8.
Η ομιλία στον Σινγκάλα
164.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ...
για το επίτευγμα.
Ακούσατε, μοναχοί, κοντά στο χάραμα της αυγής τη νύχτα ένα γερασμένο τσακάλι να ουρλιάζει;»
«Ναι, σεβάσμιε κύριε».
«Αυτό, μοναχοί, το γερασμένο τσακάλι είναι πληγμένο από ένα είδος ασθένειας που ονομάζεται ουκκαντάκα· ούτε πηγαίνοντας σε φωλιά ευχαριστιέται, ούτε πηγαίνοντας στη βάση ενός δένδρου ευχαριστιέται, ούτε πηγαίνοντας σε υπαίθριο χώρο ευχαριστιέται·
όπου κι αν πηγαίνει, όπου κι αν στέκεται, όπου κι αν κάθεται, όπου κι αν ξαπλώνει·
εκεί εκεί φτάνει σε συμφορά και καταστροφή.
Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ κάποιος μοναχός κυριευμένος από το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη, με κατακυριευμένη συνείδηση, ούτε πηγαίνοντας σε άδεια οικία ευχαριστιέται, ούτε πηγαίνοντας στη βάση ενός δένδρου ευχαριστιέται, ούτε πηγαίνοντας σε υπαίθριο χώρο ευχαριστιέται·
όπου κι αν πηγαίνει, όπου κι αν στέκεται, όπου κι αν κάθεται, όπου κι αν ξαπλώνει·
εκεί εκεί φτάνει σε συμφορά και καταστροφή.
Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ...
έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί».
Όγδοη.