20.
Το βιβλίο των εβδομήντα
531.
Το τζάτακα του Κούσα (1)
αυτή τη βασιλεία σου καθοδήγησε, μητέρα, πηγαίνω εγώ εκεί όπου είναι η αγαπημένη Παμπχαβατί».
επέστρεψε εσύ γρήγορα στην Κουσαβατί, Κούσα, δεν επιθυμώ εγώ τον άσχημο που διαμένει εδώ».
χαίρομαι στην ευχάριστη κατοικία του Μάντα, εγκαταλείποντας το βασίλειο, ευχαριστημένος με τη θέα σου.
την κατεύθυνση δεν γνωρίζω από πού έχω έρθει, είμαι μεθυσμένος από σένα, με μάτια σαν ελαφίνας.
Συσσόνι, οι ηδονές σου, δεν ενδιαφέρομαι για βασιλεία».
αυτόν που δεν θέλει, βασιλιά, επιθυμείς, αυτόν που δεν είναι αγαπητός θέλεις να αγαπήσεις».
Το κέρδος εδώ επαινούμε, η απώλεια εκεί είναι κακή».
Άνεμο με δίχτυ εμποδίζεις, εσύ που ποθείς αυτόν που δεν ποθεί».
εγώ που άνεση δεν βρίσκω από σένα, έχοντας έρθει από μακρινή χώρα.
μάγειρας τότε γίνομαι, στο παλάτι του βασιλιά των Μάντα.
μάγειρας τότε γίνομαι, βασιλιάς γίνομαι τότε Κούσα».
ποτέ εσύ δεν θα γινόσουν σύζυγός μου, ας με κόψουν σε επτά κομμάτια».
δεν υπάρχει για σένα άλλος σύζυγος, από τον Σιχασσαρά της Κουσά».
αν εμένα η με μηρούς σαν προβοσκίδα ελέφαντα, κοιτάξει η Παμπχαβατί.
αν εμένα η με μηρούς σαν προβοσκίδα ελέφαντα, μιλήσει η Παμπχαβατί.
αν εμένα η με μηρούς σαν προβοσκίδα ελέφαντα, χαμογελάσει η Παμπχαβατί.
αν εμένα η με μηρούς σαν προβοσκίδα ελέφαντα, γελάσει δυνατά η Παμπχαβατί.
αν εμένα η με μηρούς σαν προβοσκίδα ελέφαντα, με τις παλάμες αγγίξει».
σε μάγειρα, μισθωτό, υπηρέτη, που δεν χρειάζεται μισθό».
με καλά ακονισμένο μαχαίρι, λέγοντας έτσι προσβλητικά λόγια».
θεωρώντας τον μεγάλης φήμης, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον μεγάλου πλούτου, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον μεγάλης δύναμης, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον μεγάλου βασιλείου, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον μέγα βασιλιά, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον με φωνή λιονταριού, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον γλυκύφωνο, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον με φωνή σαν σταγόνα, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον γλυκύφωνο, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον μελίφωνο, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον κάτοχο εκατό τεχνών, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον της πολεμικής κάστας, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη.
θεωρώντας τον βασιλιά Κούσα, κάνε τον αγαπητό στην όμορφη».
πριν καταπατήσουν το τείχος, φέρτε σε αυτήν τη δύναμη».
θα δείξω στους πολεμιστές, που ήρθαν εδώ για να με σκοτώσουν».
με μάτια γεμάτα δάκρυα, συνοδευόμενη από ομάδα υπηρετριών».
όμορφο, με ωραία μάτια, χωρίς σκόνη, χωρίς κηλίδα, πεταμένο στο δάσος θα βρίσκεται από τους πολεμιστές.
στη μέση του γεμάτου νεκροταφείου, με τα πόδια οι γύπες θα τα σέρνουν.
κομμένα στο δάσος πεταμένα από τους πολεμιστές, αφού τα αρπάξει το κοράκι πηγαίνει όπου θέλει.
Στα στήθη μου θα κρεμαστεί το τσακάλι, όπως της μητέρας ο γιος ο νεαρός το τέκνο της.
κομμένη στο δάσος από τους πολεμιστές πεταμένη, αγέλες τσακαλιών θα τη σέρνουν.
αγέραστα σίγουρα θα γίνουν, αφού φάνε την Παμπαβατί.
