8.
Η πρώτη ομιλία στον δημόσιο ξενώνα από τούβλα
1004.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Νάτικα, στον δημόσιο ξενώνα από τούβλα.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο:
«Ο μοναχός που ονομαζόταν Σάλχα, σεβάσμιε κύριε, πέθανε· ποιος είναι ο προορισμός του, ποια η μελλοντική ζωή του; Η μοναχή που ονομαζόταν Νανδά, σεβάσμιε κύριε, πέθανε· ποιος είναι ο προορισμός της, ποια η μελλοντική ζωή της; Ο λαϊκός ακόλουθος που ονομαζόταν Σουντάττα, σεβάσμιε κύριε, πέθανε· ποιος είναι ο προορισμός του, ποια η μελλοντική ζωή του; Η λαϊκή ακόλουθος που ονομαζόταν Σουτζάτα, σεβάσμιε κύριε, πέθανε· ποιος είναι ο προορισμός της, ποια η μελλοντική ζωή της;»
«Ο Σάλχα, Άναντα, μοναχός που πέθανε, με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παρέμεινε. Η Νανδά, Άναντα, μοναχή που πέθανε, με την πλήρη εξάλειψη των πέντε κατώτερων νοητικών δεσμών είναι αυθόρμητα γεννημένη, εκεί επέτυχε το τελικό Νιμπάνα, μη υποκείμενη σε επιστροφή από εκείνον τον κόσμο. Ο Σουντάττα, Άναντα, λαϊκός ακόλουθος που πέθανε, με την πλήρη εξάλειψη των τριών νοητικών δεσμών και με την εξασθένηση της λαγνείας, του μίσους και της αυταπάτης είναι άπαξ επιστρέφων· επιστρέφοντας μόνο μία φορά σε αυτόν τον κόσμο θα θέσει τέρμα στον πόνο. Η Σουτζάτα, Άναντα, λαϊκή ακόλουθος που πέθανε, με την πλήρη εξάλειψη των τριών νοητικών δεσμών είναι εισερχόμενη στο ρεύμα, μη υποκείμενη πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιη, κατευθυνόμενη στην ανώτατη φώτιση.
«Δεν είναι καταπληκτικό, Άναντα, ότι ένα ανθρώπινο ον πεθαίνει· αν κάθε φορά που κάποιος πεθαίνει ερχόσασταν σε μένα και ρωτούσατε για αυτό το θέμα, αυτό θα ήταν βλάβη, Άναντα, για τον Τατχάγκατα. Γι' αυτό, Άναντα, θα διδάξω μια επεξήγηση της Διδασκαλίας που ονομάζεται 'ο καθρέφτης της Διδασκαλίας'· με τον οποίο προικισμένος ένας ευγενής μαθητής, αν επιθυμεί, μπορεί ο ίδιος να διακηρύξει για τον εαυτό του - 'Η κόλαση έχει εξαλειφθεί για μένα, το ζωικό βασίλειο έχει εξαλειφθεί, η σφαίρα των φαντασμάτων έχει εξαλειφθεί, ο κόσμος της αθλιότητας, ο κακότυχος κόσμος, ο κόσμος του ξεπεσμού έχει εξαλειφθεί· είμαι εισερχόμενος στο ρεύμα, μη υποκείμενος πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιος, κατευθυνόμενος στην ανώτατη φώτιση'.
«Και ποιος είναι αυτός, Άναντα, ο καθρέφτης της Διδασκαλίας, η επεξήγηση της Διδασκαλίας· με τον οποίο προικισμένος ένας ευγενής μαθητής, αν επιθυμεί, μπορεί ο ίδιος να διακηρύξει για τον εαυτό του - 'Η κόλαση έχει εξαλειφθεί για μένα, το ζωικό βασίλειο έχει εξαλειφθεί, η σφαίρα των φαντασμάτων έχει εξαλειφθεί, ο κόσμος της αθλιότητας, ο κακότυχος κόσμος, ο κόσμος του ξεπεσμού έχει εξαλειφθεί· είμαι εισερχόμενος στο ρεύμα, μη υποκείμενος πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιος, κατευθυνόμενος στην ανώτατη φώτιση';
«Εδώ, Άναντα, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... είναι προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Αυτός, Άναντα, είναι ο καθρέφτης της Διδασκαλίας, η επεξήγηση της Διδασκαλίας· με τον οποίο προικισμένος ένας ευγενής μαθητής, αν επιθυμεί, μπορεί ο ίδιος να διακηρύξει για τον εαυτό του - 'Η κόλαση έχει εξαλειφθεί για μένα, το ζωικό βασίλειο έχει εξαλειφθεί, η σφαίρα των φαντασμάτων έχει εξαλειφθεί, ο κόσμος της αθλιότητας, ο κακότυχος κόσμος, ο κόσμος του ξεπεσμού έχει εξαλειφθεί· είμαι εισερχόμενος στο ρεύμα, μη υποκείμενος πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιος, κατευθυνόμενος στην ανώτατη φώτιση'». Όγδοη.