5.
Η ομιλία για αυτό που πρέπει να γίνει αντιληπτό
253.
«Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία αισθήματα.
Ποια τρία;
Ευχάριστο αίσθημα, δυσάρεστο αίσθημα, ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα.
Το ευχάριστο αίσθημα, μοναχοί, πρέπει να θεωρείται ως πόνος, το δυσάρεστο αίσθημα πρέπει να θεωρείται ως βέλος, το ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα πρέπει να θεωρείται ως παροδικό.
Όταν λοιπόν, μοναχοί, σε έναν μοναχό το ευχάριστο αίσθημα έχει ιδωθεί ως πόνος, το δυσάρεστο αίσθημα έχει ιδωθεί ως βέλος, το ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα έχει ιδωθεί ως παροδικό -
αυτός ονομάζεται, μοναχοί, 'μοναχός που βλέπει σωστά, έκοψε την επιθυμία, απέρριψε τους νοητικούς δεσμούς, μέσω της πλήρους συνειδητοποίησης της αλαζονείας έθεσε τέλος στον πόνο'».
το ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, το γαλήνιο, το είδε ως παροδικό.
αυτός, έχοντας κατανοήσει πλήρως τα αισθήματα, στην παρούσα ζωή χωρίς νοητικές διαφθορές·
με την κατάρρευση του σώματος, εδραιωμένος στη Διδασκαλία, ο γνώστης δεν υπόκειται σε χαρακτηρισμό». Πέμπτο.