Vijayasuttaṃ [Snp 1.11, PTS 34–35]

μαζεύει, τεντώνει, αυτή είναι η κίνηση του σώματος.

Το σώμα καλυμμένο με επιδερμίδα, δεν φαίνεται όπως πραγματικά είναι.

Από καρδιά και πνεύμονες, από νεφρά και διάφραγμα.

Αίματος, αρθρικού υγρού, χολής και λίπους.

από το μάτι η βρωμιά του ματιού, από το αυτί η βρωμιά του αυτιού.

Κάνει εμετό χολή και φλέγμα, από το σώμα ιδρώτας και βρωμιά.

ο αδαής το φαντάζεται ως ωραίο, καθοδηγούμενος από την άγνοια.

πεταμένος στο νεκροταφείο, οι συγγενείς γίνονται αδιάφοροι.

Κοράκια και γύπες το τρώνε, και όσα άλλα έμβια όντα υπάρχουν.

αυτός τον κατανοεί πλήρως, διότι βλέπει όπως πραγματικά είναι.

εσωτερικά και εξωτερικά, στο σώμα την επιθυμία ας απαλλάξει.

έφτασε στην αθάνατη ειρήνη, το Νιμπάνα, την άφθαρτη κατάσταση.

Γεμάτος με διάφορα πτώματα, αναδίδοντας οσμές από εδώ κι από εκεί.

ή να περιφρονεί άλλον, τι άλλο θα ήταν αυτό παρά μη-ενόραση;