7.
Η πρώτη ομιλία για τη λαχτάρα
90.
«Η λαχτάρα, μοναχοί, είναι αρρώστια, η λαχτάρα είναι απόστημα, η λαχτάρα είναι βέλος.
Γι' αυτό, μοναχοί, ο Τατχάγκατα διαμένει χωρίς λαχτάρα, έχοντας αφαιρέσει το βέλος.
Γι' αυτό, μοναχοί, αν ένας μοναχός επιθυμούσε 'να διαμένω χωρίς λαχτάρα, έχοντας αφαιρέσει το βέλος', δεν θα φανταζόταν το μάτι, δεν θα φανταζόταν στο μάτι, δεν θα φανταζόταν από το μάτι, δεν θα φανταζόταν ότι το μάτι είναι δικό μου·
δεν θα φανταζόταν την υλική μορφή, δεν θα φανταζόταν στις υλικές μορφές, δεν θα φανταζόταν από την υλική μορφή, δεν θα φανταζόταν ότι οι υλικές μορφές είναι δικές μου·
δεν θα φανταζόταν την οφθαλμική συνείδηση, δεν θα φανταζόταν στην οφθαλμική συνείδηση, δεν θα φανταζόταν από την οφθαλμική συνείδηση, δεν θα φανταζόταν ότι η οφθαλμική συνείδηση είναι δική μου·
δεν θα φανταζόταν την οφθαλμική επαφή, δεν θα φανταζόταν στην οφθαλμική επαφή, δεν θα φανταζόταν από την οφθαλμική επαφή, δεν θα φανταζόταν ότι η οφθαλμική επαφή είναι δική μου.
Ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν θα φανταζόταν, και σε αυτό δεν θα φανταζόταν, και από αυτό δεν θα φανταζόταν, δεν θα φανταζόταν ότι αυτό είναι δικό μου.
«Δεν θα φανταζόταν το αυτί... κ.λπ... δεν θα φανταζόταν τη μύτη... κ.λπ... δεν θα φανταζόταν τη γλώσσα, δεν θα φανταζόταν στη γλώσσα, δεν θα φανταζόταν από τη γλώσσα, δεν θα φανταζόταν ότι η γλώσσα είναι δική μου· δεν θα φανταζόταν τη γεύση... κ.λπ... δεν θα φανταζόταν τη γλωσσική συνείδηση... κ.λπ... δεν θα φανταζόταν τη γλωσσική επαφή... κ.λπ... ό,τι εγείρεται με τη γλωσσική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν θα φανταζόταν, και σε αυτό δεν θα φανταζόταν, και από αυτό δεν θα φανταζόταν, δεν θα φανταζόταν ότι αυτό είναι δικό μου.
«Δεν θα φανταζόταν το σώμα... κ.λπ... δεν θα φανταζόταν τον νου, δεν θα φανταζόταν στον νου, δεν θα φανταζόταν από τον νου, δεν θα φανταζόταν ότι ο νους είναι δικός μου· δεν θα φανταζόταν τα νοητικά φαινόμενα... κ.λπ... τη νοητική συνείδηση... κ.λπ... τη νοητική επαφή... κ.λπ... ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν θα φανταζόταν, και σε αυτό δεν θα φανταζόταν, και από αυτό δεν θα φανταζόταν, δεν θα φανταζόταν ότι αυτό είναι δικό μου· δεν θα φανταζόταν το όλον, δεν θα φανταζόταν στο όλον, δεν θα φανταζόταν από το όλον, δεν θα φανταζόταν ότι το όλον είναι δικό μου.
«Αυτός, έτσι μη φανταζόμενος, δεν προσκολλάται σε τίποτα στον κόσμο. Μη προσκολλώμενος δεν ταράζεται. Μη ταραζόμενος επιτυγχάνει το τελικό Νιμπάνα μέσα του. Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'». Έβδομη.