7.
Η δεύτερη ομιλία για αυτό που ρωτήθηκε
119.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Τι νομίζετε, μοναχοί, θεωρείτε την ύλη ως 'αυτό δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου';»
«Ναι, σεβάσμιε κύριε».
«Καλώς, μοναχοί!
Η ύλη, μοναχοί, 'αυτό δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία.
Το αίσθημα...
την αντίληψη...
τις δραστηριότητες...
θεωρείτε τη συνείδηση ως 'αυτό δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου';»
«Ναι, σεβάσμιε κύριε».
«Καλώς, μοναχοί!
Η συνείδηση, μοναχοί, 'αυτό δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία... κ.λπ...
έτσι... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».
Έβδομη.