τα οστά, μητέρα, αφού ζητήσεις, κάψε τα στο παράδρομο.
Όταν αυτά ανθίσουν, μετά το πέρασμα του χιονιού του χειμώνα·
Να θυμηθείτε εμένα, μητέρα, τέτοιο χρώμα είχε η Παμπχαβατί».
Βλέποντας το σπαθί και το σφαγείο, στο παλάτι του βασιλιά των Μάντα».
κόρη του Μάντα σκοτώνοντας, στους πολεμιστές θα δείξεις».
σήμερα καλυμμένη με αίμα, πηγαίνεις στην κατοικία του Γιάμα.
Αυτός που πράγματι τα λόγια αυτών που επιθυμούν την ευημερία, δεν ακολουθεί, αυτών που βλέπουν το όφελος.
τον γεννημένο από τον Κούσα πολεμιστή, με χρυσή ζώνη με πετράδια·
τιμημένο από τις συγγενικές κοινότητες, δεν θα πας στην κατοικία του Γιάμα.
στην οικογένεια των πολεμιστών, ευγενική, τι πιο ευτυχισμένο από αυτό;
στην οικογένεια των πολεμιστών, ευγενική, τι πιο ευτυχισμένο από αυτό;
στην οικογένεια των πολεμιστών, ευγενική, τι πιο ευτυχισμένο από αυτό;»
ο Κούσα με την εξαίρετη σοφία, που θα μας απελευθέρωνε από τη δυστυχία;»
ο Κούσα με την εξαίρετη σοφία, που θα τους σκοτώσει όλους».
αν ο Κούσα είχε έρθει, γιατί να μην τον γνωρίζουμε εμείς;»
Αφού έδεσε σφιχτά τη ζώνη του, πλένει τη στάμνα σκυμμένος».
πώς γεννημένη σε βασιλική οικογένεια, θα έκανες δούλο τον εραστή;»
απόγονος του Οκκάκα, σεβάσμιε, εσύ άραγε δούλο τον θεωρείς;»
απόγονος του Οκκάκα, σεβάσμιε, εσύ άραγε δούλο τον θεωρείς;»
απόγονος του Οκκάκα, σεβάσμιε, εσύ άραγε δούλο τον θεωρείς;»
απόγονος του Οκκάκα, σεβάσμιε, εσύ άραγε δούλο τον θεωρείς;»
απόγονος του Οκκάκα, σεβάσμιε, εσύ άραγε δούλο τον θεωρείς;»
απόγονος του Οκκάκα, σεβάσμιε, εσύ άραγε δούλο τον θεωρείς;»)
απόγονος του Οκκάκα, σεβάσμιε, εσύ άραγε δούλο τον θεωρείς;»
τον ελέφαντα με μορφή βατράχου, δεν του φανέρωσες ότι ήρθε εδώ».
Που εσένα με άγνωστη εμφάνιση, δεν αναγνωρίσαμε ότι ήρθες εδώ».
εσύ ο ίδιος να είσαι ευχαριστημένος μαζί μου, δεν υπάρχει σε σένα, θεέ, ανάρμοστη πράξη».
αφού ζητήσεις συγχώρεση από τον βασιλιά Κούσα, αυτός θα σου δώσει τη ζωή».
έπιασε με το κεφάλι της τα πόδια του βασιλιά Κούσα με μεγάλη δύναμη».
προσκυνώ με το κεφάλι μου τα πόδια σου, μην οργίζεσαι σε μένα, ταύρε των αρματηλατών.
ούτε όμως κάτι μη αγαπητό σε σένα, θα κάνω εγώ ξανά.
τώρα εμένα ο πατέρας αφού σκοτώσει, θα με δείξει στους πολεμιστές».
Δεν είμαι θυμωμένος μαζί σου, όμορφη, μη φοβάσαι, λάμπεις.
ούτε όμως κάτι μη αγαπητό σε σένα, θα κάνω εγώ ξανά.
αφού σκοτώσω πολλούς από τη βασιλική οικογένεια των Μάντα, είμαι ικανός να σε πάρω».
Τότε θα δείτε την ορμή μου, καθώς συντρίβω τους εχθρούς».
τεντωνόμενον σαν λιοντάρι, χτυπώντας τα διπλωμένα μπράτσα του.
αφού κατέβηκε στη μάχη, βρύχηθηκε το βρύχημα του λιονταριού ο Κούσα.
