όποιος όμως σοφός αποφασίζει και για το επωφελές και για το μη επωφελές, και τα δύο.

φύλακας της Διδασκαλίας, ευφυής, ονομάζεται «εδραιωμένος στη Διδασκαλία».

ο ειρηνικός, χωρίς έχθρα, άφοβος, «σοφός» ονομάζεται.

όποιος όμως ακόμη και λίγα ακούγοντας, βλέπει τη Διδασκαλία με το σώμα·

αυτός πράγματι είναι κάτοχος της Διδασκαλίας, αυτός που δεν αμελεί τη Διδασκαλία.

Η ηλικία του έχει ωριμάσει, «μάταια γερασμένος» ονομάζεται.

αυτός πράγματι, ο συνετός που έχει αποβάλει τον ρύπο, ονομάζεται «πρεσβύτερος».

ο ζηλόφθονος, τσιγκούνης, δόλιος άνθρωπος δεν είναι ωραίος.

αυτός που έχει απορρίψει το μίσος, ο ευφυής, ονομάζεται «ωραίος».

γεμάτος πόθο και απληστία, πώς θα γίνει ασκητής;

λόγω της κατάπαυσης των κακών, «ασκητής» ονομάζεται.

αναλαμβάνοντας δύσοσμη νοητική κατάσταση, δεν γίνεται μοναχός με αυτό και μόνο.

περιφέρεται στον κόσμο με γνώση, αυτός πράγματι ονομάζεται «μοναχός».

όποιος όμως σαν να κρατά ζυγαριά, παίρνοντας το άριστο, ο σοφός.

όποιος μετρά και τους δύο κόσμους, «σοφός» γι' αυτό ονομάζεται.

με την αβλάβεια προς όλα τα έμβια όντα, ονομάζεται «ευγενής».

ή με την επίτευξη αυτοσυγκέντρωσης, ή με απομονωμένη διαμονή.

Ο μοναχός να μην έχει εμπιστοσύνη, χωρίς να έχει φτάσει στην εξάλειψη των νοητικών διαφθορών.