6.
Η τέταρτη ομιλία για την τήρηση των κανόνων
347.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο μοναχός είπε στον Ευλογημένο:
«Ποια είναι, σεβάσμιε κύριε, η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία μερικοί αυθόρμητα γεννημένοι δράκοντες εδώ τηρούν την ημέρα τήρησης των κανόνων και εγκαταλείπουν το σώμα τους;»
«Εδώ, μοναχέ, σε μερικούς αυθόρμητα γεννημένους δράκοντες έρχεται έτσι η σκέψη: 'Εμείς στο παρελθόν ήμασταν αυτοί που κάνουν διπλά πράγματα με το σώμα, αυτοί που κάνουν διπλά πράγματα με την ομιλία, αυτοί που κάνουν διπλά πράγματα με τον νου. Εμείς που κάναμε διπλά πράγματα με το σώμα, που κάναμε διπλά πράγματα με την ομιλία, που κάναμε διπλά πράγματα με τον νου, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο γεννηθήκαμε ως σύντροφοι των αυθόρμητα γεννημένων δρακόντων. Αν σήμερα εμείς συμπεριφερόμασταν με καλή σωματική συμπεριφορά, με καλή λεκτική συμπεριφορά... συμπεριφερόμασταν με καλή νοητική συμπεριφορά, έτσι εμείς με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο θα επαναγεννιόμασταν στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Λοιπόν, ας συμπεριφερόμαστε τώρα με καλή σωματική συμπεριφορά, με καλή λεκτική συμπεριφορά... ας συμπεριφερόμαστε με καλή νοητική συμπεριφορά.' Αυτή λοιπόν, μοναχέ, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία μερικοί αυθόρμητα γεννημένοι δράκοντες εδώ τηρούν την ημέρα τήρησης των κανόνων και εγκαταλείπουν το σώμα τους». Έκτο.