10.
Το βιβλίο των δέκα
439.
Η τζάτακα της Τσατουντβάρα (1)
Είμαι κλεισμένος και περικυκλωμένος, τι κακό διαπράχθηκε από εμένα;
Για ποια αιτία, δαίμονα, είμαι χτυπημένος από τον τροχό;
των συμπονετικών συγγενών, τα λόγια σωστά δεν έκανες.
Με τέσσερις πέτυχε οκτώ, και με οκτώ δεκαέξι.
Σε αυτόν που πλήττεται από επιθυμία, ο τροχός περιστρέφεται στο κεφάλι του.
και όσοι λαχταρούν αυτήν, αυτοί γίνονται φορείς του τροχού.
και όσοι δεν το σκέφτηκαν αυτό, αυτοί γίνονται φορείς του τροχού.
Ας κάνει τα λόγια των συμπονετικών, τέτοιον ο τροχός δεν θα ξεπεράσει.
Πόσες χιλιάδες χρόνια; Πες μου αυτό που ρωτήθηκες.
Ο τροχός στο κεφάλι σου μην τρυπηθεί, δεν θα απελευθερωθείς από αυτόν ζωντανός.
Η τζάτακα της Τσατουντβάρα, πρώτη.
440.
Το τζάτακα του Κάνχα (2)
σε σκοτεινή περιοχή γης, δεν είναι αγαπητός στον νου μου.
σε όποιον υπάρχουν κακές πράξεις, αυτός πράγματι είναι σκοτεινός, ω καλέ σύζυγε.
Μια ευχή, βραχμάνε, σου δίνω, ό,τι επιθυμείς στον νου σου.
καλά απαλλαγμένο από οργή, καλά απαλλαγμένο από μίσος, χωρίς απληστία, τη συμπεριφορά του εαυτού μου·
χωρίς προσκόλληση επιθυμώ, αυτές είναι οι τέσσερις ευχές μου.
Κίνδυνο εσύ βλέπεις; Πες μου αυτό που ρωτήθηκες.
προκαλεί προσκόλληση, πολλή ταλαιπωρία, για αυτό την οργή να μην εγκρίνει.
Από αυτό το χέρι, από αυτό το ραβδί, του μαχαιριού ο ύψιστος προορισμός·
Το μίσος έχει προέλευση την οργή, για αυτό το μίσος να μην εγκρίνει.
φαίνονται σε αυτούς που κυριαρχούνται από απληστία, για αυτό την απληστία να μην εγκρίνει.
αυτοί πολύ ταλαιπωρούν, για αυτό την προσκόλληση να μην εγκρίνει.
Μια ευχή, βραχμάνε, σου δίνω, ό,τι επιθυμείς στον νου σου.
σε μένα που διαμένω στο δάσος, πάντα ζώντας μόνος·
ασθένειες ας μην εγερθούν, που δημιουργούν σφοδρά εμπόδια.
Μια ευχή, βραχμάνε, σου δίνω, ό,τι επιθυμείς στον νου σου.
ούτε ο νους ούτε το σώμα, εξαιτίας μου, Σάκκα, κανενός·
ποτέ να μην βλαφτεί, αυτή την ευχή, Σάκκα, εύχομαι.
Η τζάτακα του Κάνχα, δεύτερη.
441.
Η τζάτακα της Τσατουποσαθίγια (3)
ακόμη και θυμωμένος αυτός δεν εκδηλώνει εκνευρισμό, αυτόν πράγματι τον άνθρωπο τον αποκαλούν ασκητή στον κόσμο.
εξαιτίας τροφής δεν κάνει κακό, αυτόν πράγματι τον άνθρωπο τον αποκαλούν ασκητή στον κόσμο.
απέχοντας από τη θέση του καλλωπισμού και από τη συνουσία, αυτόν πράγματι τον άνθρωπο τον αποκαλούν ασκητή στον κόσμο.
