6.
Η ομιλία στον Σαριπούττα
214.
Κάποτε ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Σαριπούττα δίδασκε, παρακινούσε, ενθάρρυνε και ευχαριστούσε τους μοναχούς με μια ομιλία για το Ντάμμα, με ευγενική ομιλία, ευχερή, χωρίς τραύλισμα, ικανή να εξηγεί το νόημα.
Και εκείνοι οι μοναχοί, αφού έδειξαν ενδιαφέρον, αφού έδωσαν προσοχή, αφού συγκέντρωσαν όλο τον νου, άκουγαν τη Διδασκαλία με προσεκτικό αυτί.
Τότε στον σεβάσμιο Βανγκίσα ήρθε αυτή η σκέψη:
«Αυτός ο σεβάσμιος Σαριπούττα διδάσκει, παρακινεί, ενθαρρύνει και ευχαριστεί τους μοναχούς με μια ομιλία για το Ντάμμα, με ευγενική ομιλία, ευχερή, χωρίς τραύλισμα, ικανή να εξηγεί το νόημα.
Και εκείνοι οι μοναχοί, αφού έδειξαν ενδιαφέρον, αφού έδωσαν προσοχή, αφού συγκέντρωσαν όλο τον νου, άκουγαν τη Διδασκαλία με προσεκτικό αυτί.
Γιατί να μην επαινέσω τον σεβάσμιο Σαριπούττα μπροστά του με κατάλληλους στίχους;»
Τότε ο σεβάσμιος Βανγκίσα, αφού σηκώθηκε από τη θέση του, αφού τακτοποίησε τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού χαιρέτησε με ενωμένες παλάμες προς την κατεύθυνση του σεβάσμιου Σαριπούττα, είπε στον σεβάσμιο Σαριπούττα: «Μου έρχεται έμπνευση, φίλε Σαριπούττα, μου έρχεται έμπνευση, φίλε Σαριπούττα». «Ας σου έρθει, φίλε Βανγκίσα». Τότε ο σεβάσμιος Βανγκίσα επαίνεσε τον σεβάσμιο Σαριπούττα μπροστά του με κατάλληλους στίχους:
ο Σαριπούττα με μεγάλη σοφία διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς.
σαν τον ήχο του μαϊνά, εκφράζει την έμπνευσή του.
με ήχο ευχάριστο, αξιάκουστο, χαριτωμένο·
με ανυψωμένη συνείδηση, χαρούμενοι, οι μοναχοί δίνουν προσοχή».