.
θα ευχαριστώ τον εαυτό μου, έχοντας ως κατοικία τα κλαδιά των δέντρων.
14.
θα πιω τα καλύτερα νερά, πηγαίνοντας μπροστά από το κοπάδι.
15.
με έφερε ο Μπαράτα, ο σκληρός, ο Μπαχίκα, ας είναι ευλογία σε σένα.
16.
αυτή εμένα με λεία και μαλακή φωνή, «μην γλιστρήσει το πόδι σου στον βράχο».
17.
αυτή είναι η τελευταία, η έσχατη κατάκλιση σε μήτρα, η περιπλάνησή μου στον κύκλο των επαναγεννήσεων έχει εξαλειφθεί για επαναγέννηση».
Η τζάτακα των οκτώ ήχων, δεύτερη.
419.
Η τζάτακα της Σουλασά (3)
18.
πάρε τα όλα, σεβάσμιε, και ανάγγειλε ότι είμαι δούλη σου.
19.
και δεν γνωρίζω άμεσα εγώ, ότι σκοτώνοντας απέκτησα πλούτο.
20.
και δεν γνωρίζω άμεσα εγώ, κάποιον αγαπητότερο από σένα.
21.
Διότι δεν υπάρχει πια τώρα, συνάντηση δική μου και δική σου.
22.
και μια γυναίκα μπορεί να είναι σοφή, διορατική εδώ κι εκεί.
23.
και μια γυναίκα μπορεί να είναι σοφή, γρήγορα σκεπτόμενη το όφελος.
24.
Όπως ελάφι με τεντωμένο τόξο, η Σουλασά τον εχθρό σκότωσε.
25.
αυτός σκοτώνεται ο αργόνους, σαν κλέφτης σε ορεινή σπηλιά.
26.
Απελευθερώνεται από τον εγκλεισμό του εχθρού, όπως η Σουλασά από τον εχθρό».
Η τζάτακα της Σουλασά, τρίτη.
420.
Η τζάτακα του Σουμάνγκαλα (4)
27.
αδικαιολόγητα, απρεπώς για τον εαυτό του, πολλά βάσανα στον άλλον θα προκαλούσε.
28.
τότε «αυτό είναι το νόημα» ο ίδιος αφού εξέτασε, έπειτα σε αυτόν ανάλογη τιμωρία θα επιβάλει.
29.
Αυτός που κρατά τη ράβδο και γίνεται εδώ κύριος, αυτός προστατευμένος στην αξία δεν εκπίπτει από τη λαμπρότητα.
30.
συνδεδεμένοι με κατηγορία εγκαταλείπουν τη ζωή, και απελευθερωμένοι από εδώ πηγαίνουν στον κακότυχο κόσμο.
31.
Αυτοί εδραιωμένοι στην ειρήνη, την πραότητα και την αυτοσυγκέντρωση, πηγαίνουν και στους δύο κόσμους, τέτοιοι που είναι.
32.
Αποτρέποντας τον κόσμο από τέτοια, επιβάλλω τιμωρία με συμπόνια συνετά.
33.
Χωρίς οργή, με πάντα γαλήνιο νου, χωρίς θλίψη εσύ για εκατό χρόνια να κυβερνάς.
34.
ευτυχισμένος, χωρίς καταπίεση κυβέρνα τη γη, και απελευθερωμένος από εδώ πήγαινε στον καλότυχο κόσμο.
35.
θα έσβηνε το ταραγμένο πλήθος, όπως το μεγάλο σύννεφο τη γη με νερό.
Η τζάτακα του Σουμάνγκαλα, τέταρτη.
421.
Η τζάτακα της Γκανγκαμάλα (5)
36.
Και όμως τραγουδάς τα καθήκοντα, δεν σε καίει η ζέση.
37.
Και όμως τραγουδάς τα καθήκοντα, δεν σε καίει η ζέση.
38.