οι πολεμιστές τράπηκαν σε φυγή, τρομαγμένοι από τον ήχο του Κούσα.
κατακρεουργούν ο ένας τον άλλον, τρομαγμένοι από τον ήχο του Κούσα.
στον βασιλιά Κούσα ο άρχοντας των θεών, έδωσε τον πολύτιμο λίθο Βεροτσάνα.
ο βασιλιάς καθισμένος στην πλάτη ελέφαντα, εισήλθε στην πόλη.
τους παρέδωσε στον πεθερό του, "αυτοί είναι οι εχθροί σου, βασιλιά"».
κάνε την επιθυμία σου με αυτούς, απελευθέρωσέ τους ή σκότωσέ τους».
εσύ μόνο είσαι ο κύριός μας, μεγάλε βασιλιά, απελευθέρωσέ τους ή σκότωσέ τους».
Δώσε σε καθέναν από αυτούς μία, ας γίνουν γαμπροί σου.»
εσύ μόνο, μεγάλε βασιλιά, δώσε τους ό,τι ποθείς».
στους πολεμιστές τότε σε αυτούς, του βασιλιά Μάντα τις κόρες.
Κατευθύνθηκαν στα δικά τους βασίλεια, οι επτά πολεμιστές αμέσως.
στην Κουσαβατί ο βασιλιάς Κούσα, πήγε ο μεγαλοδύναμος.
όμοιοι στην ομορφιά και τη μορφή, δεν υπερέλαμπε ο ένας τον άλλον.
ενωμένοι ήταν τότε, κατοικούσαν σε ευημερούσα γη».
Το τζάτακα του Κούσα, πρώτο.
532.
Το τζάτακα του Σονανάντα (2)
Όντας άνθρωπος με υπερφυσική δύναμη, πώς να σε γνωρίσουμε εμείς;»
όντας άνθρωπος με υπερφυσική δύναμη, έτσι να γνωρίζεις, Μπαράντα».
Ενώ ο ουρανός έβρεχε, ο αξιότιμος έκανε να μη βρέχει.
Έπειτα ανάμεσα στους εχθρούς, ο αξιότιμος έκανε ουσιαστική στέγη.
Έπειτα εκατό πολεμιστές, ακολούθους ο αξιότιμος έκανε.
οχήματα ελεφάντων, άρμα με άλογα, και γυναίκες στολισμένες·
κατοικίες ευχάριστες, εμείς στον αξιότιμο δίνουμε.
Είτε την Ασσάκα ή την Αβαντί, ευτυχισμένοι δίνουμε σε σένα εμείς.
αν έχεις ανάγκη από βασιλεία, καθοδήγησε ό,τι ποθείς».
ακόμη και από χώρα, ανάγκη δεν υπάρχει για μένα.
Ο πατέρας μου και η μητέρα μου, και οι δύο κατοικούν στο ερημητήριο.
αφού κάνουμε τον αξιότιμο μεσολαβητή, ας ζητήσουμε από τον Σόνα αυτοσυγκράτηση».
και αυτό πες μας, πόσοι να είναι οι ζητιάνοι».
Και όλοι αυτοί οι πολεμιστές, ευγενούς καταγωγής και ένδοξοι·
Και ο βασιλιάς Μανότζα, θα είναι αρκετοί οι ζητιάνοι».
πάρτε τα φορτία, υψώστε τις σημαίες στους ιστούς·
θα πάω σε εκείνο το ερημητήριο, όπου κατοικεί ο Κοσίγια».
πήγε στο ευχάριστο ερημητήριο, όπου κατοικεί ο Κοσίγια».
Χωρίς να αγγίζει τον ώμο έρχεται, αυτού που πηγαίνει να φέρει νερό;»
Συντηρώ τη μητέρα και τον πατέρα, νύχτα και μέρα χωρίς λήθαργο.
συντηρώ τη μητέρα και τον πατέρα, αναθυμούμενος τι έγινε πριν».
τον δρόμο, Σόνα, πες μας, με τον οποίο να πάμε στο ερημητήριο».
σκεπασμένο με κοβιλάρες, εκεί κατοικεί ο Κοσίγια».
στον αέρα, στον ουρανό, αφού καθοδήγησε τους πολεμιστές.
αφού μπήκε στην καλύβα από φύλλα, ξύπνησε τον πατέρα.
