8-10.
Οι τρεις ομιλίες που ξεκινούν με τη σελήνη και τα λοιπά
146.
«Όπως, μοναχοί, όποια λάμψη των αστεριών υπάρχει, όλη αυτή δεν αξίζει ούτε ένα δέκατο έκτο κλάσμα της λάμψης της σελήνης, η λάμψη της σελήνης φαίνεται ως η ανώτατη μεταξύ τους·
ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ...
Όγδοη.
147.
«Όπως ακριβώς, μοναχοί, κατά την φθινοπωρινή περίοδο, όταν ο ουρανός είναι καθαρός και χωρίς σύννεφα, ο ήλιος ανερχόμενος στον ουρανό, διαλύοντας όλο το σκοτάδι που βρίσκεται στον χώρο, λάμπει και θερμαίνει και ακτινοβολεί·
ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί... κ.λπ...
Ένατη.
148.
«Όπως, μοναχοί, όποια υφάσματα υφαντά υπάρχουν, το ύφασμα από την Κάσι φαίνεται ως το κορυφαίο μεταξύ τους·
ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, όποιες καλές νοητικές καταστάσεις υπάρχουν, όλες αυτές έχουν ρίζα την επιμέλεια, συγκλίνουν στην επιμέλεια·
η επιμέλεια φαίνεται ως η κορυφαία αυτών των νοητικών καταστάσεων.
Για έναν επιμελή μοναχό, μοναχοί, αυτό αναμένεται -
θα αναπτύξει την ευγενή οκταμελή οδό, θα καλλιεργήσει την ευγενή οκταμελή οδό.
Και πώς, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση... κ.λπ...
αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση... κ.λπ...
Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό».
Δέκατη.