10.
Η ομιλία Τσατουττχαανουντχάμμα
42.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Για έναν μοναχό που ασκεί σύμφωνα με τη Διδασκαλία, μοναχοί, αυτή είναι η φυσική συμπεριφορά: να διαμένει παρατηρώντας τον μη-εαυτό στην ύλη, στο αίσθημα...
στην αντίληψη...
στις δραστηριότητες...
να διαμένει παρατηρώντας τον μη-εαυτό στη συνείδηση.
Όποιος διαμένοντας παρατηρώντας τον μη-εαυτό στην ύλη... κ.λπ...
κατανοεί πλήρως την ύλη, το αίσθημα...
την αντίληψη...
τις δραστηριότητες...
κατανοεί πλήρως τη συνείδηση, αυτός κατανοώντας πλήρως την ύλη, το αίσθημα...
την αντίληψη...
τις δραστηριότητες...
κατανοώντας πλήρως τη συνείδηση, απελευθερώνεται από την ύλη, απελευθερώνεται από το αίσθημα, απελευθερώνεται από την αντίληψη, απελευθερώνεται από τις δραστηριότητες, απελευθερώνεται από τη συνείδηση, απελευθερώνεται από τη γέννηση, από το γήρας και τον θάνατο, από τις λύπες, από τους θρήνους, από τον πόνο, από τη δυσαρέσκεια, από το άγχος, λέω ότι απελευθερώνεται από τον πόνο».
Δέκατη.