2.
Η πρώτη ομιλία για την παρομοίωση με τον ήλιο
193.
«Για την έγερση του ήλιου, μοναχοί, αυτό είναι ο πρόδρομος, αυτό είναι το αρχικό σημάδι, δηλαδή -
το χάραμα της αυγής·
ακριβώς έτσι λοιπόν, μοναχοί, για την έγερση των επτά παραγόντων της φώτισης ενός μοναχού, αυτό είναι ο πρόδρομος, αυτό είναι το αρχικό σημάδι, δηλαδή -
η καλή φιλία.
Για έναν μοναχό που έχει καλό φίλο, μοναχοί, αυτό αναμένεται -
θα αναπτύξει τους επτά παράγοντες της φώτισης, θα καλλιεργήσει τους επτά παράγοντες της φώτισης.
Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός που έχει καλό φίλο αναπτύσσει τους επτά παράγοντες της φώτισης, καλλιεργεί τους επτά παράγοντες της φώτισης; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει τον παράγοντα φώτισης της μνήμης, βασισμένο στην αποστασιοποίηση... κ.λπ... αναπτύσσει τον παράγοντα φώτισης της αταραξίας, βασισμένο στην αποστασιοποίηση, βασισμένο στο μη πάθος, βασισμένο στην παύση, ωριμάζοντας στην αποδέσμευση. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός που έχει καλό φίλο αναπτύσσει τους επτά παράγοντες της φώτισης, καλλιεργεί τους επτά παράγοντες της φώτισης». Δεύτερο.