3.
Η ομιλία στον Ναντίγια
13.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σάκκα, στην Καπιλαβάττχου, στο μοναστήρι του Νιγκρόντα.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος επιθυμούσε να πάει στη Σαβάτθι για την κατοικία κατά την βροχερή εποχή.
Ο Νάντιγια ο Σάκκα άκουσε - «Ο Ευλογημένος, λένε, επιθυμεί να πάει στη Σαβάτθι για την κατοικία κατά την βροχερή εποχή». Τότε στον Νάντιγια τον Σάκκα ήρθε αυτή η σκέψη: «Γιατί να μην πάω κι εγώ στη Σαβάτθι για την κατοικία κατά την βροχερή εποχή; Εκεί θα καθορίσω τις δραστηριότητές μου και θα έχω τον Ευλογημένο κατά καιρούς για να τον δω».
Τότε ο Ευλογημένος πήγε στη Σαβάτθι για την κατοικία κατά την βροχερή εποχή. Και ο Νάντιγια ο Σάκκα πήγε στη Σαβάτθι για την κατοικία κατά την βροχερή εποχή. Εκεί καθόρισε τις δραστηριότητές του και είχε τον Ευλογημένο κατά καιρούς για να τον δει. Εκείνη την περίοδο αρκετοί μοναχοί έκαναν την κατασκευή χιτώνων για τον Ευλογημένο - «Όταν ολοκληρωθεί ο χιτώνας, ο Ευλογημένος θα αναχωρήσει για περιπλάνηση μετά το πέρας των τριών μηνών».
Ο Νάντιγια ο Σάκκα άκουσε - «Αρκετοί μοναχοί, λένε, κάνουν την κατασκευή χιτώνων για τον Ευλογημένο - 'Όταν ολοκληρωθεί ο χιτώνας, ο Ευλογημένος θα αναχωρήσει για περιπλάνηση μετά το πέρας των τριών μηνών'». Τότε ο Νάντιγια ο Σάκκα πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο Νάντιγια ο Σάκκα είπε στον Ευλογημένο: «Έχω ακούσει αυτό, σεβάσμιε κύριε - 'Αρκετοί μοναχοί, λένε, κάνουν την κατασκευή χιτώνων για τον Ευλογημένο - Όταν ολοκληρωθεί ο χιτώνας, ο Ευλογημένος θα αναχωρήσει για περιπλάνηση μετά το πέρας των τριών μηνών'. Για εμάς, σεβάσμιε κύριε, που διαμένουμε με διάφορες διαμονές, με ποια διαμονή πρέπει να διαμένουμε;»
«Καλώς, καλώς, Νάντιγια! Αυτό, Νάντιγια, είναι πρέπον για εσάς, γιους καλών οικογενειών, το να πλησιάζετε τον Τατχάγκατα και να ρωτάτε - 'Για εμάς, σεβάσμιε κύριε, που διαμένουμε με διάφορες διαμονές, με ποια διαμονή πρέπει να διαμένουμε;' Αυτός που έχει πίστη, Νάντιγια, επιτυγχάνει, όχι ο άπιστος· ο ηθικός επιτυγχάνει, όχι ο ανήθικος· αυτός που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα επιτυγχάνει, όχι ο οκνηρός· ο μνήμων επιτυγχάνει, όχι ο επιλήσμων· ο αυτοσυγκεντρωμένος επιτυγχάνει, όχι ο μη αυτοσυγκεντρωμένος· ο σοφός επιτυγχάνει, όχι αυτός που στερείται σοφίας. Εδραιωμένος σε αυτά τα έξι φαινόμενα, Νάντιγια, η μνήμη πρέπει να εφαρμοστεί εσωτερικά σε πέντε φαινόμενα.
«Εδώ εσύ, Νάντιγια, θα αναθυμάσαι τον Τατχάγκατα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος είναι ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, ο τέλειος στην αληθινή γνώση και στην καλή συμπεριφορά, ο Καλότυχος, ο γνώστης του κόσμου, ο ανυπέρβλητος οδηγός των ανθρώπων που πρέπει να εκπαιδευτούν, ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Έτσι λοιπόν, Νάντιγια, σχετικά με τον Τατχάγκατα πρέπει να εδραιωθεί εσωτερικά η μνήμη.