Βγαίνοντας από το ερημητήριο, κάθισε εσύ, μεγάλε σοφέ.
βγαίνοντας από το ερημητήριο, κάθισε στην πόρτα».
περιτριγυρισμένο από πλήθος ευγενών, ο Κοσίγια είπε αυτό.
μπροστά προχωρούν, διασκεδάζοντας τον ταύρο μεταξύ των αρματηλατών;
Νεαρός με φαρέτρα δεμένη, ποιος έρχεται ακτινοβολώντας με μεγαλοπρέπεια;
Και το πρόσωπο λαμπερό φέγγει, ποιος έρχεται ακτινοβολώντας με μεγαλοπρέπεια;
που σκεπάζει τις ακτίνες του ήλιου, ποιος έρχεται ακτινοβολώντας με μεγαλοπρέπεια;
Περιφέρονται του εξαίρετα αξιέπαινου, με τον ώμο του ελέφαντα μακρύ.
Ολόγυρα περιστοιχίζουν, ποιος έρχεται ακτινοβολώντας με μεγαλοπρέπεια;
Περιτριγυρίζουν από παντού, ποιος έρχεται ακτινοβολώντας με μεγαλοπρέπεια;
Περιτριγυρίζουν από παντού, ποιος έρχεται ακτινοβολώντας με μεγαλοπρέπεια;
ακλόνητος, απεριόριστος, σαν τα κύματα του ωκεανού;»
έρχεται στο ερημητήριο του Νάντα για συγχώρεση, στο ερημητήριο των ασκούμενων στην άγια ζωή.
ακλόνητος, απεριόριστος, σαν τα κύματα του ωκεανού;»
Όλοι με ενωμένες παλάμες, πλησίασαν τους σοφούς».
Μήπως συντηρείσαι με ζητιανιά, μήπως οι ρίζες και οι καρποί είναι άφθονοι;
στο δάσος γεμάτο άγρια θηρία, μήπως βλάβη δεν υπάρχει;»
και επίσης με ζητιανιά συντηρούμαστε, και επίσης οι ρίζες και οι καρποί είναι άφθονοι.
στο δάσος γεμάτο άγρια θηρία, βλάβη δεν υπάρχει για μένα.
δεν γνωρίζω άμεσα να έχει εγερθεί, ασθένεια δυσάρεστη.
είσαι κύριος που έφτασες, ό,τι υπάρχει εδώ φανέρωσε.»
μικροί καρπούς, φάε, βασιλιά, το καλύτερο από τα καλύτερα.
από αυτό πιες, μεγάλε βασιλιά, αν εσύ το επιθυμείς».
ακούστε και του Νάντα, αυτός θα μιλήσει.
ας ακούσει ο αξιότιμος τα λόγια, και της συνέλευσης του Νάντα».
Και όλοι αυτοί οι πολεμιστές, ευγενούς καταγωγής και ένδοξοι·
Και ο βασιλιάς Μανότζα, ας αποδεχτούν τα λόγια μου.
στο δάσος τα όντα που υπάρχουν και θα υπάρξουν, ας ακούσουν τον λόγο μου.
Αυτός εγώ είμαι το δεξί σου χέρι, εγκεκριμένος από σένα, Κοσίγια.
ήρωα, αυτή η θέση είναι αξιέπαινη, μη με εμποδίζεις, Κοσίγια.
με εργατικότητα και εξυπηρέτηση, για πολύ καιρό από σένα έγινε·
αξιέπαινες πράξεις απέναντι στη μητέρα και τον πατέρα, γίνε αυτός που μου δίνει τον κόσμο.
η οδός προς τον ευδαιμονικό κόσμο, όπως γνωρίζεις εσύ, σοφέ.
αυτήν εμένα από την αξιέπαινη πράξη αποτρέπει, ο άνθρωπος που εμποδίζει την ευγενή οδό».
την οικογενειακή παράδοση, μεγάλε βασιλιά, την αρχαία εγκαταλείποντας·
ο άδικος προς τους πρεσβύτερους, στην κόλαση επαναγεννιέται.
και τέλειοι στην ορθή συμπεριφορά, αυτοί δεν πηγαίνουν στον κακότυχο κόσμο.
όλοι αυτοί είναι φορτία του πρωτότοκου, έτσι να γνωρίζεις, Μπαράντα.