τον δαμασμένο, τον εσωτερικά στέρεο, χωρίς «δικό μου», χωρίς επιθυμία, αυτόν πράγματι τον άνθρωπο τον αποκαλούν ασκητή στον κόσμο.
Κόψε σήμερα την αβεβαιότητα και τις αμφιβολίες, αυτήν σήμερα την αβεβαιότητα ας ξεπεράσουμε όλοι.
πώς άραγε λόγων που δεν ειπώθηκαν, το νόημα θα μπορούσαν να οδηγήσουν οι επιδέξιοι άρχοντες των ανθρώπων;
Ο βασιλιάς των γκαντχάμπα όμως τι λέει, πώς όμως ο έξοχος βασιλιάς των Κούρου.
Ο βασιλιάς των γκαντχάμπα την εγκατάλειψη της τέρψης, ο έξοχος βασιλιάς των Κούρου το να μην κατέχει κανείς τίποτα.
Και σε όποιον αυτά είναι εδραιωμένα, όπως οι ακτίνες καλά συναρμοσμένες στην πλήμνη·
αυτόν που είναι προικισμένος με τέσσερις ιδιότητες, αυτόν πράγματι τον άνθρωπο τον αποκαλούν ασκητή στον κόσμο.
Αφού κατανόησε πλήρως την ερώτηση με τη σοφία, ο σοφός έκοψε τις αμφιβολίες·
Έκοψε την αβεβαιότητα και τις αμφιβολίες, όπως ο Τσούντα τον χαυλιόδοντα του ελέφαντα με τη λίμα.
Ικανοποιημένος από την απάντηση στην ερώτηση, σου το δίνω ως τιμή στη Διδασκαλία, σοφέ.
Ικανοποιημένος από την απάντηση στην ερώτηση, σου το δίνω ως τιμή στη Διδασκαλία, σοφέ.
Ικανοποιημένος από την απάντηση στην ερώτηση, σου το δίνω ως τιμή στη Διδασκαλία, σοφέ.
ικανοποιημένος από την απάντηση στην ερώτηση, σου δίνω δεκαέξι εκλεκτά χωριά.
ο βασιλιάς των γκαντχάμπα ο Ανουρούντα, ο βασιλιάς Άναντα ο σοφός·
ο Βιντχούρα ο Μπόντχισαττα επίσης, έτσι να θυμάστε το Τζάτακα.
Η τζάτακα της Τσατουποσαθίγια, τρίτη.
442.
Η τζάτακα της Σάνκχα (4)
Τότε σε ακατάλληλη στιγμή δείχνεις φλυαρία, ποιος άλλος άραγε είναι συνομιλητής σου εκτός από εμένα;
«Φάε τροφή» έτσι μου λέει, με πίστη και ικανοποίηση, σε αυτήν εγώ λέω «όχι».
σήκω, με ενωμένες παλάμες ρώτησέ την, μήπως είσαι θεά ή μήπως άνθρωπος;
σε ρωτώ, γυναίκα με μεγάλη δύναμη, μήπως είσαι θεά ή μήπως άνθρωπος;
Συμπονετική και όχι με διεφθαρμένο νου, για τον σκοπό σου ακριβώς ήρθα εδώ.
όλα αυτά εγώ θα σου προμηθεύσω, ό,τι επιθυμείς στον νου σου.
ωραιόμηρη, ωραιοπρόσωπη, με όμορφα λυγερή μέση, ποιας πράξης μου είναι αυτό το επακόλουθο;
του έδωσες, κόχλε, σανδάλια, εκείνη η προσφορά εκπληρώνει τις επιθυμίες σου σήμερα.
Για άλλο όχημα δεν υπάρχει εδώ έδαφος, σήμερα κιόλας να με φέρεις στη Μολίνι.
αφού πήρε τον Σάνκχα μαζί με τον άνδρα, τον οδήγησε στην πόλη, την πολύ όμορφη.
Η τζάτακα της Σάνκχα, τέταρτη.
443.
