7.
Η ομιλία για τον Βασσακάρα
187.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων.
Τότε ο βραχμάνος Βασσακάρα, ο πρωθυπουργός της Μαγκάντα, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον Ευλογημένο.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο βραχμάνος Βασσακάρα, ο μεγάλος υπουργός της Μαγκάντα, είπε στον Ευλογημένο:
«Θα γνώριζε άραγε, αγαπητέ Γκόταμα, ένα ανάρετο άτομο ένα ανάρετο άτομο - 'αυτό το άτομο είναι ανάρετο';» «Αυτό είναι αδύνατον, βραχμάνε, δεν υπάρχει δυνατότητα, ένα ανάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ανάρετο άτομο - 'αυτό το άτομο είναι ανάρετο'.» «Θα γνώριζε όμως, αγαπητέ Γκόταμα, ένα ανάρετο άτομο ένα ενάρετο άτομο - 'αυτό το άτομο είναι ενάρετο';» «Και αυτό είναι αδύνατον, βραχμάνε, δεν υπάρχει δυνατότητα, ένα ανάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ενάρετο άτομο - 'αυτό το άτομο είναι ενάρετο'.» «Θα γνώριζε άραγε, αγαπητέ Γκόταμα, ένα ενάρετο άτομο ένα ενάρετο άτομο - 'αυτό το άτομο είναι ενάρετο';» «Είναι δυνατόν, βραχμάνε, ένα ενάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ενάρετο άτομο - 'αυτό το άτομο είναι ενάρετο'.» «Θα γνώριζε όμως, αγαπητέ Γκόταμα, ένα ενάρετο άτομο ένα ανάρετο άτομο - 'αυτό το άτομο είναι ανάρετο';» «Και αυτό είναι δυνατόν, βραχμάνε, ένα ενάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ανάρετο άτομο - 'αυτό το άτομο είναι ανάρετο'.»
«Καταπληκτικό, αγαπητέ Γκόταμα, εκπληκτικό, αγαπητέ Γκόταμα! Πόσο καλά ειπωμένο είναι αυτό από τον αξιότιμο Γκόταμα - 'αυτό είναι αδύνατον, βραχμάνε, δεν υπάρχει δυνατότητα, ένα ανάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ανάρετο άτομο - αυτό το άτομο είναι ανάρετο. Και αυτό είναι αδύνατον, βραχμάνε, δεν υπάρχει δυνατότητα, ένα ανάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ενάρετο άτομο - αυτό το άτομο είναι ενάρετο. Είναι δυνατόν, βραχμάνε, ένα ενάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ενάρετο άτομο - αυτό το άτομο είναι ενάρετο. Και αυτό είναι δυνατόν, βραχμάνε, ένα ενάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ανάρετο άτομο - αυτό το άτομο είναι ανάρετο'.»
«Κάποτε, αγαπητέ Γκόταμα, στη συνέλευση του βραχμάνου Τοντέγια έλεγαν επικρίσεις για άλλους - 'αυτός ο βασιλιάς Ελέγια είναι ανόητος που έχει βαθιά πίστη στον ασκητή Ραμαπούττα, και μάλιστα στον ασκητή Ραμαπούττα δείχνει τέτοια ύψιστη ευλάβεια, δηλαδή απόδοση σεβασμού, έγερση σε ένδειξη σεβασμού, χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες και εκτέλεση των πρεπόντων καθηκόντων'. Ακόμη και αυτοί οι ακόλουθοι του βασιλιά Ελέγια είναι ανόητοι - ο Γιάμακα, ο Μογκάλλα, ο Ούγκα, ο Ναβινταντί, ο Γκαντχάμπα, ο Αγκιβέσσα, αυτοί που έχουν βαθιά πίστη στον ασκητή Ραμαπούττα, και μάλιστα στον ασκητή Ραμαπούττα δείχνουν τέτοια ύψιστη ευλάβεια, δηλαδή απόδοση σεβασμού, έγερση σε ένδειξη σεβασμού, χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες και εκτέλεση των πρεπόντων καθηκόντων'. Αυτούς ο βραχμάνος Τοντέγια οδηγούσε με αυτή τη μέθοδο. Τι νομίζουν οι σεβάσμιοι, ο βασιλιάς Ελέγια είναι σοφός, σε ό,τι πρέπει να γίνει και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να γίνει, σε ό,τι πρέπει να ειπωθεί και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να ειπωθεί, ικανότερος να βλέπει το όφελος από τους ικανούς να βλέπουν το όφελος;' 'Ναι, αγαπητέ, ο βασιλιάς Ελέγια είναι σοφός, σε ό,τι πρέπει να γίνει και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να γίνει, σε ό,τι πρέπει να ειπωθεί και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να ειπωθεί, ικανότερος να βλέπει το όφελος από τους ικανούς να βλέπουν το όφελος'.
