1-11.
Οι έντεκα ομιλίες που αρχίζουν με τον Μάρα
194.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Στον σεβάσμιο Ράντχα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Ό,τι, Ράντχα, είναι Μάρα·
εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί.
Και τι, Ράντχα, είναι Μάρα;
Η ύλη, Ράντχα, είναι Μάρα·
εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
η συνείδηση είναι Μάρα·
εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
ό,τι, Ράντχα, είναι Μάρα·
εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί».
195.
Αυτό, Ράντχα, που είναι υποκείμενο στον Μάρα·
εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
196.
Ό,τι, Ράντχα, είναι παροδικό... κ.λπ...
197.
Αυτό, Ράντχα, που είναι υποκείμενο στην παροδικότητα... κ.λπ...
198.
Ό,τι, Ράντχα, είναι οδυνηρό... κ.λπ...
199.
Αυτό, Ράντχα, που είναι υποκείμενο στον πόνο... κ.λπ...
200.
Αυτό, Ράντχα, που είναι μη-εαυτός... κ.λπ...
201.
Αυτό, Ράντχα, που έχει τη φύση του μη-εαυτού... κ.λπ...
202.
Αυτό, Ράντχα, που είναι υποκείμενο σε καταστροφή... κ.λπ...
203.
Αυτό, Ράντχα, που έχει τη φύση της παρακμής... κ.λπ...
204.
Ό,τι, Ράντχα, έχει τη φύση της έγερσης·
εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί, το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, η θέληση και το πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ...