5.
Η δεύτερη ομιλία με την παρομοίωση του κορμού δέντρου
242.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Κιμιλά, στην όχθη του ποταμού Γάγγη.
Ο Ευλογημένος είδε έναν μεγάλο κορμό ξύλου να παρασύρεται από το ρεύμα του ποταμού Γάγγη.
Αφού τους είδε, απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Βλέπετε, μοναχοί, εκείνον τον μεγάλο κορμό ξύλου που παρασύρεται από το ρεύμα του ποταμού Γάγγη;»
«Ναι, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ...
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Κίμιλα είπε στον Ευλογημένο:
«Τι είναι άραγε, σεβάσμιε κύριε, η κοντινή όχθη... κ.λπ...
Και τι είναι, Κίμιλα, η εσωτερική σήψη;
Εδώ, Κίμιλα, ένας μοναχός έχει διαπράξει κάποιο μολυσμένο παράπτωμα, για τέτοιο παράπτωμα δεν εμφανίζεται έξοδος.
Αυτό ονομάζεται, Κίμιλα, εσωτερική σήψη».
Πέμπτο.