1.
Η ομιλία για το πρώτο καλό
212.
«Όποιες καλές νοητικές καταστάσεις κι αν υπάρχουν, μοναχοί, που ανήκουν στο καλό, που είναι στην πλευρά του καλού, όλες αυτές έχουν ρίζα την επιμέλεια, συγκλίνουν στην επιμέλεια·
η επιμέλεια φαίνεται ως η κορυφαία αυτών των νοητικών καταστάσεων.
Για έναν επιμελή μοναχό, μοναχοί, αυτό αναμένεται -
θα αναπτύξει τους επτά παράγοντες της φώτισης, θα καλλιεργήσει τους επτά παράγοντες της φώτισης.
«Και πώς, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει τους επτά παράγοντες της φώτισης, καλλιεργεί τους επτά παράγοντες της φώτισης; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει τον παράγοντα φώτισης της μνήμης, βασισμένο στην αποστασιοποίηση... κ.λπ... αναπτύσσει τον παράγοντα φώτισης της αταραξίας, βασισμένο στην αποστασιοποίηση, βασισμένο στο μη πάθος, βασισμένο στην παύση, ωριμάζοντας στην αποδέσμευση. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας επιμελής μοναχός αναπτύσσει τους επτά παράγοντες της φώτισης, καλλιεργεί τους επτά παράγοντες της φώτισης». Πρώτο.