7.
Η ομιλία στον Τζανουσσόνι
47.
Διέμενε στη Σαβάτθι.
Τότε ο βραχμάνος Τζανουσσόνι πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον Ευλογημένο... κ.λπ...
Καθισμένος στο πλάι, ο βραχμάνος Τζανουσσόνι είπε στον Ευλογημένο:
«Τι λοιπόν, αγαπητέ Γκόταμα, όλα υπάρχουν;» «'Όλα υπάρχουν', βραχμάνε, αυτό είναι το ένα άκρο».
«Τι λοιπόν, αγαπητέ Γκόταμα, όλα δεν υπάρχουν;» «'Όλα δεν υπάρχουν', βραχμάνε, αυτό είναι το δεύτερο άκρο. Μη προσεγγίζοντας αυτά τα δύο άκρα, βραχμάνε, ο Τατχάγκατα διδάσκει τη Διδασκαλία μέσω της μέσης οδού - 'με την άγνοια ως συνθήκη υπάρχουν δραστηριότητες· με τις δραστηριότητες ως συνθήκη υπάρχει συνείδηση... κ.λπ... Έτσι υπάρχει η προέλευση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου. Αλλά ακριβώς από την πλήρη φθίση και παύση της άγνοιας υπάρχει η παύση των δραστηριοτήτων· από την παύση των δραστηριοτήτων υπάρχει η παύση της συνείδησης... κ.λπ... Έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου'».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο βραχμάνος Τζανουσσόνι είπε στον Ευλογημένο: «Θαυμάσιο, αγαπητέ Γκόταμα... κ.λπ... έχω καταφύγει στο καταφύγιο εφ' όρου ζωής». Έβδομη.