7.
Η ομιλία για τον Βισάκχα
241.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Βισάκχα, γιος του Παντσάλα, στην αίθουσα συνάθροισης δίδασκε, παρακινούσε, ενθάρρυνε και ευχαριστούσε τους μοναχούς με μια ομιλία για το Ντάμμα, με ευγενική ομιλία, ευχερή, χωρίς τραύλισμα, ικανή να εξηγεί το νόημα, περιεκτική, ανεξάρτητη.
Τότε ο Ευλογημένος, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πήγε στην αίθουσα συνάθροισης· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Αφού κάθισε, ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Ποιος άραγε, μοναχοί, στην αίθουσα συνάθροισης διδάσκει, παρακινεί, ενθαρρύνει και ευχαριστεί τους μοναχούς με μια ομιλία για το Ντάμμα, με ευγενική ομιλία, ευχερή, χωρίς τραύλισμα, ικανή να εξηγεί το νόημα, περιεκτική, ανεξάρτητη;» «Ο σεβάσμιος, σεβάσμιε κύριε, Βισάκχα, γιος του Παντσάλα, στην αίθουσα συνάθροισης διδάσκει, παρακινεί, ενθαρρύνει και ευχαριστεί τους μοναχούς με μια ομιλία για το Ντάμμα, με ευγενική ομιλία, ευχερή, χωρίς τραύλισμα, ικανή να εξηγεί το νόημα, περιεκτική, ανεξάρτητη».
Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στον σεβάσμιο Βισάκχα, γιο του Παντσάλα: «Καλώς, καλώς, Βισάκχα, καλώς πράγματι εσύ, Βισάκχα, διδάσκεις τους μοναχούς με μια ομιλία για το Ντάμμα... κ.λπ... ικανή να εξηγεί το νόημα, περιεκτική, ανεξάρτητη».
Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Αφού είπε αυτά, ο Καλότυχος, ο Διδάσκαλος, είπε επιπλέον αυτό:
αλλά αυτόν που μιλά τον γνωρίζουν, αυτόν που διδάσκει την αθάνατη κατάσταση.
οι σοφοί έχουν σημαία τα καλά λόγια, διότι η Διδασκαλία είναι η σημαία των σοφών». Έβδομη.