2.
Η πρώτη ομιλία για τις αιτίες της αντιδικίας
42.
«Πόσες, σεβάσμιε κύριε, είναι οι αιτίες αντιδικίας;»
«Δέκα, Ουπάλι, είναι οι αιτίες αντιδικίας.
Ποιες είναι οι δέκα;
Εδώ, Ουπάλι, μοναχοί παρουσιάζουν το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως σύμφωνο με τη Διδασκαλία, το σύμφωνο με τη Διδασκαλία ως μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία, τη μη μοναστική διαγωγή ως μοναστική διαγωγή, τη μοναστική διαγωγή ως μη μοναστική διαγωγή, το μη ειπωμένο, το μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως ειπωμένο, εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα, το ειπωμένο, το εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα ως μη ειπωμένο, μη εκφρασμένο από τον Τατχάγκατα, το μη συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα ως συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα, το συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα ως μη συνηθισμένο από τον Τατχάγκατα, το μη θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα ως θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα, το θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα ως μη θεσπισμένο από τον Τατχάγκατα.
Αυτές λοιπόν, Ουπάλι, είναι οι δέκα αιτίες αντιδικίας».
Δεύτερο.