1.
Η ομιλία για τους επτά ασκητές με πλεγμένα μαλλιά
122.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο Ανατολικό Μοναστήρι, στο μέγαρο της μητέρας του Μιγκάρα.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, καθόταν στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας.
Τότε ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Εκείνη την περίοδο επτά ασκητές με πλεγμένα μαλλιά και επτά Τζαϊν και επτά γυμνοί ασκητές και επτά ασκητές με ένα ρούχο και επτά περιπλανώμενοι ασκητές, με μακριές τρίχες στις μασχάλες, μακριά νύχια και μακριές τρίχες στο σώμα, κρατώντας διάφορα είδη ασκητικών αντικειμένων, περνούσαν όχι μακριά από τον Ευλογημένο. Τότε ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα σηκώθηκε από τη θέση του, τακτοποίησε τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού ακούμπησε το δεξί γόνατό του στη γη, χαιρέτησε με ενωμένες παλάμες προς την κατεύθυνση εκείνων των επτά ασκητών με πλεγμένα μαλλιά και επτά Τζαϊν και επτά γυμνών ασκητών και επτά ασκητών με ένα ρούχο και επτά περιπλανώμενων ασκητών και ανακοίνωσε το όνομά του τρεις φορές: «Εγώ είμαι ο βασιλιάς, σεβάσμιε κύριε, Πασενάντι της Κοσάλα... κ.λπ... εγώ είμαι ο βασιλιάς, σεβάσμιε κύριε, Πασενάντι της Κοσάλα».
Τότε ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα, λίγο μετά την αναχώρηση εκείνων των επτά ασκητών με πλεγμένα μαλλιά και επτά Τζαϊν και επτά γυμνών ασκητών και επτά ασκητών με ένα ρούχο και επτά περιπλανώμενων ασκητών, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα είπε στον Ευλογημένο: «Εκείνοι, σεβάσμιε κύριε, που στον κόσμο είναι Άξιοι ή έχουν επιτύχει την οδό της Αξιότητας, αυτοί είναι κάποιοι από αυτούς».
«Αυτό είναι δύσκολο να γνωριστεί, μεγάλε βασιλιά, από εσένα που είσαι οικοδεσπότης, που απολαμβάνεις αισθησιακές ηδονές, που κατοικείς σε σπίτι γεμάτο με παιδιά, που απολαμβάνεις σανδαλόξυλο από το Κάσι, που φοράς γιρλάντες, αρώματα και καλλυντικά, που δέχεσαι χρυσό και ασήμι - 'αυτοί είναι Άξιοι, αυτοί έχουν επιτύχει την οδό της Αξιότητας'».
«Με τη συγκατοικία, μεγάλε βασιλιά, η ηθική πρέπει να γίνει γνωστή. Και αυτό σε μακρά περίοδο, όχι σε σύντομη· από αυτόν που δίνει προσοχή, όχι από αυτόν που δεν δίνει προσοχή· από τον σοφό, όχι από αυτόν που στερείται σοφίας. Με τη συνομιλία, μεγάλε βασιλιά, η αγνότητα πρέπει να γίνει γνωστή. Και αυτό σε μακρά περίοδο, όχι σε σύντομη· από αυτόν που δίνει προσοχή, όχι από αυτόν που δεν δίνει προσοχή· από τον σοφό, όχι από αυτόν που στερείται σοφίας. Στις δυσκολίες, μεγάλε βασιλιά, η δύναμη πρέπει να γίνει γνωστή. Και αυτή σε μακρά περίοδο, όχι σε σύντομη· από αυτόν που δίνει προσοχή, όχι από αυτόν που δεν δίνει προσοχή· από τον σοφό, όχι από αυτόν που στερείται σοφίας. Με τη συζήτηση, μεγάλε βασιλιά, η σοφία πρέπει να γίνει γνωστή. Και αυτή σε μακρά περίοδο, όχι σε σύντομη· από αυτόν που δίνει προσοχή, όχι από αυτόν που δεν δίνει προσοχή· από τον σοφό, όχι από αυτόν που στερείται σοφίας».
«Θαυμαστό, σεβάσμιε κύριε, εκπληκτικό, σεβάσμιε κύριε! Πόσο καλά ειπωμένο είναι αυτό, σεβάσμιε κύριε, από τον Ευλογημένο - 'αυτό είναι δύσκολο να γνωριστεί, μεγάλε βασιλιά, από σένα που είσαι οικοδεσπότης, που απολαμβάνεις αισθησιακές ηδονές, που κατοικείς σε σπίτι γεμάτο με παιδιά, που απολαμβάνεις σανδαλόξυλο από το Κάσι, που φοράς γιρλάντες, αρώματα και καλλυντικά, που δέχεσαι χρυσό και ασήμι - αυτοί είναι Άξιοι ή αυτοί έχουν επιτύχει την οδό της Αξιότητας'. Μέσω της συγκατοίκησης, μεγάλε βασιλιά, η ηθική πρέπει να γίνει γνωστή. Και αυτό σε μακρά περίοδο, όχι σε σύντομη· από αυτόν που δίνει προσοχή, όχι από αυτόν που δεν δίνει προσοχή· από τον σοφό, όχι από αυτόν που στερείται σοφίας. Μέσω της συναλλαγής, μεγάλε βασιλιά, η αγνότητα πρέπει να γίνει γνωστή. Και αυτό σε μακρά περίοδο, όχι σε σύντομη· από αυτόν που δίνει προσοχή, όχι από αυτόν που δεν δίνει προσοχή· από τον σοφό, όχι από αυτόν που στερείται σοφίας. Στις δυσκολίες, μεγάλε βασιλιά, η δύναμη πρέπει να γίνει γνωστή. Και αυτή σε μακρά περίοδο, όχι σε σύντομη· από αυτόν που δίνει προσοχή, όχι από αυτόν που δεν δίνει προσοχή· από τον σοφό, όχι από αυτόν που στερείται σοφίας. Μέσω της συζήτησης, μεγάλε βασιλιά, η σοφία πρέπει να γίνει γνωστή. Και αυτή σε μακρά περίοδο, όχι σε σύντομη· από αυτόν που δίνει προσοχή, όχι από αυτόν που δεν δίνει προσοχή· από τον σοφό, όχι από αυτόν που στερείται σοφίας».
«Αυτοί, σεβάσμιε κύριε, είναι οι άνδρες μου, κατάσκοποι και πληροφοριοδότες, που έρχονται αφού έχουν εξερευνήσει τη χώρα. Αυτό που συγκεντρώθηκε πρώτα από αυτούς, εγώ θα το ολοκληρώσω μετά. Τώρα αυτοί, σεβάσμιε κύριε, αφού απομακρύνουν εκείνη τη σκόνη και τη βρωμιά, καλολουσμένοι, καλοαλειμμένοι, με περιποιημένα μαλλιά και γένια, με λευκά ρούχα, προικισμένοι και εφοδιασμένοι με τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής, θα απολαμβάνουν τη ζωή».
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή είπε αυτούς τους στίχους:
δεν πρέπει να εμπιστεύεται κανείς με σύντομη θέαση·
διότι με την εμφάνιση των καλά συγκρατημένων,
οι ασυγκράτητοι περιφέρονται σε αυτόν τον κόσμο.
όπως ένα χάλκινο μισό νόμισμα καλυμμένο με χρυσό·
Περιφέρονται στον κόσμο καλυμμένοι από συνοδεία,
εσωτερικά ακάθαρτοι, εξωτερικά λαμπεροί».