17-46.
Τριαντάδα ομιλιών για τη δωρεά και τη βοήθεια αρχίζοντας από τα γεννημένα σε μήτρες
408-437.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο μοναχός είπε στον Ευλογημένο:
«Ποια είναι, σεβάσμιε κύριε, η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία κάποιος εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται ως σύντροφος των σουπάνα που γεννιούνται από μήτρα;»...Κ.λπ...
των σουπάνα που γεννιούνται σε υγρασία... κ.λπ...
επαναγεννιέται ως σύντροφος των αυθόρμητα γεννημένων σουπάνα;»
«Εδώ, μοναχέ, κάποιος πράττει διπλά με το σώμα, πράττει διπλά με την ομιλία, πράττει διπλά με τον νου.
Αυτός έχει ακούσει:
'Οι αυθόρμητα γεννημένες σουπάνα έχουν μακρά ζωή, είναι όμορφες και έχουν άφθονη ευτυχία'.
Αυτός σκέφτεται:
'Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των αυθόρμητα γεννημένων σουπάνα!'
Αυτός δίνει τροφή... κ.λπ...
δίνει ρόφημα... κ.λπ...
δίνει φωτισμό.
Αυτός με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται ως σύντροφος των αυθόρμητα γεννημένων σουπάνα.
Αυτή λοιπόν, μοναχέ, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία κάποιος εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται ως σύντροφος των αυθόρμητα γεννημένων σουπάνα».
Τεσσαρακοστό έκτο.