9.

Συζήτηση για την ύπαρξη σε αμετάβλητες καταστάσεις

304. Το παρελθόν υπάρχει; Βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει. Κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Ναι. Η φύση της ύπαρξης είναι η φύση της ανυπαρξίας, η φύση της ανυπαρξίας είναι η φύση της ύπαρξης, η κατάσταση ύπαρξης είναι η κατάσταση ανυπαρξίας, η κατάσταση ανυπαρξίας είναι η κατάσταση ύπαρξης, είτε «υπάρχει» είτε «δεν υπάρχει», είτε «δεν υπάρχει» είτε «υπάρχει», αυτό είναι το ίδιο, με ένα νόημα, ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το μέλλον υπάρχει; Βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει. Κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Ναι. Η φύση της ύπαρξης είναι η φύση της ανυπαρξίας, η φύση της ανυπαρξίας είναι η φύση της ύπαρξης, η κατάσταση ύπαρξης είναι η κατάσταση ανυπαρξίας, η κατάσταση ανυπαρξίας είναι η κατάσταση ύπαρξης, είτε «υπάρχει» είτε «δεν υπάρχει», είτε «δεν υπάρχει» είτε «υπάρχει», αυτό είναι το ίδιο, με ένα νόημα, ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το παρόν υπάρχει; Βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει. Κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Ναι. Η φύση της ύπαρξης είναι η φύση της ανυπαρξίας... κ.λπ... ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

305. Το παρελθόν βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει; Ναι. Τι υπάρχει, τι δεν υπάρχει; Το παρελθόν ως παρελθόν βέβαια υπάρχει, το παρελθόν ως μέλλον βέβαια δεν υπάρχει, το παρελθόν ως παρόν βέβαια δεν υπάρχει. Κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Ναι. Η φύση της ύπαρξης είναι η φύση της ανυπαρξίας, η φύση της ανυπαρξίας είναι η φύση της ύπαρξης, η κατάσταση ύπαρξης είναι η κατάσταση ανυπαρξίας, η κατάσταση ανυπαρξίας είναι η κατάσταση ύπαρξης, είτε «υπάρχει» είτε «δεν υπάρχει», είτε «δεν υπάρχει» είτε «υπάρχει», αυτό είναι το ίδιο, με ένα νόημα, ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το μέλλον βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει; Ναι. Τι υπάρχει, τι δεν υπάρχει; Το μέλλον ως μέλλον βέβαια υπάρχει, το μέλλον ως παρελθόν βέβαια δεν υπάρχει, το μέλλον ως παρόν βέβαια δεν υπάρχει. Κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Ναι. Η φύση της ύπαρξης είναι η φύση της ανυπαρξίας, η φύση της ανυπαρξίας είναι η φύση της ύπαρξης... κ.λπ... ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το παρόν βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει; Ναι. Τι υπάρχει, τι δεν υπάρχει; Το παρόν ως παρόν βέβαια υπάρχει, το παρόν ως παρελθόν βέβαια δεν υπάρχει, το παρόν ως μέλλον βέβαια δεν υπάρχει. Κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Ναι. Η φύση της ύπαρξης είναι η φύση της ανυπαρξίας... κ.λπ... ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Δεν πρέπει να ειπωθεί - «το παρελθόν βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει· το μέλλον βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει· το παρόν βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει»; Ναι. Το παρελθόν είναι μέλλον βέβαια υπάρχει, το παρελθόν είναι παρόν βέβαια υπάρχει, το μέλλον είναι παρελθόν βέβαια υπάρχει, το μέλλον είναι παρόν βέβαια υπάρχει, το παρόν είναι παρελθόν βέβαια υπάρχει, το παρόν είναι μέλλον βέβαια υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... Τότε λοιπόν το παρελθόν βέβαια υπάρχει βέβαια δεν υπάρχει, το μέλλον βέβαια υπάρχει βέβαια δεν υπάρχει, το παρόν βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει.

306. Η ύλη υπάρχει; Βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει. Κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Ναι. Η φύση της ύπαρξης είναι η φύση της ανυπαρξίας, η φύση της ανυπαρξίας είναι η φύση της ύπαρξης, η κατάσταση ύπαρξης είναι η κατάσταση ανυπαρξίας, η κατάσταση ανυπαρξίας είναι η κατάσταση ύπαρξης, είτε «υπάρχει» είτε «δεν υπάρχει», είτε «δεν υπάρχει» είτε «υπάρχει», αυτό είναι το ίδιο, με ένα νόημα, ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το αίσθημα... η αντίληψη... οι δραστηριότητες... η συνείδηση υπάρχει; Βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει. Κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Ναι. Η φύση της ύπαρξης είναι η φύση της ανυπαρξίας... κ.λπ... ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Η ύλη βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει; Ναι. Τι υπάρχει, τι δεν υπάρχει; Η ύλη ως ύλη βέβαια υπάρχει, η ύλη ως αίσθημα έτσι δεν υπάρχει... κ.λπ... η ύλη ως αντίληψη βέβαια δεν υπάρχει... κ.λπ... η ύλη ως δραστηριότητες βέβαια δεν υπάρχει... κ.λπ... η ύλη ως συνείδηση βέβαια δεν υπάρχει. Κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Ναι. Η φύση της ύπαρξης είναι η φύση της ανυπαρξίας... κ.λπ... ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το αίσθημα... η αντίληψη... οι δραστηριότητες... η συνείδηση βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει; Ναι. Τι υπάρχει, τι δεν υπάρχει; Η συνείδηση είναι συνείδηση βέβαια υπάρχει. Η συνείδηση είναι ύλη βέβαια δεν υπάρχει... κ.λπ... η συνείδηση είναι αίσθημα βέβαια δεν υπάρχει... κ.λπ... η συνείδηση είναι αντίληψη βέβαια δεν υπάρχει... κ.λπ... η συνείδηση είναι δραστηριότητες βέβαια δεν υπάρχει. Κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... κάτι υπάρχει, κάτι δεν υπάρχει; Ναι. Η φύση της ύπαρξης είναι η φύση της ανυπαρξίας... κ.λπ... ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Δεν πρέπει να ειπωθεί - «η ύλη βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει· αίσθημα... η αντίληψη... οι δραστηριότητες... η συνείδηση βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει; Ναι. Η ύλη είναι αίσθημα βέβαια υπάρχει... κ.λπ... η ύλη είναι αντίληψη βέβαια υπάρχει... κ.λπ... η ύλη είναι δραστηριότητες βέβαια υπάρχει... κ.λπ... η ύλη είναι συνείδηση βέβαια υπάρχει... αίσθημα... η αντίληψη... οι δραστηριότητες... η συνείδηση είναι ύλη βέβαια υπάρχει... η συνείδηση είναι αίσθημα βέβαια υπάρχει... η συνείδηση είναι αντίληψη βέβαια υπάρχει... η συνείδηση είναι δραστηριότητες βέβαια υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... τότε λοιπόν η ύλη βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει· αίσθημα... η αντίληψη... οι δραστηριότητες... η συνείδηση βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει.

Τέλος της πραγματείας για το βέβαια υπάρχει.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Βέβαια υπάρχει, βέβαια δεν υπάρχει.

Το πρώτο κεφάλαιο

Το μεγάλο κεφάλαιο.