4.
Η ομιλία για την τιμή
14.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος τιμούνταν, σεβόταν, ευλαβούνταν, χαιρόταν ευσέβειας και εκτίμησης, ήταν αποδέκτης των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς.
Και η Κοινότητα μοναχών τιμούνταν, σεβόταν, ευλαβούνταν, χαιρόταν ευσέβειας και εκτίμησης, ήταν αποδέκτης των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς.
Οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές όμως δεν τιμούνταν, δεν σέβονταν, δεν ευλαβούνταν, δεν χαίρονταν ευσέβειας και εκτίμησης, δεν ήταν αποδέκτες των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς.
Τότε εκείνοι οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές, μη μπορώντας να ανεχθούν την τιμή προς τον Ευλογημένο και την Κοινότητα μοναχών, βλέποντας μοναχούς στο χωριό και στο δάσος, τους ύβριζαν, τους χλεύαζαν, τους εξόργιζαν και τους ενοχλούσαν με άπρεπα και σκληρά λόγια.
Τότε αρκετοί μοναχοί πήγαν εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισαν στο πλάι. Καθισμένοι στο πλάι, εκείνοι οι μοναχοί είπαν στον Ευλογημένο: «Τώρα, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος τιμάται, σέβεται, ευλαβείται, χαίρει ευσέβειας και εκτίμησης, είναι αποδέκτης των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Και η Κοινότητα μοναχών τιμάται, σέβεται, ευλαβείται, χαίρει ευσέβειας και εκτίμησης, είναι αποδέκτης των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές όμως δεν τιμούνται, δεν σέβονται, δεν ευλαβούνται, δεν χαίρονται ευσέβειας και εκτίμησης, δεν είναι αποδέκτες των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Τότε, σεβάσμιε κύριε, εκείνοι οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές, μη μπορώντας να ανεχθούν την τιμή προς τον Ευλογημένο και την Κοινότητα μοναχών, βλέποντας μοναχούς στο χωριό και στο δάσος, τους υβρίζουν, τους χλευάζουν, τους εξοργίζουν και τους ενοχλούν με άπρεπα και σκληρά λόγια».
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
μην τα αποδίδετε ούτε στον εαυτό ούτε σε άλλον·
οι επαφές αγγίζουν εξαρτώμενες από την προσκόλληση,
χωρίς προσκόλληση πώς θα μπορούσαν οι επαφές να αγγίξουν;» Τέταρτο.