8.
Η πρώτη ομιλία για την παρακμή
28.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Αυτά τα επτά φαινόμενα, μοναχοί, οδηγούν στην παρακμή ενός μοναχού που βρίσκεται σε εκπαίδευση.
Ποια είναι τα επτά;
Η ευχαρίστηση στην εργασία, η ευχαρίστηση στην κουβέντα, η ευχαρίστηση στον ύπνο, η ευχαρίστηση στην κοινωνική συναναστροφή, το να μη φρουρεί κανείς τις θύρες των αισθήσεων, η αμετρία στο φαγητό, και υπάρχουν στην Κοινότητα καθήκοντα της Κοινότητας·
εκεί ένας ασκούμενος μοναχός σκέφτεται έτσι -
'υπάρχουν όμως στην Κοινότητα πρεσβύτεροι μοναχοί που είναι έμπειροι, αναχωρητές εδώ και πολύ καιρό, που σηκώνουν το φορτίο, αυτοί θα αναγνωριστούν με αυτό' και ο ίδιος αναλαμβάνει την ενασχόληση με αυτά.
Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα επτά φαινόμενα που οδηγούν στην παρακμή ενός μοναχού που βρίσκεται σε εκπαίδευση.
«Αυτά τα επτά φαινόμενα, μοναχοί, οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού που βρίσκεται σε εκπαίδευση. Ποια είναι τα επτά; Η μη ευχαρίστηση στην εργασία, η μη ευχαρίστηση στην κουβέντα, η μη ευχαρίστηση στον ύπνο, η μη ευχαρίστηση στην κοινωνική συναναστροφή, το να φρουρεί κανείς τις θύρες των αισθήσεων, η μετριοπάθεια στο φαγητό, και υπάρχουν στην Κοινότητα καθήκοντα της Κοινότητας· εκεί ένας ασκούμενος μοναχός σκέφτεται έτσι - 'υπάρχουν όμως στην Κοινότητα πρεσβύτεροι μοναχοί που είναι έμπειροι, αναχωρητές εδώ και πολύ καιρό, που σηκώνουν το φορτίο, αυτοί θα αναγνωριστούν με αυτό' και ο ίδιος δεν αναλαμβάνει την ενασχόληση με αυτά. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα επτά φαινόμενα που οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού που βρίσκεται σε εκπαίδευση». Όγδοη.