Η τζάτακα της Τσούλαμπόντχι (5)
αφού την πήρε με τη βία θα έφευγε, τι άραγε θα έκανες, βραχμάνε;
όπως η άφθονη βροχή τη σκόνη, γρήγορα θα την αποτρέψω.
Σήμερα σιωπηλός τώρα, κάθεσαι και ράβεις τον διπλό χιτώνα.
όπως η άφθονη βροχή τη σκόνη, γρήγορα την ανέκοψα.
Όπως η άφθονη βροχή τη σκόνη, ποιο εσύ απέτρεψες;
αυτή εγέρθηκε σε μένα και δεν ξέφυγε, η οργή που τρέφεται από τους άφρονες.
αυτή εγέρθηκε σε μένα και δεν ξέφυγε, η οργή που τρέφεται από τους άφρονες.
αυτή εγέρθηκε σε μένα και δεν ξέφυγε, η οργή που τρέφεται από τους άφρονες.
αυτός με τον τρομερό στρατό, ο δυνατός, ο καταστροφέας, η οργή, μεγάλε βασιλιά, δεν με αφήνει.
Αυτό ακριβώς το ξύλο καίει, από το οποίο αυτή η φωτιά γεννιέται.
από την ορμητικότητα γεννιέται η οργή, κι αυτός καίγεται από αυτήν ακριβώς.
η φήμη του μειώνεται, όπως η σελήνη στη σκοτεινή δεκαπενθήμερο.
η φήμη του αυξάνεται, όπως η σελήνη στη φωτεινή δεκαπενθήμερο.
Η τζάτακα της Τσούλαμπόντχι, πέμπτη.
444.
Η τζάτακα του Κανχαντιπάγιανα (6)
επιπλέον αυτό που πράχθηκε από μένα, πενήντα και πλέον χρόνια·
χωρίς επιθυμία πράγματι εγώ ζω, με αυτή την αλήθεια ας υπάρξει ευημερία·
ας καταστραφεί το δηλητήριο, ας ζήσει ο Γιανναντάττα.
ούτε όμως τη δυσαρέσκειά μου γνώρισαν, οι πολυμαθείς ασκητές και βραχμάνοι.
ας καταστραφεί το δηλητήριο, ας ζήσει ο Γιανναντάττα.
και σε εκείνο λόγω της αντιπάθειάς μου σήμερα, και στον πατέρα σου δεν υπάρχει καμία διάκριση·
με αυτή την αλήθεια ας υπάρξει ευημερία, ας καταστραφεί το δηλητήριο, ας ζήσει ο Γιανναντάττα.
Ντιπάγιανα, τι αηδιάζοντας, χωρίς επιθυμία ζεις την άγια ζωή;
Αυτή τη διδασκαλία αηδιάζοντας, χωρίς επιθυμία ζω την άγια ζωή·
Και τον τόπο που επαινείται από τους νοήμονες και τους αγαθούς, έτσι εγώ γίνομαι αυτός που κάνει αξιέπαινες πράξεις.
σαν πηγή νερού είναι αυτό το σπίτι σου, προικισμένο με τροφή και ρόφημα·
τότε ποια διδασκαλία αηδιάζοντας, χωρίς επιθυμία αυτή τη δωρεά δίνεις;
Αυτό το οικογενειακό καθήκον ακολουθώντας, μη γίνω εγώ στην οικογένεια ο τελευταίος άχρηστος·
Αυτή τη διδασκαλία αηδιάζοντας, χωρίς επιθυμία αυτή τη δωρεά δίνω.
ούτε όμως τη δυσαρέσκειά μου γνώρισε, ενώ με υπηρετούσε χωρίς ηδονή·
τότε με ποιον λόγο από εμένα, κυρία, η συμβίωση ήταν τέτοια για σένα;
Αυτό το οικογενειακό καθήκον ακολουθώντας, μη γίνω εγώ στην οικογένεια η τελευταία άχρηστη·
Αυτή τη διδασκαλία αηδιάζοντας, χωρίς επιθυμία σε υπηρετώ.
