5.
Η πρώτη ομιλία για τον Καμαμπού
347.
Κάποτε ο σεβάσμιος Κάμαμπού διέμενε στη Ματσικασάντα, στο άλσος Αμπατάκα.
Τότε ο οικοδεσπότης Τσίττα πλησίασε τον σεβάσμιο Κάμαμπού·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Κάμαμπού και κάθισε στο πλάι.
Στον οικοδεσπότη Τσίττα που καθόταν στο πλάι, ο σεβάσμιος Κάμαμπού είπε αυτό:
«Αυτό ειπώθηκε, οικοδεσπότη -
δες τον ερχόμενο χωρίς ταραχή, με κομμένο το ρεύμα, χωρίς δεσμά".
Αυτού λοιπόν, οικοδεσπότη, που ειπώθηκε συνοπτικά, πώς αναλυτικά πρέπει να κατανοηθεί το νόημα;» «Μήπως αυτό, σεβάσμιε κύριε, ειπώθηκε από τον Ευλογημένο;» «Ναι, οικοδεσπότη». «Τότε λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, περίμενε λίγο μέχρι να εξετάσω το νόημά του». Τότε ο οικοδεσπότης Τσίττα, αφού έμεινε σιωπηλός για λίγο, είπε στον σεβάσμιο Κάμαμπού:
«'Άψογο', σεβάσμιε κύριε, αυτή είναι ονομασία της ηθικής. 'Με λευκό κάλυμμα', σεβάσμιε κύριε, αυτή είναι ονομασία της απελευθέρωσης. 'Με μία ακτίνα', σεβάσμιε κύριε, αυτή είναι ονομασία της μνήμης. 'Κυλάει', σεβάσμιε κύριε, αυτή είναι ονομασία του προχωρήματος και του οπισθοχωρήματος. 'Άρμα', σεβάσμιε κύριε, αυτή είναι ονομασία αυτού του σώματος που αποτελείται από τα τέσσερα πρωταρχικά υλικά στοιχεία, γεννημένου από μητέρα και πατέρα, θρεμμένου με ρύζι και αρτοπαρασκεύασμα, υποκείμενου στην παροδικότητα, στην τριβή, στη μάλαξη, στη διάλυση και στην αποσύνθεση. Η λαγνεία, σεβάσμιε κύριε, είναι ταραχή, το μίσος είναι ταραχή, η αυταπάτη είναι ταραχή. Αυτά για έναν μοναχό που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές έχουν εγκαταλειφθεί, η ρίζα τους έχει κοπεί, έχουν γίνει σαν κορμός φοίνικα, έχουν οδηγηθεί στην εξαφάνιση, έχουν τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον. Για αυτό ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές ονομάζεται 'χωρίς ταραχή'. 'Ερχόμενος', σεβάσμιε κύριε, αυτή είναι ονομασία του Άξιου. 'Ρεύμα', σεβάσμιε κύριε, αυτή είναι ονομασία της επιθυμίας. Αυτή για έναν μοναχό που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές έχει εγκαταλειφθεί, η ρίζα της έχει κοπεί, έχει γίνει σαν κορμός φοίνικα, έχει οδηγηθεί στην εξαφάνιση, έχει τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον. Για αυτό ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές ονομάζεται 'με κομμένο το ρεύμα'. Η λαγνεία, σεβάσμιε κύριε, είναι δεσμός, το μίσος είναι δεσμός, η αυταπάτη είναι δεσμός. Αυτά για έναν μοναχό που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές έχουν εγκαταλειφθεί, η ρίζα τους έχει κοπεί, έχουν γίνει σαν κορμός φοίνικα, έχουν οδηγηθεί στην εξαφάνιση, έχουν τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον. Για αυτό ένας μοναχός που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές ονομάζεται 'χωρίς δεσμά'. Έτσι λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, αυτό που ειπώθηκε από τον Ευλογημένο -
δες τον ερχόμενο χωρίς ταραχή, με κομμένο το ρεύμα, χωρίς δεσμά".
«Αυτού λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, που ειπώθηκε συνοπτικά από τον Ευλογημένο, κατανοώ έτσι αναλυτικά το νόημα». «Είσαι τυχερός, οικοδεσπότη, είναι καλή τύχη για σένα, οικοδεσπότη! Που ο οφθαλμός της σοφίας σου διεισδύει στα βαθιά λόγια του Βούδα». Πέμπτο.