2.
Η ομιλία για το υπόλειμμα προσκόλλησης
12.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, μπήκε στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή.
Τότε στον σεβάσμιο Σαριπούττα ήρθε αυτή η σκέψη:
«Είναι πολύ νωρίς ακόμα για να περπατήσω στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή. Γιατί να μην πάω στο πάρκο των αλλόδοξων περιπλανώμενων ασκητών;»
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα πήγε στο πάρκο των αλλόδοξων περιπλανώμενων ασκητών·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε εκείνους τους αλλόδοξους περιπλανώμενους ασκητές.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Εκείνη την περίοδο, σε εκείνους τους αλλόδοξους περιπλανώμενους ασκητές που είχαν καθίσει και συγκεντρωθεί, εγέρθηκε αυτή η συζήτηση μεταξύ τους - «Όποιος λοιπόν, φίλοι, με υπόλειμμα προσκόλλησης πεθαίνει, όλος αυτός δεν είναι απελευθερωμένος από την κόλαση, δεν είναι απελευθερωμένος από το ζωικό βασίλειο, δεν είναι απελευθερωμένος από τη σφαίρα των φαντασμάτων, δεν είναι απελευθερωμένος από τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού». Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα ούτε δέχτηκε με χαρά ούτε απέρριψε τα λόγια εκείνων των αλλόδοξων περιπλανώμενων ασκητών. Χωρίς να τα δεχτεί με χαρά, χωρίς να τα απορρίψει, σηκώθηκε από τη θέση του και έφυγε - «Θα κατανοήσω το νόημα αυτών που ειπώθηκαν κοντά στον Ευλογημένο». Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα, αφού περπάτησε στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε στον Ευλογημένο:
«Εδώ εγώ, σεβάσμιε κύριε, αφού ντύθηκα το πρωί και πήρα το κύπελλο και τους χιτώνες μου, μπήκα στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή. Τότε, σεβάσμιε κύριε, μου ήρθε η σκέψη: 'Είναι πολύ νωρίς ακόμα για να περπατήσω στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή· γιατί να μην πάω στο πάρκο των αλλόδοξων περιπλανώμενων ασκητών;' Τότε εγώ, σεβάσμιε κύριε, πήγα στο πάρκο των αλλόδοξων περιπλανώμενων ασκητών· αφού πλησίασα, χαιρέτησα εκείνους τους αλλόδοξους περιπλανώμενους ασκητές. Αφού ολοκλήρωσα την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισα στο πλάι. Εκείνη την περίοδο, σε εκείνους τους αλλόδοξους περιπλανώμενους ασκητές που είχαν καθίσει και συγκεντρωθεί, εγέρθηκε αυτή η συζήτηση μεταξύ τους - 'Όποιος λοιπόν, φίλοι, με υπόλειμμα προσκόλλησης πεθαίνει, όλος αυτός δεν είναι απελευθερωμένος από την κόλαση, δεν είναι απελευθερωμένος από το ζωικό βασίλειο, δεν είναι απελευθερωμένος από τη σφαίρα των φαντασμάτων, δεν είναι απελευθερωμένος από τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού'. Τότε εγώ, σεβάσμιε κύριε, ούτε δέχτηκα με χαρά ούτε απέρριψα τα λόγια εκείνων των αλλόδοξων περιπλανώμενων ασκητών. Χωρίς να τα δεχτώ με χαρά, χωρίς να τα απορρίψω, σηκώθηκα από τη θέση μου και έφυγα - 'Θα κατανοήσω το νόημα αυτών που ειπώθηκαν κοντά στον Ευλογημένο'».
«Και ποιοι, Σαριπούττα, αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές, αδαείς και άπειροι, και ποιοι θα γνωρίσουν αυτόν με υπόλειμμα προσκόλλησης ως 'με υπόλειμμα προσκόλλησης', ή αυτόν χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης ως 'χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'!
«Υπάρχουν, Σαριπούττα, αυτά τα εννέα άτομα με υπόλειμμα προσκόλλησης που πεθαίνοντας είναι απελευθερωμένα από την κόλαση, απελευθερωμένα από το ζωικό βασίλειο, απελευθερωμένα από τη σφαίρα των φαντασμάτων, απελευθερωμένα από τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού. Ποια είναι τα εννέα; Εδώ, Σαριπούττα, κάποιο άτομο είναι αυτός που εκπληρώνει τις ηθικές αρχές, είναι αυτός που εκπληρώνει την αυτοσυγκέντρωση, ασκεί σε κάποιο βαθμό τη σοφία. Αυτός με την πλήρη εξάλειψη των πέντε κατώτερων νοητικών δεσμών γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα στο μεσοδιάστημα. Αυτό, Σαριπούττα, είναι το πρώτο άτομο με υπόλειμμα προσκόλλησης που πεθαίνοντας είναι απελευθερωμένο από την κόλαση, απελευθερωμένο από το ζωικό βασίλειο, απελευθερωμένο από τη σφαίρα των φαντασμάτων, απελευθερωμένο από τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού.