από αγάπη για τον γιο, δεν υπάρχει τίποτε άλλο εδώ ή πέρα, αυτός ο Γιανιαντάττα μας ζει».
Η τζάτακα του Κανχαντιπάγιανα, έκτη.
445.
Η τζάτακα της Νιγκρόντχα (7)
Όπως ο Σάκχα συμπεριφέρθηκε έτσι, Νιγκρόντα, τι νομίζεις;
Δίνοντας χτυπήματα στο πρόσωπο, εκτελώντας τη διαταγή του Σάκχα.
ανευγενής πράξη έγινε από τον φίλο, από τον σύντροφό σου, κυρίαρχε των ανθρώπων.
Αυτό που εσύ, φίλε, μου εξήγησες, ότι βασανισμός έγινε από τον φίλο.
Εσύ είσαι σε μας δωρητής εξουσίας, μεταξύ των ανθρώπων μεγαλοπρέπεια·
Από σένα αποκτήθηκε αυτή η υπερφυσική δύναμη, σε αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία μου.
Έτσι αυτό που γίνεται σε ανάρετο άτομο, χάνεται και δεν αναπτύσσεται.
όπως σπόροι σε καλό χωράφι, το γενόμενο σε αυτόν δεν χάνεται.
ας τον σκοτώσουν με λόγχες μαζί με το κλαδί, δεν επιθυμώ τη ζωή του.
Συγχώρεσε, θεέ, το ανάρετο άτομο, δεν επιθυμώ εγώ τη δολοφονία του.
στη μπανιά ο θάνατος είναι καλύτερος, παρά η ζωή σε κλαδί.
Η τζάτακα της Νιγκρόντχα, έβδομη.
446.
Η τζάτακα της Τακκάλα (8)
Μόνος στο δάσος στη μέση του νεκροταφείου, για ποιο σκοπό, αγαπητέ, σκάβεις λάκκο;
Αυτόν σήμερα εγώ θα θάψω σε λάκκο, διότι δεν μου αρέσει αυτή η ζωή του.
και από μένα, αγαπητέ, θα λάβεις εσύ, τέτοια πράξη, από το γήρας οδηγημένος·
αυτό το οικογενειακό καθήκον ακολουθώντας, κι εγώ εσένα θα θάψω σε λάκκο.
Γιος μου γνήσιος όντας, εσύ που επιθυμείς τη δυστυχία μου είσαι, γιε μου.
και εσένα που κάνεις αυτή την κακόβουλη πράξη, δεν είμαι κατάλληλος να σε αποτρέψω από αυτό.
με την κατάρρευση του σώματος στη μελλοντική ζωή, αναμφίβολα αυτός πηγαίνει στην κόλαση.
με την κατάρρευση του σώματος στη μελλοντική ζωή, αναμφίβολα αυτός πηγαίνει σε καλότυχο κόσμο.
και εγώ ενώ μου το λέει η μητέρα σου, τέτοια σκληρή πράξη κάνω.
Δίωξέ την από το δικό σου σπίτι, και άλλη δυστυχία αυτή θα σου φέρει.
δαμασμένη σαν ελεφαντίνα οδηγημένη σε υποταγή, αυτή η κακόβουλου χαρακτήρα ας επιστρέψει ξανά.
Η τζάτακα της Τακκάλα, όγδοη.
447.
Η τζάτακα του Μαχαντχαμμαπάλα (9)
Πες μου βραχμάνε αυτό το νόημα, γιατί άραγε οι νέοι σας δεν πεθαίνουν;
το μη ευγενές αποφεύγουμε όλο, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.
αφήνοντας τους μη αγαθούς δεν εγκαταλείπουμε τους αγαθούς, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.
αφού δώσουμε πράγματι δεν μετανιώνουμε μετά, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.
με τροφή και ρόφημα ικανοποιούμε, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.
Εκτός από αυτές ζούμε την άγια ζωή, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.
δεν πίνουμε μεθυστικά ούτε ψευδόμαστε, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.