και τη Διδασκαλία δεν αμελώ, και πρωτότοκος είμαι, ταύρε των αρματηλατών».
ακριβώς έτσι σε μας τη Διδασκαλία, ο Κοσίγια φανέρωσε.
στα ζωντανά φανερώνει, τη μορφή καλή και κακή·
ακριβώς έτσι σε μας τη Διδασκαλία, ο Κοσίγια φανέρωσε».
ακόλουθός σου θα είμαι, αφοσιωμένος υπηρέτης».
ευγενής με ευγενή συμπεριφορά, πολύ μου αρέσεις.
Αυτό το φορτίο δεν ήταν ποτέ φορτίο για μένα.
ο Νάντα αφού με έκανε μεσολαβητή, ζητάει να τον υπηρετώ.
διαλέξτε έναν τον Νάντα, ποιον ο Νάντα να υπηρετεί;»
να φιλήσω στην κορυφή του κεφαλιού να μπορέσω τον Νάντα, τον ασκούμενο στην άγια ζωή».
μετά από πολύ καιρό τον Νάντα αφού είδα, η καρδιά μου τρέμει.
γίνομαι αγαλλιασμένη, ευτυχισμένη, αυτός ο Νάντα μας ήρθε.
Περισσότερη λύπη με κατακλύζει, και δυσαρέσκεια όχι λίγη.
αγαπητός του συζύγου και εμένα, ο Νάντα μας ας μπει στο σπίτι.
ας πάρει ο Νάντα αυτό, αγαπητέ, εμένα ο Νάντα ας υπηρετεί».
οδός προς τον ευδαιμονικό κόσμο, η μητέρα αυτήν επιλέγει, σοφέ.
οδός προς τον ευδαιμονικό κόσμο, η μητέρα αυτήν επιλέγει, σοφέ».
και ρωτά για τα άστρα, και για εποχές και χρόνια.
Γι' αυτό γίνεται έγκυος, γι' αυτό καλείται με καλή καρδιά.
Γι' αυτό αυτή γεννώντας, μητέρα γι' αυτό καλείται.
το γιο που κλαίει ικανοποιεί, γι' αυτό καλείται αυτή που ικανοποιεί.
Το παιδί που δεν γνωρίζει, τρέφοντάς το γι' αυτό καλείται.
και τα δύο αυτά για χάρη του η μητέρα φυλάσσει, ακόμη κι αν δεν θα ήταν του γιου.
τον αμελή με τις συζύγους άλλων, τα μεσάνυχτα αυτόν που έφτασε στη νεότητα·
το βράδυ τον γιο που δεν έρχεται, έτσι η μητέρα ταλαιπωρείται.
αφού συμπεριφερθεί λανθασμένα στη μητέρα, στην κόλαση επαναγεννιέται.
αφού συμπεριφερθεί λανθασμένα στον πατέρα, στην κόλαση επαναγεννιέται.
χωρίς να φροντίσει τη μητέρα, δυσκολία ή αυτός υφίσταται.
χωρίς να φροντίσει τον πατέρα, δυσκολία ή αυτός υφίσταται.
Αφού υπηρετήσει τη μητέρα, αυτό αποκτάται από αυτόν που συνειδητοποιεί.
Αφού υπηρετήσει τον πατέρα, αυτό αποκτάται από αυτόν που συνειδητοποιεί.
και η αμεροληψία στα φαινόμενα, εκεί εκεί όπως αρμόζει·
αυτοί οι τρόποι υποστήριξης στον κόσμο, είναι σαν τον άξονα του άρματος που κινείται.
θα λάμβανε τιμή ή σεβασμό, ούτε ο πατέρας εξαιτίας του γιου.
γι' αυτό φτάνουν σε μεγαλείο, και γίνονται αξιέπαινοι».
άξιοι προσφορών από τα παιδιά, συμπονετικοί προς τη γενιά.
με τροφή και επίσης με ρόφημα, με ρούχα και με κρεβάτι·
με άλειμμα και με λουτρό, και με πλύσιμο των ποδιών.
ακριβώς εδώ τον επαινούν, και πεθαίνοντας χαίρεται στον παράδεισο».
Το τζάτακα του Σονανάντα, δεύτερο.
Τέλος της ενότητας των εβδομήντα.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
τότε ο εξαίρετος Σόνα και Σουνάντα επίσης, ακούστηκε στο εβδομηκοστό που διανυκτέρευσε.