4.
Η πρώτη ομιλία για την Κάντακι
902.
Κάποτε ο σεβάσμιος Ανουρούντα και ο σεβάσμιος Σαριπούττα και ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα διέμεναν στη Σακέτα, στο δάσος Καντακί.
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα και ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκαν από την απομόνωση, πήγαν εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ανουρούντα·
αφού πλησίασαν, χαιρέτησαν τον σεβάσμιο Ανουρούντα.
Αφού ολοκλήρωσαν την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισαν στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε στον σεβάσμιο Ανουρούντα:
«Από έναν ασκούμενο μοναχό, φίλε Ανουρούντα, ποια φαινόμενα πρέπει να επιτευχθούν και να διαμένει σε αυτά;»
«Από έναν ασκούμενο μοναχό, φίλε Σαριπούττα, οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης πρέπει να επιτευχθούν και να διαμένει σε αυτές. Ποιοι τέσσερις; Εδώ, φίλε, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα διαμένει παρατηρώντας τα νοητικά φαινόμενα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο - από έναν ασκούμενο μοναχό, φίλε Σαριπούττα, αυτές οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης πρέπει να επιτευχθούν και να διαμένει σε αυτές». Τέταρτο.