Πολυμαθείς και που έχουν φτάσει στο τέλος της γνώσης είναι, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.
ασκούμε τη Διδασκαλία για χάρη του μεταθανάτιου κόσμου, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.
ασκούν τη Διδασκαλία για χάρη του μεταθανάτιου κόσμου, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.
αυτό είναι το όφελος όταν η Διδασκαλία είναι καλά ασκημένη, αυτός που ζει σύμφωνα με τη Διδασκαλία δεν πηγαίνει στον κακότυχο κόσμο.
Προστατευμένος από τη Διδασκαλία ο Νταμμαπάλα μου, τα οστά είναι κάποιου άλλου, ευτυχισμένος είναι ο γιος μου.»
Η τζάτακα του Μαχαντχαμμαπάλα, ένατη.
448.
Η τζάτακα του κόκορα (10)
Μην εμπιστεύεσαι αυτόν που σκέφτεται μόνο το δικό του όφελος, μην εμπιστεύεσαι ούτε αυτόν που φαίνεται υπερβολικά ήρεμος.
Καταβροχθίζουν θα έλεγα τους φίλους, με την ομιλία και όχι με την πράξη.
άνθρωποι χωρίς ουσία, μην τους πλησιάζεις, σε όποιον δεν υπάρχει ευγνωμοσύνη.
αφού σφίξουν τον δεσμό με διάφορους τρόπους, ούτε σε τέτοιον να εμπιστεύεσαι.
σαν ακονισμένο ξίφος καλυμμένο, ούτε σε τέτοιον να εμπιστεύεσαι.
με διάφορα μέσα πλησιάζουν, ούτε σε τέτοιον να εμπιστεύεσαι.
προδοσία κάνει ο άφρονας, και αφού τον σκοτώσει φεύγει.
ας εγκαταλείψει τους κακούς ανθρώπους αυτούς, όπως ο κόκορας τον Σένακα.
πέφτει στην εξουσία εχθρού, και μετά μετανιώνει.
Απελευθερώνεται από τον εγκλεισμό του εχθρού, όπως ο κόκορας από τον Σένακα·
από μακριά ας αποφεύγει ο διορατικός άνθρωπος, όπως ο κόκορας το γεράκι στο δάσος από μπαμπού.
Η τζάτακα του Κουκκούτα, δέκατη.
449.
Η τζάτακα της Ματθακουνταλί (11)
με τα χέρια υψωμένα κλαις, μέσα στο δάσος γιατί είσαι δυστυχισμένος εσύ;»
γι' αυτό δεν βρίσκω ζευγάρι τροχών, με αυτόν τον πόνο εγκαταλείπω τη ζωή.
πες μου τι άρμα θα σου φτιάξω, θα σου προμηθεύσω ζευγάρι τροχών.
Χρυσό είναι το άρμα μου, με αυτό το ζευγάρι τροχών λάμπει».
Νομίζω ότι εσύ θα πεθάνεις, διότι δεν θα αποκτήσεις τη σελήνη και τον ήλιο».
το φάντασμα όμως δεν φαίνεται καθόλου, ποιος άραγε από αυτούς που θρηνούν είναι πιο ανόητος;
σαν παιδί που κλαίγοντας επιθυμεί τη σελήνη, επιθύμησα το φάντασμα που πέθανε.
περιχύνοντάς με σαν με νερό, έσβησε όλη την αγωνία.
αυτός που σε μένα τον κατακλυσμένο από λύπη, τη λύπη για τον γιο απομάκρυνε.
δεν θρηνώ, δεν κλαίω, ακούγοντας εσένα, νεαρέ».
Η τζάτακα της Ματθακουνταλί, ενδέκατη.
450.
Η τζάτακα της Μπιλαρακοσίγια (12)
Πόσο μάλλον εσύ που μαγειρεύεις, αυτό που δεν δίνεις δεν είναι δίκαιο.
από αυτόν που επιθυμεί αξιέπαινη πράξη, πρέπει να δίνεται από αυτόν που γνωρίζει.