«Επειδή όμως, αγαπητέ, ο ασκητής Ραμαπούττα είναι σοφότερος από τον σοφό βασιλιά Ελέγια, σε ό,τι πρέπει να γίνει και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να γίνει, σε ό,τι πρέπει να ειπωθεί και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να ειπωθεί, ικανότερος να βλέπει το όφελος από τον ικανό να βλέπει το όφελος, για αυτό ο βασιλιάς Ελέγια έχει βαθιά πίστη στον ασκητή Ραμαπούττα, και μάλιστα στον ασκητή Ραμαπούττα δείχνει τέτοια ύψιστη ευλάβεια, δηλαδή απόδοση σεβασμού, έγερση σε ένδειξη σεβασμού, χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες και εκτέλεση των πρεπόντων καθηκόντων».
«Τι νομίζουν οι σεβάσμιοι, οι ακόλουθοι του βασιλιά Ελέγια είναι σοφοί - ο Γιάμακα, ο Μογκάλλα, ο Ούγκα, ο Ναβινταντί, ο Γκαντχάμπα, ο Αγκιβέσσα, σε ό,τι πρέπει να γίνει και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να γίνει, σε ό,τι πρέπει να ειπωθεί και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να ειπωθεί, ικανότεροι να βλέπουν το όφελος από τους ικανούς να βλέπουν το όφελος;' 'Ναι, αγαπητέ, οι ακόλουθοι του βασιλιά Ελέγια είναι σοφοί - ο Γιάμακα, ο Μογκάλλα, ο Ούγκα, ο Ναβινταντί, ο Γκαντχάμπα, ο Αγκιβέσσα, σε ό,τι πρέπει να γίνει και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να γίνει, σε ό,τι πρέπει να ειπωθεί και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να ειπωθεί, ικανότεροι να βλέπουν το όφελος από τους ικανούς να βλέπουν το όφελος'.
«Επειδή όμως, αγαπητέ, ο ασκητής Ραμαπούττα είναι σοφότερος από τους σοφούς ακολούθους του βασιλιά Ελέγια, σε ό,τι πρέπει να γίνει και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να γίνει, σε ό,τι πρέπει να ειπωθεί και σε ό,τι επιπλέον πρέπει να ειπωθεί, ικανότερος να βλέπει το όφελος από τους ικανούς να βλέπουν το όφελος, για αυτό οι ακόλουθοι του βασιλιά Ελέγια έχουν βαθιά πίστη στον ασκητή Ραμαπούττα· και μάλιστα στον ασκητή Ραμαπούττα δείχνουν τέτοια ύψιστη ευλάβεια, δηλαδή απόδοση σεβασμού, έγερση σε ένδειξη σεβασμού, χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες και εκτέλεση των πρεπόντων καθηκόντων».
«Καταπληκτικό, αγαπητέ Γκόταμα, εκπληκτικό, αγαπητέ Γκόταμα! Πόσο καλά ειπωμένο είναι αυτό από τον αξιότιμο Γκόταμα - 'αυτό είναι αδύνατον, βραχμάνε, δεν υπάρχει δυνατότητα, ένα ανάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ανάρετο άτομο - αυτό το άτομο είναι ανάρετο. Και αυτό είναι αδύνατον, βραχμάνε, δεν υπάρχει δυνατότητα, ένα ανάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ενάρετο άτομο - αυτό το άτομο είναι ενάρετο. Είναι δυνατόν, βραχμάνε, ένα ενάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ενάρετο άτομο - αυτό το άτομο είναι ενάρετο. Και αυτό είναι δυνατόν, βραχμάνε, ένα ενάρετο άτομο να γνωρίσει ένα ανάρετο άτομο - 'αυτό το άτομο είναι ανάρετο'. Λοιπόν, τώρα, αγαπητέ Γκόταμα, εμείς φεύγουμε. Έχουμε πολλές υποχρεώσεις, πολλά πρέπει να κάνουμε». «Όποτε θεωρείς ότι είναι η κατάλληλη ώρα, βραχμάνε». Τότε ο βραχμάνος Βασσακάρα, ο πρωθυπουργός της Μαγκάντα, αφού χάρηκε και ευχαρίστησε για τα λόγια του Ευλογημένου, σηκώθηκε από τη θέση του και έφυγε. Έβδομη.