4.
Η ομιλία στον Μπαράντβατζα
127.
Κάποτε ο σεβάσμιος Πιντολαμπαραντβάτζα διέμενε στην Κοσάμπι, στο μοναστήρι του Γκοσίτα.
Τότε ο βασιλιάς Ουντένα πλησίασε τον σεβάσμιο Πιντολαμπαραντβάτζα·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Πιντολαμπαραντβάτζα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο βασιλιάς Ουντένα είπε στον σεβάσμιο Πιντολαμπαραντβάτζα:
«Ποια άραγε, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία αυτοί οι νέοι μοναχοί, νεανικοί με κατάμαυρα μαλλιά, προικισμένοι με ευλογημένη νεότητα, στην πρώτη περίοδο της ζωής, χωρίς να έχουν απολαύσει τις ηδονές, ακολουθούν την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή για όλη τη ζωή, και τη διατηρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα;»
«Αυτό πράγματι ειπώθηκε, μεγάλε βασιλιά, από τον Ευλογημένο που γνωρίζει και βλέπει, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο:
'Ελάτε εσείς, μοναχοί, σε γυναίκες της ηλικίας της μητέρας σας εδραιώστε τη διάθεση προς μητέρα, σε γυναίκες της ηλικίας της αδελφής σας εδραιώστε τη διάθεση προς αδελφή, σε γυναίκες της ηλικίας της κόρης σας εδραιώστε τη διάθεση προς κόρη'.
Αυτή λοιπόν, μεγάλε βασιλιά, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία αυτοί οι νέοι μοναχοί, νεανικοί με κατάμαυρα μαλλιά, προικισμένοι με ευλογημένη νεότητα, στην πρώτη περίοδο της ζωής, χωρίς να έχουν απολαύσει τις ηδονές, ακολουθούν την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή για όλη τη ζωή, και τη διατηρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα».
«Άστατη λοιπόν, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, είναι η συνείδηση. Μερικές φορές ακόμη και σε γυναίκες της ηλικίας της μητέρας εγείρονται καταστάσεις απληστίας, ακόμη και σε γυναίκες της ηλικίας της αδελφής εγείρονται καταστάσεις απληστίας, ακόμη και σε γυναίκες της ηλικίας της κόρης εγείρονται καταστάσεις απληστίας. Υπάρχει άραγε, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, άλλη αιτία, άλλη συνθήκη για την οποία αυτοί οι νέοι μοναχοί, νεανικοί με κατάμαυρα μαλλιά... κ.λπ... και τη διατηρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα;»
«Αυτό πράγματι ειπώθηκε, μεγάλε βασιλιά, από τον Ευλογημένο που γνωρίζει και βλέπει, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο: 'Ελάτε εσείς, μοναχοί, ανασκοπείτε αυτό το ίδιο το σώμα από τα πέλματα των ποδιών προς τα πάνω και από τις άκρες των τριχών της κεφαλής προς τα κάτω, περιβαλλόμενο από δέρμα, γεμάτο από διάφορα είδη ακαθαρσιών: υπάρχουν σε αυτό το σώμα τρίχες της κεφαλής, τρίχες του σώματος, νύχια, δόντια, δέρμα, σάρκα, τένοντες, οστά, μυελός των οστών, νεφρά, καρδιά, συκώτι, υπεζωκότας, σπλήνα, πνεύμονες, έντερα, μεσεντέριο, περιεχόμενα του στομάχου, κόπρανα, χολή, φλέγμα, πύον, αίμα, ιδρώτας, λίπος, δάκρυα, στέαρ, σάλιο, βλέννα, αρθρικό υγρό, ούρα'. Και αυτή λοιπόν, μεγάλε βασιλιά, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία αυτοί οι νέοι μοναχοί, νεανικοί με κατάμαυρα μαλλιά... κ.λπ... και τη διατηρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα». «Εκείνοι, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, οι μοναχοί που έχουν αναπτυγμένο σώμα, αναπτυγμένη ηθική, αναπτυγμένη συνείδηση, αναπτυγμένη σοφία, για αυτούς αυτό είναι εύκολο. Εκείνοι όμως, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, οι μοναχοί που δεν έχουν αναπτυγμένο σώμα, μη αναπτυγμένη ηθική, μη αναπτυγμένη συνείδηση, μη αναπτυγμένη σοφία, για αυτούς αυτό είναι δύσκολο. Μερικές φορές, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, ενώ σκέφτεται 'θα στρέψω τον νου στο μη ελκυστικό', έρχεται μόνο το ελκυστικό. Υπάρχει άραγε, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, άλλη αιτία, άλλη συνθήκη για την οποία αυτοί οι νέοι μοναχοί, νεανικοί με κατάμαυρα μαλλιά... κ.λπ... και τη διατηρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα;»