οι ανάγκες είναι διάφορες, βασιλιά, αυτές καίνε, όχι η ζέση.
39.
Δεν θα σε σκεφτώ, έτσι, ηδονή, δεν θα υπάρξεις.
40.
Αχαχά, ανόητο μίλημα, ας τις αποφεύγει ο άγρυπνος.
41.
Τι καλή τύχη πράγματι για τον νεαρό, που αναχώρησε εγκαταλείποντας το ηδονικό πάθος.
42.
Με τον ασκητισμό υπερβαίνοντας, Γκανγκαμάλα, με το όνομα προσφώνησες τον Βραχμαντάττα.
43.
Αυτόν που από όλους τους ανθρώπους προσκυνήθηκε, αυτόν προσκυνούμε μαζί με τον βασιλιά και τους υπουργούς.
44.
Αυτός διέβη τον ωκεανό, διαβαίνοντας τον οποίο περιφέρονται απαλλαγμένοι από τη λύπη.
Η τζάτακα της Γκανγκαμάλα, πέμπτη.
422.
Η τζάτακα του ιερού μνημείου (6)
45.
Για αυτό λοιπόν τη Διδασκαλία μην καταστρέψεις, μην εσύ από τη Διδασκαλία καταστραμμένη καταστραφείς.
46.
και το στόμα του βρομάει σάπια, και από τη θέση του πέφτει·
αυτός που γνωρίζοντας, ρωτήθηκε ερώτηση, διαφορετικά την εξηγεί.
47.
αν ψεύδεσαι, βασιλιά, μείνε στο έδαφος, ιερό μνημείο.
48.
αυτός που γνωρίζοντας, ρωτήθηκε ερώτηση, διαφορετικά την εξηγεί.
49.
αν ψεύδεσαι, βασιλιά, μπες στο έδαφος, ιερό μνημείο.
50.
αυτός που γνωρίζοντας, ρωτήθηκε ερώτηση, διαφορετικά την εξηγεί.
51.
αν ψεύδεσαι, βασιλιά, μπες περισσότερο στο ιερό μνημείο.
52.
αυτός που γνωρίζοντας, ρωτήθηκε ερώτηση, διαφορετικά την εξηγεί.
53.
αν ψεύδεσαι, βασιλιά, μπες περισσότερο στο ιερό μνημείο.
54.
αυτός που γνωρίζοντας, ρωτήθηκε ερώτηση, διαφορετικά την εξηγεί.
55.
αν ψεύδεσαι, βασιλιά, μπες περισσότερο στο ιερό μνημείο.
56.
αυτός που γνωρίζοντας, ρωτήθηκε ερώτηση, διαφορετικά την εξηγεί.
57.
αν ψεύδεσαι, βασιλιά, μπες περισσότερο στο ιερό μνημείο.
58.
Εισήλθε στη γη ο Τσέτσα, έχοντας φτάσει στον καιρό του με μειωμένη κατάσταση.
59.
με νου χωρίς κακία ας μιλάει, λόγο συνδεδεμένο με την αλήθεια».
Η τζάτακα του ιερού μνημείου, έκτη.
423.
Η τζάτακα της ικανότητας (7)
60.
αυτός εγκαταλείποντας και τους δύο κόσμους, ζωντανός ακόμα ξεραίνεται.
61.
εσύ που από την ευτυχία έφτασες στη δυστυχία, να προσδοκάς την ανώτερη ευτυχία.
62.
Αυτός, ο σοφός, φτάνει στο τέλος της δυσκολίας, στην ευτυχία, στην προσπάθεια.
63.
Ούτε αφού απορρίψεις αυτό που έγινε, αξίζει να εκπέσεις από τη Διδασκαλία.
64.
η αταραξία στα κέρδη, η ηρεμία στην απώλεια της ευημερίας.
65.
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από αυτόν, ο οποίος υπό την εξουσία των ικανοτήτων πηγαίνει.
66.
