37.
Ομιλία για ό,τι είναι εσωτερικό παρελθόν είναι παροδικό
204.
«Το μάτι, μοναχοί, είναι παροδικό, παρελθόν.
Ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό.
Ό,τι είναι οδυνηρό, αυτό είναι μη-εαυτός.
Ό,τι είναι μη-εαυτός, αυτό 'δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία... κ.λπ...
η γλώσσα είναι παροδική, παρελθούσα.
Ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό.
Ό,τι είναι οδυνηρό, αυτό είναι μη-εαυτός.
Ό,τι είναι μη-εαυτός, αυτό 'δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία... κ.λπ...
ο νους είναι παροδικός, παρελθών.
Ό,τι είναι παροδικό, αυτό είναι οδυνηρό.
Ό,τι είναι οδυνηρό, αυτό είναι μη-εαυτός.
Ό,τι είναι μη-εαυτός, αυτό 'δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό πρέπει να ιδωθεί όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία.
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».