«Επιπλέον εσύ, Νάντιγια, θα αναθυμάσαι τη Διδασκαλία - 'Η Διδασκαλία είναι καλά διδαγμένη από τον Ευλογημένο, ορατή εδώ και τώρα, άμεσα αποτελεσματική, προσκαλώντας κάποιον να έλθει και να δει, οδηγώντας εμπρός, κατανοητή ατομικά από τους νοήμονες'. Έτσι λοιπόν, Νάντιγια, σχετικά με τη Διδασκαλία πρέπει να εδραιωθεί εσωτερικά η μνήμη.
«Επιπλέον εσύ, Νάντιγια, θα αναθυμάσαι τους καλούς φίλους - 'Τι κέρδος πράγματι για μένα, τι καλή τύχη πράγματι για μένα, που έχω καλούς φίλους συμπονετικούς, που επιθυμούν το καλό μου, νουθετητές, παραινετές'. Έτσι λοιπόν, Νάντιγια, σχετικά με τους καλούς φίλους πρέπει να εδραιωθεί εσωτερικά η μνήμη.
«Επιπλέον εσύ, Νάντιγια, θα αναθυμάσαι τη γενναιοδωρία του εαυτού σου - 'Τι κέρδος πράγματι για μένα, τι καλή τύχη πράγματι για μένα, που εγώ ανάμεσα στη γενιά που είναι κατειλημμένη από τον ρύπο της τσιγκουνιάς, κατοικώ εντός οικίας με νου απαλλαγμένο από τον ρύπο της τσιγκουνιάς, γενναιόδωρος, με καθαρά χέρια, χαρούμενος στην αποδέσμευση, άξιος να ζητηθεί, χαρούμενος στη δωρεά και τη διανομή'. Έτσι λοιπόν, Νάντιγια, σχετικά με τη γενναιοδωρία πρέπει να εδραιωθεί εσωτερικά η μνήμη.
«Επιπλέον εσύ, Νάντιγια, θα αναθυμάσαι τις θεότητες - 'Εκείνες οι θεότητες που, περνώντας τη συντροφιά των θεοτήτων που τρέφονται με φαγώσιμη τροφή, έχουν επαναγεννηθεί σε κάποιο σώμα δημιουργημένο από τον νου, αυτές δεν θεωρούν κάτι που πρέπει να γίνει για τον εαυτό τους ή συσσώρευση αυτού που έγινε. Όπως, Νάντιγια, ένας μοναχός παντοτινά απελευθερωμένος δεν θεωρεί κάτι που πρέπει να γίνει για τον εαυτό του ή συσσώρευση αυτού που έγινε· ακριβώς έτσι, Νάντιγια, εκείνες οι θεότητες που, περνώντας τη συντροφιά των θεοτήτων που τρέφονται με φαγώσιμη τροφή, έχουν επαναγεννηθεί σε κάποιο σώμα δημιουργημένο από τον νου, αυτές δεν θεωρούν κάτι που πρέπει να γίνει για τον εαυτό τους ή συσσώρευση αυτού που έγινε. Έτσι λοιπόν, Νάντιγια, σχετικά με τις θεότητες πρέπει να εδραιωθεί εσωτερικά η μνήμη.
«Με αυτές τις έντεκα ιδιότητες, Νάντιγια, προικισμένος ένας ευγενής μαθητής εγκαταλείπει πράγματι τις κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, δεν προσκολλάται. Όπως, Νάντιγια, μια στάμνα αναποδογυρισμένη αδειάζει πράγματι το νερό, δεν ξαναδέχεται μέσα αυτό που άδειασε· ή όπως, Νάντιγια, σε ένα ξερό χορτολίβαδο φωτιά που αφέθηκε ελεύθερη καίει πράγματι προχωρώντας, δεν επιστρέφει σε αυτό που κάηκε· ακριβώς έτσι, Νάντιγια, με αυτές τις έντεκα ιδιότητες προικισμένος ένας ευγενής μαθητής εγκαταλείπει πράγματι τις κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, δεν προσκολλάται». Τρίτη.