6.
Η δεύτερη ομιλία του Πουμπαράμα
516.
Η ίδια περίσταση.
«Πόσων άραγε, μοναχοί, ικανοτήτων επειδή έχουν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές διακηρύσσει την τελική απελευθερωτική γνώση:
'Κατανοώ: η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης';»
«Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ...
«Δύο, μοναχοί, ικανοτήτων επειδή έχουν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές διακηρύσσει την τελική απελευθερωτική γνώση:
'Κατανοώ: η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'.
Ποιων δύο;
Της ευγενούς σοφίας και της ευγενούς απελευθέρωσης.
Η ευγενής σοφία του, μοναχοί, αυτή είναι η ικανότητα της σοφίας του.
Η ευγενής απελευθέρωση του, μοναχοί, αυτή είναι η ικανότητα αυτοσυγκέντρωσής του.
Αυτών, μοναχοί, των δύο ικανοτήτων επειδή έχουν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές διακηρύσσει την τελική απελευθερωτική γνώση:
'Κατανοώ: η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'».
Έκτο.