1.
Η ομιλία για τον άνεμο
224.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Όταν υπάρχει τι, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης σε τι, αφού προσκολληθεί σε τι, εγείρεται αυτή η άποψη -
'οι άνεμοι δεν φυσούν, τα ποτάμια δεν ρέουν, οι έγκυες δεν γεννούν, ο ήλιος και η σελήνη δεν ανατέλλουν ούτε δύουν, στερεά σαν στύλος';»
«Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ...
«Όταν υπάρχει ύλη, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης στην ύλη, αφού προσκολληθεί στην ύλη, εγείρεται αυτή η άποψη -
'οι άνεμοι δεν φυσούν... κ.λπ...
στερεά σαν στύλος'.
Όταν υπάρχει αίσθημα... κ.λπ...
όταν υπάρχει αντίληψη... κ.λπ...
όταν υπάρχουν δραστηριότητες...
όταν υπάρχει συνείδηση, μέσω της προσκόλλησης στη συνείδηση, αφού προσκολληθεί στη συνείδηση, εγείρεται αυτή η άποψη -
'οι άνεμοι δεν φυσούν... κ.λπ...
στερεά σαν στύλος'.»
«Τι νομίζετε, μοναχοί, η ύλη είναι μόνιμη ή παροδική;» «Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ... υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί αυτή η άποψη - οι άνεμοι δεν φυσούν... κ.λπ... στερεά σαν στύλος;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, μοναχοί, όταν υπάρχει δυστυχία, μέσω της προσκόλλησης στη δυστυχία, αφού προσκολληθεί στη δυστυχία, εγείρεται αυτή η άποψη - 'οι άνεμοι δεν φυσούν... κ.λπ... στερεά σαν στύλος'.» «Το αίσθημα... η αντίληψη... οι δραστηριότητες... η συνείδηση είναι μόνιμη ή παροδική;» «Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ... υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί αυτή η άποψη 'οι άνεμοι δεν φυσούν... κ.λπ... στερεά σαν στύλος';» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, μοναχοί, όταν υπάρχει δυστυχία, μέσω της προσκόλλησης στη δυστυχία, αφού προσκολληθεί στη δυστυχία, θα εγειρόταν αυτή η άποψη - 'οι άνεμοι δεν φυσούν, τα ποτάμια δεν ρέουν, οι έγκυες δεν γεννούν, ο ήλιος και η σελήνη δεν ανατέλλουν ούτε δύουν, στερεά σαν στύλος'.» Πρώτο.
225-240.
Δέκατο έβδομο.