2.
Η δεύτερη ομιλία για τον ωκεανό
229.
«Ωκεανός, ωκεανός», μοναχοί, λέει ο αδαής κοινός άνθρωπος.
Αυτός δεν είναι ωκεανός, μοναχοί, στη διαγωγή των ευγενών.
Αυτός είναι ένας μεγάλος σωρός νερού, μοναχοί, μια μεγάλη έκταση νερού.
Υπάρχουν, μοναχοί, υλικές μορφές αντιληπτές από το μάτι, επιθυμητές, ελκυστικές, ευχάριστες, αγαπητές, συνδεδεμένες με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικές.
Αυτός ονομάζεται, μοναχοί, ωκεανός στη διαγωγή των ευγενών.
Σε αυτόν ο κόσμος μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, η γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, ως επί το πλείστον είναι βυθισμένος, έχει γίνει σαν μπερδεμένο νήμα, σαν κουβάρι με κόμπους, σαν μπλεγμένα βούρλα και καλάμια, και δεν ξεπερνά τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού, την περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων... κ.λπ...
«Υπάρχουν, μοναχοί, γεύσεις αντιληπτές από τη γλώσσα... κ.λπ... υπάρχουν, μοναχοί, νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου, επιθυμητά, ελκυστικά, ευχάριστα, αγαπητά, συνδεδεμένα με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικά. Αυτός ονομάζεται, μοναχοί, ωκεανός στη διαγωγή των ευγενών. Σε αυτόν ο κόσμος μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, η γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, ως επί το πλείστον είναι βυθισμένος, έχει γίνει σαν μπερδεμένο νήμα, σαν κουβάρι με κόμπους, σαν μπλεγμένα βούρλα και καλάμια, και δεν ξεπερνά τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού, την περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων».
αυτός αυτόν τον ωκεανό με τα θαλάσσια τέρατα, με τους δαίμονες, με τα κύματα και τον φόβο, δύσκολο να διαβεί, τον διέβη.
αυτός που παρήλθε δεν επιστρέφει ξανά, εξαπάτησε τον βασιλιά του θανάτου, λέω εγώ». Δεύτερο.