«Επιπλέον, Σαριπούττα, εδώ κάποιο άτομο είναι αυτός που εκπληρώνει τις ηθικές αρχές, είναι αυτός που εκπληρώνει την αυτοσυγκέντρωση, ασκεί σε κάποιο βαθμό τη σοφία. Αυτός με την πλήρη εξάλειψη των πέντε κατώτερων νοητικών δεσμών γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα μετά το μεσοδιάστημα... κ.λπ... γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα χωρίς μόχθο... κ.λπ... γίνεται επιτυγχάνων το τελικό Νιμπάνα με μόχθο... κ.λπ... γίνεται ανοδικά πορευόμενος προς το βασίλειο Ακανίτθα. Αυτό, Σαριπούττα, είναι το πέμπτο άτομο με υπόλειμμα προσκόλλησης που πεθαίνοντας είναι απελευθερωμένο από την κόλαση, απελευθερωμένο από το ζωικό βασίλειο, απελευθερωμένο από τη σφαίρα των φαντασμάτων, απελευθερωμένο από τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού.
«Επιπλέον, Σαριπούττα, εδώ κάποιο άτομο είναι αυτός που εκπληρώνει τις ηθικές αρχές, ασκεί σε κάποιο βαθμό την αυτοσυγκέντρωση, ασκεί σε κάποιο βαθμό τη σοφία. Αυτός με την πλήρη εξάλειψη των τριών νοητικών δεσμών και με την εξασθένηση της λαγνείας, του μίσους και της αυταπάτης γίνεται άπαξ επιστρέφων· επιστρέφοντας μόνο μία φορά σε αυτόν τον κόσμο θέτει τέρμα στον πόνο. Αυτό, Σαριπούττα, είναι το έκτο άτομο με υπόλειμμα προσκόλλησης που πεθαίνοντας είναι απελευθερωμένο από την κόλαση... κ.λπ... απελευθερωμένο από τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού.
«Επιπλέον, Σαριπούττα, εδώ κάποιο άτομο είναι αυτός που εκπληρώνει τις ηθικές αρχές, ασκεί σε κάποιο βαθμό την αυτοσυγκέντρωση, ασκεί σε κάποιο βαθμό τη σοφία. Αυτός με την πλήρη εξάλειψη των τριών νοητικών δεσμών γίνεται αυτός που έσπειρε τον σπόρο της επαναγέννησης για μία τελευταία φορά· αφού γεννηθεί μόνο μία ανθρώπινη ύπαρξη, θέτει τέρμα στον πόνο. Αυτό, Σαριπούττα, είναι το έβδομο άτομο με υπόλειμμα προσκόλλησης που πεθαίνοντας είναι απελευθερωμένο από την κόλαση... κ.λπ... απελευθερωμένο από τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού.
«Επιπλέον, Σαριπούττα, εδώ κάποιο άτομο είναι αυτός που εκπληρώνει τις ηθικές αρχές, ασκεί σε κάποιο βαθμό την αυτοσυγκέντρωση, ασκεί σε κάποιο βαθμό τη σοφία. Αυτός με την πλήρη εξάλειψη των τριών νοητικών δεσμών γίνεται οικογένεια-προς-οικογένεια πορευόμενος· αφού περιπλανηθεί και μεταναστεύσει σε δύο ή τρεις οικογένειες, θέτει τέρμα στον πόνο. Αυτό, Σαριπούττα, είναι το όγδοο άτομο με υπόλειμμα προσκόλλησης που πεθαίνοντας είναι απελευθερωμένο από την κόλαση... κ.λπ... απελευθερωμένο από τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού.
«Επιπλέον, Σαριπούττα, εδώ κάποιο άτομο είναι αυτός που εκπληρώνει τις ηθικές αρχές, ασκεί σε κάποιο βαθμό την αυτοσυγκέντρωση, ασκεί σε κάποιο βαθμό τη σοφία. Αυτός με την πλήρη εξάλειψη των τριών νοητικών δεσμών γίνεται ένας με επτά επαναγεννήσεις το μέγιστον· ως ένας με επτά επαναγεννήσεις το μέγιστον, αφού περιπλανηθεί και μεταναστεύσει μεταξύ θεών και ανθρώπων, θέτει τέρμα στον πόνο. Αυτό, Σαριπούττα, είναι το ένατο άτομο με υπόλειμμα προσκόλλησης που πεθαίνοντας είναι απελευθερωμένο από την κόλαση, απελευθερωμένο από το ζωικό βασίλειο, απελευθερωμένο από τη σφαίρα των φαντασμάτων, απελευθερωμένο από τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού.
«Και ποιοι είναι, Σαριπούττα, οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές, ανόητοι και άπειροι, και ποιοι θα γνωρίσουν αυτόν με υπόλειμμα προσκόλλησης ως 'με υπόλειμμα προσκόλλησης', ή αυτόν χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης ως 'χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'! Αυτά λοιπόν, Σαριπούττα, είναι τα εννέα άτομα με υπόλειμμα προσκόλλησης που πεθαίνοντας είναι απελευθερωμένα από την κόλαση, απελευθερωμένα από το ζωικό βασίλειο, απελευθερωμένα από τη σφαίρα των φαντασμάτων, απελευθερωμένα από τον κόσμο της αθλιότητας, τον κακότυχο κόσμο, τον κόσμο του ξεπεσμού. Μέχρι τώρα, Σαριπούττα, αυτή η επεξήγηση της Διδασκαλίας δεν μου ήρθε να την πω στους μοναχούς, στις μοναχές, στους λαϊκούς ακολούθους, στις λαϊκές ακολούθους. Για ποιο λόγο; Μήπως αφού ακούσουν αυτή την επεξήγηση της Διδασκαλίας περιπέσουν σε αμέλεια. Αλλά, Σαριπούττα, αυτή η επεξήγηση της Διδασκαλίας ειπώθηκε από εμένα με σκοπό την ερώτηση». Δεύτερο.