8.
Η πρώτη ομιλία στο Κουκκουτάραμα
18.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο σεβάσμιος Άναντα και ο σεβάσμιος Μπάντα διέμεναν στην Παταλίπουττα, στο μοναστήρι Κουκκούτα.
Τότε ο σεβάσμιος Μπάντα, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πλησίασε τον σεβάσμιο Άναντα·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Άναντα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Μπάντα είπε στον σεβάσμιο Άναντα:
«'Μη-άγια ζωή, μη-άγια ζωή', φίλε Άναντα, λέγεται. Ποια άραγε, φίλε, είναι η μη-άγια ζωή;» «Καλώς, καλώς, φίλε Μπάντα! Εξαίρετη πράγματι, φίλε Μπάντα, η σοφία σου, εξαίρετη η οξυδέρκειά σου, καλή η ερώτησή σου. Έτσι λοιπόν εσύ, φίλε Μπάντα, ρωτάς: 'Μη-άγια ζωή, μη-άγια ζωή', φίλε Άναντα, λέγεται. Ποια άραγε, φίλε, είναι η μη-άγια ζωή;'» «Ναι, φίλε». «Αυτή ακριβώς, φίλε, η οκταμελής λανθασμένη οδός είναι η μη-άγια ζωή, δηλαδή - λανθασμένη άποψη... κ.λπ... λανθασμένη αυτοσυγκέντρωση». Όγδοη.