η πείνα και η δίψα, την οποία φοβάται ο τσιγκούνης·
αυτή ακριβώς αγγίζει τον αδαή, σε αυτόν τον κόσμο και στον άλλο.
οι αξιέπαινες πράξεις στον μεταθανάτιο κόσμο, γίνονται υποστήριξη για τα έμβια όντα.
οι μη αγαθοί δεν μιμούνται, η αρχή των αγαθών είναι δυσκολοακολούθητη.
οι μη αγαθοί πηγαίνουν στην κόλαση, οι αγαθοί είναι κατευθυνόμενοι στον ευδαιμονικό κόσμο.
η προσφορά που δίνεται από τα λίγα, μετριέται ίση με χίλια.
εκατό χιλιάδες που θυσιάζουν χιλιάδες, ούτε ένα κλάσμα δεν αξίζουν αυτού του είδους.
Πώς εκατό χιλιάδες που θυσιάζουν χιλιάδες, ούτε ένα κλάσμα δεν αξίζουν αυτού του είδους».
εκείνη η προσφορά με δακρυσμένα πρόσωπα, με τιμωρία, δεν ισούται σε αξία με αυτό που δόθηκε δίκαια·
έτσι εκατό χιλιάδες που θυσιάζουν χιλιάδες, ούτε ένα κλάσμα δεν αξίζουν αυτού του είδους».
Η τζάτακα της Μπιλαρακοσίγια, δωδέκατη.
451.
Η τζάτακα της Τσακκαβάκα (13)
Τσακραβάκα, είσαι εύμορφος, με γαλήνιο πρόσωπο και αισθήσεις.
καθισμένος στην όχθη του Γάγγη, έτσι τρως τροφή.
εκτός από φύκια και υδρόβια φυτά, αυτή είναι η τροφή μου, φίλε.
κι εγώ, φίλε, τρώω, στο χωριό αλάτι και λάδι.
Αλλά δεν έχω τέτοια ομορφιά, τσακραβάκα, όπως εσύ.
τρομαγμένος τρως φοβισμένος, γι' αυτό η εμφάνισή σου είναι τέτοια.
η αποκτηθείσα τροφή δεν ικανοποιεί, γι' αυτό η εμφάνισή σου είναι τέτοια.
ζώντας άνετα, χωρίς προσκόλληση, χωρίς λύπη, χωρίς φόβο από πουθενά.
με μη βία ζήσε στον κόσμο, αγαπητός θα είσαι όπως εγώ.
αυτός που έχει μερίδιο φιλικότητας προς όλα τα όντα, δεν έχει έχθρα με κανέναν».
Η τζάτακα της Τσακκαβάκα, δέκατη τρίτη.
452.
Η τζάτακα της Μπουριπάνια (14)
δεν προστατεύεσαι από τη μελλοντική ύπαρξη, εσύ που τρως κριθάρι με λίγο καρύκευμα;
ανοίγοντας τις θύρες του οφέλους, γι' αυτό εγώ ικανοποιούμαι με ρύζι κριθαριού.
θα τεντωθώ με τεντώματα λιονταριού, με αυτή την υπερφυσική δύναμη θα με δεις ξανά.
όντας ικανός, σκεπτόμενος το ευρύ όφελος, για ποιο λόγο δεν μου προκαλείς δυστυχία;
αγγιγμένοι από δυστυχία, ακόμη κι αν σφάλλουν, γαλήνιοι, από επιθυμία και μίσος δεν εγκαταλείπουν τη Διδασκαλία.
ας ανυψώσει τον ταπεινωμένο εαυτό του, μετά ας εφαρμόζει τη Διδασκαλία.
κλαδί του δεν θα έσπαζε, διότι ο προδότης φίλου είναι κακός.
αυτός πράγματι είναι το νησί του και ο τελικός σκοπός του, ο σοφός δεν θα πρέπει να αφήσει να γεράσει η φιλικότητα με εκείνον.