«Αυτό πράγματι ειπώθηκε, μεγάλε βασιλιά, από τον Ευλογημένο που γνωρίζει και βλέπει, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο: 'Ελάτε εσείς, μοναχοί, διαμείνετε με φυλαγμένες τις θύρες στις ικανότητες. Έχοντας δει μια υλική μορφή με το μάτι, μη συλλαμβάνετε το χαρακτηριστικό της μήτε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της. Επειδή αν παραμένατε με την οφθαλμική ικανότητα ασυγκράτητη, η πλεονεξία, η δυσαρέσκεια και οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις θα σας κατέκλυζαν, ακολουθήστε την αυτοσυγκράτησή της. Προστατεύστε την οφθαλμική ικανότητα· επιτύχετε αυτοσυγκράτηση στην οφθαλμική ικανότητα. Έχοντας ακούσει έναν ήχο με το αυτί... κ.λπ... έχοντας μυρίσει μια οσμή με τη μύτη... έχοντας γευτεί μια γεύση με τη γλώσσα... έχοντας αγγίξει ένα απτό αντικείμενο με το σώμα... έχοντας αντιληφθεί ένα νοητικό φαινόμενο με τον νου, μη συλλαμβάνετε το χαρακτηριστικό του μήτε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Επειδή αν παραμένατε με τη νοητική ικανότητα ασυγκράτητη, η πλεονεξία, η δυσαρέσκεια και οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις θα σας κατέκλυζαν, ακολουθήστε την αυτοσυγκράτησή της. Προστατεύστε τη νοητική ικανότητα· επιτύχετε αυτοσυγκράτηση στη νοητική ικανότητα'. Και αυτή λοιπόν, μεγάλε βασιλιά, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία αυτοί οι νέοι μοναχοί, νεανικοί με κατάμαυρα μαλλιά, προικισμένοι με ευλογημένη νεότητα, στην πρώτη περίοδο της ζωής, χωρίς να έχουν απολαύσει τις ηδονές, ακολουθούν την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή για όλη τη ζωή, και τη διατηρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα».
«Καταπληκτικό, αγαπητέ Μπαραντβάτζα· εκπληκτικό, αγαπητέ Μπαραντβάτζα! Πόσο καλά ειπωμένο είναι αυτό, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, από τον Ευλογημένο που γνωρίζει και βλέπει, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο. Αυτή πράγματι, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία αυτοί οι νέοι μοναχοί, νεανικοί με κατάμαυρα μαλλιά, προικισμένοι με ευλογημένη νεότητα, στην πρώτη περίοδο της ζωής, χωρίς να έχουν απολαύσει τις ηδονές, ακολουθούν την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή για όλη τη ζωή, και τη διατηρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κι εγώ πράγματι, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, όταν εισέρχομαι στο εσωτερικό παλάτι με απροστάτευτο σώμα, με απροστάτευτη ομιλία, με απροστάτευτη συνείδηση, με μη εφαρμοσμένη μνήμη, με ασυγκράτητες ικανότητες, εκείνη τη στιγμή οι καταστάσεις της απληστίας με κυριεύουν υπερβολικά. Όταν όμως, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, εισέρχομαι στο εσωτερικό παλάτι με προστατευμένο σώμα, με προστατευμένη ομιλία, με προστατευμένη συνείδηση, με εφαρμοσμένη μνήμη, με συγκρατημένες ικανότητες, εκείνη τη στιγμή οι καταστάσεις της απληστίας δεν με κυριεύουν έτσι. Θαυμάσιο, αγαπητέ Μπαραντβάτζα· θαυμάσιο, αγαπητέ Μπαραντβάτζα! Όπως, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, κάποιος θα έστηνε όρθιο κάτι που είχε αναποδογυριστεί, ή θα αποκάλυπτε κάτι που ήταν κρυμμένο, ή θα έδειχνε τον δρόμο σε κάποιον που είχε χαθεί, ή θα κρατούσε μια λάμπα λαδιού στο σκοτάδι ώστε 'αυτοί που έχουν μάτια να δουν τα αντικείμενα'· έτσι ακριβώς η Διδασκαλία έχει φανερωθεί από τον αξιότιμο Μπαραντβάτζα με πολλούς τρόπους. Εγώ, αγαπητέ Μπαραντβάτζα, καταφεύγω σε εκείνον τον Ευλογημένο ως καταφύγιο, και στη Διδασκαλία και στην Κοινότητα των μοναχών. Ας με θεωρεί ο αξιότιμος Μπαραντβάτζα λαϊκό ακόλουθο που έχει καταφύγει στο καταφύγιο εφ' όρου ζωής από σήμερα και στο εξής». Τέταρτο.