2.
Η πρώτη ομιλία για την απόλαυση
105.
«Εγώ, μοναχοί, αναζήτησα την απόλαυση του κόσμου.
Όποια είναι η απόλαυση στον κόσμο, αυτήν ανακάλυψα.
Όση είναι η απόλαυση στον κόσμο, με τη σοφία την έχω δει καλά.
Εγώ, μοναχοί, αναζήτησα τον κίνδυνο του κόσμου.
Όποιος είναι ο κίνδυνος στον κόσμο, αυτόν ανακάλυψα.
Όσος είναι ο κίνδυνος στον κόσμο, με τη σοφία τον έχω δει καλά.
Εγώ, μοναχοί, αναζήτησα τη διαφυγή από τον κόσμο.
Όποια είναι η διαφυγή από τον κόσμο, αυτήν ανακάλυψα.
Όση είναι η διαφυγή από τον κόσμο, με τη σοφία την έχω δει καλά.
Όσο καιρό, μοναχοί, δεν γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι του κόσμου την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή, τόσο καιρό εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, δεν αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση.
Όταν όμως, μοναχοί, γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι του κόσμου την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή, τότε εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση.
Και η γνώση και η ενόραση εγέρθηκαν σε μένα -
'Ακλόνητη είναι η απελευθέρωσή μου, αυτή είναι η τελευταία γέννηση, δεν υπάρχει πλέον επαναγέννηση'.»
Δεύτερο.