11.
Η ομιλία για το τέταρτο αδύνατο
95.
«Αυτές οι έξι, μοναχοί, είναι αδύνατες καταστάσεις.
Ποιες είναι οι έξι;
Το άτομο τέλειο στην ορθή άποψη είναι ανίκανο να επιστρέψει στην άποψη ότι η ευτυχία και η δυστυχία είναι αυτοδημιούργητες, το άτομο τέλειο στην ορθή άποψη είναι ανίκανο να επιστρέψει στην άποψη ότι η ευτυχία και η δυστυχία είναι ετεροδημιούργητες, το άτομο τέλειο στην ορθή άποψη είναι ανίκανο να επιστρέψει στην άποψη ότι η ευτυχία και η δυστυχία είναι και αυτοδημιούργητες και ετεροδημιούργητες, το άτομο τέλειο στην ορθή άποψη είναι ανίκανο να επιστρέψει στην άποψη ότι η ευτυχία και η δυστυχία δεν είναι αυτοδημιούργητες αλλά τυχαία γεγενημένες, το άτομο τέλειο στην ορθή άποψη είναι ανίκανο να επιστρέψει στην άποψη ότι η ευτυχία και η δυστυχία δεν είναι ετεροδημιούργητες αλλά τυχαία γεγενημένες, το άτομο τέλειο στην ορθή άποψη είναι ανίκανο να επιστρέψει στην άποψη ότι η ευτυχία και η δυστυχία δεν είναι ούτε αυτοδημιούργητες ούτε ετεροδημιούργητες αλλά τυχαία γεγενημένες.
Για ποιο λόγο;
Επειδή, μοναχοί, η αιτία έχει ιδωθεί καλά από το άτομο τέλειο στην ορθή άποψη, καθώς και τα φαινόμενα που προκύπτουν από αιτία.
Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι έξι αδύνατες καταστάσεις».
Ενδέκατη.