εργασία και γνώση και επιδεξιότητα, γάμο, ηθική και ηπιότητα·
αυτά εγκαταλείποντας ως προς τη φήμη, γεννήθηκα από τις δικές μου πράξεις.
67.
έχοντας αποχωρήσει από την ευγενή διδασκαλία, όπως φάντασμα έτσι είμαι εγώ.
68.
αυτός δεν βρίσκω ευτυχία, σαν να στέκομαι μέσα σε φωτιά.
Η τζάτακα της ικανότητας, έβδομη.
424.
Η τζάτακα του Αντίττα (8)
69.
αυτό γίνεται για το όφελός του, όχι αυτό που καίγεται εκεί.
70.
ας βγάζει έξω με δωρεά· το δοσμένο είναι καλά βγαλμένο.
71.
αυτός ο θνητός υπερβαίνοντας τον ποταμό Βεταρανί του Γιάμα, φτάνει σε θεϊκές θέσεις.
72.
αν κάποιος με πίστη δίνει ακόμη και λίγα, γι' αυτό ακριβώς αυτός γίνεται ευτυχισμένος στην επόμενη ζωή.
73.
σε αυτούς τα δοσμένα έχουν μεγάλο καρπό, όπως σπόροι σπαρμένοι σε καλό χωράφι.
74.
τον δειλό επαινούν, όχι τον γενναίο εκεί, διότι οι αγαθοί από φόβο δεν κάνουν κακό.
75.
και με μεσαία στη θεϊκή κατάσταση, με την ανώτατη εξαγνίζεται.
76.
γιατί πριν και ακόμα πιο πριν οι γαλήνιοι, με σοφία έφτασαν στο Νιμπάνα».
Η τζάτακα του Αντίττα, όγδοη.
425.
Η τζάτακα του αδυνάτου (9)
77.
Ο τζάμπου καρπό φοίνικα έδινε, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
78.
χειμερινό σκέπασμα, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
79.
Και στερεός και ακλόνητος, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
80.
για να ανεβεί κανείς στον παράδεισο, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
81.
και τον Ράχου έδιωχναν, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
82.
θα έκαναν κατοικία σε κάρβουνα, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
83.
επιδέξιος στον χορό και το τραγούδι, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
84.
Επαινούσαν ο ένας τον άλλον, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
85.
για προστασία από τη βροχή, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
86.
με το ράμφος του αφού το πάρει θα πήγαινε, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
87.
ένας υπηρέτης αφού το πάρει θα πήγαινε, τότε βέβαια θα μπορούσε να γίνει.
Η τζάτακα του αδυνάτου, ένατη.
426.
Η τζάτακα της λεοπάρδαλης (10)
88.
Η μητέρα μου είπε για την ευτυχία σου, εμείς επιθυμούμε την ευτυχία σου.
89.
Σήμερα με τα λόγια του θείου, νομίζεις ότι πρέπει να αφεθείς;
90.
πίσω σου είναι η ουρά σου, πώς λοιπόν εγώ πάτησα πάνω της;
91.
τόσο μακριά φτάνει η ουρά μου, πώς λοιπόν εσύ την απέφυγες;
92.
τη μακριά ουρά του κακού, είμαι αυτή που ήρθε μέσω του αέρα.
93.
το κοπάδι των ελαφιών τράπηκε σε φυγή, η τροφή μου καταστράφηκε από σένα.
94.
συνέθλιψε τον λαιμό της, δεν υπάρχει καλά ειπωμένος λόγος για τον κακό.
95.
Προσπάθεια πρέπει να καταβάλλεται για τον κακό, και αυτός δεν ευχαριστείται με τους καλούς».
Η τζάτακα της λεοπάρδαλης, δέκατη.
Τέλος της συλλογής των οκτώ.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Και τα κάρβουνα, το ιερό μνημείο, η Ντεβιλινά, και το φλεγόμενο, ο Γάγγης, η δεκάδα των αιγών.