40-42.
Ομιλία για ό,τι είναι εσωτερικό παρελθόν και τα λοιπά είναι πόνος
207-209.
«Το μάτι, μοναχοί, είναι οδυνηρό, παρελθόν, μέλλον, παρόν.
Ό,τι είναι οδυνηρό, αυτό είναι μη-εαυτός.
Ό,τι είναι μη-εαυτός, αυτό 'δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία... κ.λπ...
η γλώσσα είναι οδυνηρή... κ.λπ...
ο νους είναι οδυνηρός, παρελθών, μέλλων, παρών.
Ό,τι είναι οδυνηρό, αυτό είναι μη-εαυτός.
Ό,τι είναι μη-εαυτός, αυτό 'δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία.
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».