Ο βασιλιάς που ενεργεί χωρίς σκέψη δεν είναι καλός, όποιος σοφός είναι οργίλος, αυτό δεν είναι καλό.
Του βασιλιά που ενεργεί με σύνεση, η φήμη και η δόξα αυξάνονται.
Η τζάτακα της Μπουριπάνια, δέκατη τέταρτη.
453.
Η τζάτακα της Μαχαμάνγκαλα (15)
Αυτός ο θνητός σε αυτόν και στον άλλο κόσμο, πώς πράττοντας προστατεύεται με ευημερία;
με φιλικότητα πάντα χαίρουν εκτίμησης, αυτό πράγματι λένε ευημερία στα όντα.
υπομονετικός στα κακόβουλα λόγια, χωρίς να μιλά αντίθετα, αυτό λένε ευημερία της ανοχής.
με καλή σοφία, σε καιρό ανάγκης συνετός, αυτό πράγματι λένε ευημερία στους συντρόφους.
Δεν είναι προδότης φίλων, μοιράζεται τον πλούτο, αυτό πράγματι λένε ευημερία στους φίλους.
από καλή οικογένεια, ηθική, αφοσιωμένη στον σύζυγο, αυτό πράγματι λένε ευημερία στις συζύγους.
με αμεροληψία, «αυτός είναι καλόκαρδος δικός μου», αυτό πράγματι λένε ευημερία στους βασιλιάδες.
με γαλήνια συνείδηση δίνοντας ευχαριστίες, στους παραδείσους πράγματι ευημερία αυτό λένε.
οι πολυμαθείς σοφοί ηθικοί, αυτό λένε ευημερία ανάμεσα στους Άξιους.
αυτές εδώ ας ακολουθεί ο σοφός άνθρωπος, διότι στην ευλογία δεν υπάρχει τίποτα αληθινό.
Η τζάτακα της Μαχαμάνγκαλα, δέκατη πέμπτη.
454.
Η τζάτακα του Γκατάπαντιτα (16)
Αυτός που είναι ο δικός σου αδελφός, η καρδιά και το δεξί μάτι σου·
σε αυτόν οι άνεμοι δυναμώνουν, ο Γκχάτα ψελλίζει, Κεσάβα.
βιαστικά σηκώθηκε, βασανισμένος από τη λύπη για τον αδελφό.
λαγός, λαγός, φλυαρείς, ποιος λοιπόν σου πήρε τον λαγό;
από κοχύλι, κρύσταλλο ή κοράλλι, θα φτιάξω για σένα λαγό.
και αυτούς θα σου φέρω, τι είδους λαγό ποθείς;
επιθυμώ τον λαγό από το φεγγάρι, αυτόν κατέβασέ μου, Κεσάβα.
εσύ που επιθυμείς το ανεπιθύμητο, ποθείς τον λαγό από το φεγγάρι».
γιατί τον γιο που πέθανε πριν, ακόμα και σήμερα θρηνείς;»
«ο γιος μου που γεννήθηκε ας μην πεθάνει», πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί το ανεπίτευκτο;
είναι δυνατόν να φέρεις πίσω, Κάνχα, αυτόν τον νεκρό που θρηνείς.
Όπως σήμερα με δίδαξε ο Γκχάτα, ο σοφός άνδρας.
περιχύνοντάς με σαν με νερό, έσβησε όλη την αγωνία.
αυτός που σε μένα τον κατακλυσμένο από λύπη, τη λύπη για τον γιο απομάκρυνε.
δεν θρηνώ, δεν κλαίω, ακούγοντας εσένα, νεαρέ.
απομακρύνουν από τη λύπη, όπως ο Γκχάτα τον μεγαλύτερο αδελφό του.
Η τζάτακα του Γκατάπαντιτα, δέκατη έκτη.
Τέλος του κεφαλαίου των δέκα.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Ντχάμμα, Κουκκούτα, Κουντάλι, δωρητής τροφής, Τσακκαβάκα, Σουμπχούρισα, ευλογία, Γκχάτα.