5.
Η πρώτη ομιλία για την ευτυχία
65.
Κάποτε ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμενε στους Μαγκάντα, στο χωριό Νάλακα.
Τότε ο περιπλανώμενος ασκητής Σαμαντακάνι πλησίασε τον σεβάσμιο Σαριπούττα·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Σαριπούττα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο περιπλανώμενος ασκητής Σαμαντακάνι είπε στον σεβάσμιο Σαριπούττα:
«Τι λοιπόν, φίλε Σαριπούττα, είναι ευτυχία, τι είναι δυστυχία;» «Η επαναγέννηση, φίλε, είναι δυστυχία· η μη επαναγέννηση είναι ευτυχία. Όταν υπάρχει επαναγέννηση, φίλε, αυτή η δυστυχία αναμένεται - κρύο, ζέστη, πείνα, δίψα, αφόδευση, ούρηση, επαφή με φωτιά, επαφή με ρόπαλο, επαφή με μαχαίρι· και οι συγγενείς και οι φίλοι, αφού συγκεντρωθούν και συναθροιστούν, εξοργίζουν. Όταν υπάρχει επαναγέννηση, φίλε, αυτή η δυστυχία αναμένεται. Όταν δεν υπάρχει επαναγέννηση, φίλε, αυτή η ευτυχία αναμένεται - ούτε κρύο, ούτε ζέστη, ούτε πείνα, ούτε δίψα, ούτε αφόδευση, ούτε ούρηση, ούτε επαφή με φωτιά, ούτε επαφή με ρόπαλο, ούτε επαφή με μαχαίρι· και οι συγγενείς και οι φίλοι, αφού συγκεντρωθούν και συναθροιστούν, δεν εξοργίζουν. Όταν δεν υπάρχει επαναγέννηση, φίλε, αυτή η ευτυχία αναμένεται.» Πέμπτο.